--- ไ ป ห า พ่ อ ---

























1.

ตั้งแต่พ่อป่วย ฉันพยายามโทรหาพ่อตลอด เพียงแค่ได้ยินเสียงกันและกัน แค่ได้ยินเสียงแหบ ๆ ของพ่อว่า ฮัลโหล

ใช่...พ่อพูดไม่ค่อยได้ สื่อสารลำบาก พ่อพยายามจะพูด แต่มันไม่เป็นคำและยากขึ้นทุกวัน แต่ฉันรอได้ บอกให้พ่อใจเย็น ๆ ค่อย ๆ พูด ไม่ว่าพ่อจะสื่ออะไรออกมา ฉันจะพยายามเดาทางว่าพ่ออยากพูดอะไร พ่อมักจะพูดกับฉันว่า อยู่ไหนลูก จากนั้นก็สื่อสารไม่ค่อยได้แล้ว จะไม่ค่อยเป็นคำสักเท่าไหร่

ฉันทำได้แค่เล่าเรื่องหลานคนนั้นคนนี้ให้พ่อฟัง เล่าช้า ๆ เล่าแต่เรื่องดี ๆ ได้ยินเสียงพ่อหัวเราะในเรื่องที่ฉันเล่า ฉันคุยแต่เรื่องบวก ๆ ไม่ให้มีเสียงเศร้าเล็ดลอด ฉันคิดว่าฉันตั้งสติดีแล้วก่อนยกหูโทรศัพท์ทุกครั้ง

หลายวันมานี้ ฉันสงสัยว่าทำไมพ่อไม่รับสาย พยายามโทรตอนสาย บ่าย ค่ำ เวลาไหนพ่อก็ไม่รับ ถามน้อง ๆ เขาก็บอกว่า มือถืออาจจะปิดเสียงก็ได้ เขาพร้อมก็โทรหาเราเอง

ฉันบอกน้อง ๆ ว่า ฉันฝันไม่ค่อยอี อากาศช่วงนี้เปลี่ยนแปลงมาก คนเป็นหอบจะน่าสงสาร พ่อเป็นหอบหืด ปอดเหลือแค่ 20 % คงทรมานนะ

แต่น้องสาวและน้องชายว่า ฉันคิดมากไปเอง พ่อกำลังป่วยอยู่ เขาพร้อมจะคุยก็โทรมาเอง

จนในที่สุด ฉันรับสายจากอา..อาใช้มือถือของพ่อโทรมา ฉันใจสั่น เพราะกลัวรับข่าวสารไม่ดี นี่มันมือถือพ่อ

อาบอกว่า พ่อเป็นปอดบวม ตอนนี้ค่อยยังชั่วแล้ว ไม่อยากโทรฯบอกให้ใครห่วง ช่วงนี้พ่อไม่รับสายเพราะไม่มีแรงจะพูดอะไร พ่อหอบและเหนื่อยมาก ต้องพ่นยากันล่อย ๆ ถ้าพ่อพร้อมจะให้เขาโทรมาหา

ฉันได้แต่บอกขอบคุณอาที่ช่วยให้เราคลายกังวล อารักและเป็นห่วงพ่อไม่น้อยกว่าเรา

ฉันต้องกังวลกับการรับสายจากพ่อโดยที่พ่อไม่ได้เป็นคนพูดเองสักกี่ครั้ง ยอมรับว่า ใจหาย ถ้าเป็นเสียงอา... ฉันกลัววันนั้นจะมาถึง

ระหว่างนี้ ฉันก็ต้องดูแลร่างกายและจิตใจให้เข้มแข็ง สวดมนตร์ ภาวนาให้พ่อแข็งแรงขึ้น ไม่หอบ ไม่เหนื่อยมาก กินได้ นอนหลับ ให้มีความสุขในแต่ละวัน

บางคราวฉันก็ร้องไห้ เพราะคิดโน่นคิดนี่ คิดถึงพ่อ คิดถึงสิ่งดี ๆ ที่พ่อทำให้ ทั้งที่แสดงออกได้และอยู่ในสายตา เราอ่านสายตากันออกถึงแม้พ่อจะไม่พูดอะไรออกมา ความรักของพ่อยิ่งใหญ่เกินกว่าที่ฉันจะบรรยายหมด

