Live in MapleStory ใครรู้จัก MapleStory บ้าง? ยกขาหน้าขึ้นน! อ้าว,, ไม่รู้จักกันงั้นหรอ? แป่วว หื้มม์,, MapleStory เป็นเกมส์ในเครือ Asiasoft เหมือน Audition อะจ้ะ แต่ว่าเป็นคนละแนว คือ ออดิชั่นจะเป็นเกมส์ที่ประมาณว่า ถึงจะเวลน้อย แต่(เจือก)เก่งก็มีนะเออ คือใช้ทักษะของผู้เล่นเอง ไม่เกี่ยวว่าจะเลเวลเท่าไหร่ ส่วน เมเปิ้ลฯ เป็นเกมส์แนวอัพสกิลๆเหมือนแร๊กนาร๊อกนั่นแล ครือ,,ให้เลือกอาชีพ เก็บเลเวล อัพสกิล ทำเควส ปาร์ตี้เควสไปตามเรื่องตามราว เพราะงั้น แม้คุณจะเล่นตัวเก่าเก่งกาจสามารถมาจากแห่งหนใด ถ้าเริ่มเล่นตัวใหม่ในเกมนี้ ก็ต้องเป็นเด็กน้อยอ่อนด๋อยคอยตีเห็ดเหมือนๆกัล,, ข้อดีของเกมส์นี้คือ ภาพที่น่ารักน่าชัง เรื่องราวในเกมส์ที่ทำยังกับเราเป็นKnightจริงๆ ฉาก2มิติจ๋วยๆ และเพลงประกอบที่เข้ากั้น..เข้ากัล ฟังแล้วอยากเล่นอะปะ? ความเดิมตอนที่แล้ว,, คือเราก็เล่นเกมส์นี้มาเป็นเกมออนไลน์ยุคหินเก่า ที่เพิ่งรู้จักเป็นเกมแรกๆ(จิงๆก้เล่นมันไม่กี่เกมส์) ตอนนั้นเล่นโจรชื่อ Amewret -- อ่านว่า อามิวเร็ต มันเป็นชื่อหินที่มีพลังอำนาจในการ์ตูนเรื่อง Gettalt (เขียนถูกป่าวฟะ) ทีนี้ก็เล่นไปประมาณเวล 60 เก็บเงินได้มากมาย ไอเท็มเทพๆอีกมากมาย แต่เริ่มไม่มีที่เก็บ !!! เลยสร้างตัวละครสาวน้อยตัวเล็กชื่อ Atalanta (ใครอ่านนิยายกรีกจารู้) ไว้เก็บไอเท็มโดยเฉพาะ แล้วก็สร้างอีกตัวที่หน้าเหมือนกันเด๊ะ ชื่อ Aries ไว้เกบไอเท็มมะกัล ทีนี้ด้วยความโง่งม เลยเผลอลบ Atalanta ที่มีไอเท็มและเงินมูลค่าหลายสิบล้านไปซะงั้น !!! (ตั้งใจจาลบ Aries แต่มันหน้าเหมือนกันง่ะ ลืมมมมมมมม บร๊ะจ้าวววววววววว!!!!!) T T ด้วยฟามเสียเซลล์ + สลดในความโง่บวกเซ่อของตะเอง เลยไม่ได้เข้าเมเปิ้ลอีกเลยยยยยยยยยย (อุตส่าห์โทรไปง้อขอคอลเซนเตอร์ให้กู้กลับมาให้ ก็ม่ายล่ายย.. อุ๊แงร๊ว ๆ) จากนั้นน้องชายของเพื่อนที่รักก็มาบอกว่า พี่แตๆ ไม่เล่นก้ให้ผมเหอะ ไอ้เราก้..