จงทำสิ่งที่คุณทำได้...ด้วยสิ่งที่คุณมี...ณ จุดที่คุณยืนอยู่ - ธีโอดอร์ รูสเวลท์
Uploaded with ImageShack.us
Group Blog
 
<<
เมษายน 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
18 เมษายน 2552
 
All Blogs
 
ความสุขที่ไม่ต้องซื้อ




วันเกิดลูกสาวอายุครบ 19 ปีแล้ว (15 เมษายน)





คุณงามศิริ นักอ่านจากสุราษฏร์ (13 เมษายน)





ปลายแปรง ผู้เขียนนิยาย รอยเงา รางวัลชมเชยสุภาฯ ปีนี้





ปลายแปรง กับ ภานุมาศ







คุณเพ็ญมากับคุณบัวทะเล แต่คุณบัวทะเลไม่ยอมให้เปิดเผยรูปถ่าย







บัตเต้อร์เค้ก ฝีมือของคุณบัวทะเล อร่อยมาก (หมดไปก้อนนึงแล้ว)







ส่งความรักและความคิดถึงได้ที่นี่ !





ร้านกาแฟตะกั่วป่าโปสการ์ด







นักเขียนที่ประสบความสำเร็จทั่วๆไปคงจะคุ้นเคยกับนักอ่านของตัวเองพอสมควร แต่สำหรับนักเขียนอย่างผมนั้นไม่ค่อยมีนักอ่านติดตามงานเขียนอะไรนัก (สังเกตจากยอดจำหน่ายพ็อคเก็ตบุ๊คก็รู้)

ถึงแม้จะไม่ได้มีแฟนนานุแฟนมากมายเหมือนนักเขียนที่มีผลงานมากมายยอดขายถล่มทลาย พิมพ์ซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่สำหรับตัวผมเองนั้นคิดว่าการกลับมาเขียนหนังสือได้อีกครั้งและยังเขียนต่อเนื่องถึงทุกวันนี้ผมก็ถือว่าประสบความสำเร็จระดับหนึ่งแล้ว

เมื่อยิ่งย้อนหลังไป 6 – 7 ปี ที่ผมเพิ่งกลับมาเขียนหนังสือใหม่ ๆ จนกระทั่งถึงวันนี้สำหรับผมแล้วก็ถือว่าประสบความสำเร็จมากกว่าทุกๆปีในชีวิตการเขียนหนังสือของผมเลยก็ได้

ที่ผมกล้าพูดออกมาอย่างนี้ไม่ใช่เพราะรู้สึกหลงตัวเอง หรือว่าวันนี้ปีนี้ผมมีคนอ่านติดตามผลงานมากมาย หรือยอดจำหน่ายหนังสือของผมติดอันดับขายดี เปล่าเลย ! แต่เป็นเพราะว่าในช่วงปีที่ผ่านมาผมมีพ็อคเก็ตบุ๊คออกมาต่อเนื่องหน่อย (เพราะก่อนหน้านี้ผมไม่เคยมีหนังสือออกต่อเนื่องอย่างนี้) และแต่ละเล่มที่ออกมามีรูปเล่มสวยงาม มีบรรณาธิการที่มีความสามารถคัดสรรและมีสำนักพิมพ์ที่มีมาตรฐานจัดพิมพ์ แค่นี้ก็โอเคแล้วน่า ! ส่วนยอดขายก็ค่อยๆว่ากันไป ถึงไม่ใช่ยอดขายสูงสุดก็หวังว่าอย่าให้อยู่ท้ายสุดก็แล้วกัน

ที่ผมมีความรู้สึกเช่นนี้ก็เป็นเพราะว่าผมไม่ได้เปรียบเทียบกับนักเขียนท่านอื่น ๆไม่ว่าในแง่ใดก็ตาม เพียงแต่ในชีวิตการเขียนหนังสือของผมที่ผ่านมา ผมยังไม่เคยเขียนหนังสืออย่างต่อเนื่องเหมือนอย่างที่เป็นอยู่นี้ และยังไม่เคยมีพ็อคเก็ตบุ๊คออกมาติดๆกันหรือรูปเล่มสวยอย่างนี้มาก่อน

เป็นเพราะว่าผมเทียบกับของตัวเองในที่ผ่านๆมากับวันนี้นั่นเอง ผมจึงรู้สึกว่านี่แหละที่เรียกว่าประสบความสำเร็จกว่าทุกๆปีที่ผ่านมา แต่ไม่ได้หมายความว่าผมจะหยุดนิ่งหรือไม่กระตือรือร้นเขียนให้ดีกว่านี้อีก (ไม่ว่าจะในแง่ปริมาณหรือคุณภาพก็ตาม ) แต่สิ่งที่ผมได้รู้สึกนี้เสมือนแบตเตอรี่สะสมให้ผมมีพลังใจในการทำงานต่อไปอีก

แต่ก่อนนี้ผมเขียนหนังสือ ผมไม่เคยรู้ว่าใครคือผู้อ่านเรื่องของผม นอกจากบรรณาธิการและเพื่อนฝูงในแวดวงแล้ว ผมยังไม่เคยรู้จักนักอ่านของตัวเองเลย ก็ได้แต่คิดลมๆแล้งๆว่า นักอ่านของผมคงจะอยู่ทั่วๆไปนั่นแหละ แต่ไม่เคยจับต้องได้จริงว่าเขาและเธอเหล่านั้นที่อ่านเรื่องที่เราเขียนเป็นใครกัน

ช่วงหลังๆนับตั้งแต่ที่ผมเขียนคอลัมน์ประจำที่ขวัญเรือน ผมเริ่มได้รับอีเมล์บ้าง จดหมายบ้าง ส.ค.ส.บ้าง โปสการ์ดบ้าง ว่าชอบเรื่องที่ผมเขียน ถึงแม้ไม่มากมายหากนำไปเทียบกับนักเขียนดัง ๆ แต่สำหรับผมนั้นนับว่ามากแล้ว

จะไม่ถือว่ามากได้อย่างไรล่ะ ก็เพราะแต่ก่อนนี้ผมไม่เคยได้รับสิ่งเหล่านี้นี่ครับ ! ? !

วันก่อนผมได้คุยกับนักเขียนใหม่ไฟแรงและมีผลงานตีพิมพ์และได้รางวัลมากคนหนึ่งเขารู้ว่าผมเขียนบล็อก เขาบอกว่าเขียนบล็อกก็ดีเหมือนกันนะ ได้มีการติดต่อสัมพันธ์กับผู้อ่าน อาจะทำให้หนังสือที่เขียนน่าสนใจขึ้น (คือขายได้นั่นแหละ)

ผมบอกเขาว่าเรื่องเขียนบล็อกนั้นเป็นเพราะผมชอบเขียน ชอบพูดชอบคุยกับผู้คนทางนี้ แต่ไม่ได้คิดว่าจะเขียนบล็อกเพื่อให้คนมาอ่านหนังสือที่ตัวเองเขียน และผมก็เชื่อว่าการเขียนบล็อกนั้นไม่สามารถทำให้คนมาชอบงานที่เราเขียนได้หรอก

บล็อกอาจเป็นช่องทางสื่อสารประชาสัมพันธ์ ลงรูปปกหนังสือเล่มใหม่และบอกได้บ้างว่ามีหนังสืออะไรที่เราเขียนตีพิมพ์เสร็จแล้ววางตลาดบ้าง แต่ผมว่าถึงอย่างไรบล็อกก็ไม่สามารถทำให้นักอ่านมาชอบสิ่งที่เราเขียนได้หรอก ที่ผมเขียนบล็อกก็เพราะมันเป็นจริตนิสัยของผมเสียมากกว่า

