All Blog
--- อ่ า น ---











นั่งคิดเล่น ๆ ว่า เราจะรู้จักนักเขียนแต่ละคนได้อย่างไรถ้าปราศจากจากการอ่าน และเราอาจไม่จำเป็นต้องรู้จักนักเขียนเลยก็ได้ เราก็ยังสามารถรักการอ่านได้เหมือนเดิม เราพอใจที่ได้ติดตามผลงานที่เขารังสรรค์มันขึ้นมาเท่านั้น

ฉันรู้จักนักเขียนจากผลงานที่ตนเองประทับใจเป็นอันดับแรก อ่านแล้วอยากติดตามผลงานเรื่องอื่นที่เขาเขียนมาอ่านอีก เช่น ฉันรู้จักชื่อคุณอุรุดา โควินท์เพราะชอบเรื่อง เสียดายมือ / รู้จักคุณคามิน คามินเพราะอ่านหนังสือเรื่อง ไปเป็นเจ้าชายในแคว้นศัตรู / รู้จักคุณขจรฤทธิ์ รักษาเพราะอ่านเรื่อง เวียดนามตามลำพัง / รู้จักคุณสร้อยแก้ว คำมาลาจากหนังสือเรื่องเพราะคิดถึง ฯลฯ ฉันดีใจที่มีโอกาสได้อ่านผลงานของนักเขียนที่ฉันชอบมากขึ้น รู้สึกสนิทสนมกับตัวหนังสือของเขามากขึ้น เห็นมุมมองหลาย ๆ ด้านผ่านตัวหนังสือของเขา

หลังจากอ่าน 'จดหมายถึงกนกพงศ์' ซึ่งเขียนโดยคุณขจรฤทธิ์นั้น ฉันตั้งใจว่าจะกลับไปอ่านจดหมายถึงเพื่อนและจดหมายถึงนักเขียนหนุ่มอีกสักรอบ แต่ก็ยังไม่ได้อ่าน...

สำหรับนักเขียนชื่อกนกพงศ์ สงสมพันธุ์นั้น ฉันรู้จักชื่อนี้ครั้งแรกจากเรื่องสั้นเรื่อง โลกใบเล็กของซัลมาน ใน สะพานขาด จากนั้นก็ค่อย ๆ หาหนังสือเล่มอื่นของเขามาอ่าน แต่สองสามวันมานี้กลับไปหยิบหนังสือรวมเรื่องสั้นชุด นิทานประเทศ ของคุณกนกพงศ์มาอ่านอีกครั้งในรอบหลายปี อ่านครั้งนี้ก็ชอบมากเหมือนเดิมโดยเฉพาะเรื่อง คนขายโรตีจากศรีลังกา / หมูขี้พร้า / เพื่อนบ้าน / สมชายชาญ / เสียงนาฬิกา / น้ำตกและกลางป่าลึก

แต่ละเรื่องมีรายละเอียดของแต่ละชีวิต เน้นให้เห็นภาพชัดทั้งเรื่องราวของผู้คนในชนบท ความคิดความอ่าน ความทะเยอทะยาน ความหลงผิด บางคนอยากหันหลังทิ้งรากเหง้าของตัวเองไปยังโลกใบใหม่ที่ไม่รู้จัก ทั้งที่แปลกแยกต่อโลกใบใหม่แต่มันคือความหวังที่นำมาซึ่งความเศร้าสะเทือนใจไม่รู้จบ แต่ละเรื่องที่อ่านนั้น ไม่จำเป็นต้องคาดเดาว่าเรื่องราวจะจบอย่างไร แต่ความเป็นไประหว่างบรรทัดอัดแน่นไปด้วยความขัดแย้งในใจ ปมปัญหาที่ยิ่งดิ้นรนมากเท่าไหร่เหมือนยิ่งถูกบีบรัดจากสภาพแวดล้อมเดิม ๆ ซึ่งวนเวียนอยู่ในโศกนาฏกรรมไม่สิ้นสุด

การอ่านวรรณกรรมไม่ได้เปลี่ยนแปลงเราทั้งชีวิตนั้นก็จริงอยู่ แต่มันนำความอัศจรรย์ใจมาสู่ชีวิตเราด้วยความนึกคิด อารมณ์ น้ำเสียง ความรู้สึกเฉพาะในเรื่องราวชีวิตของผู้คนที่ถูกบอกเล่าผ่านความงามและความจริงที่มีอยู่บนโลก อย่างน้อยก็ลดช่องว่างความรู้สึกนึกคิดสุดโต่งด้วยการเรียนรู้เรื่องราวใกล้ตัว รอบตัวและทำความเข้าใจผู้อื่นบ้าง


บั น ทึ ก ก า ร ' อ่ า น '
ขอบคุณค่ะ
ภูพเยีย
9 มีนาคม 2560












Create Date : 09 มีนาคม 2560
Last Update : 9 มีนาคม 2560 16:07:05 น.
Counter : 238 Pageviews.

2 comments
(โหวต blog นี้) 
  
เห็นด้วยเลยค่ะ
โดย: อุ้มสี วันที่: 9 มีนาคม 2560 เวลา:13:59:07 น.
  
สวัสดีคะคุณภู..

ถึงแม้ไม่ได้อ่านนวนิยาย..ก็อ่านหนังสือพิมพ์และนิตยสารเป็นประจำคะ

พยายามเปิดโลกให้กับตัวเอง..อิอิ

โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 9 มีนาคม 2560 เวลา:17:34:28 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ภูเพยีย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 22 คน [?]