Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2558
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
5 ธันวาคม 2558
 
All Blogs
 
47_[ผักชี@ปทุมธานี] : One Day Trip สุนัขเปรี้ยว หนีเที่ยวชะอำ



  เดือนแห่งการท่องเที่ยวกลับมาถึงแล้วก็ว่าได้ ^O^
สุดท้ายปลายปีแล้วค่ะ ใครๆก็ต่างมีแพลนไปโน่นมานี่สนุกสนาน

คิดไปคิดมา พาผักชีไปเที่ยวกับเขาสักหน่อยก็แล้วกัน
เลยเป็นที่มาของการพาสุนัขตัว(เกือบ)ใหญ่ ไปเที่ยว
แบบขับรถยนต์ไปกันเอง

ไปเช้า-เย็นกลับ

ใกล้สุดที่คุ้นเคยกันดี นี่เลย...ชะอำ




เกริ่นก่อนว่า ผักชีเคยไปทะเลหนแรกในชีวิตคือหาดแม่รำพึง จ.ระยอง นะคะ
แต่นั่นผ่านมานานราวๆ 2 ปีเห็นจะได้

ตอนนั้นผักชีเพิ่งมาอยู่บ้านเราไม่นานนัก
รักษาอาการจากพยาธิเม็ดเลือดเพิ่งหายและเริ่มฉีดวัคซีน
เราก็เลยคุยกันว่าหลังจากต้องอยู่เฝ้าหมา 
ทั้งคนกับสุนัขต่างต้องใช้เวลาปรับตัวมานานเป็นเดือนๆ
ออกไปร่อนกันบ้างเถอะ -"- 

มันเครียดจริงๆนะเอ้อ 
เวลาต้องอยู่ติดบ้านแบบมีสารพัดเรื่องจุกจิกมาพักใหญ่

สรุปว่าทริปนั้นกับทริปนี้ก็ไม่ต่างกันนัก 
แต่ด้วยเวลาห่างถึง 2 ปี ก็ยอมรับว่าตื่นเต้นเอาการ (คนนะคะ 555+)
อยากรู้ว่าผักชีจะสนุกไหม

คุยกันมากมายทำไม

ฤกษ์ดีเลย ตื่นสายซะงั้น
ออกเดินทางจากบ้านตอน 8 โมง... T^T



ผักชีหน้าตาเป็นแบบนี้ตั้งแต่เห็นเตรียมรถ และจับสายจูงใส่ให้ค่ะ
ยิ่งพอคำสั่ง "ขึ้นรถ" 
แม่นางชีชีกระโดดโลดเต้นตื่นตาตื่นใจ

^ ^
ชีรู้ว่ากำลังจะได้ไปเที่ยวด้วยกันแล้ว!!!

ขึ้นรถมาก็นี่ค่ะ ทางด่วนออกจาก กทม. กันไปยาวๆ




ปกติสายๆหน่อย สุนัขทั่วไปก็มักจะงีบแล้วล่ะ
วันนี้ผักชีฝืนสุดฤทธิ์ค่ะ
ชีแฮปปี้ (555+)

ปาไปเป็นชั่วโมง ผักชีก็ไม่ยอมนอนลง ชะเง้อชะแง้

ไม่ทราบสุนัขตัวอื่นเป็นหรือเปล่านะคะ
แต่ผักชีน่ะ เหมือนเธอจะเริ่มๆจำทางได้
คือถ้าเราใช้เส้นทางเดิมๆ เธอจะส่งเสียงร้องบอกตื่นเต้นเห็นคนเห็นของข้างทางทั่วไป
(คล้ายเด็กดีใจแล้วชวนคุย ชวนเราดูน่ะค่ะ)

แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่เราขับโดยใช้เส้นทางใหม่
จะหนีรถติดหรืออะไรก็ตามแต่

ผักชีจะเริ่มออกอาการส่งเสียงและแสดงท่าทางเป็นกังวลนิดๆ

เธอเป็นห่วง...
กลัวอ้วนอ๋องจะขับรถหลงทาง จำทางผิด เลยร้องทัก งี้ดๆ 
แบบเครียดๆไปตลอดทาง 