ฉันยังออกวิ่งเพื่อคลายความหดหู่และเศร้าหมองในหัวใจ ฉันเล่าให้เพื่อนรักฟัง เธอก็เข้าใจและรู้จักฉันดีในทุก ๆ เรื่อง

ฉันเล่าให้สามีฟัง เขาปลอบใจฉันเพราะแค่พูดถึงพ่อ ฉันก็ต่อมน้ำตาแตก
ฉันบอกลูก ๆ ให้สวดมนตร์ภาวนาให้คุณตาทุกวัน

ฉันบอกรักและคิดถึงพ่อทุกวันแม้วันที่พ่อไม่ได้รับสายจากฉัน
พ่อได้ยินและรับรู้ว่าลูกรักพ่อมาก ขอให้พ่อหายป่วยเร็ววัน





2.

ฉันเดินทางเข้าเชียงใหม่ เย็นวันศุกร์เพื่อบินเที่ยวสามทุ่มไปลงสุวรรณภูมิและยืใรถน้องสาวไปหาพ่อที่สุพรรณเหมือนทุกครั้ง ฉันรอจะไปช่วงสงกรานต์ไม่ไหว ไม่มั่นใจว่าพ่อจะอยู่กับเราสักเท่าไหร่ ฉันหาวันว่างได้ ฉันจะไป

พ่อตกใจที่เห็นฉันไปหา ถามว่ามาวิ่งหรือมาหาพ่อ

มาวิ่ง หมายความว่า เวลาฉันไปงานวิ่งที่ไหน ฉันต้องวางแผนแวะหาพ่อด้วย กินข้าวกับพ่อ คุยกันแบบเห็นหน้ากันก่อนโดยไม่นอนค้าง

แต่ครั้งนี้ ตั้งใจมาหา อยากกินข้าวด้วย ถ้าพ่ออยากไปไหนก็จะพาไป เวลาเจอกันไม่มากนัก นอกจากกินข้าวด้วยกันแล้ว เราทำได้แค่นี้

พ่อพักฟื้นแล้วดูดีขึ้น หน้าตาสดใส พ่อเข้าใจที่เราพูดหมด สามารถจำเรื่องราวได้มากเพียงแต่สื่อสารออกมาเป็นคำพูดยากสักหน่อย แต่สักพัก เราจะจับใจความได้เพราะคุยกันตรงหน้า ต่างกับการฟังเสียงจากโทรศัพท์ พ่อนึกคำได้แต่เปล่งเสียงไม่ได้ ยิ่งพูดยิ่งไปกันใหญ่ เขาจำต้องวางและพูดแต่เรื่องเบสิก กินข้าวหรือยัง อยู่ที่ไหน ร้อนไหม หนาวไหม ลูก ๆ เป็นยังไง อีกคนได้เรียนมหา'ลัยไหน สำหรับเรา การที่พ่อพูดอะไรก็ได้ ดีนักหนาแล้ว เราไม่เคยต้องการสาระหรือเนื้อหาในการพูดคุย คุยสัพเพเหระนี่แหละที่เรารู้ว่าพ่อคิดถึงลูกหลานทุกคน ชีวิตเขาตอนนี้ก็รอแต่เรา มีแต่เราด้วยซ้ำ ดีใจที่แม้พ่อสื่อสารไม่ดีนัก แต่ควาทรงจำพ่อมีแต่เรื่องดี ๆ ของพวกเรา ได้ยินดีกับลูกหลานคนนั้นคนนี้ พ่อห่วงหลานคนโต เห็นเขาบินอยู่เรื่อย กลัวเหนื่อย เราก็ว่า ทำงานก็ต้องเหนื่อย แต่เขาเหนื่อยแล้วมีความสุข เป็นชีวิตที่เขาเลือก คนเราได้ทำสิ่งที่ชอบก็ดีแล้ว ให้ตั้งใจทำงานให้ดีที่สุดและดูแลสุขภาพด้วย

