น.หนี้ - รู้ไว้ใช่ว่า กู้เขามาทำไงดี???
น. หนี้ หนูกู้เขามาทำไงดี

หายไปนาน วันนี้ขอฮึดมาเขียนอะไรนิดนึง เป็นความรู้ๆ(จริงๆมาไร้สาระตลอด คราวนี้ขอเนื้อๆมั่ง)ช่วงนี้มุดหัวอยู่แต่กฎหมายอ่านสอบเนติค่ะตอนนี้คลำทางอยู่แถวๆเรื่องหนี้เลยเอามาเป็นความรู้ เล่าเป็นภาษาชาวบ้านๆ

----------------------------------------------------------------------------------------------------


น.อะไรเอ่ย วุ่นวายที่สุดในโลก?????

คำตอบคือ น.หนี้ค่ะ (โดยเฉพาะภัชที่กำลังอ่าน รู้สึกวุ่นวายมากค่ะ)

ภัชจะอธิบายหนี้แบบธรรมด๊าธรรมดา ไม่ข้ามไปถึงหนี้กรีซนะคะ (ขำ)

คนไทยเป็นหนี้กันเยอะมากจริงๆ จนเขาบอกว่าคนที่ไม่เป็นหนี้ถือว่ารวยแล้ว... แล้วหนี้คืออะไรล่ะ

ภาษากฎหมายเขาอธิบายว่าเป็นนิติสัมพันธ์ระหว่างบุคคลสองฝ่ายในกฎหมายเอกชนฝ่ายหนึ่งเรียกว่า เจ้าหนี้ มีสิทธิเรียกร้องให้อีกฝ่ายเรียกว่า ลูกหนี้ กระทำการงดเว้นกระทำการ หรือส่งมอบทรัพย์

น่านนนนน ไปกันใหญ่ เอาง่ายๆเนอะหนี้ก็คือพฤติการณ์ที่ลูกหนี้ติดค้างอะไรสักอย่างต่อเจ้าหนี้ โดยเจ้าหนี้เรียกให้ใช้ได้

จริงๆแล้วหนี้ไม่จำกัดแค่เงิน รู้รึเปล่า??

อาจจะเป็นการกระทำการอะไรสักอย่าง ส่งมอบของ (รวมถึงเงิน)หรือการไม่ทำอะไร แต่ถ้าชาวบ้านพูดกันเป็นหนี้ๆส่วนใหญ่จะหมายถึงเรื่องเงินในส่วนของกู้ยืม หรือที่กฎหมายบัญญัติไว้ในส่วน “ยืมใช้สิ้นเปลือง”งั้นเราละทิ้งทุกสิ่งอย่างมาคุยหนี้เงินกันอย่างเดียวดีกว่าเพื่อความมัน

เงินๆๆๆ รู้ไว้ใช่ว่า....กู้ยืมเกินกว่า “สองพันบาท”ไม่มีหลักฐานกู้ยืมเป็นหนังสือลงลายมือผู้ยืม “ฟ้องไม่ได้”(ฟ้องได้แต่ศาลยกฟ้องเน้อ) ดังนั้นกู้ยืมกว่าสองพันทำหนังสือเป็นหลักฐานด้วยไม่งั้นเจ้าหนี้งามไส้จ่ายเปล่านะจ๊ะ

ไอ้เจ้าหลักฐานเป็นหนังสือนี่ไม่ต้องพิมพ์อะไรมากมายให้ปวดหัวแค่เขียนให้มีเนื้อความว่าฉันเป็นหนี้คุณเท่านั้นเท่านี้ ลงชื่อลูกหนี้ก็ใช้ได้จุดสำคัญคือจำนวนเงินและลายมือชื่อผู้ยืมถ้าไม่มีลูกหนี้จะได้เฮอีกรอบเพราะหนูได้กินเปล่า

