กันยายน 2559

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
ร็อก-ฐ-ศาสตร์ ของ วิเชียร ฤกษ์ไพศาล




คุณผู้อ่านเคยได้ยินชื่อ genie records มั้ยคะ

เอาใหม่ ๆ ต้องถามว่าคุณผู้อ่านเคยได้ยินคำที่โรมุจะเขียนข้างล่างนี้ดีกว่า  ไม่ว่าจะเป็น 

  1. Body slam
  2. ขอเป็นตัวเลือก
  3. Big Ass
  4. คุกเข่า
  5. Paradox
  6. ขอให้เหมือนเดิม
  7. ประเทือง
  8.  บูโดกัน
  9. คนเดินถนน 
  10. sweet mullet
  11.  retrospect
  12. ไม่เคย
  13. เชือกวิเศษ 

ทั้งหมดทั้งมวลที่โรมุพูดไป  ล้วนแล้วแต่เป็นผลงานเพลงและชื่อศิลปินที่ได้ร่วมงานกันภายใต้ชายคาของค่าย genie records ตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบัน โดยค่ายเพลงนี้มีเสาหลัก คือ "พี่นิค  วิเชียร  ฤกษ์ไพศาล"  ซึ่งก็คือคนเขียนหนังสือที่ชื่อว่า "ร็อก-ฐ-ศาสตร์" ที่โรมุกำลังจะพูดถึงในบล็อกนี้แหละค่ะ   ซึ่งบอกเลยว่าบล็อกนี้เขียนยาวแน่  ก่อนที่จะเริ่มต้นเขียนถึงหนังสือเล่มนี้  เราก็อยากให้คุณผู้อ่านพักสายตาด้วยการเห็นหน้าปกหนังสือเล่มนี้ก่อนล่ะค่า...

คำเตือน  การรีวิวของโรมุก็จะมีการสปอยล์เนื้อหาบางส่วนเหมือนทุกครั้งนะคะ
(ถ้าไม่สปอยล์แต่เขียนลอย ๆ เนี่ย  โรมุก็ไม่รู้จะไปยังไงเหมือนกันแหละ)



สำหรับหนังสือเล่มนี้  ในข้อมูลทางบรรณานุกรมของหอสมุดแห่งชาติ  เขาจัดให้อยู่ในประเภท 1. การตลาด 2. การบริหาร และ 3. ดนตรี  ค่ะ บอกเลยว่าเข้า concept blog ของโรมุที่ว่า "ฝักใฝ่ทุุกสิ่งที่เป็นดนตรีและ education" จริง ๆ

จากที่โรมุก็สังเกตสิ่งที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้ก็ได้พบว่าในทุก ๆ บทนั้นสอดแทรกเรื่อง 3 เรื่องนี้ ทั้งการตลาด บริหาร และดนตรี  ได้อย่างลงตัว  ประเภทที่ว่าต่อให้คนที่ไม่ได้เรียนจบบริหารหรือการตลาดมา ถ้าอ่านเอาเรื่องแค่หลักบริหารและการตลาดเนี่ย  บอกเลยว่าอ่านได้สบาย ๆ หนังสือเล่มนี้ไม่มีเรื่องคำนวณตัวเลขให้รกหัวเลยล่ะ  แล้วยิ่งถ้าคุณผู้อ่านเป็นพวกฝักใฝ่เกี่ยวกับธุรกิจวงการเพลงด้วยนะ  คุณก็จะได้รู้ถึงเรื่องเกี่ยวกับการบริหารค่ายดนตรีซึ่งเป็นสถานที่รวมของมนุษย์เผ่าพันธุ์สายติสท์ท่เยอะที่สุดในวงการหนึ่ง หรือแม้กระทั่งคนที่ต้องการแนวคิดดี ๆ ในการทำงานหรือดำเนินชีวิต หนังสือเล่มนี้ก็มีให้คุณอีกเช่นเดียวกัน  

แต่สำหรับโรมุที่เป็นแฟนคลับของศิลปินในค่ายนี้หลาย ๆ วง (ถ้าไป check list จากคลังแสงซีดีในห้องนอน  บอกเลยว่าแผ่นจากค่ายนี้มีเยอะเป็นอันดับ 1 ในบ้านแน่นอน) ก็ได้ของแถมอีกเด้งนึงตรงที่เราก็จะได้รู้เรื่องราวของศิลปินหลาย ๆ คนที่เราชื่นชอบด้วย  ไม่ว่าจะเป็นเจ้ ๆ บูโดกัน paradox  และอีกหลายวง รวมถึงที่สำคัญก็จะมีรูปถ่ายของศิลปิหลาย ๆ วงที่โรมุชื่นชอบ ณ จุดนี้ โรมุฟินแล้ว
(แทบอยากจะเอาหนังสือเล่มนี้ไปขอลายเซ็นพี่นิคและศิลปินทุกคนที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้ให้ครบทั้งค่ายเลยทีเดียว)