เราคุยกันจนใกล้เที่ยง อากาศร้อนมาก แต่พ่ออยากออกบ้านไปกินข้าวนอกบ้าน อยากพาเราไปกินกุ้งอร่อย ๆ ที่ร้าน กุ้งเป็น
เราเป็นห่วงพ่อว่า อากาศร้อน พ่อจะหอบ ปกติเขาไม่ยอมเดินออกกำลังกายตอนเย็น ด้วยว่าหอบจนตัวโยน แต่พ่อยืนยันว่า อยากไป ไปได้ พ่อจะพกยาแก้ปวดไทลินอลและยาพ่นติดกระเป๋าเสมอ

พ่อชวนไปดู ดอกเหลืองปรีดิยาธรที่ด่านช้าง เราดีใจ จะได้เห็นความงามต้นฤดูร้อนนี้ด้วยกัน เราไปกันช้า ๆ ให้พ่อได้พูดคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้ เรารู้ว่าเขาชอบนั่งรถกินลม แต่บางที เขาไม่สะดวกที่จะขอใครพามา ที่บ้านพ่อยังมีคุณยายซึ่งเป็นคุณแม่ของอาอีกคน ท่านอายุ 95 แล้ว การไปไหนมาไหน ค่อนข้างไม่สะดวก อาต้องดูแลคนสูงวัยและคนป่วยแทบจะตลอดเวลา น่าเห็นใจอามาก


เราพาพ่อไปกินข้าวก่อนเพราะต้องกินยาด้วย โชคดีที่มีโต๊ะว่างหนึ่งโต๊ะเป็นห้องแอร์ แม้ต้องจ่ายค่าแอร์เพิ่งก็ยินดี พ่อนั่งกินข้าวอากาศร้อนไม่ไหวแน่ ๆ ดีใจที่เขาค่อย ๆ เดินไปกับเรา ไกลสักหน่อย แต่เขาก็พยายาม

มื้อเที่ยงที่ร้านอาหารค่อนข้างเสียงดัง แต่พ่อสบาย ๆ พ่อเข้าใจเหมือนที่เราเข้าใจว่า เวลาพักผ่อนของเขา การพูดคุยระหว่างมื้ออาหารกับเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนานก็เป็นแบบนี้ เราคุยเรื่องของเรา เราก็ได้ยินเสียงความสุขของเรา

จากนี้ พ่อชวนเราไปวัดจันทรังษี ขอพรหลวงพ่อสด พ่อเล่าว่า พ่อนับถือและชอบพอกับหลวงพ่อสดดี ตอนพ่อสุขภาพดีจะมาวัดนี้บ่อย ฉันก็บอกพ่อว่า เคยรู้มาเหมือนกันว่า คนชอบมาขอพรหลวงพ่อให้สุขภาพดี พ่อขอแบบนั้นหรือเปล่า พ่อบอกว่า เปล่า พ่ออายุ 80 ปีแล้ว อยู่มาขนาดนี้ก็ดีแล้ว ตายได้ทุกวัน ไม่กลัวอะไร

กว่าจะพาพ่อเดินขึ้นบันไดเข้ามานมัสการในโบนถ์ก็ไม่ง่าย แต่เราไม่รีบ พ่อจึงนั่งพักจนรู้สึกว่าเดินต่อได้ จึงไปกับเรา โชคดีที่ฝนเพิ่งหยุดตกไป อากาศที่อ่างทองจึงเย็นขึ้นมานิดหน่อย พ่อดูสบายขึ้น แต่พอเข้าไปไหว้หลวงพ่อในวัด กลับรู้สึกเย็นใจ

พ่อชี้ภาพที่ผนังโบสถ์ ถามว่า ภาพใคร

ฉันไม่เคยเห็นหลวงพ่อสด แต่ภาพนี้เป็นหลวงพ่อสดอุ้มเด็กซึ่งหน้าคล้ายพระองค์เจ้าทีปังกรรัศมีโชติ ฉันตอบไปอย่างที่คิด แต่พ่อว่า ดูใหม่ซิ ถึงกับอ๋อ ..ฉันเป็นคนไม่มีไหวพริบปฏิภาณ พูดอะไรก็โง่ออกมา การไม่ค่อยพูดอะไรก็ดีไปอย่าง ไม่มีโอกาแสดงความโง่ได้บ่อยครั้ง แต่การโง่สักห้าวิฯและรู้หลังจากนั้น ฉันว่าคุ้มกว่านะ