ลงชื่อในกระดาษเปล่า

อันนี้ปัญหาโลกแตก มีกันเย๊อะจริ๊ง จำไว้ๆๆๆๆ ห้ามลงชื่อในกระดาษเปล่าถ้าไม่อยากซวยเพราะเจ้าหนี้เขาจะไปกรอกอะไรก็ได้ตามใจฉัน คราวนี้ล่ะแย่เลย รับไปแบบเหนาะๆ จริงๆถ้าลูกหนี้พิสูจน์ได้ล่ะก็กระดาษที่เจ้าหนี้เอาไปกรอกข้อความจะกลายเป็นหลักฐานปลอมใช้ฟ้องไม่ได้ (แต่คำพิพากษาบางคดีออกมาว่าเป็นความผิดร้ายแรงของผู้ค้ำประกันที่ลงชื่อพร้อมให้หลักฐานทะเบียนบ้านบัตรประชาชนไปต่อมาปรากฏว่ามีการกรอกข้อความไม่ตรงเจตนาอย่างนี้ศาลพิพากษาว่าเป็นความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงงงงงงงง อ้างไม่ขึ้นแต่นั่นเป็นกรณีของผู้ค้ำนะคะ ตีความได้ว่ามีเจตนาจะค้ำลูกหนี้อยู่แล้ว และไม่ว่าอย่างไรผู้ค้ำก็รับผิดไม่เกินลูกหนี้: คำพิพากษาฎีกาที่357/2548)

แล้วถ้าเจ้าหนี้กรอกตามความจริง... ก็ใช้ได้น่ะสิเพราะหนี้นี้มันมีอยู่แล้วววววววว ต่อให้ไม่มีหลักฐานก็เป็นหนี้แค่ฟ้องไม่ได้เจ้าหนี้ เมื่อกรอกตามจริงมันก็ไม่ปลอม เป็นหลักฐานได้

ดอกเบี้ยบานตะไท

เรื่องดอกเบี้ยนี่เรื่องใหญ่เพราะคนเป็นหนี้ใช้ไม่หมดสักทีก็เพราะดอกเบี้ยนี่แหละดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่ควรรู้สุดๆว่า “ดอกเบี้ยไม่ใช้กำหนดเกินกว่า 15% ต่อปีและห้ามคิดดอกเบี้ยทบต้น” กฎหมายเขาว่างั้นแต่เรื่องจริงๆเป็นไงดอกเบี้ยร้อยละห้าต่อเดือนทบต้นก็มีให้เห็น

คิดดอกเบี้ยเกินทำไง...ไม่จ่ายดิ่! เพราะดอกเบี้ยเกิน ร้อยละ 15ต่อปี ฝ่าฝืนกฎหมายเป็นโมฆะถือว่าไม่มีดอกเบี้ยต่อกันเลยยยยยยยยยยยย (สบายลูกหนี้ไป)

ดอกเบี้ยทบต้นถ้าจะทบต้นต้องเป็นดอกเบี้ยค้างชำระไม่น้อยกว่าปีนึงและต้องมีข้อตกลงในสัญญากู้ด้วยไม่งั้นโมฆะ

(จริงๆก็มีข้อยกเว้นเรื่องดอกเบี้ยพวกนี้นะคะ กรณีพวกบัญชีเดินสะพัดคือการค้าอย่างอื่นทำนองเดียวกัน หรือว่าธนาคารคิดดอกเบี้ยอันนี้ก็ใช้ได้นะ)

แต่ว่าเรื่องแบบนี้ก็ช่างพูดยากบรรดาการกู้นอกระบบดอกเบี้ยโหดๆทวงหนี้ด้วยหมัดเท้าเข้าศอก แต่ก็ยังมีคนไปกู้ เพราะความจำเป็นบังคับนั่นเองบางทีดอกรายวัน ดอกรายเดือน จ่ายไปมากกว่าเงินที่กู้มาซะอีก