สำหรับเนื้อหาโดยรวมของหนังสือเล่มนี้  ตอนต้น ๆ ก็จะมีการพูดถึงเรื่องราวชีวิตของพี่นิคก่อนที่จะมาทำค่ายจีนี่ว่าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย  จะบอกว่าแทบไม่น่าเชื่อเลยนะว่าคนทำค่ายเพลงแบบพี่นิก  ไม่ได้เรียนจบสายดุริยางคศาสตร์หรือบริหารธุรกิจแบบที่โรมุจินตนาการไว้เลย ใครจะเชื่อว่าคนจบรัฐศาสตร์จะมาทำงานเกี่ยวกับดนตรีหรือค่ายเพลง  แต่พี่นิคทำได้ !!!!!  โรมุขอคารวะ 1 แก้ว (ชาเขียวมัจฉะ)

และนอกจากที่โรมุจะรู้ว่าพี่นิคเป็นใครมาจากไหน ทำไมถึงมาทำค่ายเพลงได้แบบที่หนังสือทั่ว ๆ ไปเขาก็ต้องพูดกัน  แต่สิ่งที่ทำให้เรียนรู้มากกว่านั้นคื mind set ของพี่นิคเขาล่ะค่ะว่า  เขาคิดยังไง ทำยังไง ถึงทำให้ค่ายเพลงจีนี่เร็คคอร์ดอยู่ยั้งยืนยงมาเกิน 16 ปีได้
ถึงแม้ว่าค่ายเพลงนี้จะเจอวิกฤตตั้งแต่เริ่มก่อตั้งที่ไม่มีศิลปินในมือจนต้องประกาศในหน้าหนังสือพิมพ์ว่ามีค่ายเพลงเปิดรับผลงานจากศิลปิน จนได้ศิลปินเบอร์แรกของค่าย คือ สุเมธแอนด์เดอะปั๋ง ซึ่งในยุคนั้น  เพลงของพี่เขาขายยากมากเลยจริงเจียว จนต้องสร้างสโลแกนของวงนี้ว่า สุเมธแอนด์เดอะปั๋ง  เพลงไม่ดังแต่ฟังดี  หรือแม้กระทั่งวิกฤตช่วงยุคเปลี่ยนผ่าน อัลเทอร์เนทีฟล่มสลายและกำลังจะเคลื่อนย้ายเป็นยุคอินดี้ในอีกประมาณ 2-3 ปี ถัดมา พี่นิคก็ได้เชิญตัวศิลปินที่เพี้ยนสุด ๆ อย่าง paradox เข้ามาอยู่ภายใต้ชายคาค่ายนี้ เพื่อที่จะสร้างความเชื่อว่าถ้าศิลปินอิสระเข้ามาอยู่ในค่ายนี้  พวกเขาก็ยังได้ทำงานแบบอิสระ  ไม่โดนกรอบของค่ายมาเปลี่ยนตัวตนพวกเขา อะไรประมาณนี้แหละ และจุดเริ่มต้นจาก paradox เนี่ยแหละ น่าจะทำให้เหล่าศิลปินอิสระหลาย ๆ วงกล้าที่จะเข้ามาเสนอผลงานในค่ายนี้มาโดยตลอด รวมถึงเรื่องของวง klear ที่เปรียบเสมือนปลาทูน่าตัวใหญ่มีความสามารถทุกสิ่งเพียบพร้อมแต่ใช้ออกมาไม่ถูกจุด แต่สุดท้ายพวกเขาก็ได้มองเห็นจุดเด่นของวงพวกเขาเองและแสดงออกมาจนทำให้เราเหล่าคนฟังเพลงได้รู้จักพวกเขามากขึ้น (ถ้าคุณผู้อ่านนึกชื่อวงไม่ออก ก็จะใบ้ว่าวงนี้เป็นวงที่ร้องเพลงที่มีเนื้อว่า "ฉันคิดว่ารักมันคือความผูกพัน คิดว่ารักแท้ต้องเดินผ่านวันและเวลา" รับรอง คุณผู้อ่านร้องอ๋อแน่นอน) หรือแม้กระทั่งการที่พี่นิคจะสอนเหล่าศิลปินในค่ายให้มีสัมมาคารวะ อ่อนน้อมถ่อมตน  จนทำให้เป็นที่รักและเอ็นดูของผู้ใหญ่และแฟนเพลงกันเลยทีเดียว