พ่อดูมีความสุข เขานั่งไหว้พระอยู่สักพักและบอกว่า ตอนที่หลานคนโตมาเยี่ยมนั่น พ่อไม่ได้พามาเพราะวันนั้นมาไม่ไหว เห็นมันบินบ่อย ๆ ก็อยากพามาไหว้พระที่นี่ คิดว่าเป็นความรู้สึกที่อยากพาหลานมาไหว้พระเสียมากกว่า

พ่อนั่งพักจนพอเดินได้ต่อ เราเลยขอไปไหว้พระที่วัดม่วงหน่อย มาคราวที่แล้ว ยังสร้างไม่เสร็จ แต่พ่อคงขึ้นไปข้างบนด้วยไม่ไหว บันไดหลายขั้นและสูงมาก เคยถามพ่อว่า อยากนั่งวีลแชร์บ้างหรือเปล่า ไปไหนมาไหนสะดวก เดินเท่าที่เราอยากเดิน เขาว่า ไม่เอา ไปไม่ได้ก็ไม่ไป

เราแวะซื้อไอศกรีม น้ำปั่นโยเกิร์ตและน้ำเปล่าให้พ่อ หลัง ๆ มา เขาชอบกินไอศกรีม อาซื้อไว้ให้พ่อทุกรสในตู้เย็น ดุพ่อกินอย่างมีความสุขก่อนให้พ่อรอในรถตอนเราไหว้พระที่วัดม่วง

ฉันชอบองค์พระที่วัดม่วง พระพักตร์สวยงามมาก เป็นพระพักตร์ศิลปะแบบสมัยสุโขทัยซึ่งเป็นพุทธสมัยที่มีพระพุทธรูปที่สวยงามที่สุดยุคหนึ่ง ฉันชอบรายละเอียดทุกอย่างตั้งแต่ศิระประภา พระเศียร วงพระพักตร์ รอยยิ้ม และสรีระที่อ่อนช้อยงดงาม บ่งถึงความอุดมสมบูรณ์ของยุคสมัยรวมไปถึงด้านพุทธศิลป์ด้วย

ฉันไม่ทราบมาก่อนว่า มีการกราบไว้หรือสักการะด้วยการสัมผัสปลายนิ้วของพระองค์ใหญ่เพื่อขอพลัง แต่ฉันก็เข้าคิวทำแบบนั้นเช่นกัน ฉันอยากสัมผัสบ้างแต่ไม่ได้ขออะไร คิดอะไรไม่ค่อยออกว่าต้องขออะไร

อยากจะไปวัดพุทธไสยาสน์อีกครั้ง แต่ดูแล้ว เป็นห่วงพ่อ อากาศร้อนเกินไป เรายังแข็งแรง แดดแค่นี้เราเจอมามากแล้ว เราไมาสะทกสะท้านสักเท่าไหร่ แต่เดี๋ยวพ่อป่วยจะยุ่ง อากาศไม่น่าไว้ใจสำหรับคนป่วย

พ่อนั่งรออย่างมีความสุข ถามพ่ออยากกินอะไรหรือเปล่า เขาว่าอยากกินอะไรสักอย่างและชี้ไป ฉันยอมรับว่าฟังพ่อพูดไม่รู้เรื่อง แต่วิ่งไปซื้อฝักบัวมาให้ พ่อหัวเราะ บอกไม่ใช่ กว่าจะจับใจความได้ว่า อยากกินมะขามเทศ อยากกินสักฝักสองฝักเท่านั้น ฉันได้แต่หัวเราะ มะขามเทศหน้าวัดม่วง ขายถุงละ 60 บาท ไม่น่าเชื่อว่า ของกินเล่นสมัยเด็กจะมีราคาแพง เป็นผลไม้ข้างทางที่เราไม่เคยซื้อกินเลย ตอนเราเป้นเด็ก เราจะหาไม้ยาว ๆ และผ่าปลายเพื่อให้ปากมันอ้า ยื่นไปตีบฝักที่เราอยากกินและบิดมันลงมา ไม่เคยจะได้กินตอนมันฝักสีแดงอวบ ๆ หรอก เพราะรอก้ไม่ทันกิน กินแต่ฝักเขียว ๆ ถึงกระนั้นก็เถอะ มันคือของอร่อยมากของเด็กบ้านนอกที่ไม่ควรพลาด ถามสามี เขาก็บอกว่า เขาจะเอามาคลุกกับพลิกเกลือกิน ได้รสชาติมัน ๆ เผ็ด ๆ อร่อยดี เราเป็นเด็กบ้านนอกเหมือนกันนี่นา