เมื่อวันที่ 13 เมษาที่ผ่านมา มีนักอ่านท่านหนึ่งมาหาผมที่ร้านกาแฟตะกั่วป่าโปสการ์ด เดิมทีนั้นเธอแค่เพียงต้องการเบอร์โทรศัพท์เพื่อโทรมาถามว่าร้านโปสการ์ดของน้องภรรยาของผมนั้นยังเปิดอยู่หรือเปล่า เพราะเธอเป็นแฟนขวัญเรือนอ่านพบเรื่องที่ผมเขียนติดตามงานเขียนของผมคนหนึ่ง

ในที่สุดผมก็ได้พบกับเธอที่ร้านตะกั่วป่าโปสการ์ด สิ่งที่เธอสนทนากับผมนั้นบอกว่าเธออ่านหนังสือของผมหลายเล่มทีเดียวและยังจำเรื่องนั้นเรื่องนี้ได้บ้างในฐานะที่เป็นนักเขียนคนหนึ่งก็รู้สึกดีใจที่มีคนชอบในสิ่งที่เราเขียน และรู้สึกนับถือน้ำใจเธอจริงๆที่เธออุตส่าห์ขับมอเตอร์ไซค์จากสุราษฎร์มาถึงตะกั่วป่า คืนนั้นเธอก็พักที่โรงแรมในตะกั่วป่า วันรุ่งขึ้นเธอก็เดินทางท่องเที่ยวของเธอต่อไป

วันที่ 17 เมษาที่ผ่านมาเมื่อวานนี้ ตามที่นัดหมายกับคุณเพ็ญและคุณบัวทะเลล่วงหน้ามานานพอสมควร ว่าวันนี้จะได้พบหน้ากัน แล้วในที่สุดตอนบ่ายสองสาวก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าร้านกาแฟตะกั่วป่าโปสการ์ด ทั้งคุณบัวทะเลและคุณเพ็ญมีของมาฝากมากมาย ทั้งตัวผม ลูกและภรรยารวมไปถึงวีดวาดเจ้าของร้านกาแฟตะกั่วป่าโปสการ์ดด้วย

เรานั่งสนทนากันที่โต๊ะกลมหน้าร้าน อากาศที่อบอ้าวในเดือนเมษาดูร่มรื่นขึ้นเมื่อได้สนทนากับสองสาวที่ขับรถเก๋งมาจากภูเก็ต สำหรับคุณเพ็ญกับคุณบัวทะเลนั้นเคยสนทนาผ่านบล็อกผ่านเว็บบอร์ดขวัญเรือนมาบ้างแล้ว บทสนทนาระหว่างเราเป็นไปอย่างราบรื่น รู้ว่าคุณเพ็ญเป็นแฟนพันธุ์แท้ของกิ่งฉัตรอย่างเหนียวแน่น

ผมจะละไว้ว่าเราได้คุยอะไรกันบ้าง แต่อย่างน้อยผมอยากบอกว่าเป็นความรู้สึกที่ดีและประทับใจที่ได้พบกับนักอ่านที่เสียสละเวลามาทักทายความรู้จักกัน


สำหรับร้านกาแฟตะกั่วป่าโปสการ์ด ของวีดวาดที่เปิดมาเป็นเวลา 6 เดือนแล้ว ก็ถือว่าประสบความสำเร็จเกินคาด บางทีการไม่คาดหวังอะไรมากมายแต่ผลที่ตามมากลับดีเยี่ยม เธอมีความสุขกับการขายกาแฟและทำโปสการ์ดทำมือ นับว่าเมื่อเกือบสองปีที่เธอลงมือทำโปสการ์ดวางจำหน่ายเป็นรายแรกของตะกั่วป่า ตอนนี้ก็เริ่มมีคนอื่นๆทำกันเพิ่มขึ้นอีกหลายราย ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องน่ายินดี เพราะจะทำให้ตะกั่วป่าสวยงามหลากหลายมุมตามสายตาและมุมมองของคนที่ทำโปสการ์ด และผู้ซื้อก็มีสิทธิ์ที่จะเลือกซื้อตามใจชอบ

ผมเห็นเธอมีความสุขกับสิ่งที่เธอทำผมก็พลอยมีความสุขไปด้วย (การพลอยยินดีกับความสุขของผู้อื่นเป็นความสุขที่ไม่ต้องลงทุนอะไรเลย - แต่ขอให้มีจิตเป็นกุศลเป็นที่ตั้งเข้าไว้)

ขณะที่คุณบัวทะเลกับคุณเพ็ญขอตัวลากลับ ผมหันไปพูดกับวีดวาดว่า “ถึงแม้ร้านกาแฟของเราไม่ใช่ร้านกาแฟที่สวยที่สุด เครื่องชงกาแฟไม่ได้แพงและดีที่สุด กาแฟไม่ได้รสเยี่ยมที่สุด ยอดขายไม่ได้ขายดีที่สุด แต่เราเอาใจใส่กับกาแฟและเครื่องดื่มทุกแก้ว ขนมทุกชิ้น เราตั้งใจทำให้ดีที่สุด และพอใจในร้านและงานของเราก็ทำให้เรามีความสุขได้” (ดูสิว่าความพอใจนั้นส่งผลต่อความสุขขนาดไหน)

ผมพูดจบขณะที่คุณเพ็ญกับคุณบัวทะเลจากเดินไปขึ้นรถเก๋งคันงามที่จอดอยู่ไม่ห่างจากร้านมากนัก ลมยามเย็นเดือนเมษาพัดมาระลอกหนึ่งผมสูดอากาศนั้นเข้าปอดอย่างเต็มอิ่มและยิ้มอย่างมีความสุขที่ได้มานั่งอยู่ตรงนี้








Create Date : 18 เมษายน 2552
Last Update : 20 เมษายน 2552 21:00:46 น. 46 comments
Counter : Pageviews.

 
ขอบคุฯสำหรับบทความดีดี



ขอฝากด้วยนะครับ

แหล่งโปรโมทเว็บแห่งใหม่สำหครับคนเล่น bloggang
จากสมาชิกbloggangเพื่อเพื่อน
digg@thupphotos.com
อย่ารอช้าเข้ามาdiggdyog]p


โดย: prempcc วันที่: 18 เมษายน 2552 เวลา:13:51:22 น.  

 
อยากได้โปสการ์ดอย่างเดียว ตะไปดูด้วยตัวเองคงมะได้นิ หุหุ


โดย: ถุงก๊อปแก๊ป วันที่: 18 เมษายน 2552 เวลา:15:36:36 น.  

 
ภาพแรกน่ารักมากๆๆจัง
สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังด้วยจ้ะ น้องเยีย
มิตรรักนักอ่านสร้างความสุขให้คนเขียนได้เสมอ
น้องหนูซาบซึ้งดีค่ะ แม้มีคนอ่านอยู่ไม่เกินสองคน แฮ่ๆๆ


โดย: ยิปซีสีน้ำเงิน IP: 124.121.47.66 วันที่: 18 เมษายน 2552 เวลา:16:18:46 น.  

