นิยายที่กำลังอัพเดท>ดาราจักรรักลำนำใจ----------------------------------------------------------------------โลกส่วนตัวของคนช่างฝัน

Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2560
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
7 กุมภาพันธ์ 2560
 
All Blogs
 
หวานใจเจ้านายที่รัก : เสนอตำแหน่งเลขานุการ





บทที่ 6 เสนอตำแหน่งเลขานุการ

พอดาวลดาปรับสีหน้างุนงงและตั้งสติได้ เธอก็พาปลัดธาราไปหาคนที่นั่งอยู่ แล้วแนะนำปลัดธารากับกรินทร์ให้รู้จักกัน จากนั้นหญิงสาวก็ขอตัวเข้าไปในครัวเพื่อช่วยแม่ทำอาหารเย็น ปล่อยให้ชายทั้งสามคนนั่งคุยกันต่อไป ดาวลดาไม่รู้ว่าเมื่ออยู่กันสามคน การสนทนาดูเป็นทางการกว่าเดิม ขณะที่ชายหนุ่มซึ่งเป็นแขกทั้งสองก็ดูเหมือนจะค่อยๆ ดึงข้อมูลส่วนตัวของแต่ละคนออกมา โดยไม่ให้อีกคนรู้สึก 

เมื่อถึงเวลาอาหารเย็น บางอย่างจากส่วนลึกข้างในที่มีต่อกรินทร์ทำให้ดาวลดาสบตาเขาไม่ได้นานเลย ทั้งๆ ที่เธอก็รู้สึกว่าเขาทำตัวปกติธรรมดา ทั้งยังเข้ากันกับครอบครัวเธอได้ดี ความคิดที่ว่าการที่อยู่ๆ เขาก็เข้ามาให้ความช่วยเหลือ และยังมีน้ำใจหอบหิ้วของมาเยี่ยมพ่อ มันทำให้เธออดว้าวุ่นใจแปลกๆ ไม่ได้

ช่วงที่เฝ้าพ่ออยู่ที่โรงพยาบาลกรินทร์โทรมาถามไถ่อาการของพ่อเธอทุกวัน และยังขอเลขที่บัญชีของเธอเพื่อโอนเงินค่าห้องพิเศษให้ โดยบอกว่าเขาต้องเดินทางไปทำงานในกรุงเทพ ตอนแรกเธออึดอัดและค่อนข้างกลัวว่าเขาอาจจะยึดเอาการช่วยเหลือในครั้งนี้มาอ้างกับอะไรบางอย่างในอนาคต 

แต่ราวกับเขาจะรู้ทันว่าเธอคิดอะไรอยู่เขาเลยบอกว่าไม่ได้ต้องการอะไรนอกจากอยากช่วย โดยยกเหตุผลว่าเขาเคยบริจาคเงินช่วยเหลือองค์กรการกุศลหลายองค์กรมาแล้ว การช่วยเหลือเพื่อนบ้านที่เคยขายที่ดินให้เขาแค่นี้ทำไมเขาจะช่วยไม่ได้

หลังพ่อออกจากโรงพยาบาลเธอก็คิดว่าเขาคงไม่โทรหาเธออีก และนักธุรกิจอย่างเขาก็คงยุ่งกับงานและสนใจกับคนในวงการธุรกิจเท่านั้น ซึ่งแค่คิดก็รู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก แต่แล้วอยู่ๆ เขาก็มาที่บ้านเธอ ตอบรับคำเชิญของพ่อกับแม่ด้วยการกินข้าวเย็นด้วย สังเกตดูพ่อกับแม่ก็เห็นทั้งสองปลาบปลื้มใจกับกรินทร์พอๆ กับปลัดธารา เธอหยุดความคิดไว้เพียงเท่านั้นเมื่อเห็นบิดายกแก้วน้ำขึ้นดื่ม

“พ่ออิ่มแล้วเหรอจ๊ะ งั้นเดี๋ยวดาวไปจัดยาให้” ว่าแล้วหญิงสาวก็ลุกขึ้นไปหยิบถุงยามาเตรียมยาหลังอาหารให้ พร้อมกับหยิบแก้วรินน้ำวางไว้ ขณะที่รังสรรค์ค่อยๆ เดินไปทรุดนั่งลงใกล้กัน

