พฤษภาคม 2559

1
2
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
หลังจากฉายรังสีกลับมาก็พูดไม่ได้


บันทึกวันที่ 23 พ.ค. 59

แม่มีนัดฉายรังสีที่สมอง 10 ครั้ง จากผล CT พบก้อนมะเร็งที่สมองสามจุด 1 จุดเห็นชัด
อีก 2 จุดเลือนราง และจุดที่ตา และที่หัวไหล่ด้านขวา ก็จะฉายรังสีไปพร้อมกันทีเดียว
นัดฉายรังสีวันแรกวันที่ 10 พ.ค. ฉายไปเรื่อยๆ จนวันที่ 13 พ.ค. หลังจากกลับมาจากฉายรังสี
แม่ก็พูดไม่ได้ พูดได้แค่คำบางคำ เช่น ไม่ ป่าว ใช่ พอพูดประโยคยาวๆ ก็ฟังไม่รู้เรื่องเลย
ตอนเช้าก่อนไปฉายแสงยังพูดได้อยู่เลย เราเครียดมากๆ เรากับพ่อหวังว่าพอกลับไปนอนพักผ่อน
ตอนเช้าแม่จะพูดได้ เพราะก่อนหน้านี้พอนอนพักแม่ก็พูดได้เหมือนเดิม แต่คราวนี้ไม่เป็นอย่างนั้น
แม่พูดไม่ได้ จนถึงวันจันทร์ พ่อไปเข้าพบหมอรังสี ว่าทำไมเป็นแบบนี้ หมอให้เข้าห้องฉุกเฉิน
เข้าห้องฉุกเฉินไปเมื่อวันที่ 16 พ.ค. ห้องฉุกเฉินนี้วุ่นวายมาก คนเยอะ เข้าไปเยี่ยมนานๆ ไม่ได้
ต้องนั่งเฝ้าหน้าห้องตลอดเวลา เพราะไม่รู้ว่าหมอจะมาเมื่อไหร่ บางทีก็เรียกญาติคนไข้ไปจ่ายเงินค่ายา
พ่อนั่งเฝ้าตลอด มีบางทีตอนดึกๆ แอบกลับบ้านไปเอาเสื้อผ้ามาให้แม่เปลี่ยนบ้าง
แม่อยู่ในห้องฉุกเฉิน ห้องอาบน้ำก็ไม่มีให้อาบ ปวดฉี่ปวดขี้ก็ต้องทำบนเตียง
บางทีพ่อก็เข้าไปเอากระโถนรองให้ วันอังคารที่ 17 เราลาหยุด 1 วันไปเฝ้าแม่
ภาวนาขอให้มีคิวทำ MRI จะได้รู้สักทีว่าเป็นเพราะอะไรกันแน่ แล้วอีก 15 นาที
ก็มีประกาศเรียกให้ญาติไปทำคิว MRI เราก็รอ พอผลออกมากลายเป็นว่า มีลิ่มเลือดไปอุดตัน
ที่สมองของแม่ เราไม่เข้าใจ มันเป็นโรคใหม่หรือยังไง มันเป็นได้ยังไง ก็หาสาเหตุไม่ได้
หมอให้เลือกว่าจะกินยาตัวไหน มีสองตัวให้เลือก 

1. มีประสิทธิภาพดี ทำให้เลือดเหลว แต่เสี่ยง เพราะว่าอาจจะทำให้เลือดออกตามตัว 
2. เสี่ยงน้อย ไม่ทำให้เลือดออกแต่ประสิทธิภาพไม่ดี

เราถามหมอว่ายาตัวที่ 1 มีเปอร์เซ็นต์การเลือดออกเท่าไหร่ หมอก็บอกว่า ไม่สามารถบอกได้
เราไม่มีทางเลือกก็เลยต้องเลือกยาตัวที่ 1 เพราะถ้าเลือกตัวที่ 2 ก็อาจทำให้โรคที่เป็นอยู่มันแย่ลง

แล้วค่ำวันที่ 18 แม่ก็ได้กลับบ้าน และมีนัดจากหมอให้มาทำ MRI อีกครั้งวันเสาร์
ไม่เข้าใจว่าจะทำ MRI ทำไมหลายๆ ครั้ง ทำไปแล้วยังไม่ชัดอีกเหรอ รู้สึกเครียดมากๆ
จนถึงวันนี้แม่ก็ยังพูดไม่ได้ มีปัญหามากเวลากินข้าว แม่เป็นคนค่อนข้างเลือกกิน
ซื้ออะไรมาแม่ก็ไม่กิน และก็ไม่สามารถบอกความต้องการของตัวเองได้ แม่ชอบร้องเพลงด้วย
ตอนนี้ก็ร้องไม่ได้แล้ว แม่เขียนก็เขียนไม่เป็น ไม่ได้เรียนหนังสือ ไม่รู้ว่าแม่ทำกรรมอะไรนักหนา
ถึงได้เป็นแบบนี้ อยากจะร้องไห้ บางทีมันก็ไม่ไหวแล้วนะ



Create Date : 23 พฤษภาคม 2559
Last Update : 23 พฤษภาคม 2559 10:17:17 น.
Counter : 80 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ร่มแห่งความหวัง
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]



หมูน้อยๆ