ตุลาคม 2557

 
 
 
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
ใช้เวลาทุกวินาทีให้คุ้มค่า
ตอนนี้หม่าม๊าก็ให้คีโมครบ 8 เข็มแล้ว เหลืออีก 4 เข็ม ช่วงนี้เป็นเทศกาลกินเจด้วย
กินเจวันแรกพ่อพาแม่ไปเยาวราช ไปเดินเล่น แต่แม่เดินไม่ค่อยไหว เดินแล้วขาก็พับลงไป
เป็นที่ขาข้างซ้ายข้างเดียว แล้วก็ต้องนั่งพัก รอสักพักก็จะเดินได้
เราพยายามหาสาเหตุว่าเป็นเพราะอะไร เป็นเพราะเพิ่งไปฉายรังสีที่ขามารึเปล่า
หรือว่าเพราะไปให้คีโมมา ร่างกายเลยอ่อนแอ แม่เสียใจร้องไห้ที่ไม่แข็งแรงเหมือนก่อน
บอกว่าตัวเองเป็นตัวถ่วงให้เราสองคนพ่อลูก ไม่อยากใช้เงินเรา
เราบอกแม่ว่า ตอนที่เรายังเรียนอยู่ เราทุกข์ใจเพราะเราไม่สามารถช่วยแม่ได้เลย
แม่ต้องตื่นแต่เช้าไปซื้อของ ทำของ แล้วตอนเย็นก็ออกไปยืนขายของจนถึงมืด
จนเกือบเช้าของอีกวันนึง แม่ไม่ได้พักเลย ในขณะนั้นเราได้เงินไปมหาลัยเดือนละ 2000 บาท
แทบไม่พอใช้ ถ้ามีต้องซีรอกซ์หรือทำรายงาน เราก็จะพยายามไม่ขอเพิ่ม
ก่อนหน้านี้เงินเดือนเราก็น้อย เลี้ยงพ่อแม่ไม่ไหว จนตอนนี้เราพอมีกำลัง เลี้ยงพ่อแม่ได้
แม่จะไปจากเราเหรอ แม่คิดว่าถ้าแม่จากไปแล้ว เราจะมีความสุขเหรอ
แม่ได้ฟังก็ดีขึ้นหน่อยนึง ดีที่พ่อเราใจเย็น ปลอบแม่ได้

วันอาทิตย์ที่ผ่านมาได้ไขปริศนาโรงเจที่เคยไปตอนเด็กๆ คือโรงเจแถวราชวงศ์
ไปกินก๋วยจั๊บเจที่นี่ ชามละตั้ง 50 บาท มีเห็ดหอม และอะไรกรุบๆ เหมือนเป๋าฮื้อเลย
อร่อยดี แต่แพงไปหน่อย ที่ไหว้ของโรงเจนี้เป็นบันไดสองฝั่งต้องเดินขึ้นไป
แม่ขึ้นไปไหว้คนเดียว เพราะวันนี้เราเป็นประจำเดือน กลัวแม่ตกลงไปเหมือนกัน
เดี๋ยวนี้เวลาไปไหนต้องจูงแม่ไว้ตลอด เผลอแป๊บเดียวแม่ก็สะดุดจะตกแล้ว
ระหว่างนั้นก็เดินไปที่โรงเจหัวลำโพง พอดีผ่านมูลนิธิเทียนฟ้า ให้แม่เข้าไปนั่งพักสักหน่อย
นั่งได้พักนึงเราก็ไปไหว้เจ้าแม่กวนอิม แล้ววันนี้เป็นวันแห่พอดี ก็เลยอยู่ดูแห่
แล้วก็ถ่ายรูป แต่ไม่ชอบคนที่อยู่ข้างหน้าเราเลย ชอบยื่นมือยาวๆ มาบังหน้าเรา
ทำให้ถ่ายไม่ถนัด กินเกี๊ยวเจทอดที่ขายตรงโอเดียนมากิน รสชาติก็ยังงั้นๆ
ไม่ได้รสชาติว่าเป็นอะไร ทำจากอะไร แล้วสักพักก็ไปโรงเจหัวลำโพง
เป็นโรงเจที่อยู่ตรงตรอกแคบๆ ควันคละคลุ้งไปหมด หน้าโรงเจมีสิบล้อหลายคัน
รอรับคนไปลอยกระทง ไม่รู้ทำไมถึงมีลอยกระทงวันกินเจ เค้าจะแห่ไปที่สะพานพุทธ
ลืมเล่าไป ก่อนที่จะออกมาจากเทียนฟ้า แม่เอาเงินไปบริจาค 20 บาท
เค้าให้ข้าวสารมาถุงใหญ่ กับพวกมาม่า ปลากระป๋อง พ่อบ่นใหญ่ว่าเอามาทำไม
ที่บ้านก็ไม่ได้หุงข้าว เอามาก็มอดเต็มบ้าน แม่เรานึกว่าเอามากินจะได้เฮงๆ
ขากลับนั่งรถเมล์กลับ ตรงหัวลำโพง รอรถไม่นาน

อาการของแม่ตอนนี้ หมอว่าตาดีขึ้นมาก เนื้องอกตรงตาบางลงไปเยอะ แม่ก็ว่ามองเห็นได้ดีขึ้น
อยากให้แม่ดีขึ้นๆ ตลอดไป อยากให้อยู่กับเราตลอดไป สวดมนต์ให้แม่ทุกวัน
หวังว่าจะช่วยอะไรได้บ้าง อยากเก็บเวลาดีดีที่เราได้เคยอยู่ด้วยกันเอาไว้
เค้าอยากไปไหนก็พาไป อยากทำอะไรก็ให้ทำ ถ้าพ้นจากชาตินี้ไปแล้ว ไม่รู้จะได้เกิดมาเป็น
แม่ลูกกันอีกรึเปล่า ขอให้ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอ



Create Date : 01 ตุลาคม 2557
Last Update : 1 ตุลาคม 2557 13:03:29 น.
Counter : 256 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
BlogGang Popular Award#10



ร่มแห่งความหวัง
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]



หมูน้อยๆ