นิยายที่กำลังอัพเดท>ดาราจักรรักลำนำใจ----------------------------------------------------------------------โลกส่วนตัวของคนช่างฝัน

Group Blog
 
<<
มกราคม 2560
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
11 มกราคม 2560
 
All Blogs
 
ดาราจักรรักลำนำใจ : ความแตกต่างที่เป็นปมด้อย





หลังจากได้ยินเสียงรถซึ่งไปรับเด็กๆ กลับจากโรงเรียนไม่ถึงสองนาที พิณทิพย์ก็ได้ยินเสียงร้องไห้พร้อมกับเสียงวิ่งขึ้นบนบ้าน นายหญิงของไร่พิณทิพย์วางมือจากงานครัวแล้วรีบเดินออกจากครัว เป็นจังหวะเดียวกับที่ร่างเล็กวัยแปดขวบวิ่งนำหน้าพี่สาวกับพี่ชายตรงมายังห้องโถงด้วยน้ำตานองหน้า

“พลอย...เป็นอะไรลูก ร้องไห้ทำไมจ๊ะ” พิณทิพย์ทรุดนั่งอ้าแขนโอบรับร่างเด็กหญิง แล้วเอ่ยถามอีกสองคนข้างหลัง “น้องเป็นอะไรเหรอลูกเพชร...พิม”

“น้องถูกเพื่อนๆ ล้อค่ะแม่” พิมพ์รักเป็นคนตอบ ในขณะที่เพชรทำหน้านิ่วเคร่งเครียดเหมือนไม่พอใจอะไรบางอย่าง “พวกนั้นล้อน้องว่าหน้าตาไม่เหมือนคนไทย ไม่เหมือนพ่อกับแม่ ถูกพ่อแม่จริงๆ ทิ้ง แล้วพ่อกับแม่เลยเก็บมาเลี้ยง”

พิณทิพย์นิ่วหน้า ก่อนจะลูบหลังเล็กอย่างปลอบโยนขณะที่เจ้าตัวยังคงร้องไห้สะอึกสะอื้น

“โถ...อย่าร้องนะลูกพลอย เพื่อนๆ เขาก็ล้อกันไปอย่างนั้นเองแหละ”

“พวกนั้นนิสัยไม่ดีครับแม่” เสียงกระด้างของเพชรดังขึ้น “พวกนั้นก็ล้อผมเหมือนกัน” ผมก็เลยชกมันจนร้องไห้ไปเลย”

“ตายจริง!” พิณทิพย์อุทานอย่างตกใจ “เพชรทำแบบนั้นทำไมลูก รู้ไหมว่ามันไม่ดี”

เด็กชายวัยสิบเอ็ดขวบก้มหน้าลง ในขณะที่เด็กหญิงพิมพ์รักมองน้องชายต่างสายเลือดอย่างสงสารและเห็นใจ พิณทิพย์เห็นดังนั้นจึงจับแขนของเพชรรั้งเข้ามาใกล้ เอ่ยเสียงนุ่มนวลกับทั้งสองคนในอ้อมแขนด้วยแววตาแห่งความรัก

“เพชร...พลอย ฟังแม่ให้ดีนะลูก ถึงใครจะล้อลูกยังไง แต่ลูกทั้งสองคนก็เป็นลูกของพ่อกับแม่ เป็นน้องของพี่พิมพ์ เราเป็นครอบครัวเดียวกัน อย่าโกรธ อย่าโมโหเพื่อนเลยนะจ๊ะ”

“แล้วแม่เก็บพลอยกับพี่เพชรมาเลี้ยงจริงหรือเปล่าคะ” เด็กหญิงพลอยเอ่ยถามขึ้นหลังจากปาดคราบน้ำตาออกจากแก้มใส นัยน์ตาสีฟ้ายังเป็นประกายรื้น แพขนตาหนาชื้นด้วยหยาดน้ำตา

พิณทิพย์นิ่งไปชั่วขณะกับคำถามตรงๆ ไร้เดียงสา แต่แววตาฉายแววกลัว เสียใจ และไม่แน่ใจ สตรีสูงวัยค่อยๆ รั้งร่างของทั้งสองแน่นเข้า ตัดสินใจบอกความจริงเพราะรู้ว่าดีกว่าจะปกปิด

