โลกจิต :: แทนไท ประเสริฐกุล



คุณเคยโดนผีอำไหมคะ...เคยเห็นแสงออร่าออกมาจากตัวคน หรือเคยเห็นวิญญาณหรือเปล่า




ภาพจากอินเตอร์เนท



เมื่อตอนฉันเด็กๆ ฉันเป็นเด็กนอนยากเป็นที่สุด(ยืนยันว่าตอนนั้นยังไม่ได้ริดื่มกาแฟแต่อย่างใด) ยิ่งมองทะลุผนังห้องนอนซึ่งเป็นบ้านไม้ตีเกล็ดด้านในแบบช่างทางเหนือ แล้วเห็นแสงรำไรลอดมาจากแนวไม้ที่ต่อกันไม่สนิท...ยิ่งหลับตาไม่ลง
ฉันนอนที่บ้านพักโรงเรียนบ้านปากกาง อำเภอลอง จังหวัดแพร่ ซึ่งเป็นโรงเรียนที่พ่อกับแม่ฉันสอนอยู่จนถึงชั้น ป.2 โรงเรียนแห่งนี้เป็นที่ที่ทั้งคู่ได้มารู้จักและรักกัน...ระยะทางกว่า 60 กม. จากบ้านที่ตัวเมืองแพร่จนถึงโรงเรียนเป็นระยะทางที่เดินทางไม่นานในปัจจุบัน แต่ในสมัยก่อนนั้นเป็นทางที่ทุลักทุเลขรุขระ ด้วยเป็นทางชันขึ้นเขาและ ไม่ได้ลาดยาง การเดินทางที่สะดวกและเป็นที่นิยมคือทางรถไฟจากอำเภอเด่นชัย(อำเภอเมืองไม่มีสถานีรถไฟ)ไปสิ้นสุดที่ตำบลบ้านปิน อำเภอลอง ฉันเดินทางด้วยเส้นทางนั้นเริ่มตั้งแต่อายุได้สามเดือนและแม่ต้องกลับไปสอนต่อ...หลังจากที่ลงจากเขามาคลอดฉันที่โรงพยาบาลประจำจังหวัด ตาแป๋วแหววเล็กๆ ของเด็กที่แม่อุ้มอยู่แนบอก เป็นตาของเด็กที่ช่างสงสัยเกี่ยวกับทุกสิ่งในจักรวาล



ที่บ้านพักโรงเรียน...มีคนบอกว่าเป็นสุสานเก่า...หลังบ้านพักเป็นป่ากล้วยรกร้างไม่มีรั้วไปจนสุดเขตตีนเขา ส่วนข้างหน้าบ้านพัก ถัดจากร้านค้าขายอาหารตามสั่งและก๋วยเตี๋ยวซึ่งติดกับสนามฟุตบอล มีต้นยูคาลิปตันคู่หนึ่งสูงชลูดเสียดฟ้า เวลาลมพัดแรงอย่างเช่นวันนั้น ต้นยูคาลิปตัสก็เอนลู่ลมไปมา ยอดสูงลิบของมันเอนจนเกือบจะแตะพื้นดิน


วิ้ว....วิ้ว....เสียงลมพัดต้นยูคา ครึ๊งๆๆๆๆ เสียงฟ้าคำราม ประสานกัน ตอนนั้นฉันอายุสี่ขวบ เพิ่งเข้าโรงเรียนชั้นอนุบาล...นอนลืมตาโพรงท่ามกลางความมืด แสงไฟกระพริบวาบ ลอดทะลุแนวไม้ของหน้าต่างห้องนอน ตามด้วยเสียง...เปรี๊ยง...คงมีฟ้าผ่าที่ไหนสักแห่งใกล้ๆ ...ฉันหันไปดู...พ่อกับแม่นอนแล้ว มือของแม่ที่วางตรงเอวเล็กๆ ของฉันกระตุกวูบหนึ่งตอนที่ฟ้าผ่า แต่ก็กลับสงบนิ่งดังเดิม ฉันค่อยๆ เอามือท่านออก และลุกขึ้นช้าๆ ไปที่หน้าต่างบนหัวนอนบานที่แง้มอยู่เสียงดังเอี๊ยดอาด ด้วยแรงลม ฉันแขย่งขาจนสุด ...ตาเล็กๆ ของฉันมองผ่านช่องหน้าต่าง....ไปทางป่ากล้วย เงาลางๆ สีขาวเคลื่อนไหวรวดเร็วไปทางด้านนั้น วูบ ...วูบ....จากต้นกล้วยซึ่งอยู่ใกล้บ้านพักไปยังต้นที่ไกลออกไปทางภูเขา...