กรินทร์มองดูภาพนั้นด้วยความรู้สึกดีและชื่นชมหญิงสาวอยู่ในใจ เขาไม่เคยมีโอกาสได้ดูแลพ่อกับแม่แบบนี้ และอยู่ๆ เขาก็เกิดความคิดว่าหากเขาป่วยไม่สบายแล้วมีใครสักคนดูแลเขาอย่างที่ดาวลดาทำอยู่มันจะดีสักแค่ไหน

“พี่สรรค์เขาชอบลืมกินยาจ้ะ ยัยดาวเลยต้องคอยเตือน นี่ถ้าเหลือพี่สรรค์อยู่บ้านกับน้าแค่สองคนบางทีก็ลืมไปด้วยกันเลย ไม่มีใครเตือนใคร” อำไพเอ่ยขึ้นแล้วหัวเราะ ก่อนจะหันไปทางปลัดหนุ่ม “กินเยอะๆ นะจ๊ะปลัด ซื้อของกินมามากมายต้องกินให้หมด” 

“ผมอิ่มแล้วครับน้าไพ” เขาว่าพลางยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม จากนั้นก็หันไปพูดกับกรินทร์ “ปั๊มน้ำมันของคุณช้างใกล้เสร็จหรือยังครับ”

กรินทร์หันมาตอบ “อีกไม่เกินหนึ่งเดือนครับปลัด ความจริงการก่อสร้างช้ามากทั้งที่เหลือสัญญาอีกไม่นาน แต่ผมก็ให้คนในบริษัทเร่งผู้รับเหมาแล้ว น่าจะเสร็จทันเวลา”

“ดีเหมือนกันนะครับ อำเภอเราจะได้มีปั๊มน้ำมันขนาดใหญ่เสียที ใช้บริการปั๊มเล็กแล้วบางทีก็เจอปัญหาเรื่องน้ำมันไม่สะอาด ทั้งๆ ที่เส้นทางนี้ก็เป็นทางไปยังอุทยานแห่งชาติดังๆ ของจังหวัด”

“เหมือนที่ปลัดก้องว่าจ้ะคุณช้าง ดีเหมือนกันนะ พอมีปั๊มใหญ่ อีกหน่อยก็เศรษฐกิจก็จะดีขึ้น นี่ถ้าไม่ติดเรื่องทำสวนน้าก็อยากสมัครงานล้างห้องน้ำที่ปั๊มเหมือนกัน” พูดทีเล่นทีจริงแล้วอำไพก็หัวเราะ

“ผมว่าน้าทำสวนน่ะดีแล้วครับ” กรินทร์เอ่ยอย่างจริงจัง “อยู่กับต้นไม้ใบหญ้าถึงจะลำบากแต่ก็มีความสุข ส่วนเรื่องงานปล่อยให้เป็นหน้าที่ของดาวลดาดีกว่า” เขาพูดอย่างมีความหมายและมีความตั้งใจบางอย่างโดยที่คนอื่นไม่รู้

ถึงอย่างนั้นคำพูดของเขาก็ทำให้ปลัดธาราเขม้นมองเขาอย่างแปลกใจ 

“จริงสิ...พูดถึงเรื่องงาน ได้ยินคุณปลัดเคยบอกว่ามีตำแหน่งว่างในอำเภอเหรอจ๊ะ” อำไพเอ่ยขึ้นพลางมองปลัดหนุ่มอย่างมีความหวัง

“ยังว่างครับ ผมบอกดาวแล้วตอนเข้าไปในสวน เขาเปิดรับสมัครถึงสิ้นเดือนนี้ พรุ่งนี้อย่าลืมไปสมัครงานนะน้องดาว ไปถึงแล้วก็ไปหาพี่ได้เลยจะพาไปสมัคร” ตอนท้ายปลัดธาราหันไปพูดกับดาวลดาเป็นการกำชับ หญิงสาวเลยเดินกลับมานั่งที่เดิม

“ดาวจะไปแต่เช้าเลยค่ะ”

“เงินเดือนเท่าไหร่เหรอจ๊ะปลัด” อำไพถาม

“เก้าพันบาทครับ” ปลัดหนุ่มตอบแล้วรีบอธิบาย “เป็นตำแหน่งลูกจ้างครับก็เลยเงินเดือนน้อยหน่อย แต่ผมว่าถ้าที่แผนกนั้นเขารับดาวก็ทำไปก่อน แล้วค่อยหาลู่ทางไปเรื่อยๆ”