จนกว่าจะมีการโผล่กลับไปถนนที่ใช้บ่อยๆ 
อาการเธอจะดู สงบลงแบบเห็นได้ชัดเจน O_o*

วันนี้เราพาเธอเดินทางไปเรื่อยๆ พอเริ่มไกลไป 
ผักชีก็เลยร้องบอกเรื่อยๆ เหมือนจะถามว่า 

..ใช่ทางนี้เหรอคะ? แน่ใจไหมคะ? (555+)

เราก็ต้องพยายามบอกเธอว่า มัน โอ.เค. แล้วล่ะผักชี
ไปเที่ยวทางนี้แหละ มันไกล นอนนะ ถึงแล้วจะปลุก

ผักชีก็เลยเพลาๆเสียงลงแต่ตั้งหน้าตั้งตาช่วยดูเส้นทางแทน
แต่ก็ปนๆกับความตื่นเต้นสนุกสนานที่ได้อยู่กันพร้อมหน้าค่ะ
และ...พยายามไม่หลับ ขำมาก 

เธอฝืนแบบนั่งสัปหงก ถึงขั้นหลับนกค่ะ ^ ^"

สุดท้ายเราก็ถึงชะอำด้วยดี 
ผักชีที่พยายามตื่นขึ้นมาเป็นระยะ
ก็ชะโงกดูทะเลแบบตื่นตาตื่นใจ

มีรูปทะเลไหม...
จะเอามาอวดทำไม เที่ยงแล้ว หิวจะตาย หาร้านกินข้าวก่อนเลยดีกว่า

ไปถึงหน้าหาดชะอำเราเลี้ยวมาทางซ้ายมือ ข้ามสะพานจนเกือบสุดทาง
จะเจอที่จอดรถกว้างมาก
ครัวเม็ดทรายค่ะ ตรงข้ามวัดเนรัญชรา

เล็งก่อนว่ามีโต๊ะริมหาดแบบแยกส่วนออกมา 
เลยถามพนักงานตอนจะจอดรถว่าเอาผักชีเข้าไปมัดใต้โต๊ะได้ไหม
เขาบอกทันทีแบบไม่ลังเลว่า ได้ครับ

หน้าตาที่เราไปนั่งที่ร้านประมาณนี้นะคะ



ร้อนนะ เรามาตรงมื้อกลางวันพอดี
เป็นวันพุธที่ผ่านมานี่เอง คนมาใช้บริการที่ร้านกันเรื่อยๆแต่ค่อนข้างน้อยหน่อย
ร้านไม่ปิดก็มีเมนูให้เลือกสั่ง ราคาทั่วไปเหมือนร้านอื่นละแวกนี้
ของกินก็แล้วแต่จะมีจานไหนชอบไม่ชอบ ก็ว่ากันไป แต่ปริมาณรวมๆเยอะดีสมราคา

ไหนทะเล ไปดูกันนิดๆ
ออกไปถ่ายไม่ไหว แดดแรง แต่ลมพัดเย็นสบายดี
บรรยากาศสุดยอดไปเลยไม่เชื่อก็ดูหน้าตาของผักชี 555+




เขาพากันชมวิวทะเล
ผักชีไม่รู้จักทะเล

แล้วผักชีดูอะไร...?



เฉลย : ชีแอบเมียงมอง หมาเจ้าถิ่น อยู่โซนเก้าอี้ผ้าใบร้านถัดไปค่ะ ^ ^
มีอยู่ 2-3 ตัว ไม่ดุ ผอมแห้งแรงน้อย เห่ามาพอเป็นพิธีแล้วก็เลิกสนใจกันไป

ในร้านที่วิ่งตามพนักงานมารับออเดอร์ก็มีน้องหมานะคะ เป็นพุดเดิ้ลละมั้ง
ตัวจิ๋วๆสีขาว มาเซอร์เวย์ผักชีนิดนึงแต่ไม่เล่นด้วย รีบวิ่งหนีกลับไป

