ความเมตตา นำมาซึ่งความผูกพันธ์ของมนุษย์กับนกแพนกวิน ...
มีข่าวแปลกจากเว็บไซต์ข่าวเดลิเมล์ รายงานเรื่องราว น่าประทับใจ ของมิตรภาพระหว่างเพนกวินตัวหนึ่ง กับ นายเจา เปเรร่า เด ซูซ่า  วัย 71 ปี  โดยนกแพนกวิน เดินทางข้ามน้าข้ามทะเลเป็นระยะทาง 5,000 ไมล์ หรือประมาณ 8,000 กิโลเมตร ทุกปี เพื่อกลับมาเยี่ยมชายชราชาวบราซิเลียน ที่เคยช่วยชีวิตมันไว้เมื่อ 5 ปีก่อน !! โอมายก๊อด..!!! 

อ่านแล้วต้องรีบตามเรื่องราวเลยค่ะ ...มันแปลกไปมั้ย ??? นกตัวนี้ยังเด็กๆ เล็กๆ อยู่เลย มาตามดูเรื่องราว ไปทำอีท่าไหน มาตกหลุมรักมนุษย์แก่ๆ เข้าเต็มเปา ...อ่านแล้วต้องบอกว่า มหาเมตตานี้เป็นความยิ่งใหญ่ จริงๆ ...

นี่ค่ะ หน้าตาคู่รักต่างสายพันธุ์ ...น่ารักมาก ...นี่ดิฉันมีความรักพุดเดิ้ลนี่ธรรมดาไปเลย

แต่เนื่องจากเป็นคนรักสัตว์ พอจะเข้าใจความรู้สึกในเมตตาต่อสัตว์ของตาคนนี้เลยค่ะ 

ความารักความเมตตามาจากเหตุบังเอิญ !

 นายเจา เปเรร่า เด ซูซ่า  อดีตแกเป็นช่างก่ออิฐและมีงานพาร์ตไทม์เป็นชาวประมง จากหมู่บ้านบนเกาะแห่งหนึ่งใกล้กับ นครรีโอเดจาเนโร ของบราซิล แกไปพบเจ้าเพนกวินน้อยติดอยู่ในโขดหินริมหาดในสภาพใกล้ตายเนื้อตัวเต็มไปด้วยคราบน้ำมันดิบเมื่อปี 2554 เขารีบนำมันมาทำความสะอาด ให้อาหาร ช่วยดูแลรักษาจนมันแข็งแรงดี พร้อมตั้งชื่อเพนกวินมาเจลลันตัวนี้ว่า "ยึงยึ่ง" (Dindim) แล้วนำไปปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ... อึ้งไปเลยค่ะ แต่สำหรับดิฉัน เราคนไทย ส่วนใหญ่รักสัตว์ ไงๆ เราก็คงทำเหมือนแกคือช่วยเจ้านก แต่เจ้า กยึงยึง มันมีสำนึกกตเวฑิตานี่สิ เป็นเอาขนาดนี้ มากไปกว่านั้นมันยังรักนายคนนี้ไม่เสื่อมคลาย  

นี่ดิฉันเดาเอาตามประสาคนจินตนาการเก่งอีกว่า ...ตอนที่กำลังต่อสู้กับการรอรอดชีวิต เจ้านี่คงทรมาณมาก และร้องขอความช่วยเหลือสุดชีวิต คือ มันไม่อยากตาย !!!  แน่นอนเลย...


หลังจากนั้น 2-3 เดือน นายเจา ต้องพบกับความประหลาดใจเมื่อเพนกวินเดินทางกลับมาที่เกาะและมันจำเขาได้ ก่อนจะกลับบ้านไปพร้อมกับเขา ... ฮ่าๆๆๆ พรหมลิขิตอะไรขนาดนี้....น่ารักอ่ะ ! 

นับตั้งแต่นั้นมา เจ้า "ยึงยึ่ง"จะมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกับคุณปู่เจา เป็นเวลา 8 เดือนในทุกปี และช่วงเวลาที่เหลือไปอยู่ตามชายฝั่งอาร์เจนตินา และชิลี  แกเล่าว่า ..."ผมรักเพนกวินเหมือนเป็นลูกชายของผม และเชื่อว่าเพนกวินตัวนี้ก็รักผมเช่นกัน มันชอบนอนบนตักผม ให้ผมทำความสะอาดอาบน้ำให้ รวมทั้งป้อนปลาซาร์ดีน คนอื่นไม่มีใครจับมันได้ เพราะมันจะจิก" เจา เปเรร่า เด ซูซ่า เผยกับโกลโบ ทีวี และว่า "เพนกวินตัวนี้จะมาหาผมในเดือนมิ.ย. แล้วก็จะกลับไปในเดือนก.พ. และทุกๆปีมันดูมีความสุขมากขึ้นทุกครั้งที่ได้เจอผม" 




เป็นไงหละ ... พวกที่ไม่เคยไปเยี่ยมพ่อแม่ อายนกก็อีตอนนี้แหละ ...

เรื่องราวของเพนกวิน "ยึงยึ่ง" โด่งดังมาก  และเป็นข่าวออกทีวี รวมถึงสื่อสำนักต่างๆ ด้านนักชีววิทยาที่มาสัมภาษณ์คุณปู่เจา กล่าวว่า ไม่เคยเห็นเรื่องราวแบบนี้มาก่อน คิดว่าเพนกวินคงเชื่อว่านายเจา เปเรร่า เด ซูซ่า เป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของมัน หรืออาจคิดว่าเขาเป็นเพนกวินตัวหนึ่งเหมือนกัน  

สำหรับเพนกวินมาเจลลัน ทุกปีจะต้องอพยพไปสู่ทางเหนือที่อุณหภูมิต่ำกว่า อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่า "ยึงยึ่ง" จะคุ้นเคยกับอุณหภูมิของชายหาด จึงสามารถอยู่ที่นี่ได้ถึง 8 เดือนต่อปี เพราะเจ้าเพนกวินมีจิตสำนึก มันรู้ว่าคุณปู่มีบุญคุณ ก็เลยอยากอยู่ข้างๆให้นานที่สุด นี่ไงแสดงว่าเขามาตกระกำลำบากตอนเขาเด็กๆ เลยปรับตัวอยู่ได้กับลุงเจาไปเลย ...

อ่านแล้วน่ารัก และซาบซึ้งในเมตตาธรรมค้ำจุนโลกจริงๆ ค่ะ ความสุขของชายหาปลา มาจากจิตเมตตาของแกแท้ๆ ...เห้อ !! 



Create Date : 09 มีนาคม 2559
Last Update : 9 มีนาคม 2559 22:00:41 น.
Counter : 238 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Changixmas
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 24 คน [?]



คนเรามี 2 ถูก คือ ถูกต้องและถูกใจ
ในการใช้ชีวิตมันมี 2 ถูกนี้เสมอ ถ้ามันทั้งถูกต้องและถูกใจ ดีสุด แต่ยามใดมันสองแพร่ง ระหว่างถูกต้อง กับถูกใจ นี่จะโคตรกระอักกระอ่วนเลย และมันมักอยู่ในลำดับถูกใจ แล้วไปหา ความถูกต้อง
ถ้าเรามองหาความถูกต้อง มักจะอดถูกใจ




New Comments
MY VIP Friends