ความทรงจำในวัยเด็กขาดตอนอยู่แค่นั้น...จำได้ลางๆ ว่า ฉันร้องไห้ปลุกพ่อกับแม่ และแน่นอนได้รับการปลุกปลอบใจว่าไม่มีอะไร ตาผาดไปเอง พร้อมกับการดุเบาๆ ว่าฟุ้งซ่าน
... คุณล่ะคะ คิดเหมือนพ่อกับแม่ฉันหรือเปล่า







โลกจิต
แทนไทย ประเสริฐกุล
สำนักพิมพ์ a book




เรื่องโลกจิต ได้เดินทางมาถึงฉัน หลังจากที่มีคุณแอ๋ม...แนะนำให้ฉันได้รู้จักโดยนำหน้าปกหนังสือมาแปะไว้ ฉันเห็นชื่อผู้แต่งลางๆ อยู่บนปก ...แทนไท ประเสริฐกุล...หลังจากที่ฉันรีวิวหนังสือแนววิทยาศาสตร์ " ประวัติย่อเกือบทุกสิ่งจากจักรวาลถึงเซลล์" พร้อมคำแนะนำสั้นๆจากคุณแอ๋มว่า เป็นหนังสือแนววิทยาศาสตร์ที่อ่านง่ายและน่าสนใจ


ฉันได้รับหนังสือเล่มนี้โดยการอนุเคราะห์จากพี่สาวใจดี ให้ยืมมาอ่านก่อนทั้งที่เธอยังไม่ได้อ่านโดยมีข้อความฝากมาว่า " อ่านเสร็จ รีวิวให้พี่ฟังด้วยเผื่อพี่จะได้อยากอ่านมากขึ้น " ....ได้ค่ะพี่ พร้อมฟังการรีวิวแล้วนะคะ


โลกจิตเป็นหนังสือแนววิทยาศาสตร์เกี่ยวกับสมอง...ที่อ่านง่ายและมีอารมณ์ขันที่สุดที่ฉันเคยอ่านมา ตอนที่มีคนบอกแบบนี้ฉันก็ขำแล้ว...โลกของสมอง...จะตลกได้อย่างไร แค่คิดถึงสาร MAO และยาที่ออกฤทธิ์เพิ่มการหลั่งสารตัวนี้ในสมัยเรียน ฉันก็ปวดหัวแล้ว...
แต่นั่นแหละค่ะ ฉันคิดผิด หลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้แบบรวดเดียวจบ ฉันก็ต้องคราง อือ... แทนไท นายแน่มาก...



หนังสือเล่มนี้สามารถอธิบายปรากฏการณ์ประหลาดทางสมอง มากมายหลายหลากได้อย่างง่ายๆ และขำๆ ทั้งอาการประหลาดที่จดจำเรื่องราวในวัยเด็กที่ฉันเล่ามาข้างต้นได้อย่างติดตาทั้งๆ ที่ตอนนั้นมีอายุแค่สี่ขวบ
สามารถอธิบายอาการผีอำหรือปรากฏการณ์วิญญาณออกจากร่าง รวมถึงการเห็นแสงออร่าออกมาจากคนได้อย่างที่คนธรรมดาๆ เข้าใจ
...หากคุณอ่านหนังสือเล่มนี้แล้ว นอกจากจะเข้าใจปรากฏการณ์ประหลาดแล้วยังสามารถเข้าใจมนุษย์รอบข้างเราที่มีความผิดปกติทางสมอง ทั้งคุณยายที่ความจำเสื่อม ผู้ป่วยจิตเภท คนตาบอด เกย์และเลสเบี้ยน ผู้ที่มีความผิดปกติเกี่ยวกับการนอนทั้งที่นอนหลับยาก(แบบที่ฉันเองต้องชิดซ้าย) และนอนละเมอ ผู้มีอาการหูแว่ว(แน่นอนและวิธีการจัดการเบื้องต้น) ได้มากขึ้น



และหากคุณเป็นคนหนึ่งซึ่งสงสัยในเกมส์การทายใจ -การทำนายทายทักของหมอดู รวมถึงตอบคำถามไม่ได้ว่า ช้าง ลิง และสุนัข สัตว์ชนิดใดส่องกระจกเป็น !! หนังสือเล่มนี้ก็เหมาะกับคุณ