ที่นั่งโดนแดดล้อมแต่ก็ร่มพอนั่งกันสบายๆนะคะ
ข้อดีคือน่าจะลดการรบกวนคนอื่นน้อยที่สุดค่ะ
อยู่ไกลๆคนส่วนใหญ่ ไม่สบายมากนักก็ไม่เป็นไร
แค่เขายอมให้เอาหมามารอช่วงเรากินข้าวได้ก็ดีใจจะแย่แล้ว

วันนี้ผักชีได้กินข้าวนอกบ้านค่ะ

เรียกว่ามื้อพิเศษไปละกัน ปกติเธอกินแต่อาหารเม็ด
วันนี้เห็นว่ามาไกลเหนื่อยๆ เลยคลุกข้าวสวยนิดหน่อยกับเนื้อปลาทอดใส่ชามให้
(ให้นิดเดียวค่ะ ไม่เยอะ ไม่พออิ่ม แต่จะได้เลิกก่อกวนเวลาเรากิน)




ผักชี : หนูสนแต่ข้าวค่ะ วง-วิว อะไรหนูไม่รู้จัก 
พี่พลอย :  ( _"_ )

ทะเลอยู่ใกล้แค่เอื้อม คลื่นแรงมาก วันนี้น้ำขุ่นพอสมควร
ถึงอย่างนั้นก็ยังรูสึกดีที่มาเที่ยวกันวันนี้

ถ้วยชามสำหรับสุนัขเราเตรียมมาเองค่ะ ผักชีมาถึงก็กินน้ำไปเยอะเลย

คนกินๆกันไป ช่วงพักเบรกนิดหน่อยก็ผลัดกันออกไปจูงหมาเดินเล่น
ร้อนแต่ไม่ถึงกับละลายนะ เริ่มบ่ายโมงแล้ว ^ ^

ข้อแนะนำคืออย่าออกไปเล่นกันนาน
วิ่งแป๊บๆก็กลับมาเข้าร่มพักเหนื่อยกันก่อน ค่อยออกไปใหม่ได้ค่ะ
(เราไม่ได้ค้างเลยมีเวลาอยู่ริมทะเลกันไม่นาน เลยต้องเล่นตอนยังมีแดดแบบนี้)

มาดูสเต็ป ผักชีโชว์ลีลาเอียงตัวชิ่งหนีคลื่นที่ตีกลับเข้ามา



ชีชีดูเริงร่ามากมาย

มีความสุขกับการได้เหยียบเม็ดทรายชุ่มน้ำแน่นๆ
แต่เธอกลัวเสียงคลื่นที่กระหึ่มซัดเข้าหาหาดค่ะ เลยไม่ให้น้ำโดนตัว

ผักชีก็เลยสนุกกับการ เล่นวิ่งหนีคลื่นเป็นระยะ

พี่พลอย : วิ่งไปแต่ไหงเดินกลับ???
ผักชี : หนูเหนื่อย... T^T




ระหว่างกำลังจะอิ่มกัน ก็มีหมาเจ้าถิ่นตัวหนึ่งเดินผ่านมา
เป็นหมาแม่ลูกอ่อนน่ะค่ะ ขอของกินด้วยการนั่งลงรอคอยแบบเงียบๆ
ตัวผอมมาก



คือเธอนั่งกลางลานที่มีแดดเลยนะคะ เห็นแล้วร้อนแทนมาก
ไม่วุ่นวาย ไม่ส่งเสียง ดูจากแสงเงาก็น่าจะพอรู้ว่าแดดแรงแค่ไหน
แค่รอเงียบๆเผื่อว่าจะได้ของกินแบ่งปันสักคำ

ก็เลยเอาเนื้อปลาทอดส่วนที่เหลือ ไปวางให้ใกล้ๆ 
แต่ก็ดูว่าเป็นส่วนที่น่าจะกินได้ และไม่ทำพื้นที่เขาสกปรกเลอะเทอะนะคะ