ฆ่าล้างหนี้

บอกได้เลยว่าเป็นทางเลือกของคนคิดสั้น อย่าโงววววว่ (โง่มันน้อยไปต้องโง่ว)

บรรดาหนี้ทั้งหลายนี่จะ “ตกทอดเป็นมรดก” ไปสู่ทายาท ลูกหลานเหลนโหลนคู่สมรส บิดามารดา พี่น้อง ลุงป้าน้าอา แล้วแต่กรณี แต่เอาชัด หนี้ไม่สูญนะฮ๊าฟฟฟ

ฆ่าเจ้าหนี้ตายแล้วไง หนี้ก็ยังอยู่แถมยังซวยติดคุกหัวโตฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ไม่พอๆยังต้องจ่ายค่าเสียหายฐานละเมิดให้ทายาทอีกด้วย ซวยขนาด ตัวเองเข้าไปอยู่ในคุกแล้วญาติยังต้องมาจ่ายหนี้ต่ออีก

แล้ว ฆ่าตัวตายหนีหนี้ ล่ะ... นี่ก็อย่าโง่ อย่าทำเน้อมันเดือดร้อนชาวบ้านชาวเมือง เพราะหนี้นั้นก็ยังอยู่ ต้องใช้กันต่อ ใช้จากเงินและทรัพย์สินทั้งหลายทั้งแหล่ของคนตายนั่นแหละ เพราะงั้น หนี้ไม่สูญ นะจ๊ะ

เอาลูกสาวขัดดอก (อย่างในนิยายงี่เง่าจำพวก รักนายเจ้าหนี้คุณชายมาเฟียสุดเลิฟ อะไรแนวๆนี้)

อันนี้ก็นิยายเหลือเกิน ชีวิตจริงมีไหม – ภัชเชื่อว่ามีนะคะประเภทลูกหนี้ไม่ใช้หนี้แล้วฉุดลูกสาวไปขายซ่อง อันนี้เป็น “การกระทำนอกเหนือกฎหมาย”พูดง่ายๆ ผิด

กฎหมายไทยไม่มีข้อไหน มาตราไหนให้กระทำการอย่างนั้นได้ มันเป็นการ “กดคนลงเป็นทาส”ผิดทั้งอาญากักขังหน่วงเหนี่ยว รัฐธรรมนูญเรื่องสิทธิความเป็นมนุษย์รวมไปถึงหลักสิทธิมนุษยชนสากล

ดังนั้นขอบอกไว้เลย (โดยเฉพาะนักเขียนที่อยากจะเขียนอะไรแนวนี้)มันผิด ต่อให้มีสัญญาก็ใช้ไม่ได้ ลูกสาวเป็นคน เป็นมนุษย์ ไม่ใช่ทรัพย์สินที่จะให้ยึดถือเป็นหลักประกันหนี้หรือนัวบนเตียงใช้หนี้ได้ กฎหมายไม่ถือให้ลูกเป็นทรัพย์ของพ่อแม่ ไม่ใช่สิ่งของขัดดอกไม่ได้ ใช้หนี้แทนไม่ได้ เคารพสิทธิความเป็นคนกันหน่อยครับพี่น้องครับ

ถ้าภัชเห็นเรื่องพรรณนี้โผล่มาในนิยาย ความหงุดหงิดจะพุ่งปรี๊ดทันที

เจ้าหนี้/ลูกหนี้ตาย

อันนี้พูดไปแล้วในหัวข้อข้างบนอย่างการฆ่าล้างหนี้แต่ขอมาขยายความนิดนึง

มาตรา 1600 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ “ภายใต้บังคับของบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายหนี้กองมรดกของผู้ตายได้แก่ทรัพย์สินทุกชนิดของผู้ตายตลอดทั้งสิทธิ หน้าที่ และความรับผิดต่างๆ เว้นแต่ตามกฎหมายหรือว่าโดยสภาพแล้วเป็นการเฉพาะตัวของผู้ตายโดยแท้”