จริง ๆ แล้วที่โรมุเขียนมาเป็นส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้นะคะ(เอาแค่จุดที่ประทับใจ)  แต่ทั้งหมดทั้งมวลที่อ่านมาเนี่ย ทำให้รู้ว่าตลอดเวลาที่พี่นิคเขาทำงานตั้งแต่ก่อนที่จะทำค่ายเพลง พี่เขาก็เป็นคนที่เต็มที่กับงานจริง ๆ เหมือนกันนะ  ถ้าให้วิเคราะห์ เริ่มตั้งแต่แรก พี่เขาก็มีเป้าหมายแล้วแหละว่าอยากทำงานเกี่ยวกับศิลปะถึงแม้ว่าจะไม่ได้เรียนจบสายศิลปะเลยนะ แต่พี่เขาก็ได้ทำงานสายศิลปะตั้งแต่เป็นเด็กกองถ่าย  เขียนสคริปต์รายการ จนลากยาวมาเปิดค่ายเพลงแบบเนี้ย  บางทีนอกจากที่มันจะมีโอกาสประจวบเหมาะทำให้พี่เขาได้ทำอะไรแบบนี้  มันน่าจะเกิดจากการที่พี่นิคเขาโฟกัสเรื่องชีวิตหลังเรียนจบไว้ชัดเจนพอประมาณอยู่แล้วแหละ เลยเป็นแบบนี้ได้ และเมื่อพี่นิคเขาทำงานในแต่ละครั้ง  พี่เขาตั้งใจและละเอียดกับงานทุกอย่างแม้กระทั่งการตั้งชื่อค่ายเพลง  ซึ่งสิ่งเหล่านี้ล่ะมั้งที่เป็นส่วนร่วมให้พี่นิคประสบความสำเร็จในชีวิตมาถึงทุกวันนี้ (อย่างน้อยก็เป็นไอดอลตัวกลั่นของโรมุไปเรียบร้อย)

ถ้าให้โรมุให้คะแนนหนังสือเล่มนี้    มันคงจะตีเป็นตัวเลขลำบากอยู่นะ  แต่ถ้าจัดอันดับหนังสือที่ชอบในคลังแสงหนังสือของโรมุ  เล่มนี้ติดอันดับ 1 ใน 3 ที่ชอบที่สุดล่ะ ส่วนอีก 2 เรื่องที่ติดอันดับเนี่ย โรมุเคยเขียนบล็อกถึงไปเรียบร้อยแล้วเรื่องนึง ลองไปอ่านรีวิวได้นะคะ อยู่ในบล็อกแก๊งเนี่ยแหละ

และเนื่องจากโรมุเขียนรีวิวหนังสือของพี่นิคแห่งค่ายจีนี่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว  จะให้โรมุจบทื่อ ๆ เป็นบทความตัวอักษรยาวเฟื้อยก็กะไรอยู่นะ  ขอแถมด้วยเพลงจากศิลปินวงหนึ่งที่อยู่ในค่ายนี้เลยดีกว่า  บอกไว้ก่อนว่านักร้องนำของศิลปินวงนี้ก็จัดว่าเป็นไอดอลของโรมุในระดับขั้น "คุณพ่อ" เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านั้น โรมุตั้งป้อมใส่เพราะเข้าใจมาตลอดว่าพี่เขาเป็นพวกเก๊ก ประดิษฐ์ เข้าถึงยาก (แต่โรมุก็แอบตามฟังเพลง แอบดูไลฟ์เฟสบุ๊คเรื่อย ๆ ซะงั้น) จนกระทั่งวันก่อนที่โรมุดูรายการที่ให้ศิลปินมาทายคนที่มาร้องเพลงว่าคนไหนร้องเพราะ คนไหนร้องเพี้ยน โรมุก็เห็นอะไรในบางอย่างของพี่คนนี้ ที่โรมุรู้สึกว่า เออ พี่เขาก็มีมุมดูน่ารัก น่าเอ็นดู แอบเคี้ยวขนมปังก่อนที่จะโดนลงโทษให้กลายเป็นน้ำแข็งใส และยิ่งประกอบกับความปลาบปลื้มที่เขามีร่างปกติทำงานสายกฎหมาย ต้องสอบเนติฯ โน่นนี่นั่น แต่อีกร่างหนึ่งก็มาร้องเพลงแต่งเพลงน่ะค่ะ (ซึ่งโรมุก็อยากใช้ชีวิตสองร่างแบบนี้เหมือนกันนะ  แต่เป็นร่างนึงทำงานหาเลี้ยงตัวเองด้วยการเป็นนักเขียน ล่าม หรือนักแปลแทนควบกับการร้องเพลงและแต่งเพลง) มันก็เลยทำให้โรมุอดไม่ได้ที่จะทุบกำแพงบางส่วนที่เคยตั้งไว้แล้วมันทำให้เราฟังเพลงแล้วไม่ค่อยอินเพราะไปติดกับภาพนักร้องเนี่ยแหละค่ะ ซึ่งเพลงที่จะส่งท้ายให้กับคุณผู้อ่านก็มาจากศิลปินที่โรมุพูดถึงในย่อหน้านี้ล่ะค่ะ