 
นักเขียนที่มีผลงานเขียนดีๆ
มักจะไม่ค่อยพอใจในงานเขียนของตัวเองหรอกค่ะพี่โดม พยายามหาพล็อตใหม่ๆ แล้วเขียนให้ดีกว่าเรื่องที่ผ่านมาเสมอ

ในขณะที่เราเขียนเรื่องอยู่
เราก็ไม่เคยทราบว่า คนอ่านชอบงานเขียนของเรามาก แต่เราต้องพยายามปั่นต้นฉบับส่งให้ตรงเวลา เลยกลายเป็นว่า เราเครียดไปกับงาน ไม่ได้ดื่มด่ำไปกับงานเขียนของเราเอง ในขณะที่แฟนนิยายก็ลุ้นกับนิยายของเราอย่างเต็มที่ บางครั้งเราอาจจะถามตัวเองว่าแฟนนิยาย เขาชอบนิยายเรื่องนี้ได้อย่างไรนะ (เพราะว่าเราเขียนไม่ค่อยถูกใจตัวเองเลย)

คนเขียนจึงไม่พบความพอใจในสิ่งที่เราได้ให้คนอ่าน
คนเขียนจึงคิดแต่ว่า ตัวเองไม่โด่งดังอะไร ในขณะที่บางครั้งคนอ่านแอบมองเรา แล้วกรี๊ดใส่กันว่า นั่นไง คุณ...เจ้าของเรื่อง...ที่กำลังลงใน...
แต่เรากลับไปมองคนอื่นที่มีความสามารถในสิ่งที่เราทำไม่ได้เช่นเขา เช่น...โจ๊กจะนั่งมองเครื่องบิน แล้วชื่นชมพวกนักบินที่สามารถพาพาหนะลำใหญ่ ลอยอยู่ในท้องฟ้าได้ ในขณะที่เคยรู้จักนักบินคนหนึ่ง เขาบอกว่าภรรยาของเขากรี๊ดเรามาก แล้วตัวเขาเองก็ชื่นชมในความสามารถ(บนภาคพื้นดิน)ของโจ๊ก ฮิฮิ...

พี่โดมเป็นนักเขียนที่เป็นปกติ คือไม่ทราบว่าตัวเองเป็นที่นิยมของนักอ่านค่ะ

ถ้ามีนักเขียนคนไหน เที่ยวบอกใครต่อใครว่า ฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นนักเขียนที่ดัง อันนี้โจ๊กว่ามันแปลกนิดนึง

การเป็นนักเขียนที่มีผลงานเขียนดี ก็ไม่ได้ดูที่ยอดจำหน่ายด้วยค่ะ
ดูที่ความสวยงามของตัวอักษรของพี่ บางคนอาจจะเขียนมาเป็นสิบๆเรื่อง แต่พล็อตหรือสำนวนซ้ำกันทุกเรื่อง ก็เป็นงานเขียนแบบซ้ำๆในสายตาของโจ๊กนะคะ
นักเขียนบางคน เขียนออกมาไม่มาก แต่ผลงานทุกชิ้นมีคุณค่า มีน้ำหนัก มีเอกลักษณ์ความเป็นอมตะของนักเขียนคนนั้นค่ะ

เคยมีคนถามเจ้าเนย ลูกชายวัยเกือบยี่สิบของโจ๊กว่า รู้สึกอย่างไรที่มีแม่เขียนนิยาย
เจ้าเนยบอกกับใครต่อใครว่า เขาภูมิใจที่มีแม่เป็นนักเขียน แต่เขาไม่เคยรู้สึกว่าแม่จะพิเศษมากไปกว่าที่เขาเห็น เพราะเขาเห็นแม่เขียนนิยายทุกวัน เขาได้สัมผัส"แม่" ไม่ได้สัมผัส"นักเขียน"

ยายของเจ้าเนย (คนเดียวกับแม่ของโจ๊ก) ก็ไม่เคยรู้สึกว่าลูกสาวจะโด่งดังอะไร เพราะเขามองโจ๊กในฐานะที่เป็นลูกสาวของเขา ไม่ใช่นักเขียน...

แต่สิ่งที่โจ๊กแน่ใจก็คือ พี่โดมต้องมีความสามารถเป็นพิเศษ เพราะถ้าไม่มี พี่โดมคงไม่สามารถเขียนอะไรให้คนอ่านคล้อยตามที่พี่ต้องการบอกได้หรอกนะคะ แม้ว่าพี่โดมจะมองหนังสือรวมเล่มทุกเล่มของพี่โดมด้วยสายตาที่เฉยๆ เพราะเป็นสิ่งที่พี่โดมผลิตมาด้วยตัวเอง แต่ก็อย่างว่า...นั่นคือสายตาของเจ้าของเรื่องที่มองงานเขียนของตัวเอง

แต่ในฐานะที่โจ๊กเองก็เป็นคนที่ร่วมทางเดินบนถนนสายอักษร ถนนสายเดียวกับพี่ โจ๊กอยากจะบอกให้พี่ทราบว่า ตัวหนังสือของพี่ทุกให้คุณค่าทุกครั้งที่จับขึ้นมาอ่านค่ะ

สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังกับสาววัยสิบเก้านะคะ





โดย: สุวดี IP: 87.212.143.101 วันที่: 18 เมษายน 2552 เวลา:19:15:23 น.  

 
สวัสดีค่ะอาโดม
เมื่อเดือนที่แล้วได้แต่นั่งรถผ่านพังงา
แต่ไม่มีโอกาสได้แวะเที่ยวที่ไหน
แต่ก็คิดเสมอว่า ถ้าได้ไปตะกั่วป่าจะแวะไปทานขนมที่ร้านพี่วีดวาดเค้าแน่นอนค่ะ

...สุขสันต์วันเกิดน้องพเยียย้อนหลังด้วยนะคะ



โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 18 เมษายน 2552 เวลา:20:40:28 น.  

 
สวัสดีค่ะ
แต่ปูว่าพี่โดมมีแฟนคลับเยอะเหมือนกันนะคะ จากในบล็อกไง อิอิ


โดย: สายลมอิสระ วันที่: 18 เมษายน 2552 เวลา:21:11:48 น.  

 
happy birthday น้องเยียย้อนหลังด้วยค่ะน้า ^^


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 18 เมษายน 2552 เวลา:22:44:56 น.  

 
ยังไม่ได้อ่านแต่ดูรูป ก่อนก็แล้วกันเดี๋ยวจะมาอ่านต่อนะค่ะ ช่วงนี้อยู่แต่ในเมืองดูและคุณยายค่ะ

Happy birthday สาวน้อย ย้อนหลังนะจ้ะ ดูแล้วมีความสุขกันทุกคนทั้งเจ้าของวัยเกิดและ คนอวยพร.(ในรูป).


โดย: บ้านผ่อดอยใน วันที่: 18 เมษายน 2552 เวลา:23:16:03 น.  

 
สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังน้องเยีย น้าขอให้น้องเยียมีความสุข นำความชื่นอกชื่นใจมาสู่คุณพ่อคุณแม่ทุกๆวัน เพื่อเป็นพลังในการต่อสู้จ้ะ

คุณโดมคะ..เวลาผ่านไปเร็วมาก ไม่นึกว่าน้องเยียจะ 19 แล้ว คุณโดมเห็นนิกอีกที ก็คงนึกไม่ถึงเช่นกันว่า ความคิดอะไรต่างๆจะเปลี่ยนไปจากที่เคยได้พบ แมวโหยหาวันเวลาที่เค้าเป็นเด็กๆนะคุณโดม วันที่เราเคยจับเค้านั่งตัก กอดลูก หอมลูก ถึงตอนนี้ก็ยังหอมแก้มอยู่ค่ะ

ถ้านับจากวันที่คุณโดมเจอนิก แล้วคุณโดมเขียนคอลัมน์ในขวัญเรือน วันที่แมวรู้จักคุณโดม ก็นับว่าไม่น้อยนาคุณโดม แมวนับเอาจากอายุนิกอ่ะ..ถือว่างานเขียนคุณโดมก็แก่ไม่น้อยนะคะ


โดย: แม่น้องนิก (Mommy and me ) วันที่: 18 เมษายน 2552 เวลา:23:48:44 น.  