นอกจากนี้หากคุณเป็นคนหนึ่งซึ่งคิดว่าอาการมองตัวหนังสือที่เป็นตัวเลขแล้วเห็นเป็นสีต่างกัน เช่น เลข 1 เป็นสีเขียว เลข 2 เป็นสีชมพู แล้วคนนั้นผิดปกติ คุณต้องลองอ่านตอน " คนเห็นสี" ซึ่งเป็นตอนที่ฉันชอบมากที่สุดเสียก่อนค่อยตัดสิน


ส่วนตอน "อัจริยะ ปัญญาอ่อน " นั้น เป็นตอนที่ฉันทึ่ง และนึกถึงเด็กคนหนึ่งที่ฉันเคยช่วยแม่สอนบวกเลข ...เด็กออสทิสติกที่น่ารัก หากใครมีโอกาสใกล้ชิดกับคนกลุ่มนี้หรือไม่แน่ใจว่าตัวเองจัดอยู่ในกลุ่มหรือไม่ !!! ควรหาคำตอบดู



...พี่คะ อ้อนวิวจนเหนื่อยแล้ว ...นี่ยังไม่หมดไม่ครอบคลุมหนังสือ สนุกๆ เนื้อหาแน่นปึกเล่มนี้ (ยืนยันได้จากอ้างอิงท้ายเล่ม48 หน้า) อยากให้พี่มาอ่านเอง และก็อยากให้แบ่งปันให้เด็กๆ และผู้ใหญ่อย่างเราๆ ได้อ่าน เพื่อจะได้เข้าใจผู้อื่น ตัวเอง และโลกจิต ของเราเพิ่มขึ้นนะคะ


ขอบคุณสำหรับหนังสือดีๆ ค่ะ



BeCoffee






Create Date : 21 สิงหาคม 2551
Last Update : 21 สิงหาคม 2551 1:39:06 น. 53 comments
Counter : Pageviews.

 
Photobucket

แง้คุณอ้อน ขอโทษด้วยค่า คอมเมนต์บนเป็นไรไม่รู้ ลบทีน้า

นอกจากเล่มนี้ เราชอบ "มิมิค เลียนแบบทำไม" อีกเล่มด้วยค่ะ สนุกดี


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:1:46:26 น.  

 
^
^
ลบแล้วๆ ^^ มิมิคยังไม่ได้อ่านค่ะ แต่พออ่านโลกจิตจบก็คิดจะหาเล่มอื่นๆ มาอ่านพอดี

อิอิ ขอบคุณที่แนะนำนะคะ


โดย: BeCoffee วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:1:51:51 น.  

 
ไม่เคยครับ
ไม่เคยสักอย่าง
ประสบการณ์เหนือธรรมชาติแบบนี้ไม่ได้แผ้วพานผ่านมาพบผมเลย
แต่ทำไมผมอ่านเรื่องความทรงจำอันฟุ้งซ่านแล้วขนลุกก็ไม่รู้
....

หนังสือน่าอ่านมากครับ
แต่เท่าที่ผมรู้คือหมาบ้านผมมองไม่เห็นตัวมันในกระจกนะ


โดย: พลทหารไรอัน วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:3:28:21 น.  

 


แวะมาส่งความปรารถนาดีถึงกันนะคะอ้อน



โดย: หอมกร วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:6:41:25 น.  

 




สวัสดีครับ อ้อน ...

ไปเม้นท์ที่โน่นบอกกัว ... แต่เรื่องราวที่บล็อกนี้(หัวเรื่อง) ก็แนวเดียวกันเลย

มีความสุขนะครับ


โดย: เซียน_กีตาร์ วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:7:07:04 น.  

 
เค้าว่าคนโดนผีอำนี่เป็นคนจิตอ่อนใช่ไหมคะ ซัมเมอร์โดนผีอำประจำเลยตอนเด็กๆ ตอนนี้ไม่มีแล้วค่ะ

มีหนังสือดีๆ มาแนะนำกันอีกแล้ว


โดย: Summer Flower วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:8:44:15 น.  

 
อ่านเล่มนี้แล้วเหมือนกัน

พอดีอยู่ในวงการจิตเวชด้วยก็เลยนำไปประบุกต์ใช้กับคนไข้+สอนญาติได้ด้วย
แถมบันเทิงอีกตะหาก ชอบจังเล่มนี้


โดย: honeynut วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:8:47:20 น.  