“น้าไม่ได้รังเกียจอะไรหรอกจ้ะปลัด ถ้าได้งานนี้ก็ดีกว่าไม่มีงานทำ เดี๋ยวนี้คนเรียนจบมาตกงานเยอะมาก”

“ใช่จ้ะแม่ เงินเดือนเท่านี้แต่อยู่บ้านเราเองก็ดีกว่าทำงานในกรุงเทพตั้งเยอะ” หญิงสาวเห็นด้วยกับมารดา

นักธุรกิจหนุ่มเก็บรายละเอียดอยู่เงียบๆ ในใจโดยไม่ออกความเห็นหรือพูดอะไร และเมื่อเห็นว่าทุกคนอิ่มแล้วเขาจึงไม่อยากรบกวนต่อไป กรินทร์เลยขอตัวกลับ เขาลาอำไพกับรังสรรค์ ก่อนจะลาปลัดธารา

“ดาวไปส่งคุณช้างทีสิลูก” เสียงรังสรรค์เอ่ยขึ้น

“จ้ะพ่อ” ดาวลดาลุกขึ้นโดยมีปลัดธารามองตามราวกับจะค้นหาความสัมพันธ์ระหว่างหญิงสาวกับนักธุรกิจหนุ่มรูปหล่อ

ดาวลดาลงบันไดเดินตามกรินทร์ที่ตรงไปยังรถอย่างเงียบๆ พอถึงข้างรถเขาก็หันมามองเธอ ก่อนจะเงยหน้ามองบนบ้าน แล้วก้มลงสบตาเธอนิ่งอีกครั้งโดยไม่พูดอะไร ลมหายใจหญิงสาวสะดุดชั่วอึดใจก่อนจะนึกขึ้นได้

“ขอบคุณมากนะคะคุณช้าง สำหรับทุกอย่าง” 

กรินทร์พยักหน้าแล้วถามเธอ “คุณจะไปสมัครงานกับปลัดก้องเหรอ”

“ค่ะ” หญิงสาวตอบสั้นๆ พลางย่นคิ้ว แต่แล้วก็รีบกล่าวแก้ “จริงๆ ไม่ใช่งานของปลัดก้องหรอกค่ะ แต่เป็นงานในแผนกหนึ่งที่อำเภอ ปลัดรู้ว่ามีการรับสมัครเลยบอกให้ฉันไปสมัคร”

“เงินเดือนเท่าไหร่นะ”

“เก้าพันบาทค่ะ”

ชายหนุ่มก้มหน้าลงมาถามจนคนถูกถามกะพริบตาด้วยอาการคาดไม่ถึง “แล้วถ้าผมให้เงินเดือนคุณมากกว่านั้นล่ะ” เขาหยุดเว้นจังหวะ “เดือนละสามหมื่นบาท คุณจะสนใจไหม”

“คะ” หญิงสาวพูดได้แค่นั้นด้วยความงุนงง

“ผมกำลังเสนอให้คุณมาทำงานกับผม...เป็นเลขานุการส่วนตัวของผม”

“เลขานุการ” ดาวลดาทวนคำ “แต่ฉันจบด้านบัญชีนะคะ ฉัน...คงทำไม่ได้ดีแน่ๆ”

“มันไม่ได้ยากขนาดนั้นหรอก ก็แค่ติดต่อประสานงาน ดูแลลูกค้าจัดการเรื่องเอกสารบ้าง แล้วก็บางช่วงอาจจะต้องติดตามผมไปดูงาน ไปประชุมต่างจังหวัดหรือต่างประเทศบ้างก็เท่านั้น”

ชายหนุ่มพอใจเมื่อเห็นแววตาสนอกสนใจของเธอ แต่คำถามของเธอทำให้เขานึกขบขันในความหวาดกลัวและไม่แน่ใจในตัวเขา

“ไปประชุมต่างจังหวัด...ตามลำพังเหรอคะ”

“ทำไมล่ะ คุณกลัวผมเหรอ”

“คือ...ฉันกลัวว่าจะไม่เหมาะกับตำแหน่งนี้มากกว่าค่ะ”

“ความเหมาะสมมันขึ้นอยู่ที่ผมต่างหาก ถ้าผมบอกว่าเหมาะคุณก็ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น”

หญิงสาวก้มหน้ามองตรงหน้าอกเขาอย่างครุ่นคิดมากกว่าจะมองเรือนร่างตรงนั้นของเขาอย่างสนใจ กรินทร์ยิ้มพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้เธออีก

