สำมะปิ รถตู้รถทัวร์รถสองแถวที่ได้ใช้บริการในปีที่ผ่านๆมา






  เป็นพวกไม่ชอบขับรถเที่ยว ชอบนั่งรถlocal เป็นชาวบ้านๆ
ถ้าไปเที่ยวไหน ก็พยายามจะหาข้อมูลเกี่ยวกับรถบัส รถตู้ รถสองแถวให้ได้มากที่สุด
 เป็นป้าแก่ที่มีความอินดี้
สมัยสิบแปดที่เที่ยวคนเดียวครั้งแรก ไปเที่ยวปางอุ๋งคนเดียว ในฤดูที่ไม่มีคน นอนในเต้นท์คนเดียว เป็นนักท่องเที่ยวคนเดียวทั้งลาน
หงส์เป็นของชั้นแต่ผู้เดียว
หลอนเชียว 555+ 
นั่งรถเหลืองขึ้นปางอุ๋ง โอย หมดเป็นวันๆ เพราะจอดรอแล้วรอเล่า มีความสุขดีกับความอินดี้ของตัวเอง
บางทีพ่อแม่ก็ไม่เข้าใจ เพื่อนก็ไม่เข้าใจ กับความเซลฟ์และความสามารถในการอยู่รอดคนเดียวโดยไม่ต้องพยายามมากเหมือนคนอื่น

โตมาก็ อ่อ เรียกว่า พวกอินโทรเวิร์ต ผู้มีเส้นบางๆกั้นระหว่าง antisocial 555+

ช่วงที่ติดเกาะ ไม่ใช้รถสาธารณะ เพราะแพงๆๆ เลี่ยงได้เลี่ยง
พอมาอยู่แถวนี้ ใช้บ่อย เพราะรถพังบ้าง ขี้เกียจขับบ้าง ขี้เกียจหาที่จอดรถบ้าง

รถทางไกลที่ได้นั่ง ช่วงปีที่ผ่านมา 2-3 ครั้งด้วยภารกิจหลายอย่าง

YEllow Bus รุ่งเรืองทัวร์

นั่งรถเหลือง ไปร้อยเอ็ด และนั่งรถเหลืองกลับจากร้อยเอ็ด
จองตั๋วง่ายดีอยู่นะ ราคาก็โอเค ที่นั่งก็กว้างดี
ตอนขากลับจากร้อยเอ็ด จะมาลงหนองมน นี่คิดหนัก กังวลว่าเค้าจะเข้าศรีราชาทางไหนหว่า เช้าเหลือเกิน รถส้มมันจะวิ่งยังน้อ

กลัวไปสารพัด แต่แล้วก็ฮึบๆ คนที่ไม่ร้องขอ ก็ไม่มีวันที่จะได้ในสิ่งที่ต้องการ

แค่ขอไป มันไม่ตายหรอกวะ อย่างมากก็แค่ไม่ได้

เฮยยย เค้าจอดท่ารถชลบุรี วิ่งเข้ามาทางเส้นข้าวหลาม มาผ่านตลาดหนองมนให้ด้วยละ 

มีคนลงตั้งเยอะ
 คิดในใจว่า ห่านเอ้ย มัวแต่นั่งกังวลไปก่อน หาทางว่าจะกลับบ้านจาก ท่ารถเหลืองตรงบางพระยังไง

ข้อคิดเตือนตนในวันนั้นคือ: คนเรามีแผนการณ์น่ะดี แต่ไม่ต้องกังวลมาก 
 บางทีเราก็แค่กลัวที่จะเผชิญหน้า และร้องขอความช่วยเหลือเล็กๆน้อยๆ จากคนอื่น หรือแค่ถามออกไป เรื่องบางเรื่องมันก็จบ  อย่าไปคิดเยอะ 

ถตู้นรกจากพัทยามาหนองมน

มันไม่จอดเฉพาะวิน จอดทุกที่ บีบแตรเรียกทุกคนที่นั่งและยืนอยู่ที่สุขุมวิท โดยเฉพาะสายค่ำๆ
ยืนที่สุขุมวิทแล้วรอโบกนั่นและ
ประสบการณ์โบกตรงเซเว่นอิเลเวนตรงซอยโพธิสาร หน้า รพ.กรุงเทพพัทยา ตอนสองทุ่ม

แม่เจ้าโวย จะเอาชีวิตอันสมบูรณ์พูนสุขมาทิ้งซะแล้วหรือเรา 

Welcome to Pattaya ( and Chonburi) , the city of RECKLESS drivers....

คนขับเป็นผู้หญิง โทรศัพท์ไปตลอดทาง ด้วยเรื่องไร้สาระ ด่าคนอื่นให้ปลายสายฟัง โนววว ไม่ได้ใช้หูฟัง นางขับรถ 120 กม/ชม ด้วยมือเดียวววว
เปลี่ยนกงเปลี่ยนเกียร์โอย คิดสภาพ

ปากว่างละ เอ้า ควักเงินมานับซิ
ในความเร็วระดับเดิม

      คือ โชว์พาวเชี่ยไรวะ  ห่านจิก

80 บาท ที่เสียไป และได้ประสบการณ์กลับมา ว่า เป็นสายที่ควรเลี่ยง
สายระยงระยองอะไรนี่ก็ได้ข่าวว่าหนัก น่าจะบริษัทเครือๆกัน

ข้อคิดสำหรับวันนั้น   ของบางอย่าง อย่าเสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่าย







Create Date : 01 มีนาคม 2560
Last Update : 1 มีนาคม 2560 14:29:59 น.
Counter : 189 Pageviews.

1 comments
(โหวต blog นี้) 
  
ขอบคุณที่แบ่งปัน
โดย: Kavanich96 วันที่: 2 มีนาคม 2560 เวลา:3:02:28 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ตัวกินเห็ด
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]