เธอกินหมดแล้วก็ดูจะดีขึ้นบ้าง เดินมาหาที่นั่งหลบแดดแถวซุ้มนั่งถัดไป
เป็นหมามารยาทดีค่ะ

ผักชีไม่ได้สักเสี้ยว เอาแต่ร้องงี้ดๆใส่เขา อยากไปหาเขา
จะไปดมๆดูๆเพราะอยากรู้อยากเห็น (555+)
แต่สักพักต่างคนก็ต่างเฉยๆ นั่งๆชิลกันไปทางใครทางมัน

อิ่มแล้วจ่ายเงิน ย้ายที่ย้อนกลับไปหาดช่วงกลางๆกันดีกว่า

เปลี่ยนชุดให้ผักชีเผื่อว่าเธอจะอยากลงน้ำ จะได้ไม่เกะกะนัก

เอ้า! วิ่งเล่นกันอีกที พลังงานกลับมาอีกรอบแล้ว
ผักชีผู้คึกคักแจ่มใสชอบมาก ^o^



แปลกใจนิดหน่อยว่า วันพุธนี่หน้าหาดชะอำ
เขาไม่ให้มีเก้าอี้ผ้าใบกับเต็นท์สีสันมาเกะกะแล้วใช่ไหมคะ
วันที่ไปนี่แนวหาดโล่งมาก (แต่วันธรรมดานักท่องเที่ยวก็น้อยอยู่แล้วนะ)

ปกติจะเจอเก้าอี้ผ้าใบ บุกยึดตลอดแนวเลย

แถมจะขอจ่ายแค่ตัวสองตัวเท่าจำนวนคนมาด้วยกันก็ไม่ได้นะ
ต้องเหมา เขาวางชุดนั้นล้อมไว้รอบโต๊ะเพียบ ก็คิดเงินแม้ไม่มีใครนั่งกับเรา
-"-

ถ้าเก้าอี้ด้านหน้าสุดที่ใกล้หาดมากสุด เขาคิดราคาแพงพิเศษด้วยค่ะ
(ไปทีนึงก็เจอ 250-300 บาทเลยล่ะ โหดมาก)

วันนี้เอาเสื่อไปเอง แต่พอเอารถเข้าจอดก็มีเหมือนคนที่เฝ้าแต่ละโซนอยู่
เขาพุ่งเข้าใส่ถามว่าจะเช่าเสื่อไหม

เพื่อความสบายใจเพราะรถจอดตรงนี้ก็เลย ไม่เอาเสื่อ 
แต่สั่งน้ำอัดลมกับน้ำแข็งแทน
ทั้งที่ 7-11 ก็ตั้งอยู่แบบ ข้ามถนนไปหากันได้เลยนี่แหละ
สมเป็นแหล่งท่องเที่ยวเมืองไทยเนอะ T^T

แก้วพลาสติกพกไปเองจากบ้าน
จ่ายค่าน้ำและน้ำแข็งเกินจากราคาที่ควรจะเดินไปซื้อเอง
ไปอีก 20 บาท ถือว่าจ่ายน้อยสุดเท่าที่เคยมา ก็เลยคิดว่า ช่างเถอะ

มูลค่าเงินน่ะไม่เท่าไหร่ แต่รู้สึกตงิดๆในใจไหมคะ 
ว่าทำไมเจอแบบนี้หลายแหล่งที่เที่ยว

หาดริมทะเลเมื่อไหร่จะได้คืนเป็นพื้นที่สาธารณะเสียทีจริงๆ?