ก่อนขับรถกลับบ้าน แวะซื้อข้าวหลามหน้าวัดม่วงอีก พ่ออยากกิน ฉันยิ้มในใจ พ่ออยากกินจริงหรือเปล่าไม่รู้ รู้แต่พ่อกินอะไรก็อร่อยมากกว่า เมื่อเที่ยงนี้ พ่อกินอาหารไม่น้อยเลย คุยนั่นนี่ให้ฟังสารพัด เราเป็นผู้ฟังที่ดี ค่อย ๆ ตะล่อมคำและเรื่องราวเหล่านั้น พยายามคิดว่าพ่ออยากเล่าอะไร เขาอยากคุยแบบที่เคยโทรฯหาเราประจำ ติดที่สื่อสารออกมาอย่างใจไม่ได้เท่านั้น ทำให้เขาเหงา

ก่อนนี้เคยเล่นไลน์ คลิกดูนั่นนี่บนไอแพด หลัง ๆ มา เขาใช้ไม่ได้ เขางงไปหมด เหตุการณ์พลิกผันจากวันนั้น ได้พ่อกลับมาเท่านี้ก็นับว่าบุญมากแล้ว พ่อรู้ตัวเสมอว่า เขาเหมือนตายแล้วเกิดใหม่ เพราะครั้งนั้นก็เหมือนหลุดไปเหมือนกัน พูดไม่ได้แต่เข้าใจได้ รับรู้และห่วงใยลูกหลานเหมือนเดิม ฉันได้แต่บอกพ่อว่า เรื่องพวกเราไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ทุกคนเอาตัวรอดได้สบาย ไม่ต้องเป็นทุกข์เพราะความห่วงใยใครเลย พ่อคิดถึงใครก็ให้พ่อมีความสุข พวกเราสบายดีทุกคน ขอให้พ่อมีความสุขทุกวันก็พอ


เราพาพ่อกลับบ้าน มาคุยกันที่บ้าน กินข้าวเย็นบ้านพ่อดีกว่า พ่อออกบ้านนานแล้วเดี๋ยวไม่สบายเปล่า ๆ

ถึงบ้าน เขาก็ล้มตัวนอนหลับไปเลย

ยามปกติดี เรามักจะคุยเรื่องคนอื่น สนใจเรื่องรอบตัว การบ้านการเมืองที่ทำให้เราไม่ลงรอยกัน งอนกัน เพราะเรื่องคนอื่นทั้งนั้น เราไม่เคยฟังเสียงที่แท้จริงของกันและกันเลย

พ่ออยากคุยเรื่องของเรา คุยเรื่องปัจจุบันให้มีความสุข คนเราก็แค่นี้แหละ อยู่กับแต่ละวันให้ดี

มาหาพ่อครั้งนี้แล้วรู้สึกดี ได้แต่ขอพรพระให้พ่อมีความสุขแบบนี้ทุกวัน




ขอให้ทุกท่านมีความสุขนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ภูพเยีย
19 มีนาคม 2560












Create Date : 20 มีนาคม 2560
Last Update : 20 มีนาคม 2560 11:10:46 น.
Counter : 81 Pageviews.

3 comments
(โหวต blog นี้) 
  
สวัสดีนะจ้ะ เราแวะมาเยี่ยมนะจ้ะ ^____^ สักคิ้ว 6 มิติ ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้วลายเส้น เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ
โดย: peepoobakub วันที่: 20 มีนาคม 2560 เวลา:11:52:59 น.
  
สวัสดีค่ะ..

แวะมากราบสวัสดีคุณพ่อด้วยคนคะ

ขอให้คุณพ่อแข็งแรงไวไวนะคะ

โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 20 มีนาคม 2560 เวลา:17:47:20 น.
  
ขอให้คุณพ่อสุขภาพแข็งแรงครับ

ปลาหมึกปิ้งกว่าจะได้ทานต้องรอเป็นงานประจำปีครับ
โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 23 มีนาคม 2560 เวลา:18:10:29 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ภูเพยีย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 22 คน [?]