 

แวะมาอ่านด้วยความสุขใจ
สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังน้องด้วยคนค่ะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:1:52:34 น.  

 
อวยพรวันเกิดย้อนหลังเช่นกันค่ะ
ขอให้น้องเยียมีความสุข สมหวัง และประสบความสำเร็จในการศึกษาและการงานในอนาคตด้วยค่ะ

ไม่นึกว่าร้านกาแฟตะกั่วป่าโปสการ์ดมีอายุสองปีแล้ว รู้สึกเหมือนเพิ่งเปิดได้ไม่นาน ขอให้วีดวาดมีความสุขกับร้านกาแฟและโปสการ์ด ดีไปกว่านั้นก็ขอให้ขายดีด้วยค่ะ

สำหรับพ่อพเยีย
หนอนฯ ก็รู้จักพ่อพเยียจากงานเขียนมาก่อน
อ่านงานกันมานาน ตั้งแต่ยุคกระโน้นจนถึงยุคนี้
เห็นความเปลี่ยนแปลงในงานเขียน และวิถีชีวิตที่ผ่านมา
ได้เห็นแล้วว่าชีวิตมีความสุขเพิ่มขึ้นทุกวัน
(เทียบจากคืนวันที่ผ่านมาของตัวพ่อพเยียเองนะ)

รู้สึกยินดีด้วยที่ได้พบและรู้จักคนอ่านเพิ่มขึ้น คิดว่านั่นคงแปรเป็นพลังใจผลักดันให้ทำงานที่มีปริมาณและคุณภาพได้ไม่มากก็น้อย





โดย: หนอนฯ IP: 58.9.170.140 วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:8:36:11 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่โดม

เพิ่งส่งคุณเพ็ญขึ้นรถกลับบ้านเมื่อสักครู่นี้เองค่ะ

อยากบอกอีกครั้งว่า "ยินดี" เป็นอย่างยิ่ง ค่ะ ที่ได้พบกันแบบตัวเป็นๆ และพบทั้ง "ครอบครัว" ของพี่ด้วยซีคะ

พี่โดม ตัวจริง ก็เหมือนกับที่คิดไว้นะคะ อิ อิ เช่น คุยเก่งแต่ไม่ไร้สาระหรือสาระแน่นเอี๊ยด แล้วก็เป็นกันเอง (แล้วก็เห็นตรงกันกะคุณเพ็ญว่า พี่โดมเสียง "หล่อ" ค่ะ 555)

"ประทับใจ" คุณแม่น้องเยียค่ะ

ส่วนน้องเยีย แม้ว่าจะไม่ได้คุยกันสักกี่คำ แต่น้องก็น่ารักยิ้มแย้มแจ่มใส แล้วก็ดูเป็นเด็กที่สุขภาพดีทั้งกายและใจด้วยนะคะ บัวว่า


และ กาแฟของวีดวาด อร่อย ค่ะ ไม่ได้แกล้งชมเอาใจ (คุณเพ็ญเป็นพยานได้ว่าบัวน่ะ ปีศาจกาแฟ)

ส่วนคุณแม่ยิ้มกับพี่สาวคนดต ก็อัธยาศัยดี ยิ้มแย้มต้อนรับ

ทั้งหมดนั้น ช่วยทำให้ลืม ไอร้อนของเดือนเมษา ไปได้ตลอดระยะเวลาไม่กี่ชั่วโมงที่ได้คุยกัน

ขอบคุณพี่โดมและครอบครัว สำหรับ ไมตรีและมิตรภาพ ในการพบกันนะคะ ดีใจที่ได้พบกันค่ะ


โดย: BUATALAY IP: 203.156.37.219 วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:11:30:44 น.  

 



สวัสดีครับคุณ prempcc


ขอบคุณที่เอาแหล่งโปรโมตบล็อกมาให้

ผมขอผ่านก็แล้วกันครับ

เพราะไม่รู้จะโปรโมตไปทำไม
เพราะเดี๋ยวเขาเข้ามาอ่านแล้วไม่มีอะไรให้เขาอ่าน นอกจากเรื่องส่วนตัวของผมเองเท่านั้น

เอาไว้บ่น ไว้ระบาย ไว้บอกเล่า
ใครเข้ามาก็ยินดี ไม่เข้ามาก็ไม่ได้"เคือง"อะไร

คุณถึงก๊อปแก๊ป

ชื่อคุณน่าใช้จัง


สวัสดีจ้ะยิปซีสีน้ำเงิน

หนูชอบถ่อมตัวไปงั้นแหละ
คนเก่ง ทำอะไรได้หลายอย่าง


สวัสดีครับคุณสุวดี

ดีใจมากที่คุณสุวดีมาแสดงความคิดเห็นในฐานะที่เป็นคนเขียนหนังสือคนหนึ่ง
คนเขียนนิยายนั้นเป็นคนที่เก่งมากในความรู้สึกของผม

และโดยเฉพาะนิยายดีๆที่ได้อ่านมาไม่น้อย

ตอนนี้กำลังลองอ่านนิยายเรื่อง "สาปพระเพ็ง" ของกิ่งฉัตร

เพิ่งเริ่มได้บทแรกก็เดินทางมาตะกั่วป่า ไม่ได้เอาติดมาด้วย แค่เริ่มบทแรกก็รู้สึกสนุกแล้ว

ที่ได้หนังสือเล่มนี้มาก้เพราะวันก่อนไปนั่งที่บู้ธนายอินทร์แล้วเขาให้เลือกหนังสือว่าอยากได้หนังสืออะไร

วันก่อนหน้านั้นผมเห็นคุณกิ่งฉัตร มานั่งแจกลายเซ็น ก็เลยบอกน้องประชาสัมพันธ์ว่าอยากได้นิยายของกิ่งฉัตร
เธอยืนวันว่า "สาปพระเพ็ง" สนุกมาก

ตามปกติผมไม่ได้อ่านนิยายแนวนี้


กลับจากตะกั่วป่าจะไปอ่านต่อ


สำหรับคุณสุวดีนั้น นักอ่านที่ติดตามประจำก็รู้ว่าไม่ธรรมดาอยู่แล้ว

ผมยังไม่มีโอกาสได้อ่านงานเขียนของคุณสุวดีเลย
วันหนึ่งคงได้อ่านนะครับ


โดย: พ่อพเยีย วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:11:38:18 น.  

 
สวัสดีจ้ะหนอน

ติดตามข่าวการเมืองอย่าอินมากจนเครียดนะ เป็นห่ววงลูกๆหลานๆที่อยู่ใกล้น่ะ


คงอ่านคลาดเคลื่อนน่ะ
ร้านกาแฟตะกั่วป่าโปสการ์ด เพิ่งเปิดได้ 6 เดือน

แต่วีดวาด ทำโปสการ์ดฝากร้านพี่ชายขายมาเกือบ 2 ปีแล้วจ้า


โดย: พ่อพเยีย วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:12:04:21 น.  

 
สวัสดีครับคุณบัวทะเล

ผมดูรูปที่ถ่ายคุณบัวทะเลกับคุณเพ็ญแล้ว อยากส่งให้ เดี๋ยวผมส่งให้ทางอีเมล์ก็แล้วกันนะครับ ช่วยส่งอีเมล์มาให้ผมด้วยก็แล้วกันนะครับ


คุณบัวทะเลคงเป็นคนมองโลกในแง่ดีจริงๆนั่นแหละ
ขนาดเห็นหน้าไม่หล่อแล้วยังหาเสียงหล่อมาให้ฟังจนได้
แหม...