คำเตือน : หมาเจ้าถิ่นตามริมหาดตลอดแนวด้านนี้ เยอะมาก

ตอนพาผักชีวิ่งเล่นก็เจอเรื่อยๆ ทีละตัวสองตัวบ้าง
ตัวใหญ่ๆดูแข็งแรงทั้งนั้นด้วยค่ะ

ตอนไปวิ่งเลียบหาด อย่าออกนอกแนวด้านหน้าที่เราจอดรถไกลนักก็จะดีค่ะ
คือลงชิดทะเลได้ แต่ว่า อย่าวิ่งเลียบหาดไปไกลเกิน (นึกออกเนอะ)

สุนัขเขาก็แบ่งโซนตามที่มีคนเลี้ยงดูนั่นแหละ
ล้ำมาเขาก็จะเห่าเรียกพรรคพวก กรูกันมาทีนี่ 4-5 ตัวขั้นต่ำเน้อ

โชคดีโซนที่ไปเล่นกัน หมาเจ้าถิ่นไม่ได้ดุอะไรมากมายค่ะ
อ้วนอ๋องจูงชีวิ่งเลยทำอะไรมากไม่ได้
ออกแอคชั่นเยอะ ผักชีจะมีปฏิกิริยาตาม จะคุมกันลำบาก

พลอยก็ต้องวิ่งไปสกัดก่อนฝูงสุนัขพวกนั้นจะพุ่งมาถึง
ยืนทำตัวใหญ่ๆ เสียงดังๆดุๆตวาดใส่ไปเยอะหน่อย
เจ้าถิ่นก็เงียบๆ หมุนตัวกลับไปหาที่นอนต่อ

^ ^
จากนั้นเขาก็มองมาห่างๆ
ไม่ได้มายุ่งกับผักชีอีกเลยค่ะ

ผักชีไปวิ่งเล่นกลับมาอย่างรวดเร็ว
หน้าตาเธอฟิน...



ผักชีเป็นหมาที่ไร้โหมดป้องกันตัวค่ะ ไม่เคยโดนหมาอื่นกัด (แบบกัดจริงๆน่ะนะ)
ขนาดแถวบ้านเวลาไปจูงเดินเล่นจะมีสุนัขที่เจ้าของไม่ใส่ใจ 
ปล่อยมาเพ่นพ่านอึฉี่ไปทั่ว แยกเขี้ยวและพุ่งเข้าใส่

ชีไม่รู้เรื่องเท่าไหร่ค่ะ เราต้องคอยไล่คอยดูให้เอง

แต่ถ้ามีหมาแปลกหน้ามาใกล้ๆแล้วดูจะเกร็งๆนิด ก็มีเคยแฮ่ใส่เขาอยู่นะ
ถ้าเขาเฉยๆต่อ ผักชีก็จะเริ่มสบายใจและหมอบซ้ายขวาไปมา ขอเล่นไปซะงั้น

ผักชีไปวิ่งเล่นกันอีกเป็นรอบๆ
แต่พอกลับมาก็เป็นแบบนี้

เสื่อโดนยึดไปเนียนๆซะแล้ว...



555555555+
ขำดีค่ะ ไม่รู้มาจากไหนกัน
มาอ้อน มานั่งด้วยซะงั้น
จนคนหาบของขายเดินผ่านมา เขายังถามว่า หมดนี่(หมา)ของหนูทั้งหมดเลยเหรอ

T^T ไม่ใช่ค่ะลู๊งงงง...หนูมีหมาแค่ตัวเดียว

เสื่อเละเทะด้วยทรายเพราะผักชีนั่นแหละ เตะเดินย่ำไปมาเล่น
คนก็นั่งมันไปทั้งอย่างนั้นละกัน

ผักชีผู้เสียสละเสื่อให้เพื่อนใหม่ 
ตัวเองไปยืนพิงต้นไม้ใกล้ๆพักเหนื่อยแทน (55+)




ตกลงก็อยู่กันแบบนี้แหละค่ะ
ผักชีหายเหนื่อยก็ออกไปเล่นใหม่
หมาตัวอื่นอยากนอน ขอขนมผักชีเป็นระยะ ก็เฝ้าเสื่อกันต่อไป

มาทะเลทั้งที หนก่อนที่ไประยอง เพิ่งฉีดวัคซีนหมอห้ามอาบน้ำเลยอด
ตอนนี้มาชะอำ ก็สักสักหน่อยน่า... 