 
จากที่ จขบ.วิว ทำให้อยากอ่านแทนความรู้สึกกลัวแล้วล่ะ
เอา ก็ เอาว่ะ ลองดูซักตั้งไม่แน่อาจติดใจจนวางไม่ลงก็ได้เนอะอ้อนเนอะ
แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้เราสนใจคือ ความเป็นตัวตนของคนเขียน นี่คงเป็นอีกเล่มนึงที่เราไม่ลืมหยิบหนังสือเล่มนี้

เอ เด็กสี่ขวบไมจำอะไรได้แม่นยำจังอ่ะ
อ้อ อ่านวิวรู้สึกว่าสั้นไปหน่อยเพลินอยู่เลยยย



โดย: โมกสีเงิน วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:9:31:14 น.  

 
ไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้ค่ะ
และ............ไม่อยากจะมีด้วย
กึ๋ย...

หนังผีก็จะไม่ดู
พยายามจะไม่ติดตามเรื่องพวกนี้ค่ะ

ทำใจให้ว่างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

^ ^


โดย: โสดในซอย วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:10:06:18 น.  

 
เป็นหนึ่งในหนังสือที่ว่าจะ ว่าจะ ว่าจะซื้อมาอ่านก็พลาดทุกทีเลยค่ะ หวังว่างานตุลาคงได้ซื้อสักที

อยากอ่านประวัติย่อฯ เหมือนกันค่ะ เพราะสนใจเรื่องวิทยาศาสตร์ที่อ่านง่ายอยู่แล้วด้วย


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:12:33:47 น.  

 
อ่านรีวิวแล้วอยากอ่านมากๆ เลยค่ะ
ต้องไปหาซื้อด่วนซะแล้ว

ขอบคุณที่แนะนำหนังสือดีๆ นะคะ
^ ^


โดย: ศรีสุรางค์ วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:13:05:37 น.  

 
ดีจ้าอ้อน

ได้รับหนังสือแล้วนะจ๊ะ วันนี้เอง
ก็เลยมาส่งข่าวนะจ๊ะ ขอบคุณมาก

อ้อส่งหนังสือไปให้แล้วนะจ๊ะ
ห่อไม่ค่อยเรียบร้อยนะ เพราะรีบมาก ๆ เลย
เพราะมีงานด่วนเข้าจังหวัด
มาส่งเอาตอน 4 โมงแล้ว ไปรษณีย์มองตาเขียวเลย

ไงก็อ่านให้สนุกนะจ๊ะ ไม่ต้องรีบนะจ๊ะ
เรื่อย ๆ เพราะรู้ว่าอ้อนมีหนังสือรอคิวเยอะจ๊ะ

รักษาสุขภาพด้วยนะ ฝนตกบ่อย




โดย: แมงโกชิดเด วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:17:09:53 น.  

 
ประสบการณ์แสงออร่ายังไม่เคยเจอค่ะ
แต่ว่าเคยอ่านจากหลายๆ ที่เค้าบอกว่ามีจริงๆ ล่ะ
แต่ว่าก็ยังไม่ได้รับการยืนยันในทุกแขนง
ของนักวิทยาศาสตร์ .. แต่ก็น๊า .. คาดว่า
มันต้องมีจริงล่ะ เพราะโลกนี้มันยังมีสิ่งลึกลับ
หลากหลายที่ยังไม่ได้รับการพิสูจน์ หรือว่า
พิสูจน์แล้วแต่ก็ไม่เจอ ... ฮี่ๆ ฟังแล้วน่ากลัวเน๊าะ


แต่น้องอ้อน ... อ่านบรรยายเรื่องของหนทาง
ของเด่นชัย บ้านปิน นึกภาพออกากเลยจ้ะ
ถึงแม้ว่าจะอธิบายฉากในอดีต แต่ว่า ณ ตอนนี้
พีว่ามันก็มีสภาพไม่ต่างจากเดิมมากนักนะ
เพราะมันเป็นอย่างนี้จริงๆ .... เวลานั่งรถไฟ
ลป-กทม. เวลาผ่านเด่นชัย พี่ว่าเป็นถานีที่มันคงความ
เก่าและขลังได้ไม่ลืมจริงๆ นะ ...


........


หนังสือเล่มนี้อ่านแล้วและก็ให้แม่พี่อ่านต่อ
ตอนนี้นอนกอดอยู่เลยเพราะเค้าบอกว่าแน่นเอี๊ยด
สำหรับเนื้อหาและความขบขันของการเล่าเรื่อง
เพราะมันเป็นเรื่องอ่านง่าย ไม่ยากอย่างที่คิด ...
พ่ว่าพี่เองเริ่มชอบอ่านหนังสือแนวนี้ล่ะจ้ะ ไม่ได้เก็ตมาก
แต่ว่าอ่านแล้วเหมือนได้เปิดโลกกว้างๆ และรู้ว่า
เราเองก็เป็นหนึ่งใน "โลกจิต" เหมือนกัน


โดย: JewNid วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:18:17:33 น.  