คุณบัวคุยเก่งและรู้สึกสบายใจเมื่อได้สนทนาด้วย

หวังว่าคงได้พบกันอีกนะครับ


โดย: พ่อพเยีย วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:12:09:07 น.  

 
หวัดดีค่ะพี่โดม

ล็อกอินเดิม ไม่รู้เขาจะคืนให้รึเปล่า

ถามอะไรไป ไม่บอกเลย...

ก็...แอบๆเนียนๆขอใหม่ ได้มาแล้ว

วันนี้ขึ้นบ้านใหม่...ไปเยี่ยมกันได้ตามนี้นะคะ

ป.ล.ไม่รู้ว่าจะระหกระเหินอีกต่อไปหรือไม่...

การลี้ภัยอยู่คู่กะเราซะแร้วว...


โดย: ทากชมพู (นักล่าน้ำตก ) วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:12:42:26 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะ พี่โดม

คิด (เข้าข้างตัวเอง) ว่า รูปที่ถ่ายโดยฝีมือและความตั้งใจของพี่ คงทำให้รูปบัวออกมาดู "ดี" จนพี่อยากให้บัวได้เห็นภาพตัวเอง

คุณวีดวาดมี อี-เมล์ของบัวค่ะ

ที่จริง บัวชม (จริงใจ) น้ำเสียงของพี่กะคุณเพ็ญก่อนแล้วค่ะ ในรถ!! ขนาดได้ยินเสียงลอดออกมาแว่วๆ เท่านั้นเอง

ลืมบอกไปอีกอย่าง หน้าตาพี่โดม ไม่บ่งบอก "อายุ" ค่ะ คริ คริ

ค่ะ หวังว่าจะได้พบกันอีกเช่นกัน


โดย: BUATALAY IP: 203.156.37.219 วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:13:08:41 น.  

 
เดี๋ยวพยายามหาทางไล่แจกให้พี่ซักเล่มนะคะ

จะมีน้องคนไทยมาเมืองไทย
คิดว่าต้องส่งผ่านทางคนภูเก็ต

ส่วนที่พี่ให้โจ๊กไป ก็เป็นหนังสือเวียนค่ะ ใครต่อใครก็ยืมอ่าน
นี่แหละค่ะ สาเหตุที่ยอดขายหนังสือของพี่ไม่พุ่ง...

ถ้าพิมานรัถยารวมเล่มแล้ว พี่ได้รับแน่ๆค่ะ ตอนนี้กำลังขมวดปมให้จบ จะได้เขียนบันเทิงคดีเรื่องใหม่ เอาแบบนั่งอ่านไปหัวเราะไป จนน้ำตาเล็ดเลย

แล้วโอ่งมังกรหน้าเพิงเพยียยังอยู่หรือเปล่าคะ อย่ายกให้ใครนะคะ
รอโจ๊กมาถ่ายรูปคู่กับโอ่งก่อน...

โจ๊กชอบพวกตุ่มพวกโอ่งค่ะ ดูแล้วให้ความรู้สึกว่ามีวัตถุที่อ้วนมากกว่าเรา


โดย: สุวดี IP: 87.212.143.101 วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:15:22:36 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่โดม
รอยยิ้มสาวน้อยสิบเก้า สดใส น่ารักจริงๆค่ะ สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดย้อนหลังนะคะ

โลกไซเบอร์นี่ก็ดีนะคะ ที่สามารถนำคนที่อยู่คนละที่ ที่ไม่น่าจะมีโอกาสได้เจอกันเลย กลับได้มาเจอกัน เพราะสัมพันธภาพทางตัวอักษรนำพา ประมาณว่า คอเดียวกัน คุยกันได้ยาวนาน ประมาณนี้ล่ะค่ะ


โดย: กันย์นลิน วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:16:57:28 น.  

 



สวัสดีครับคุณสุวดี

ข้างล่างนี้ภาพใครหนอ ?









ภาพนี้งดบรรยายครับ !



โดย: พ่อพเยีย วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:19:08:11 น.  

 
สวัสดีคุณบัวทะเลอีกครั้ง

รอให้ผมว่างนี้ดนึงนะครับ

เดี๋ยวจะส่งรูปที่ถ่ายคู่กับคุณเพ็ญไปให้


ช่วงนี้มีอะไรต้องทำนิดหน่อย
แล้วค่อยคุยกันอีกนะครับ


โดย: พ่อพเยีย วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:19:18:53 น.  

 
สวัสดีค่ะ
อ่า พี่โดมคะ แป๊ะยิ้มเต็มจอเลยอ่ะค่ะ เอ่อ เหลือรูปข้างล่างรูปเดียวดีกว่ามั้ยคะ เขินค่ะ

เรื่องเสียงพี่โดม เพ็ญกับคุณบัวคุยกันตั้งแต่ ได้ดู วีดีโอที่ลิงค์ไว้ที่ขวามือแล้วละค่ะ ว่าพี่โดมเสียงเพราะ ฟังอบอุ่นดี ก็ขอบคุณพี่โดม และสมาชิกในร้านกาแฟตะกั่วป่าโปสการ์ดทุกคน ที่ต้อนรับอบอุ่นมาก พี่กล้วยน่ารักมากค่ะ ถ้าพี่โดมและครอบครัวไป นครศรีณ เมื่อไหร่ ก็อย่าลิมบอกนะคะ ได้จะพบปะกันอีก


โดย: เพ็ญ IP: 61.19.67.152 วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:20:21:04 น.  

 
เอาแล้ว..คุณบัวคุณเพ็ญหลงเสียงหล่อคนโดมเข้าให้แล้วสิ ยังจำได้ว่า แมวเคยคุยกับพี่หนอนฯว่า คุณโดมเสียงหล่อ..(คุณโดมอย่ายิ้มนะ)

เห็นรูปคุณโดมในบล๊อกวีดวาด อิๆ คุณโดมน้ำหนักขึ้นนะนั่น อย่างว่าค่ะ คนมีความสุขในงานที่ทำ น้ำหนักย่อมขึ้นเป็นธรรมดาไม่เกี่ยวกับแก่อะไรเลย

คุณโดมจำได้มั๊ยว่า..แมวเคยบอกคุณโดมว่า คุณโดมถ่ายรูปสวยกว่าตัวจริง(ของแมว) คุณบัวอย่าหงุดหงิดนะ แต่คุณโดมก็ถ่ายรูปให้ครอบครัวแมว สวยและน่ารัก จนป่านนี้ยังเก็บภาพนั้นไว้เลย

แมวไม่เคยลืมคุณโดมและครอบครัว รวมถึงพี่หนอนฯ พี่ตะเบบูญ่าหรอกค่ะ แต่ที่ไม่ได้คุยกันนานแล้วเพราะเราต่างก็มีหน้าที่ของตัวที่ต้องทำ เพียงแต่ได้รู้ว่าพี่ๆทุกคนสบายดี จากการได้เข้าไปอ่านบล๊อกโน้นนิด นี้หน่อย แมวก็สบายใจ แล้วก็หันไปวุ่นกับความสุขของตัวเองต่อไป

คุณโดมเองทุกวันนี้ก็ วุ่นอยู่กับความสุขของตัวเองเหมือนกัน ถึงแม้จะวุ่น จะเหนื่อยบ้าง บ่นไปบ้าง หงุดหงิดใส่คนที่เรารัก แต่มันก็เป็นความสุขที่เราเลือกทำ อิๆ


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.88.93 วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:22:44:25 น.  