ผลของการพาไปใกล้ทะเลแล้วลากเธอไปแตะน้ำ
ชีกลัวค่ะ...
ToT

ชมภาพประกอบ
ยันทรายสุดๆเพื่อจะได้ไม่ต้องไปลงทะเล




เคยบอกแล้วใช่ไหมคะว่าผักชีเป็นหมาขี้กลัวขี้ระแวงขั้นเทพมาก
ชีไม่เอาด้วยเลยสักนิด ขนาดจับยืนก็โวยวาย ดิ้นจะกลับมาท่าเดียว 
คลื่นแค่ซัดตาตุ่มเองนะ

อาจจะเพราะด้วยเสียงคลื่นกระหึ่มมาก
หรือไม่ก็เนื่องจาก เวลาคลื่นย้อนกลับไป 
ทรายใต้อุ้งเท้าไหลตามจนผักชีต้องหาที่ยืนใหม่
เธอรู้สึกไม่สบายใจที่ยืนได้ไม่มั่นคง

แต่ถามว่า พอเว้นช่วง พาไปวิ่งเล่นที่หาดทรายอีกไปไหม

ชีไปค่ะ...ชีชอบ... ^ ^"

แล้วผักชีแยกออกด้วยนะ ตอนเราคุยกันว่ารอบไหนให้พาไปลองเล่นน้ำ
กับรอบไหนที่บอกกันว่า แค่พาไปวิ่งเล่นเลียบหาดสิ

เทียวไปวิ่งเล่นซะหลายรอบ คุ้มกับเดินทางมาไกล
ผักชีก็ขอนั่งหอบใต้ร่มไม้บนพื้นทรายแบบสบายใจ 
ฟังเสียงคลื่นโครมครามกล่อมอิ่มเอม

วันนี้ผักชีดูมีความสุข...




จากนั้นก็ถึงเวลากลับบ้านล่ะค่ะ

อย่าลืมคำเตือนนะคะ
จะพาสุนัขไปเที่ยวไหนหรือทำอะไร
ก็ตองระวังสุนัขเจ้าถิ่นเอาไว้ด้วย ผิดกลิ่น ผิดที่
ไม่ใช่จะโชคดีเจอเจ้าถิ่นใจดีเสมอไป

ขากลับผักชีพยายามไม่นอน (อีกแล้ว)

เลยนั่งหลับในสภาพที่เห็น



เล่นจนหมดแรงแล้วค่ะ
จะทนไปได้สักกี่น้ำ สุดท้ายก็ร่วงปุ๊ ลงกับเบาะอยู่ดีแหละ
^ ^
อีกเรื่องที่ต้องเล่าเอาไว้ คือผักชีกินน้ำไปเยอะ
แต่ไม่ยอมฉี่ค่ะ

ผักชีฉี่ตามเวลาปกติก่อนขึ้นรถมาเมื่อเช้า
แล้วก็ไม่ยอมฉี่อีกเลยทั้งวัน
เราบอกเธอกี่รอบเธอก็อั้นไว้ ไม่สนใจมาเรื่อยๆ

แถม ตด บนรถตอนขับออกจากหาดชะอำซะอีก
กลิ่นตลบอบอวลมาก T^T

แล้วชีก็หลับยาว
จนกระทั่งช่วงสัก 5 โมงเย็นที่เราจวนจะถึงทางด่วนในอีกไม่กี่กิโลเมตร
เป็นระยะทางที่พอขึ้นไปจะจอดรถไม่ได้อีกนานมาก (รถติดด้วยเวลาเลิกงาน)

ผักชีก็เริ่มร้องดังลั่น นั่งขอลงจากรถ
ดูหน้าตาท่าทางจะทราบเลยว่า ผักชีกำลังอยากขับถ่ายแต่อั้นสุดแรงเกิดมาก
น่าสงสารแต่ก็เรื่องมากได้อีก

เรารีบจอดรถพาลงไปหาหญ้ารถข้างทาง (ขยะเยอะมาก)
ผักชีเอาแต่ไปดมๆ แล้วล้มตัวลงนอนหมอบดมพื้นตรงนั้นตรงนี้
ไม่ยอมฉี่ เหมือนกับว่าพื้นที่ไม่ถูกใจ ไม่เหมาะ

