มีนาคม 2560

 
 
 
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
หม่าม้าในวันที่ 1 มีนาคม 2560


ไม่ได้มาเขียนเรื่องอาการของแม่นานแล้ว ตอนนี้คิดว่าเวลาของแม่คงยังเหลือไม่มาก แต่ยังพอมีอยู่ ก็เดินไม่ได้แล้ว ซีกขวาอ่อนแรง เดินไม่ได้ จะไปไหนก็ต้องอุ้มไป เมื่อปีใหม่ที่่ผ่านมาพาไปเซ็นทรัลเวิลด์ รอคิวชาบูชิตั้งนานก็ถอดใจ ไปกินโคคาสุกี้แทน เข้าไปก็สั่งอะไรไม่มาก เพราะพ่อก็ต้องดูแม่กินไม่ได้เต็มที่ แม่ก็แทบกินอะไรไม่ได้เลย ส่วนเราก็ต้องมาเหมา กินได้สักพักแม่ปวดท้อง พ่อก็พาไปห้องน้ำ ดีที่ไม่ไปกินบุฟเฟต์ จับเวลาคงไม่ได้กินกันพอดี ได้ไปถ่ายไฟที่หน้าห้างด้วย คิดว่าคงเป็นครั้งสุดท้ายแล้วล่ะที่แม่ได้เที่ยวแบบนี้ ปัจจุบันแม่ต้องใส่ผ้าอ้อม ต่อท่อปัสสาวะ เพราะฉี่เองไม่ได้แล้ว มีเรื่องลำบากหลายอย่าง การที่พ่อต้องอุ้มแม่ไปไหนมาไหนทำให้พ่อปวดหลัง ปวดมือ แม่ไม่รู้ตัวเวลาอึ ทำให้เลอะเทอะไปหมด จนต้องทิ้งผ้าห่มไปผืนนึง ยังดีที่ตอนนี้กินข้าวได้บ้าง ชอบกินสตอเบอร์รี่ กินได้เยอะมาก วันละเกือบ 20 ลูก บางทีแม่นั่งๆ อยู่ก็บอกว่า เมื่อไหร่จะตายสักที เราก็คิดมากจนเกินกว่าจะคิดมากแล้ว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นคงจะไม่ตกใจอีกแล้วล่ะมั้ง มาจนถึงขนาดนี้คงเหลือเวลาอีกไม่นาน ขอแค่เวลาตอนแม่จะไป ไม่ทุกข์ทรมาณ ถ้าหลับแล้วไปเลยก็คงดี ทุกๆ วันก่อนจะนอน หลับตา ก็นึกถึงภาพแม่ในวันที่ยังแข็งแรง แม่กระฉับกระเฉงเสมอ ทำอะไรเร็ว พูดเสียงดัง บางทีก็ทำให้เราอาย บางทีเราก็ทำให้เค้าร้องไห้ กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง ได้แต่นึกถึงว่าได้ย้อนเวลากลับไป แล้วไปขอโทษ หม่าม้า ถ้าเรายังมีบุญต่อกันอยู่ ขอให้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข สิ่งละเล็กละน้อย เราจะเก็บไว้ในดวงใจเล็กๆ เก็บไว้เป็นความทรงจำที่แสนดี ถ้าเราหมดบุญต่อกันแล้ว ขอให้จากกันไปอย่ามีห่วง จะไม่บอกว่าขอให้พบกันอีก เพียงแต่ขอให้หม่าม้าไปสู่ภพภูมิที่ดี ไปเกิดเป็นคนรวยๆ มีกินมีใช้สบายๆ หรือไม่ก็อย่าเกิดอีกเลยนะ



Create Date : 01 มีนาคม 2560
Last Update : 1 มีนาคม 2560 15:38:24 น.
Counter : 206 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ร่มแห่งความหวัง
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 12 คน [?]



หมูน้อยๆ