 
พี่โดมมมมมมมมมมม...
ไปเอารูปป้าคนใส่แว่นมาแอบเก็บไว้ตั้งแต่มะไหร่

แล้วบักสีดาที่เต้นรำกะป้าคนนั้นน่ะ แกบอกประชาชนเสมอว่า
"โก๋เป็นคนไทย โก๋ไม่ฝรั่ง"

ที่ว่ามีอะไรทำนิดหน่อยแปลว่า แอบไปขอลิขสิทธิ์ตรา อย. เพื่อจะทำปลากรอบส่งนอกด้วยรึป่ะค้า จะได้เป็นลูกค้าประจำ

พูดแล้วเปรี้ยวปาก อยากกิน...


โดย: สุวดี IP: 87.212.143.101 วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:23:56:38 น.  

 
สวัสดีกลางฤดูร้อนค่ะ
มังคุดเริ่มสุกแล้ว (ไม่ถึงสิบลูก) 5555
อากาศร้อนมากๆ ค่ะ
วันนี้ตั้งใจเข้ามาอ่านบล็อกของคุณโดมเต็มที่
ดีใจที่ได้เห็นแฟนานุแฟนของคุณด้วย
อิ อิ


โดย: น้ำชายามบ่าย (บอนหวาน ) วันที่: 19 เมษายน 2552 เวลา:23:57:49 น.  

 
บรรยากาศดูน่าสนุกจังค่ะ
ลูกสาวคุณโดมอายุ19ปีแล้วเหรอค่ะ ดูคุณโดมเป็นคุณพ่อที่ยังดูหนุ่มมากๆเลยค่ะ

น้องเพ็ญดูยิ้มแบบมีความสุขมากเลยเนอะ

บัตเตอร์เค็กของบัวดูน่าทานๆ





โดย: แม่น้องKevin and Jasmin วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:2:57:59 น.  

 
สวัสดีครับทุกท่าน
เขียนงานเสร็จแต่เช้า
เดี๋ยวจะไปไปรษณีย์
เลยแอบเข้าบล็อกก่อน
อยากดูปฏิกิริยาจากเจ้าของภาพ
คือทั้งคุณเพ็ญและคุณสุวดี



สวัสดีครับคุณเพ็ญ

อยากบอกว่าคนถ่ายรูปนั้นชอบรูปแรกมากเลย

รปนี้อาจจะไม่ทำให้เจ้าของในรูปสวยขึ้นกว่าตัวจริง

แต่คุณเพ็ญลองดูใหม่นะ
ลองดูรูปนี้เหมือนดูรูปคนอื่น
ว่าคนนี้ไม่ใช่ตัวเรา แล้วเราจะรู้สึกอีกแบบ

สำหรับพ่อพเยียที่ชอบรูปนี้เพราะว่า เป็นรูปที่ยังไม่ยิ้มออกมา

กำลังจะยิ้ม...
เวลายิ้มก็ยิ้มทั้งใบหน้า ทั้งตา ทั้งแก้ม เพียงแต่ปากเท่านั้นที่ยังไม่ปล่อยยิ้มออกมา
ดูแล้วมีชีวิตชีวาครับ !

ถ้ากดชัตเตอร์ช้ากว่านี้นิดก็จะไม่เป็นรูปนี้แล้ว

เพราะฉะนั้นขอขัดใจคุณเพ็ญที่ขอให้เอารูปนี้ออก

กรุณาดูอีกครั้งหนึ่ง (HA)


สวัสดีครับคุณสุวดี

รูปนักเขียนคนดังอย่างคุณสุวดีหาง่ายจะตาย แค่คลิกกูเกิ้ลแล้วเขียนชื่อลงไป

ภาพคุณสุวดีก็โผล่ขึ้นมาเต็มแล้ว

เมื่อวานก็ได้คุยกับคนที่เคยค้าขายปลากรอบกัน
พูดคุยถึงยุคปลากรอบเฟื่องฟู

วันก่อนที่แฟนผมจะกลับก็ซื้อติดเป็นของฝากคนกรุงไปหลายถุง
เพราะว่ารสชาติปลากรอบที่ตะกั่วป่ายังอร่อยอยู่ครับ

แต่จะให้ไปทำอีก ไม่แล้วครับ
เดี๋ยวไม่มีเวลามานั่งเขียนบล็อกอย่างนี้




โดย: พ่อพเยีย วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:8:06:11 น.  

 
สวัสดีครับแม่น้องนิก

ตอนแรกว่าจะเข้าไปที่บล็อกปรากฏว่าคลิกลำบากเลยกลับมาตอบตรงนี้ก็แล้วกันนะครับ

เรื่องน้ำหนักขึ้น เฮ้อ...ไม่อยากจะพูด เพราะเวลากินกาแฟไม่ได้กินกาแฟอย่างเดียวนั่นแหละ มักจะต้องมีขนมหวานควบคู่กันไปด้วย

น่ารักจริง จริงใจที่พูดจริง
และดีใจที่ช่างสังเกตว่าดูท่าพ่อพเยียน้ำหนักท่าจะขึ้น

แต่ก็ปล่อยๆวางๆไป
เลยไม่ค่อยหนักใจเท่าไรครับ


ระลึกถึงเสมอ


สวัสดีคุณบอนหวาน

จิบน้ำชาด้วยหรือครับ
หากจิบน้ำชาเป็นประจำผมขอแนะนำให้ดื่มชาจากวาวีครับ!



คุณแม่น้องKevin and Jasmin


คุณหมายถึงยิ้มคุณเพ็ญในรูปแรกใช่ไหมครับ ?


โดย: พ่อพเยีย วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:8:14:37 น.  

 
อรุณสวัสดีค่ะพี่โดม
------------------------------

สุขสันต์ (ครบรอบ) วันเกิดนะจ๊ะ "น้องพเยีย"

วันนี้ และวันไหน ๆ ขอให้สุขสันต์ทุกวันนะค๊า

อิ่มอก อิ่มใจ กับเรื่องราวเล่าเรื่องในบล๊อกนี้จังเลยค่ะ

ได้เห็นหน้า (บาน) ยิ้มแฉ่ง ญ.ปลายฯ เต็มจออีกแย้ว อะคึ่ ๆ


โดย: สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:9:20:13 น.  

 
มาแวบอ่านบลอกพ่อพเยีย
ที่คุยถึงความสุข ที่กำลังงอกเงย ที่ร้านกาแฟ ตะกั่วป่าโปสการ์ด ของใครไม่รู้..อิอิ

จริงนะ บางทีเรามัวแต่ เฝ้ารอ และ ตามหาความสุข ว่าอยู่แห่งหนไหน
ที่แท้ ความสุข มันสร้างง่าย
หากเราไม่วาดหวังความสุข ความฝันจนไกลเกินตัว

ขอตัวไปชงกาแฟก่อนนะคะ



โดย: วีดวาด IP: 117.47.87.185 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:10:49:10 น.  

 
รู้สึกว่า วันสองวันนี้มาคุยกับพี่โดมบ่อยมากฮิ

ลองไปคลิกกูเกิ้ลดูมั่ง โอ้โห คุณสุวดีขึ้นมาเต็มเลย สุวดีทั้งนั้น...