สุดท้ายนี้ ขอลาทุกคนด้วยเพลงอารมณ์ปล่อยวาง ยอมรับสภาพตัวเองได้ว่าไม่สมหวังกับความรัก(แนะนำให้อยู่ใน playlist ที่ช่วยในการบำบัดตัวเองเวลาอกหักได้ดีพอสมควร) และโรมุก็ชอบเพลงนี้มาก ๆ ด้วย  ไปฟังเลยค่ะ  

"ช่างมัน"  จาก "Cocktail"





แล้วมาลุ้นกันในครั้งต่อๆ ไปนะคะว่าโรมุจะเอาอะไรที่เกี่ยวกับดนตรีและ education มาฝากคุณผู้อ่านอีก โปรดติดตามบล็อกของ ROMMUNEE ได้เรื่อย ๆ เลยค่ะ   และถ้าหากคุณผู้อ่านอยากแลกเปลี่ยนความเห็นเกี่ยวกับบล็อกของโรมุ  สามารถพิมพ์ลงในคอมเม้นนี้ได้เลยนะคะ

ปล.  คุณผู้อ่านสามารถโหวตบล็อกของโรมุ (ROMMUNEE) ได้ในหมวดดนตรีเพื่อให้บล็อกนี้กระจายออกไปให้คนอ่านรู้จักกับโรมุในวงกว้างมากขึ้นได้เลยค่ะ




Create Date : 10 กันยายน 2559
Last Update : 10 กันยายน 2559 11:21:39 น.
Counter : 616 Pageviews.

5 comments
  
โหวต Music Blog ครับ

เกือบจะโหวตหมวดหนังสือแล้วนะ

เป็นค่ายเพลงของศิลปินรุ่นใหม่ๆลยนะครับ
และประสบความำสเร็จด้านยอดขายด้วย
เป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ที่ลงตัวเลย

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 กันยายน 2559 เวลา:11:38:36 น.
  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
พระจันทร์สัญจร Literature Blog ดู Blog
tangkay Dharma Blog ดู Blog
The Kop Civil Sports Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Book Blog ดู Blog
ต้นกล้า อาราดิน Literature Blog ดู Blog
patthanid Travel Blog ดู Blog
Rinsa Yoyolive Travel Blog ดู Blog
lovereason Book Blog ดู Blog
ROMMUNEE Music Blog ดู Blog

โดย: อุ้มสี วันที่: 10 กันยายน 2559 เวลา:16:37:35 น.
  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อุ้มสี Food Blog ดู Blog
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
เป็ดสวรรค์ Literature Blog ดู Blog
The Kop Civil Sports Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog
patthanid Travel Blog ดู Blog
lovereason Book Blog ดู Blog
ROMMUNEE Music Blog ดู Blog
โดย: เจ้าการะเกด วันที่: 10 กันยายน 2559 เวลา:20:33:11 น.
  
พูดชื่อค่ายตอนแรกนึกไม่ออก แต่พอพูดถึงชื่อศิลปินแล้วอ๋อทันทีเลย

คนเราทุกคนถ้าจะทำมันก็ทำได้แหละนะ จะเห็นได้ว่าทุกอย่างที่ทำ มันไม่ใช่ง่ายๆ เลย เบื้องหลังของคนที่ประสบความสำเร็จ มันไม่ได้ง่ายอย่างที่หลายๆ คนเข้าใจ และที่ยากยิ่งกว่าคือ เมื่อได้ชื่อว่าประสบความสำเร็จแล้ว จะรักษามันไว้ได้อย่างไร

หนังสือทุกเล่มขอให้เราอ่านแล้วได้ข้อคิดดีๆ หรือสนุกไปกับมันก็ถือว่าดีแล้วล่ะ

ROMMUNEE Music Blog
+
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 11 กันยายน 2559 เวลา:0:07:24 น.
  
ROMMUNEE Music Blog

โหวตให้น้องโรมุจร้า พี่มี้เคยได้ยินยินคำที่โรมุจะเขียนนะ แสดงว่าพี่มี้วัยรุ่น อิอิ
โดย: kae+aoe วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:10:37:39 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ROMMUNEE
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]



เมื่อ Artist รวมร่างกับ Nerd มันก็เป็นแบบนี้ล่ะค่ะ