All Blog
--- บั น ทึ ก บ น ลู่ วิ่ ง ---












เราแต่ละคนต่างมีภูเขา(ต้องปีนข้าม)
แม้บางคนจะมองมันว่าเป็นเพียงลูกเนินน้อยก็ตาม
- George Sheehan -
นายแพทย์และนักปรัชญาการวิ่ง
(Running Philosopher)




ตั้งแต่ต้นปีที่ผ่าน สองดือนแรก ฉันอยู่บนเครื่อง elliptical วันละครึ่งชั่วโมงก่อนลงมาคูลดาวน์ด้วยการยกเวทไม่เกิน 3 กิโล

ฉัน(ยัง)ไม่มีปัญหาเรื่องการบาดเจ็บหรือปวดกล้ามเนื้อแต่อย่างใด นอกจากเอาชนะความขี้เกียจก่อนออกบ้านและอดทนกับการโยกตัวบนเครื่องออกกำลังกายที่ตั้งโจทย์ไว้ เหนื่อยเหลือเกิน เหนื่อยทุกวัน วันละกว่าชั่วโมงและอิดออดที่จะวิ่ง...

แต่หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ตั้งแต่เด็ก ๆ ปิดเทอม ก็ชวนไปวิ่งด้วยกัน ลูกสาวตัวอ้วนวิ่งบนลู่วิ่งได้วันละ 4 กิโลเมตร วิ่งแบบไม่หยุดด้วยสปีดที่ 8

แต่ฉันนั้น วิ่ง ๆ เดิน ๆ ให้ไปถึงหลักชัยที่ 4 กิโลเมตรเช่นกัน บางวันก็วิ่งสูตรฮิต ( HIIT)เหมือนเดิม คือเดินที่สปีด 4 และวิ่งสปีด 10 สลับกันทุกหนึ่งนาทีเพื่อหายใจทางปากขณะเดินช้า เหนื่อยมาก ๆ หลังจากนี้ก็จะเดินช้า เดินเร็วสลับกันไปแต่ให้เข้าเส้นที่ 4 กิโลเมตรตามกำลัง

บางทีการวิ่ง ๆ เดิน ๆ นี่ก็เป็นเรื่องง่าย ๆ เช่นกัน อย่างแรกก็ต้องรู้สภาพตัวเอง ฝืนไม่ได้ก็อย่าฝืน เจ็บแล้วไม่คุ้มเลย เหมือนกับการขับรถบนถนนคดโค้งและแคบบนดอย ฉันขับ 40-60 กม./ชม. มันน่ารำคาญตามากสำหรับรถที่ขับตาม ฉันเปิดไฟให้แซงเสมอ ใครรีบก็ไปก่อน บางทีรถหกคันตามหลังมาแซงหน้าไปหมด เหลือฉันกับรถพ่วงข้างหน้าที่พ่วงรถซะยาวและสูงใหญ่เต็มถนน รู้สึกกดดันอย่างยิ่ง ความกล้าที่จะแซงหรือขอทางไปก่อนไม่มีนอกจากขับตามเพราะกลัวอย่างเดียว จนรถใหญ่เขารำคาญ โผล่หัวออกมาและโบกมือให้ว่า ไป๊))) อย่ามาตามก้นแบบนี้ ไปได้แล้ววว นั่นแหละฉันถึงจำต้องไป

เรื่องเหล่านี้คงเกี่ยวพันไปถึงเรื่องการงานและชีวิตประจำวันด้วยเช่นกัน บางเรื่องเราช้า อืดอาดยืดยาด ทั้งที่เป้าหมายก็เหมือนคนอื่น ใครรีบก็ไปก่อน เราไม่รีบ เราคนเดินช้า เดินอ้อม ๆ เหมือนจะไปไม่ถึงที่หมายสักที บางทีก็ต้องขอหลบเข้าข้างทางบ่อย ๆ แต่ก็ไม่ได้เสียดายเวลามากนักแม้จะมีเวลาเหลือไม่มาก ข้างทางยังมีอะไรให้มองอยู่ แม้จะขัดแย้งในประเด็นหลักคือการตัดสินใจที่ดีด้วย

บางคนบอกว่า วิ่ง ๆ เดิน ๆ เร็วกว่า วิ่ง วิ่ง วิ่ง เสียอีก
ฉันไม่รู้หรอกว่ามันจริงหรือเปล่า
หากไม่ชอบวิ่ง ก็หาเวลาเดิน
หรือไม่ก็หาเวลาเดินทางบ้างก็น่าจะดี :)





บันทึกบนลู่วิ่ง
21 มีนาคม 2013




::
::






enough
::
วิ่ง 8 กิโลท่ามกลางอากาศที่ค่อนข้างอึดอัดแต่ไม่ร้อนสาหัส เราไม่ได้คุยกันหรอก ต่างคนต่างวิ่ง วิ่งข้าง ๆ กันตามปกติ เราไม่มีเรื่องคุย นี่ก็เรื่องปกติอีกเช่นกัน ไม่มีเรื่องเครียดคั่งค้างในใจ งานจบก็จบ รู้สึกดีที่ออกมาวิ่ง ...