“ใช่จ้ะ ลูกจ๋า แม่เก็บเก็บเพชรกับพลอยมาเลี้ยง” พอเห็นแววตาเจ็บปวดก็รีบดึงแขนของพิมพ์รักมากอดอีกคนแล้วพูดต่อ “แต่แม่ไม่เคยคิดว่าลูกทั้งสองเป็นคนอื่นเลยนะลูก พ่อกับแม่รักเพชรกับพลอยเท่ากับที่รักพี่พิมพ์ รักมาก ทุกคนคือลูกของแม่ พวกหนูคือพี่น้องกัน เราต้องรักกัน ช่วยเหลือกัน ไม่ทิ้งกัน เข้าใจไหมจ๊ะ พิมพ์ เพชร พลอย”

ทั้งสามคนรับคำพร้อมกันด้วยน้ำเสียงแจ่มใส

“ดีมากลูก” คนเป็นแม่ยิ้มอย่างโล่งอกและพอใจ ก่อนจะพูดกับลูกสาวแท้ๆ ในวัยสิบเอ็ดขวบ “พิมพ์เป็นพี่คนโตต้องดูแลน้องๆ นะจ๊ะ”

“ค่ะแม่”

พิณทิพย์หันไปทางเพชรซึ่งอยู่ในวัยไล่เลี่ยกับพิมพ์รัก แต่เพราะไม่สามารถรู้อายุชัดเจนแน่นอนจึงยกให้เป็นน้องของพิมพ์รัก “ส่วนเพชร...เราเป็นผู้ชาย เราเข้มแข็งกว่าคนอื่น เพราะฉะนั้นต้องดูแลพี่พิมพ์กับน้องนะจ๊ะ”

“ครับแม่”

พิณทิพย์ยิ้มอย่างเอ็นดู แล้วก็ต้องนิ่วหน้าเมื่อได้ยินเสียงของสามีดังขึ้น พร้อมกับที่ร่างของคมเดชเดินมาสมทบ

“ก่อนจะดูแลคนอื่นได้เราต้องฝึกให้ดูแลตัวเองให้ได้ก่อน เพราะฉะนั้นพ่อจะพาไปเรียนวิชาป้องกันตัวเอาไว้”

“คุณนี่ล่ะก็ จะสอนให้ลูกชอบใช้ความรุนแรงหรือไงคะ”

“ใครบอกล่ะ ที่ผมจะให้ลูกเรียนเพราะทุกวันนี้อาญากรรมมันเกิดเยอะจนน่ากลัว ถ้าเรียนวิชาป้องกันตัวไว้ อย่างน้อยก็จะได้ป้องกันตัวเองได้ไง”

“หนูเรียนด้วยนะคะพ่อ” น้ำพลอยเอ่ยขึ้นอย่างกระตือรือร้นทันที ร่างเล็กวิ่งไปหาบิดาที่ทรุดลงอ้าแขนรับ

“พิมพ์ด้วยนะคะพ่อ”

คมเดชหลิ่วตาให้ “โอเคเลยลูกรัก งั้นพ่อจะให้เรียนทั้งสามคนเลย”

พิณทิพย์ส่ายหน้าให้กับสามีที่หันมายิ้มกว้างให้ แต่เธอรู้ว่าสามีเอาจริง เพราะอีกฝ่ายเคยเปรยว่ามีลูกสาวสวยก็ย่อมห่วงเป็นธรรมดา ส่วนเพชรเขาก็อยากให้เข้มแข็งเพื่อจะปกป้องคนในครอบครัวได้



พิณทิพย์เดินออกมามองพระจันทร์ในคืนเดือนหงายที่ริมหน้าต่าง พอได้ยินเสียงคมเดชเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วตรงมายังเตียงเธอก็เปรยขึ้น

“คุณคิดว่าเพชรกับพลอยจะนึกน้อยใจมั้ยคะ ที่ไม่ได้เป็นลูกของเราจริงๆ”

คมเดชชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะเดินมาสมทบ “ไม่หรอก ผมเชื่อนะว่าความรักและการเอาใจใส่ของเราสองคน จะทำให้เพชรกับพลอยไม่รู้สึกว่าเป็นคนอื่น อีกอย่างทั้งสามคนก็รักกันมากเหมือนพี่น้องจริงๆ ไม่เคยทะเลาะตบตีกันเลยซักครั้ง มีแค่งอนๆ กันบ้างแต่สักพักก็ดีกัน”

พิณทิพย์พยักหน้าพลางยิ้มออกมา “ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกันค่ะ”

“อ้าว! คิดแบบนั้นแล้วทำไมถามผมอย่างนั้นล่ะ”

“ไม่รู้สิคะ ฉันคงกลัวไปเอง”

“กลัวอะไร”