“ถ้าคุณตกลง ให้คุณไปเจอผมที่นั่น” เขาบุ้ยปากไปยังที่พักของตัวเอง “ผมจะให้คุณเริ่มศึกษางานก่อน อีกไม่นานพอสำนักงานเสร็จเราค่อยย้ายที่นั่งทำงาน”

ดาวลดามองเขาด้วยสีหน้าครุ่นคิดหนัก แน่นอนว่าเธอสนใจงานที่เขาเสนอให้เพราะเงินเดือนสูงกว่างานที่ปลัดก้องบอก แต่งานเลขานุการต้องคล่องแคล่ว แต่งตัวดี และต้องพบปะติดต่อประสานงานกับนักธุรกิจของกรินทร์ ซึ่งเธอกลัวว่าจะทำได้ไม่ดี แล้วที่สำคัญยังต้องเดินทางไปประชุมกับเขาตามลำพังด้วย!

“ผมรู้ว่าคุณไม่กลัวเรื่องงานเท่ากับที่กำลังกลัวผม แต่ผมอยากบอกว่า อย่ากลัวผม...เพราะผมหวังดีและยินดีให้ความช่วยเหลือคุณทุกอย่าง”
**********************



Create Date : 07 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 7 กุมภาพันธ์ 2560 15:10:07 น. 0 comments
Counter : 141 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
รัณณา
Location :
ศรีสะเกษ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 37 คน [?]




เมื่อสาวป่าไม้เป็นนักเขียน

ชื่อเล่น นาง ค่ะ

รัณณา มาจากคำอ่าน รัน = run หรือ ran แปลว่าวิ่ง นา ก็คือท้องนา ^ ^

รัณณา ก็เลยมีความหมายแบบกวนๆ ว่า วิ่งไปบนท้องนา รัณณา เป็นนามปากกาของนักเขียนที่ทุกอณูของจิตวิญญาณและความรู้สึกมีความเป็น นักอนุรักษ์พงไพร เป็นผู้ที่มุ่งหวังเก็บเกี่ยวความสุขจากความคงอยู่ของธรรมชาติ และหวังการก่อเกิดงานเขียนที่กลั่นกรองจากประสบการณ์และจินตนาการที่ผุดพราวขึ้นทุกย่างก้าวที่เยื้องกราย...


โลกของรัณณา พระเอกหรือนางเอกส่วนใหญ่แล้วเป็นคนหล่อ สวย ดี น่ารัก มีเหตุผล(บ้าง) นั่นเพราะว่าคนเขียนอยากให้โลกนี้มีแต่คนดีๆ ถึงแม้ว่าจะเป็นไปไม่ได้ แต่เพราะว่าคนเขียนมีความสุขกับความคิดฝันโดยไม่ได้หวังจะทำร้ายใคร เนื่องจากความเป็นจริงที่พบเจอก็เหนื่อยล้ามากพออยู่แล้ว ส่วนตัวร้ายก็สร้างมาเพื่อความบันเทิงหรืออาจให้ข้อคิดเล็กน้อยบ้างตามแต่ช่วงนั้นจะพบเจอกับอะไรที่กระแทกใจ

หวังว่านิยายของรัณณาคงสร้างความสุขให้คนที่คิดเหมือนกันบ้างนะคะ

ติดตามสาวป่าไม้ใจรักเขียนได้ที่เฟสบุ้ค
รัณณา ริมธาร
ยินดีต้อนรับสู่บ้าน รัณณา

ผลงานในรูปแบบ e-book

นิยายที่ได้แรงบันดาลใจมาจากชีวิตการทำงานบนดอยแห่งหนึ่งในภาคเหนือ

แรงบันดาลใจจากการไปเที่ยวบาหลีก่อให้เกิดให้นิยายเรื่อง ณ ดารันหัวใจฉันมีเพียงเธอ

เลือดรักชาติจากคนงานบนดอยคนหนึ่งเป็นที่มาของนิยายใต้แสงเมคา



Code Calendar
จากใจนักเขียน
งานเขียนในเวบนี้ เป็นลิขสิทธิ์ของผู้เขียน ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมาย ห้ามคัดลอก ดัดแปลง เผยแพร่ โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร มิฉะนั้นอาจมีความผิด ตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537

ฟังเพลงเพราะๆ

New Comments
Friends' blogs
[Add รัณณา's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.