ไอ้เจ้าหนี้เนี่ย ถ้าตายสิทธิเรียกร้องจะตกทอดสู่ทายาทก็เหมือนกับการเปลี่ยนเจ้าหนี้จากพ่อเป็นลูกนั่นแหละ ลูกหนี้ต้องใช้เงินเหมือนเดิมทุกอย่างเหมือนสัญญาที่ทำไว้กับผู้ตาย

กรณีลูกหนี้ตาย หนี้ที่ลูกหนี้ติดค้างก็ตกทอดสู่กองมรดก แต่ลูกหลานไม่ต้องใช้แทนนะเอาจากทรัพย์สินของผู้ตายนั่นแหละใช้ ถ้าใช้จนหมดเกลี้ยงหนี้ยังเหลือทายาทก็ไม่ต้องไปรับผิดชอบต่อนะ จบๆกันไป

ค้ำประกัน

บางคนตัวไม่ได้เป็นหนี้ ไปค้ำประกันเขาแล้วลูกหนี้หนีซวยเลยทีนี้ใช้หนี้แทน เรียกว่าเนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่งเอากระดูกมาแขวนคอ

แต่ทำไมก็ยังมีคนค้ำ

มันเป็นเรื่องความเชื่อใจ ความเกรงใจ ความไว้ใจหรือความสัมพันธ์ต่อกัน

การค้ำประกันคือการเอาทรัพย์สินของตัวไปประกันหนี้ให้คนอื่นว่าถ้าลูกหนี้หนีหนูจะใช้ต่อแทนนะ

แต่ ผู้ค้ำจะไม่รับผิดเกินกว่าลูกหนี้เด็ดขาด รับผิดน้อยกว่าได้ตามข้อตกลงสัญญาค้ำประกันเช่น ลูกหนี้เป็นหนี้ 500,000 บาท ผู้ค้ำทำสัญญาค้ำแค่ 100,000 บาท ผู้ค้ำก็ใช้แค่นั้นไม่ต้องใช้ถึง 500,000 บาทเป็นต้น

ถ้าไม่ได้ระบุไว้ – งี้ก็เต็มๆเจ้าค่า ไม่มีข้อโต้แย้ง

อย่างไรก็ตาม ลูกหนี้มีข้อต่อสู้ประการใดต่อเจ้าหนี้ผู้ค้ำประกันยกขึ้นมาต่อสู้ได้เช่นกัน



-----------------------------------------------------------------------------------


จบละคิดไม่ออกจะเขียนอะไรต่อ

ตอนนี้เงื้อเขียนเรื่องมรดกวุ่นวายอยู่ ขอเวลาเคลียร์สตินิดนึงเพราะมรดกนี่เขียนยากมาก แล้วก็เขียนเรื่องลิขสิทธิ์ทิ้งไว้อยู่ เนื่องจากยกตัวอย่างกรณีที่มีความเกี่ยวข้องกัับหลายฝ่าย อยู่ระหว่างขออนุญาตเอาเรื่องมาลง ถ้าโชคดีจะได้อ่านกันนะคะ


ปล. ใครมีคำถาม เชิญถามได้ ถ้ารู้จะตอบนะคะ หรือจะพยายามหาคำตอบให้ แต่ถ้าสุดฝีมือจริงๆ ภัชจะตอบว่า "ไม่รู้" นะคะ เพราะตอบว่าไม่รู้ดีกว่าตอบไปแบบผิดๆ




Create Date : 18 กรกฎาคม 2558
Last Update : 18 กรกฎาคม 2558 13:51:34 น.
Counter : 602 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ภัชภัช
Location :
ปทุมธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]



เย่! เรียกว่าภัชก็ได้นะคะ
เป็นเด็กหัดเดินบนเส้นทางสายกฎหมาย
เสพติดนิยายและการ์ตูน
กรกฏาคม 2558

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
19
20
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31