 
ลืมตอบคำถามจ้ะ .... เมื่อคืนนี้ดูซีรีย์จ้ะ
ดูไปแบบหลับๆ ตื่นๆ ... ฮ่าๆๆๆ แต่ว่าก็สนุกดี
แปลกนะ เมื่อก่อนชอบดูแบบข้ามๆ แต่ว่า
ตอนนี้ไม่เอาล่ะ ไอ้ที่ข้ามๆ ทำให้เราพลาด
อะไรหลายอย่างเลย ตอนนี้เลยต้องดูแบบว่า
เรื่อยๆ ไม่เร่ง ไม่ร้อน เพราะว่าไม่อยากพลาด
รายละเอียดอ่ะค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:19:06:00 น.  

 
เพิ่งปฏิเสธเจ้านายไปวันนี้เองค่ะ
ออฟฟิศออกค่าใช้จ่ายให้ไปเข้าคอร์สพลังจิต
.....
มาวิวต่อรอบสองอีกบล็อกก็ได้ค่ะ
อิอิ


โดย: MeMoM วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:19:36:12 น.  

 
น่าอ่านอีกแล้วเล่มนี้
เฮ้ออ เห็นหนังสือเป็นอยากอ่านหมดเลย

แต่ไม่อยากเจอสิ่งเร้นลับคับ...


โดย: ชรันจ์ วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:20:06:55 น.  

 
นอนอยู่แล้วสะดุ้งตอนกลางดึก รู้สึกหายใจไม่ออก
อึดอัด ตรงตามหลักการเป๊ะ
ทั้งที่หลับตาอยู่ ก็คิดไป..เอาไงดี
มันเริ่มจะหายใจไม่ออก
หรือติดขัด ลืมตาก็ไม่ได้
ตอนนั้นยอมรับว่า ตื่นเต้นมากๆ
พยายามเรียกสติคืนมา
ตะโกนเรียกคนใกล้ชิด ก็ไม่มีเสียง
กว่าจะลืมตา...ท่องนะโม....1.......2.......3........จบ
อย่างนี้หรือเปล่าคะ
ที่เรียกว่า โดนผีอำ..อิ อิ



โดย: I_sabai วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:20:06:56 น.  

 
อ่านรีวิวแล้ว น่าอ่านนะเนี่ย อยากเอามาวิเคราะห์สมองตัวเอง

..จดไว้อีกเล่ม


โดย: นัทธ์ วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:21:02:46 น.  

 
อ่านจบแล้วค่ะ ชอบมากๆ

โดยเฉพาะตอน สุดยอดโรคทางสมอง แต่ละโรคนี่ อ่านแล้ว อึ๋ย... มันมีคนแบบนี้จริงๆในโลกด้วยเรอะ

พร้อมกับคิดว่า ถ้าเป็นเราจะทำยังไงล่ะเนี่ย


โดย: hiroko วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:22:02:56 น.  

 
มาขอกาแฟ เข้ม ขม หอมที่บ้านนี้ ดื่มสักแก้ว....

ได้ไหมคะ

ตามมาจากบ้านคุณหนูหล่อค่ะ


โดย: Gasalong วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:0:49:32 น.  

 
เคยบ่อยมากค่ะน้องอ้อน ตอนพี่เด็กๆนะ ตอนนี้ไม่ค่อยโดนผีอำ โดนอย่างอื่นอำมากกว่า อิอิ


โดย: thaispicy วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:1:36:45 น.  

 




สวัสดีครับ

วันนี้วันศุกร์แล้ว พรุ่งนี้ก็ได้หยุดพักผ่อนละ

มีความสุขมาก ๆ นะครับ


โดย: เซียน_กีตาร์ วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:7:28:41 น.  

 
คริๆๆ คนเหนือ (กาลเวลา) เหมือนกัน
ไม่ต้องต่อก็ติดกันง่ายเน๊อะน้องอ้อน ...
ฮี่ๆ ... วันนี้วันศุกร์แล้ว ... จะดีใจมากนะ
ถ้าหากว่าทำงาน แต่ว่าตอนนี้ไมได้ทำงานแล้ว
ก็เลยแบบว่าเฉยๆ ไม่ว่าจะวันไหนๆ
ก็เหมือนกันทุกวันเลยอ่ะจ้ะ


โดย: JewNid วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:7:40:40 น.  