พอเธอไม่ฉี่เราก็เลยต้องพากลับรถ

เป็นแบบนี้อยู่ จนจอดรถครั้งที่สาม ซึ่งเราจะจอดได้หนสุดท้ายแล้ว
เพราะอีกนิดเดียวเราก็ต้องขึ้นทางด่วน

เลยคุยกันว่า ถ้าผักชีไม่ไหวแล้วถ่ายในรถเดี๋ยวก็รีบเอาถุงเก็บอะไรก็ว่ากันไป
เบาะเราก็ปูไว้เผื่อแล้ว ซับน้ำได้

***ใครจะพาสุนัขไปเที่ยวไกลๆ นึกเผื่อเรื่องพวกนี้ไว้ด้วยนะคะ
ขนาดพลอยเตรียมเผื่อไว้แล้วมันก็รับมือไม่ง่ายนัก***

หนสุดท้ายที่จอด เลยฟุตบาธไป หญ้าเตี้ยๆนุ่มกำลังดี
แถมผักชีเดินไปเจอ อึสุนัขอื่นเข้า เลยดมๆ
พลอยกำลังจะดึงเธอออกมา แต่นึกได้ว่าปกติเวลาเธอเจอสุนัขอื่น อึหรือฉี่ไว้
ผักชีมีแนวโน้มจะปวดตามค่ะ

รอบนี้ก็เลยปล่อยไป

ไวกว่าที่คาดมาก แค่ดมๆแป๊บเดียวจากนั้นเธอก็รีบวิ่งจู้ดไปหาที่ฉี่ 
และเลยไปทิ้งทุ่นกองโตในพงหญ้า

เรียกว่าให้เราโล่งอกที่ไม่ต้องลุ้นตอนขับรถกลับบ้านกันอีกแล้ว ^ ^"

ขึ้นรถได้ผักชีก็หลับเป็นตายเลยค่ะรอบนี้
เรียกอะไรก็ไม่หือไม่อือ ชีเหนื่อยมาก



ฝ่ารถติดบนทางด่วนกลับถึงบ้านได้ก็มืดค่ำเลยทีเดียว
ผักชีลงจากรถก็วิ่งไปฉี่แล้วเข้าบ้านกินน้ำ
จากนั้นผักชีก็หาที่นอน มื้อเย็นอะไรชีไม่สน 

ซึ่งวันถัดมาเหมือนผักชีเพิ่งจะนึกได้ว่า เมื่อวานลืมกินมื้อเย็น..หิว
มาวนๆแถวชาม เทให้ก็กินไปเยอะเลยค่ะ (555+)

อย่าได้ถามว่าผักชีชอบไปชะอำไหม

เช้าขึ้นเราเอาเสื่อมากางที่รั้วเพื่อเคาะทรายออกอีกที
ผักชีทำหน้าตาดีใจมาก กระดิกหางรัวๆ หูลู่สุดๆ
วิ่งวนไปมาแล้วไปรอที่หน้าประตูรถ

ชีเข้าใจว่า
เสื่อ = ไปเที่ยวทะเลกันอีก

เอากับเธอสิคะ...  +"+

พี่พลอย : ไปสองวันติดกันไม่ไหวนะผักชี
ผักชี : หนูอยากไปนี่คะ ( /me ทำตาวิ้งๆเป็นประกาย)





อำลาไปด้วยหน้าตาผักชีในเสื้อลูกไม้สีแดงตัวใหม่ค่ะ
ตัวนี้เพิ่งทำเสร็จก็ใส่ไปลุยเรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวก็คงพัง (555+)

หยุดยาวหลายวันในปลายปีนี้ ใครไปไหนกันบ้างคะ?
ขอให้ทุกคนเดินทางอย่างระมัดระวังและปลอดภัยตลอดเส้นทางค่ะ

รักนะ
จาก...ผักชี.