เอ๊.. ไม่เอา ไม่ให้เว้ย เพื่อนที่รักก็บอกว่า ให้น้องไปดิวะ ไม่เล่นม่ายช่ายอ๋อ เราก้.. ให้ของแกเองเด่ๆๆๆ เพื่อนก้... เออ ของชั้นให้ไปละ แกก็ให้มัลไปเท้ออ โตๆแว้วๆ ไอ้เราก็หลงคารม เออ ให้ๆ เลยให้ไอดีกะพาสไปเรียบร้อย ลืมเลือนเรื่องนี้ไป.. เออ.. จากนั้นก็ไปหมกมุ่นกะเกมส์ออดิชั่นประมาณ3ปี เล่นมั๊นน.. ทั้งวัน จนบ้านช่องไม่กลับเลยทีเดียว(เด็กดีอย่าเอาอย่างนะต๊ะ) เล่นจนประมาณว่า อุ๊ย ปวดมืออ ขยับพังผืดมิค่อยได้ล้ะ,, คิดว่าทำไง? หยุดพัก?? ..ซื้อกอเอี๊ยะมาแปะ แล้ะเล่นต่อ (อือ ตัวเราสมัยยังละอ่อน,, เป็นเอามาก) แล้วก็ถึงจุดพีคของโลกออดิชั่น เริ่มเบื่อ ซ้ำๆ ซากๆ เดิ้มๆ เดิมๆ เบื่อ !!! แต่คุณเพื่อนไม่แนะนำเกมส์ใหม่ให้เล่นสะที (เพราะมันหลุดจากวังวนนี้แล้ว) เลยระลึกชาติขึ้นได้ว่า เอ๊... ครั้งหนึ่งเมื่อยังขบเผาะ เราเคยเล่นเมเปิ้ลนี่หว่า... นึกได้ดังนั้นก็จัดการโหลดโปรแกรมมาลงเสร็จสรรพ (โปรแกรมมันหายไปตอนเปลี่ยนคอมหน่ะ อย่าสงสัยให้มาก) ละเตรียมตัวเข้าสู่สมรภูมิรบอีกครั้ง (!!!) พอเข้าไป.. บร๊ะจร้าวววววววววว...!!!!! สารพันไอเท็มและเงินทองทั้งหลาย ที่ใช้เวลาแรมเดือนแรมปีตีทากทีละ10เมโซๆ(หน่วยเงินในเมเปิ้ล) หายเรียบบบบบบบบบบบ!!! อ๊ากกกกกกกกกกซ์ !!! รู้สึกราวกับถูกเอามีดมากรีดเนื้อเถือหัวใจ น้ำตาแทบร่วง(เว่อร์ว่ะ) นึกแค้นน้องของเพื่อนขึ้นมาทันที(เด็กดีอย่าเอาอย่างนะต๊ะ) แต่ก็คิดว่าช่างมันแล้วก็แล้วไป ฮึ่มมม..(!!) จากนั้นก็ตั้งหน้าตั้งตาปั้นตัวใหม่อย่างตั้งอกตั้งใจ (อืออ..เวลา4-5ปี มิได้ทำให้ข้าเจ้าโตขึ้นแต่อย่างใด เศร้านิดๆว่ะ) ทำไมต้องปั้นใหม่? ..เพราะไม่อยากไปยุ่งกับอดีตอันชอกช้ำระกำทรวง(จะภาษาไปไหน)ง่ะ เลยสร้างโจร(อีกแล้ว)ตัวใหม่ชื่อ Amore อ่านว่า อามอร์ แปลว่า ฟามรัก (วั้ย!) ปั้นๆๆๆ ไป ตีเห็ดๆๆๆ ตีทากๆๆๆ ไป (ที่จริงก็ปาร์ตี้เควสนิดหน่อย) เล่นแบบหน้ามืดตามัว เล่นจนคนรอบข้างบ่นๆด่าๆ แต่อย่าได้แคร์!! ละไง.. ก็หน้าตาดีไง เลยมีคนมาชวนเข้ากิลด์ (555 จริงๆเฮงมากกว่า) เลยมีกิลด์กับชาวบ้านเค้าในเวลาอันรวดเร็ว ชื่อกิลด์ว่า Rebellion อ่านว่า รีเบเลียน วั้ย!! ชื่อเท่ดีนิหว่า.. ก็เข้าๆไป รู้จักคนในกิลด์หลายคน ex. พี่เหมียว น้องแอน น้องเจ น้องเซน ฯ ทุกคนในกิลด์ดี ดี๊ ดี เหมือนข้าวแสนดี ดี ดี๊ ดี.. เพราะไม่ได้เข้าเกมส์มานานหลายปีดีดัก