 
สวัสดีเช้าวันศุกร์ึค่ะ


โดย: watase วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:8:05:43 น.  

 


มาทักทายกันก่อนวันสุดสัปดาห์นะคะอ้อน



โดย: หอมกร วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:8:06:59 น.  

 
จำได้ว่าตอนแรกรุ่นเคยท้าทายเจ้าที่เจ้าป่าอะไรสักอย่าง แล้วเราก็นอนกำลังสะลึมสะลือได้ที่ เงาดำๆเงาหนึ่งมายืนค้ำหัว เราดิ้น ร้องเรียกพ่อ ขอให้พระท่านช่วย นึกขอโทษเขา วุ่นวายในอารมรณ์ขณะนั้น กว่าจะหลุดพ้นห้วงความกลัวมาได้เล่นเอาเหนื่อยเลยครับ หลังจากนั้น อิอิ ลุงไม่กล้าท้าทายใครเลย





โดย: เขาพนม วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:9:56:47 น.  

 
น่าสนุก
น่าสนใจ
น่าติตตาม


แต่ขี้เกียจอ่านเอง ++

ว่าง ว่าง มา วิว ให้เพื่อนฟังหน่อยน่ะ
ช่วงตุลาก็ได้ ++

คริคริ..


โดย: ArMaNi IP: 124.157.237.184 วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:10:03:18 น.  

 
ต้องไปหามาอ่านบ้างแล้วค่ะ จขบ.เป็นคนรีวิวหนังสือได้น่าสนใจมากๆ เลยค่ะ


โดย: แก้วกังไส IP: 125.24.231.242 วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:13:44:49 น.  

 

สวัสดีตอนเช้าของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า



ฉันจะเขียนความรู้สึกที่หัวใจ
มอบไว้ให้เทอเพื่อนที่แสนดี
ด้วยน้ำหมึกของความผูกพัน
จุ่มพู่กันเขียนว่า คิดถึง ห่วงใย เธอ



ขอให้มีความสุขช่วงวันหยุดพักผ่อนนะจ้า


ยังม่ายเคยเจอกะตัวเองแต่ก็ไม่ลบลู่


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:14:53:55 น.  

 
โห คุณอ้อนคะ เกริ่นนำมาได้หลอนมั่ก ๆ เลยล่ะค่ะ
แล้วอ่านหนังสือเล่มนี้แล้ว จะรู้ได้หรือคะ ว่าทำไมถึงเห็นอย่างนั้น
น่าสนใจมากเลยทีเดียวนะคะ งั้นคุณอ้อนเล่าให้ปอยฟังหน่อยสิ
อิอิ เอาเปรียบคนอ่านหนังสืออีกแล้ว

มีสองเรื่องอ่ะค่ะที่อยากรู้ คือ เรื่องการเห็นเงาวูบ ๆ ของคุณอ้อนนั้น
มีคำอธิบายไว้ว่าอย่างไรเหรอคะ แล้วมันเป็นเรื่องอะไรกันแน่น่ะ
กับอีกเรื่องคือเรื่องของผีอำน่ะค่ะ ช่วงหลัง ๆ นี้เป็นบ่อยมากเลยค่ะ
เวลาเพลีย ๆ เหนื่อย ๆ และก็ง่วงมาก ๆ เวลาเคลิ้ม ๆ จะหลับ ๆ
ก็จะเป็นตลอดเลย รู้ว่าไม่ใช่ผีหรอกนะคะ แต่ว่าเป็นอาการอะไรสักอย่าง
ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นเรื่องของจิตคิดมาก เครียด ร่างการอ่อนเพลียเกินไป
หรือว่าออกซิเจนไปเลี้ยงสมองไม่พอหรือเปล่า อะไรทำนองนี้น่ะค่ะ
แล้วมีวิธีแก้ไหมคะ แก้อย่างไร จะได้ไม่เป็นอีก เป็นทีมันทรมานมากเลย

แหะ ๆ เลยถือโอกาสปรึกษาเหมือนเป็นคุณหมอเลยแล้วกันนะคะ อิอิ
ถ้ากรุณา ช่วยอธิบายให้ฟังหน่อยน้า แหะ ๆ ขอบคุณล่วงหน้าค่าคุณหมอจำเป็น



โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:17:17:00 น.  

 
บล็อกน่ารักดีอ้อน

เด๋วว่างๆจะมาเยี่ยมใหม่


โดย: WarLoCK IP: 118.172.173.198 วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:21:06:57 น.  