“กลัวว่าเพชรกับพลอยจะไปในที่ที่เขาจากมา”

คมเดชหันมามองภรรยาเต็มตาอย่างสงสัย “อะไรทำให้คุณคิดอย่างนั้นพิณ”

พิณทิพย์ถอนใจยาว “เพราะเวลาที่ฉันกอดน้ำพลอย ฉันรู้สึกแปลกๆ เหมือนกับมีพลังบางอย่างที่แล่นเข้าหาตัว ทำให้กระชุ่มกระชวย อบอุ่น กระปรี้กระเปร่ายังไงไม่รู้”

แทนที่คมเดชจะหัวเราะ เขากลับมองอีกฝ่ายนิ่งแล้วบอก “ผมนึกว่าผมรู้สึกไปคนเดียวเสียอีก”

“เห็นไหมคะว่าคุณก็รู้สึกเหมือนกันกับฉัน” พิณทิพย์ตื่นเต้นและประหลาดใจ อึดใจก็พูดอย่างไม่แน่ใจ “เป็นไปได้ไหมคะ ว่าลูกพลอยของเรามีพลังพิเศษ”

คมเดชไม่ตอบ แต่ก็ไม่คัดค้าน เขาเบนหน้าออกไปนอกหน้าต่าง มองไปยังดวงจันทร์บนท้องฟ้าขณะที่ความคิดล่องลอยไปไกล
************************




Create Date : 11 มกราคม 2560
Last Update : 11 มกราคม 2560 16:26:04 น. 0 comments
Counter : 266 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
รัณณา
Location :
ศรีสะเกษ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 37 คน [?]




เมื่อสาวป่าไม้เป็นนักเขียน

ชื่อเล่น นาง ค่ะ

รัณณา มาจากคำอ่าน รัน = run หรือ ran แปลว่าวิ่ง นา ก็คือท้องนา ^ ^

รัณณา ก็เลยมีความหมายแบบกวนๆ ว่า วิ่งไปบนท้องนา รัณณา เป็นนามปากกาของนักเขียนที่ทุกอณูของจิตวิญญาณและความรู้สึกมีความเป็น นักอนุรักษ์พงไพร เป็นผู้ที่มุ่งหวังเก็บเกี่ยวความสุขจากความคงอยู่ของธรรมชาติ และหวังการก่อเกิดงานเขียนที่กลั่นกรองจากประสบการณ์และจินตนาการที่ผุดพราวขึ้นทุกย่างก้าวที่เยื้องกราย...


โลกของรัณณา พระเอกหรือนางเอกส่วนใหญ่แล้วเป็นคนหล่อ สวย ดี น่ารัก มีเหตุผล(บ้าง) นั่นเพราะว่าคนเขียนอยากให้โลกนี้มีแต่คนดีๆ ถึงแม้ว่าจะเป็นไปไม่ได้ แต่เพราะว่าคนเขียนมีความสุขกับความคิดฝันโดยไม่ได้หวังจะทำร้ายใคร เนื่องจากความเป็นจริงที่พบเจอก็เหนื่อยล้ามากพออยู่แล้ว ส่วนตัวร้ายก็สร้างมาเพื่อความบันเทิงหรืออาจให้ข้อคิดเล็กน้อยบ้างตามแต่ช่วงนั้นจะพบเจอกับอะไรที่กระแทกใจ

หวังว่านิยายของรัณณาคงสร้างความสุขให้คนที่คิดเหมือนกันบ้างนะคะ

ติดตามสาวป่าไม้ใจรักเขียนได้ที่เฟสบุ้ค
รัณณา ริมธาร
ยินดีต้อนรับสู่บ้าน รัณณา

ผลงานในรูปแบบ e-book

นิยายที่ได้แรงบันดาลใจมาจากชีวิตการทำงานบนดอยแห่งหนึ่งในภาคเหนือ

แรงบันดาลใจจากการไปเที่ยวบาหลีก่อให้เกิดให้นิยายเรื่อง ณ ดารันหัวใจฉันมีเพียงเธอ

เลือดรักชาติจากคนงานบนดอยคนหนึ่งเป็นที่มาของนิยายใต้แสงเมคา



Code Calendar
จากใจนักเขียน
งานเขียนในเวบนี้ เป็นลิขสิทธิ์ของผู้เขียน ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมาย ห้ามคัดลอก ดัดแปลง เผยแพร่ โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร มิฉะนั้นอาจมีความผิด ตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537

ฟังเพลงเพราะๆ

New Comments
Friends' blogs
[Add รัณณา's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.