โลกเมเปิ้ลเลยก้าวไปสู่ศตวรรษใหม่โดยเรามิรู้ตัว กลายเป็นเมเปิ้ล แอพพิโสดทู เข้าไปแล้วงงมากมายๆ แต่ทุกคนในกิลด์ที่ใจดีเหมือนข้าวแสนดีก็ช่วยเป็นอับดุล ถามไรตอบได้ ให้ ทีนี้ก้เล่นไปๆๆๆ จนเลเวล 40กว่า เกิดป่วย!! ไม่ใช่ในเกมส์นะ.. เป็นๆนี้ล่ะป่วย ไข้ขึ้น อ้วก นอนซมจมกองอ้วก (ไม่ใช่ละ.. เสียภาพพจน์ อย่าไปเชื่อนะ) เอาเป็นว่าวัฏจักรชีวิตเปลี่ยนมาเป็น ตื่น กินยา อ้วก นอน เวียนว่ายตายเกิดแบบนี้อยู่สองสามวัน (ยังผลให้ นน.ลดจาก42 เหลือ 38.9 เกงหลวมมากมายพี่น้องง) หลังจากหาย(คาดว่าน่าจะลำไส้อักเสบมั้ง)ป่วย ก็รีเทิร์นทูเมเปิ้ลด่วน เข้ามาปุ๊บ ได้รับข้อความ !! อร๊ายส์ มีคนคิดถึงเราแน่ๆเยยยย ไม่เข้าเกมหลายวัลล,, เปิดข้อความ โช๊ะ!! คุณถูกไล่ออกจากกิลด์ เวงงงงงงงงงงงงงงง เวงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง หนูทำอะไรผิดมากมายหรือคะ?? หนูป่วยอยู่นะ หนูเป็นไข้ หนูนอนซม หนูอ้วกดั้วะน้ะ T ^ T อะๆๆๆ อย่าสนิมสร้อย สรุปว่าโดนเตะออกจากกิลด์เป็นที่เรียบร้อย ด้วยเหตุที่ว่าไม่เข้าไปคาราวะรุ่นพี่นานเกินสามวัน (หรือไม่ก็สมาชิกเยอะจัด เค้าเลยคัดคนไม่สำคัญออก งือๆๆๆ T ^ T) ล่าสุดตอนนี้เวล 42... กิลด์ก็ไม่มี.. เงินก็ไม่มี... รู้สึกราวกับยืนที่ปากเหว.. เริ่มถึงจุดสิ้นสุดกันที.. ไม่ว่าชาตินี้ชาติไหน.. แระ ว่าง่ายๆคือถึงจุดพีค(อีกครั้ง) เริ่มเบื่อหน่าย และได้สติว่า เอ๊ะ นี่เราชักหมกมุ่นมากเกินไปหรือนี่?? (เพื่อน -- เออ เมิงเพิ่งรู้สึกหราๆๆๆ) ที่ผ่านมา รู้สึกเหมือนมีเงามืดบังตา มีพรายกระซิบบอกว่า "เล่นเข้าไป เล่นเข้าไป เอ้า ฮุ้ย เล ฮุ้ย" พอรู้สึกตัว.. ราวกับฝุ่นผงในตาหลุดออกไป100เม็ด !! เลยเลิกเล่นชั่วคราว-อาจจะถาวร จนกว่าจะมีอะไรมายวลใจให้เล่นต่อ(ซะงั้ล) จบเรื่องราวชีวิต ปิดบัญชีเมเปิ้ลอีกครั้ง สิริรวมเวลาประมาณ 15-20 วัน บวกลบอีก 1อาทิตย์ ถ้ามีใครที่ร่ำรวยล้นฟ้าในโลกเมเปิ้ล สละเงินให้เด็กน้อยยากจนข้นแค้นสัก 20ล้านเมโซละก็จะรีเทิร์นให้ดู !! ขอบคุณที่ติดตามอ่านเด้อ...   Create Date : 06 พฤศจิกายน 2552 Last Update : 6 พฤศจิกายน 2552 3:30:03 น. Counter : Pageviews. 0 comments Add to