 
แวะมาราตรีสวัสดิ์ค่ะ


โดย: watase วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:21:22:24 น.  

 
อืม ฟังดูน่าจะอ่านได้เพลินๆนะ


ที่คุณอ้อนเห็นตอนเด็กคงเป็น "ผีขโมด" มังครับ รู้จักมะ อิ อิ


โดย: ST.Exsodus วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:21:23:24 น.  

 
แวะมาเกาหัวใจ เล่น แกรก แกรก

ช่วงนี้อากาศร้อนชมัดเลยค่ะ คุณอ้อน
เฮ้อ ไขมันละลาย

เดี๋ยวแวะไปดู Hi 5 ของคุณอ้อนต่อดีกว่า

เห็นรูปคุณอ้อนแล้ว เย้ เย้


โดย: am_connect วันที่: 23 สิงหาคม 2551 เวลา:0:45:34 น.  

 
สวัสดีครับคุณอ้อน...
ไม่ได้มาเยี่ยมซะนานเลยครับ..ไม่ว่ากันเนอะ

ผมชอบการเล่าเรื่องวัยเด็กของคุณอ้อน
แล้วก็ย้อนมารีวิวหนังสือจังเลยครับ..
ส่วนตัวผมเป็นคนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือ..แต่ชอบถามคนที่มีความรู้
ถามจนเค้ารำคาญแล้วโยนหนังสือมาให้..อิอิ ก็ไม่อ่านอยู่ดี


แต่เรื่องราวของหนังสือเล่นนี้ "โลกจิต" เป็นหนังสือที่น่าอ่านจริงๆ
เรื่องราวดูอ่านแล้วไม่เบื่อ บวกับเป็นความรู้ที่น่าสนใจอีกด้วย
ว่าแล้วเปิดเวปสั่งซื้อโดยพลัน...ถ้าไม่เจอเดี๋ยวไปหาที่ร้านหนังสือดีกว่า
น่าอ่านจริงๆครับ...

ขอให้คุณอ้อน มีความสุขมากๆในวันหยุดนี้นะครับ..


โดย: Little Knight วันที่: 23 สิงหาคม 2551 เวลา:7:05:11 น.  

 





สุขสันต์วันเสาร์ครับอ้อน

รักษาสุขภาพ นะครับ


โดย: เซียน_กีตาร์ วันที่: 23 สิงหาคม 2551 เวลา:8:14:55 น.  

 


แล้วผม(สมจืตร)จะพยายามหยิบเหรียญทองมาฝากชาวไทยนะครับ
ส่งแรงใจช่วยกันด้วย 18.00 น.วันนี้( 23 สค.2551)


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 23 สิงหาคม 2551 เวลา:9:22:36 น.  

 
หวัดดีวันหยุดค่ะ คุณอ้อน


โดย: MeMoM วันที่: 23 สิงหาคม 2551 เวลา:10:36:55 น.  

 
สวัสดีค่าาา
.
.
.
คิดถึงจังเลย
ช่วงนี้ยุ่งมากไม่ได้แวะมาทักเลย ลืมกันอ่ะยังค่าาาาาา


โดย: ทราย (mancyber ) วันที่: 23 สิงหาคม 2551 เวลา:22:23:12 น.  

 
กำลังจะมาบอกข่าวคุณอ้อนเป็นคนแรกพอดีเลยค่ะ

คุณอ้อนผ่านไปเจิมพอดี อิอิ

ขอบคุณนะคะ สำหรับกำลังใจที่มีมาเสมอ

คุณอ้อนก็เป็นลมใต้ปีกของปอยมาตลอดเหมือนกันค่ะ

....

เขิน ๆ


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 23 สิงหาคม 2551 เวลา:23:27:55 น.  

 
^
^


โดย: BeCoffee วันที่: 23 สิงหาคม 2551 เวลา:23:31:09 น.  

 
คุณอ้อนนนนน

ขอบคุณที่ไปอวยพรวันเกิดเมื่อวานนะคะ ^^ ดีใจๆ


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 24 สิงหาคม 2551 เวลา:0:35:13 น.  

 
คุณอ้อนนนนน

ขอบคุณที่ไปอวยพรวันเกิดเมื่อวานนะคะ ^^ ดีใจๆ


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 24 สิงหาคม 2551 เวลา:0:35:15 น.  

 


ไม่กล้าอ่านๆ อ่านแค่คำโปรยหัวพี่ก็กลัวแล้วครับ


โดย: ธรรม (ห่วงใย ) วันที่: 24 สิงหาคม 2551 เวลา:5:23:43 น.  