มีอยู่รูปหนึ่งที่อยากจะบอก คือรูปที่โจ๊กนั่งคู่อยู่กับสุภาพสตรีสวยคนหนึ่ง นั่นคือคุณศรีไศล นักร้องที่ร้องเพลง เสน่หา ให้โจ๊กไปเปิดฟลอร์กับบักสีดา เหตุการณ์นี้เกิดที่เบลเยี่ยม และรูปที่ถ่ายคู่กับบักสีดานี้ เป็นรูปที่โจ๊กรักมากเลย มันดูเหมือนว่า โจ๊กเป็นผู้หญิงที่ไร้พิษสงจริงๆ อ้าว...เป็นงั้นไป ก

โทรไปถามน้องคนไทยที่จะมาเมืองไทยแล้ว เขารับอาสาถือ "ทัณฑ์อธิษฐาน" มาส่งให้
แต่เผอิญโจ๊กไม่มีที่อยู่ของพี่ เลยคงต้องฝากคุณบัวทะเลมาส่งต่อนะคะ

อ้อ...พี่ไม่ต้องเกรงใจเรื่องที่ฝากมาให้นะคะ เพราะว่าต้องส่งกุงเกงในมาให้ยายเจ้าเนยอยู่แล้ว แม่ของโจ๊กน่ะ นอกจากจะดื่มกาแฟของฮอลแลนด์เท่านั้นแล้ว เธอยังนุ่งแต่กุงเกงในของฮอลแลนด์ด้วย ถามเธอแล้ว เธอบอกว่า มันนุ่มบั้นท้าย แล้วเธอรู้สึกเซ็กซี่มากขึ้น (นี่เธอเพิ่งเป็นม่ายมาได้สี่เดือนนะเนี่ย...)

ล้อแม่ตัวเองนี่ ผิดศีลข้อไหนก็ไม่ทราบนิ


โดย: สุวดี IP: 87.212.143.101 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:13:35:21 น.  

 
สุขสันต์น้องพเยียย้อนหลัง(ด้วยคน)นะคะ
ขอให้น้องพเยียมีความสุขมากๆ
สุขภาพร่างกายแข็งแรงนะคะ :)

..

หนูว่า การที่เราเป็นนักเขียนแบบไม่ได้คาดหวังเสียงตอบรับเป็นหลักนั้น มันทำให้เราสามารถ"เขียน"ในสิ่งที่เราอยากจะเขียนออกมาได้ดีกว่าเขียนอย่างคาดหวังเป็นไหนๆเลยล่ะค่ะ

ถึงแม้หนูเองจะเป็นแค่นักชอบเขียน(ไดอารี่) แต่ก็มีครั้งนึงที่เคยเผลอไผล หลงไปกับการเฝ้ารอคอมเมนท์จากคนอ่าน วันใดที่ได้รับเยอะก็ยิ้มแย้มหน้าบานมีความสุข แต่วันไหนที่คอมเมนท์น้อยผิดหูผิดตา วันนั้นก็จะเผลอเศร้าๆจ๋อยๆ พาลคิดไปว่า สงสัยเราจะเขียนไม่ดี เขียนไม่สนุกซะแล้ว คนถึงได้ไม่สนใจกัน แล้วก็พาลให้หมดกำลังใจจะเขียนต่อไป .. ทั้งๆที่มันไม่ใช่จุดประสงค์ของเราเลย เราเขียนเพราะอยากเขียน อยากบันทึกเรื่องราวต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเก็บไว้ เพื่อเป็นประสบการณ์เป็นความทรงจำ ที่เราจะได้ย้อนกลับมาอ่าน มาเรียนรู้ได้อีกต่างหาก .. ส่วนเสียงตอบรับที่ได้นั้น ถือว่าเป็นผลพลอยได้ที่ทำให้บันทึกของเรามีสีสันขึ้น .. พอคิดได้แบบนี้ หนูก็มีความสุขกับการขีดเขียนขึ้นอีกเยอะเลยล่ะค่ะ


โดย: โคโตริ :) IP: 116.68.155.84 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:16:09:47 น.  

 
อ่านที่เขาว่าๆกันว่าพี่โดมเสียงหล่อ

เห็นทีจะต้องขอคอนเฟิร์มอีกแรง

ถึงแม้ไม่ค่อยได้ยิน แต่ที่เคยได้ยิน

รู้สึกได้ว่า เสียงเทพจริงๆค่ะ แฮ่ม !


โดย: ทากชมพู IP: 58.136.52.83 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:18:09:09 น.  

 
เฮ้อ พี่หยี เป็นไปกะเขาด้วย
พี่โดมคะ ดูไป ก็ตลกอะค่ะ ถึงตอนนี้ หลายคนก็ได้ผ่านตาไปแล้ว คงลบได้แล้วมังคะ พี่ขา นะคะ ขอร้อง :(






โดย: เพ็ญ IP: 61.19.67.176 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:18:36:04 น.  

 
แวะมาด้อม ๆ มอง ๆ ค่ะ



โดย: ยาย IP: 222.123.29.231 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:20:14:10 น.  

 
สวัสดีครับทุกท่าน


วันนี้วีดวาดตัดสินใจใช้เน็ตระบบ Wireless

ผมก็สบายไป เปิดใช้โน้ตบุ๊คอยู่ข้างบนห้อง ไม่ต้องไปแย่งเธอใช้ข้างล่างที่ร้านกาแฟแล้ว



สวัสดีครับคุณสุวดี

ขอบคุณล่วงหน้าครับสำหรับหนังสือเรื่อง "ทัณฑ์อธิษฐาน"มาให้
ได้ยินชื่อก็น่าอ่านแล้ว

ทำไมคุณสุวดีตั้งชื่อนิยายได้เพราะจัง


สวัสดีจ้ะหนูโคโตริ

พ่อพเยียมั่นใจว่าจะต้องเป็นหนูโคดตริคนเดิม และคนเดียวกับที่เคยคุยกันสมัยเขียนบล็อกใหม่ๆ

สมัยนั้นพ่อพเยียเพิ่งเริ่มเขียนบล็อก
สิ่งที่หนูเขียนคอมเม้นท์มานั้นพ่อพเยียเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งจ้ะ

แล้วตอนนี้หนูเขียนอยู่ที่ไหนล่ะ บอกบ้างสิ


สวัสดีครับคุณเพ็ญ

เอารูปที่ยิ้มตาหยีออกให้แล้วนะ

แต่บอกจริงๆว่าชอบรูปนั้นมาก
บอกว่ามีชีวิตชีวาดี
แต่ไม่อยากขัดใจเจ้าของรูป

ถ้าทำให้เขินคนอื่นก็ต้องขอโทษด้วยนะ


โดย: พ่อพเยีย วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:21:47:19 น.  

 
ตอนตั้งชื่อนิยาย คงเม้งชาวบ้านไปทั่วแล้ว อารมณ์เลยโรแมนติกค่ะ

ถ้าพี่โดมว่าง อย่าลืมเปิดเวบขวัญเรือนดู กระทู้ ครัวจานโจ๊ก...หน้า 100 นะคะ จะได้เห็นว่าลูกชายของโจ๊ก หน้าทะเล้นแค่ไหน...


โดย: สุวดี IP: 87.212.143.101 วันที่: 21 เมษายน 2552 เวลา:2:50:32 น.  

 
ช่ายเลยค่ะคุณโดมน้องเพ็ญยิ้มรูปเเรกดูมีความสุขและมีชีวิตชีวา มากๆเลย ชอบรูปแรกมากๆค่ะ

พี่โจ๊กเรื่อง ทัณฑ์อธิษฐาน หยีอยากได้รวมเล่มมากๆ ไว้ไปเมืองไทยเมื่อไหร่ต้องตามหาซะแล้ว ชอบๆพี่นู๋หล่อ


โดย: แม่น้องKevin and Jasmin วันที่: 21 เมษายน 2552 เวลา:3:24:50 น.  