#whenpoopayiaruns
#บันทึกนักวิ่งแนวหลัง

21032016







::
::


หลังจากวิ่งมาราธอนที่เขาค้อมาแล้ว ฉันพักฟื้นร่างกายหนึ่งอาทิตย์เต็ม ซ่อมแซมร่างกายด้วยการกินและนอน พักผ่อนด้วยการอ่านหนังสือที่อยากอ่าน ซื้อหนังสือมาเรียงไว้ รอการอ่านของฉันอย่างเงียบ ๆ

โชคดีมากที่ฉันไม่มีอาการบาดเจ็บใด ๆ เลย ไม่ปสดหน้าขาอย่างที่คิดว่าจะปวด ไม่เจ็บตามข้อต่าง ๆ ของร่างกาย แต่เพลียเมื่อเข้าวันที่สามหลังจากวิ่งเท่านั้น ตอนนี้สดชื่น และนึกอยากลงสนามอีกครั้ง

ช่วงหลังแทบไม่มีเวลาดู 'วันนี้ในอดีต' ที่เฟซบุ๊กคอยมากระตุ้นความทรงจำว่าเราทำอะไรในวันนี้เมื่อปีที่แล้วหรือหลายปีที่แล้ว

วันนี้ั่มีเวลาอ่าน เลยย้อนคิดกลับไปว่า ฉันเริ่มมาดูแลตัวเองด้วยการออกกำลังกายตั้งแต่ปี 2553 ในฟิตเนส ส่วนใหญ่จะเป็นการยกดัมเบลล์ไม่กี่กิโล เดินบนลู่วิ่งวันละ 20 นาที บนสปีดที่ 4-5 ไม่เร็วมาก และค่อย ๆ ขยับมาเป็นเดินสปีด 6 กว่าจะวิ่งบนลู่วิ่งบนสปีดที่ 8 ได้ก็อีกสองสามปีหลังจากนั้น ฉันเขียนบันทึกทุกวัน โดยไม่รู้เลยว่า มันสำคัญสำหรับวันนี้เมื่อย้อนกลับไปดู ฉันมาไกลกว่าที่ตัวเองคิดไว้

นั ก วิ่ ง คื อ ใ ค ร

ในความหมายของฉันคือนักกรีฑาที่มีความสามารถในด้านความเร็ว สถิติ ไต้ฝุ่น ใครที่เป็นนักวิ่งได้ต้องไม่ใช่คนธรรมดา เพราะเขาต้องมีปอดที่แข็งแรงและมึวินัยในการฝึกซ้อมอย่างสูง ไม่ต่างกับนักกีฬาอื่น ๆ ใครจะคิดว่า คนธรรมดาอย่างเรา ๆ จะวิ่งได้ มีแต่มาราธอนเท่านั้นที่ทำให้เรารู้สึกมีส่วนร่วมกับคำว่านักวิ่ง คิดไม่ถึงว่า คนวิ่งไม่เก่งและวิ่งช้า จะสามารถฝึกซ้อมและวิ่งระยะไกลกับเขาได้ ยิ่งกว่านั้น การออกกำลังกายด้วยการวิ่งยังเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันของฉันไปโดยปริยาย





'เข้าปีที่สี่ขอการวิ่งระยะไกลแล้ว'
ขอบคุณค่ะ
ภูพเยีย
21 มีนาคม 2017













Create Date : 21 มีนาคม 2560
Last Update : 21 มีนาคม 2560 13:45:19 น.
Counter : 209 Pageviews.

4 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณnewyorknurse

  
สวัสดีคะคุณภู..

แข็งแรงจัง..ขอชื่นชมคะ..

สมัยเด็กๆจบใหม่ ก็เป็นนักกีฬาวิ่งมินิมาราธอน..

ตอนนี้เหิ่นห่างมานานแล้วคะ..

แต่ขอชื่นชมนักวิ่งทุกคนคะ..

โหวตให้เลยคะ..



โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 21 มีนาคม 2560 เวลา:10:52:22 น.
  
สวัสดีนะจ้ะ เราแวะมาเยี่ยมนะจ้ะ ^____^ สักคิ้ว 6 มิติ ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้วลายเส้น เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ
โดย: สมาชิกหมายเลข 3757448 วันที่: 21 มีนาคม 2560 เวลา:17:35:54 น.
  
แวะมาอ่านสมุดบันทึกค่ะ
โดย: อุ้มสี วันที่: 21 มีนาคม 2560 เวลา:17:48:26 น.
  

นับว่ามีความตั้งใจที่แน่วแน่จริง
วิ่งปีที่สี่แล้ว ดีค่ะ

โหวดค่ะ
โดย: newyorknurse วันที่: 25 มีนาคม 2560 เวลา:15:53:20 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ภูเพยีย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 22 คน [?]