 
ไปซื้อมาแล้วครับเล่มนี้แต่หนังสือยังมาไม่ถึงมือเลยครับ..


พอดีให้แฟนไปซื้อให้..แล้วเค้าจะกลับมาวันนี้คงได้อ่านครับ
ปรกติไม่ค่อยอ่านหนังสือนะ..แต่ทำไมเล่นนี้อยากอ่านก็ไม่รู้
หรือว่าเป็นเพราะช่วงนี้ว่างๆ เบื่อๆ ก็ไม่รู้

รู้แต่ว่าคุณอ้อน รีวิวได้เฉียบจริงๆ


โดย: Little Knight วันที่: 24 สิงหาคม 2551 เวลา:8:00:39 น.  

 
พี่โอ๋คิดถึงน้า


โดย: เช้านี้ยังมีเธอ วันที่: 24 สิงหาคม 2551 เวลา:13:50:12 น.  

 
สวัสดีค่ะ
เพิ่งกลับมาจากข้างนอกค่ะ มาทักทายและจิบกาแฟ(ขอแบบเย็นนะคะ)ที่นี่ค่ะ


โดย: MeMoM วันที่: 24 สิงหาคม 2551 เวลา:18:22:41 น.  

 
หวัดดีค่ะอ้อน

อ้อได้รับหนังสือแล้วนะ เริ่มอ่าน และก็เริ่มชอบ
เล่มนี้ขออนุญาตให้น้องที่ทำงานอ่านด้วยนะ
อาจส่งคืนช้าหน่อยนะจ๊ะ แต่จะรักษาอย่างดี

เรื่องนี้น่าอ่านจังเลยอ้อน
เพราะอยากรู้ว่าที่เขาว่าผีอำนะเป็นเพราะอะไร

และก็อยากรู้ด้วยว่า สุนัข ส่องกระจกแล้วเห็นตัวเองรึเปล่า

เรื่องนี้ก็น่าอ่านนะ http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=becoffee&month=13-08-2008&group=6&gblog=27


โดย: แมงโกชิดเด วันที่: 24 สิงหาคม 2551 เวลา:20:51:10 น.  

 
อ้อนจ๊ะ มันผิดพลากทางเทคกะนิคนะ

เรื่องนี้ก็น่าอ่านเรื่อง "สปุตนิก กับ ไลก้า"


โดย: แมงโกชิดเด วันที่: 24 สิงหาคม 2551 เวลา:20:53:26 น.  

 
อีกรอบนะ มีเรื่องรบกวนค่ะ

อ้อนพอจะมีหนังสือการ์ตูนที่ไม่อ่านแล้วอยากบริจาค
รึเปล่า
พอดีอ้อจะเอาไปบริจาคนะค่ะ เลยสอบถามหน่อยค่ะ


โดย: แมงโกชิดเด วันที่: 24 สิงหาคม 2551 เวลา:21:56:25 น.  

 
ชอบภาพเดียวกันเลยค่ะ
...
เจอกันวันที่ 1 ระหว่างนี้เด๋วเฝ้าบ้านให้ค่ะ


โดย: MeMoM วันที่: 24 สิงหาคม 2551 เวลา:22:19:57 น.  

 

สวัสดีตอนสามทุ่มของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า



คิดถึง คิดถึง คิดถึง
หอบความหวานซึ้งมาถึงนี่
วอนฟ้าเมตตาปรานี
บอกเธอคนดี...ว่า ห่วงใย จัง




ขอให้มีความสุขกับวันแรกของการทำงานนะจ้า



โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 25 สิงหาคม 2551 เวลา:1:45:29 น.  

 


โดย: โสมรัศมี วันที่: 15 กันยายน 2551 เวลา:11:41:33 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
BlogGang Popular Award#10


 
Pribtaa
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




:::ในพริบตา:::


สงวนลิขสิทธิ์งานเขียนในบล็อกนี้ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537


อ่านบล็อกเก่าได้ที่นี่ค่ะ

อย่าร้องไห้ง่ายๆ ในวันฝนตก
ตะกร้าที่ว่างเปล่า
กลับมาหาตัวเอง-แครอท ไข่ กาแฟ
หลงลืม
ช่วงเวลาที่หายไป กับหัวใจ 3 ดวง
เพชรจี้ : เจ้าแมวน้อย
โชคดีเป็นของแมว
ฉันเปิดหน้าต่างด้านทิศตะวันออกเป็นครั้งแรก

New Comments
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
21 สิงหาคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Pribtaa's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.