ฝากคลิปไว้เผื่อมีใครอยากไปดูการเดินทางรอบนี้ของผักชีละกัน
ป.ล. คลิปตอนวิ่งเล่นชายหาดมีน้อย เพราะพลอยต้องนั่งเฝ้าของน่ะค่ะ T^T















Create Date : 05 ธันวาคม 2558
Last Update : 5 สิงหาคม 2559 3:47:49 น. 3 comments
Counter : 731 Pageviews.

 
สวัสดีผักชี
ชุดหนูสวยจัง
หนูนะโชคดีมาก ๆ เลย
มีอีกเพื่อนหลายชีวิตที่ต้องดำเนินชีวิตข้างถนน
ข้างที่ทำงานมีบางแก้วแก่ตัวผู้ โดนฝรั่ง... ทิ้ง
นอนอยู่ซอยแจ่มจันทร์ ริมถนน โดนรถชนเกือบทุกอาทิตย์
เห็นแล้วก็น่าสงสาร แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
ได้แต่เอาขนม เข้าไปนั่งคุย เค้าเรียบร้อย ดีใจหางกระดิกที่เจอกัน
................
เฮ้อ ... วงเวียนชีวิต หมกมุ่นแต่กับหมาข้างทาง


โดย: รู้นะว่าคิดถึง วันที่: 17 ธันวาคม 2558 เวลา:9:06:19 น.  

 
^ ^
ถ้าเกิดมาแล้วมีคนให้ความรักอยู่บ้าง
แม้จะแค่ชั่วแวบนึง
ชีวิตก็คงไม่อ้างว้างเกินไปแล้วล่ะค่ะ

ทุกวันนี้ก็เตรียมใจนับถอยหลังถ้าผักชีเริ่มโตและแก่ลง
ยังปล่อยวางความรักไม่ค่อยได้เหมือนกัน 55+

สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าด้วยเลยนะคะ มีความสุขมากๆค่ะ






โดย: ploy666 IP: 27.130.94.178 วันที่: 18 ธันวาคม 2558 เวลา:11:44:37 น.  

 


โดย: รู้นะว่าคิดถึง วันที่: 21 ธันวาคม 2558 เวลา:17:40:22 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ploy666
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]




หนังสือที่มีวางจำหน่ายเฉพาะในบล็อก
http://ploy666.bloggang.com




ชื่อเรื่อง : เศวตธามัน (บัลลังก์ศศิธรา)
นามปากกา : สิตาปางค์
ประเภท : จินตนิยาย , โรแมนติก
รูปเล่ม : ขนาด 700 หน้า A5
ออกแบบปก : Little thing

ราคา : 850.- บาท
ยังมีสินค้าเหลือเล็กน้อยค่ะ

ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่
http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=ploy666&group=28

สั่งซื้อที่ : vr.molecules@จีเมล.com
** แทนที่ จีเมล ด้วย gmail

หมายเหตุ : งดใส่ลายเซ็นนักเขียนทุกกรณีค่ะ

** ***********************************



ชื่อเรื่อง : เงาบรรณ
นามปากกา : ลายน้ำ
ราคา : 259.- บาท
สั่งซื้อที่ (ยุติการสั่งซื้อ)

สินค้าหมดค่ะ



****************

นิยายที่อัพล่าสุดคือเรื่อง

รอยทรายบนลายรัก
...และ...
กระต่ายในใจจันทร์



***********

เมื่อคุณเริ่มก้าวแรก
ก้าวต่อไปมันก็ไม่ได้ง่ายอยู่ดี

...เพียงแต่...

เราเคยผ่านมันมาแล้ว!

Ploy666.



************

หมายเหตุสักนิดค่ะ...

ถ้าเป็นไปได้ งดการแปะรูปใส่คอมเม้นท์นะคะ
เจ้าของบล็อกเข้าหน้าจอไม่ได้จ้า เน็ตห่วยมากมาย

ขอบคุณคนใจดีทั้งหลายล่วงหน้าค่ะ


**************

เนื้อหาต่างๆที่อัพในบล็อก
สงวนลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย


Friends' blogs
[Add ploy666's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.