 
ขอบคุณค่ะ พี่โดม เขินค่ะ ความจริงเพ็ญ ก็ยิ้มอย่างนี้ละค่ะ 555 เป็นคนจริงใจค่ะ นักเรียนก็ชอบถามว่าเวลายิ้มอย่างนี้ มองโลกภายนอกเห็นหรือเปล่า

พี่ยาย เมื่อไหร่จะมานครฯ ค่ะ
สบายดีป่าวคะ วันก่อนยังคุยถึงพี่กับพี่โดมเลย


โดย: เพ็ญ IP: 124.157.254.62 วันที่: 21 เมษายน 2552 เวลา:8:58:01 น.  

 
สวัสดีึค่ะ

อวยพรวันเกิดน้องพเยียย้อนหลังด้วยค่ะ (กิ๊กเกิดวันที่ 12 เม.ย.ค่ะ พี่โดม ยังไม่ได้อวยพรกิ๊กเลยนะ)

กลับมาวาวีเมื่้อวานเองค่ะ
รู้สึกได้เลยว่าที่วาวีนี่อากาศดีมาก เพราะไปอยู่เชียงใหม่กับแพร่ อากาศร้อนมากๆๆๆๆ เมื่อคืนนี้ฝนตกนิดหน่อย อากาศดี ลมเย็น เลยมีอารมณ์ทำโปสการ์ดได้อีกสองใบ... แต่เมื่อกลางวันแอบทำในที่ทำงานได้หลายใบละ


โดย: แค่เพียงสายลม วันที่: 21 เมษายน 2552 เวลา:9:27:36 น.  

 
อืมม..

เข้ามาทีไร...

อมยิ้มกลับไปทู๊กที...ซิน่า


โดย: ช่อชบา IP: 61.90.67.135 วันที่: 21 เมษายน 2552 เวลา:20:41:32 น.  

 
เพิ่งได้อ่าน "อ่านเอาเรื่อง"จ้ะพี่โดม
เพราะเพิ่งได้เห็นสักกะแผงซะทีค่ะ หามาตั้งนาน เห็นปั๊บกระโดดคว้ามาเลย
ขอบคุณที่แนะนำจ้ะ ดีจัง มีเรื่องหนังสือพี่โดมด้วยเนอะ
แล้วจะส่งไปโรงเรียนค่ะ แต่สงสัยมีคนสมัครให้ รร แล้วมั้งคะ
แต่ไม่เป็นไรหลายๆเล่มก็ได้เนอะ เด็กๆจะได้อ่านกันเยอะๆๆ
ไม่เหมือนหนังสือที่ห้องสมุด รร วัดตอนเด็กของน้องหนู
เล่มเดียวอ่านกันจนเยินเชียว แถมมีคนชอบจิ๊กเอากลับบ้านอีก
ฮ่าๆๆๆใครคนนั้น คือคนแถวนี้เองคร่า อุ๊บส์


โดย: ยิปซีสีน้ำเงิน (ยิปซีสีน้ำเงิน ) วันที่: 21 เมษายน 2552 เวลา:20:50:04 น.  

 
หวัดดีครับพี่
ผมเดินทางลงไปอ.แม่ลาวเมื่อวานนี้
ไปรับเช็คช่วยชาติครับ
ตอนนี้ยังไม่ได้ช่วยชาติเลย
อยู่คนเดียวบนห้อง อากาศกำลังดี ผู้คนบนโลกของผมเริ่มกลับเข้ามาบ้างแล้ว
วันพฤหัสจะไปเชียงใหม่ครับ
จะไปเยี่ยมพี่ฉมังฉาย ว่างๆๆไม่มีอะไรทำ ไปคุยกันก็ดี มั้ง
ผมจะได้ปลีกตัวออกไปจากบรรยากาศเก่า ที่ปวดร้าวใจ อิอิ
อวยพรวันเกิดน้องพเยียด้วยครับ
สิบเก้า ยี่สิบแล้ว มิน่าพี่ถึงไว้หนวด ...อิอิ
หวัดดีพี่หนอนผ่านทางนี้ด้วยครับ
ขอบคุณคุณบัวทะเลที่ส่งหนังสือมาให้ห้องสมุด แต่ไม่มีที่อยู่ จะส่งหนังสือขอบคุณพร้อมโปสการ์ดพี่โดม ขอบคุณอีกครั้งครับ


โดย: แก้มหอม IP: 203.172.208.153 วันที่: 22 เมษายน 2552 เวลา:0:10:58 น.  

 
ไม่รู้ว่าคุณโดมเป็นนักเขียนที่ดังแค่ไหน
แต่รู้ว่าชอบอ่านงานเขียนของคุณโดม
อ่านมาเรื่อยๆ ไม่หวือหวา ไม่ค้นหา(อันนี้ไม่ดีใช่มั้ย)
ว่างๆ ก็กลับมาอ่าน ยังให้ความอบอุ่นเหมือนเดิม
มาอ่านทีไรก็ดึกแล้วทุกคราวไป
ไม่อยากจะอ่านนาน เพราะมันจะติด
ติดแล้วก็ไม่นอน แต่สัญญากับตัวเองไว้ว่า
พรุ่งนี้จะมาอ่านใหม่ค่ะ
อยากทำอย่างวีดวาดบ้าง มีความสุขนะคะ
แต่ยังนึกไม่ออกเลย


โดย: ฝนดอกไม้ IP: 124.120.50.90 วันที่: 22 เมษายน 2552 เวลา:1:11:32 น.  

 
มาเยี่ยมพี่โดม

แฟนคลับหนาแน่นมาก

ป.ล รูปโปรไฟล์พี่โดมรูปนี้ ดูดีค่ะ

อายุซัก...37 อะไรแบบนั้น...จริงๆค่ะ



โดย: นักล่าน้ำตก วันที่: 22 เมษายน 2552 เวลา:16:44:46 น.  

 
น้องเยีย 19 แล้วเหรอ....
ขอให้มีความสุขและประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างที่หวังไว้นะคะ
ขอพระเจ้าอวยพระพรค่ะ

พ่อพเยียและแม่พเยียสบายดีนะคะ
ช่วง2-3สัปดาห์ที่ผ่านมา หนูยุ่งย้าย(กลับ)บ้านค่ะ
บ้านหนู(..เอ่อ..ความจริงบ้านเขาไม่ใช่บ้านหนู)ซ่อมเสร็จแล้ว
มีโอกาสผ่านมาเชิญแวะจิบชา น้ำเก๊กฮวยนะคะ
ด้วยความเคารพและระลึกถึงเสมอค่ะ

หนูเอง...


โดย: ตะเบบูญ่า IP: 58.8.223.180 วันที่: 23 เมษายน 2552 เวลา:20:51:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
พ่อพเยีย
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]







ด้วยความยินดี...
หากมีผู้ใดละเมิด
โดยนำภาพถ่าย,บทความ
หรือข้อเขียนต่างๆ
ใน Blog นี้ไปใช้
ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบใด
สามารถทำได้เลยทันที
โดยไม่ต้องขออนุญาต
เป็นลายลักษณ์อักษร

เว้นเสียแต่ว่า…
ถ้านำไปพิมพ์จำหน่าย
กรุณาจ่ายค่าลิขสิทธิ์ด้วย

อ่านเรื่องของ "ปะการัง" ที่นี่



โหลดเพลง คลิปวีดีโอ นิยาย การ์ตูน


www.buzzidea.tv
Friends' blogs
[Add พ่อพเยีย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.