เล่มที่ 4 : มีแค่รัก โดย ชมบุหลัน
มีแค่รัก โดย ชมบุหลัน

มีแค่รัก

ชื่อเรื่อง  มีแค่รัก
ผู้แต่ง     ชมบุหลัน
สำนักพิมพ์ อรุณ
คำโปรย 
เพราะคุณแม่ขอร้อง-ง-ง ว่าต้องมีลูกเขยระดับเกรดเอเท่านั้น! สาวสวยสิบเต็มสิบอย่าง 'มนนภา' จึงยอมตามใจคุณแม่ มุ่งมั่นหาหนุ่มเพอร์เฟ็กต์มาเป็นคู่รักให้ได้ และโอกาสนั้นก็มาถึงเมื่อเพื่อนซี้แจกการ์ดเชิญชวนไปร่วมงานแต่งงาน เออีสาวหน้าหวานจึงได้แพ็คกระเป๋าจากเมืองกรุงมุ่งหน้าสู่เกาะเลอ ซึ่งทำให้เธอได้พบกับหนุ่มสุดเซ็กซี่ ชนิดไม่อาจละสายตาจากซิกซ์แพ็คเขาได้แม้แต่วินาทีเดียว แต่แล้วขณะเพลินตากับหนุ่มหล่อและเพลินใจกับทะเลแสนงาม จู่ๆ ก็เหมือนมีสายฟ้าฟาด หลังเพื่อนตัวดีเฉลยว่า "คุณด้วงสาวทึ้ง" ที่อยู่ตรงหน้าคือคนเดียวกับ "ไอ้แหยแม่ทิ้ง" ที่เธอเคยหักหน้าตอนอยู่ชั้นประถม มนนภาเลยได้แต่อึ้งเพราะตกใจ ทึ่งที่เจ้าตัวเปลี่ยนไป และเสียวหัวใจวาบเมื่อดวงตาคมคู่นั้นขยันส่งแสงวิบวับให้ใจหวิวเป็นระยะไม่พอ ยังหมั่นส่งประกายหวานเชื่อมจนแผ่นฟ้าครามและทะเลสีฟ้าแทบจะกลายเป็นสีชมพูอีก โอ๊ะโอ...ฟ้า ทะเล เสียงคลื่น และหนุ่มหล่อ ครบถ้วนองค์ประกอบฉากโรแมนติกเสียขนาดนี้ เห็นทีเธอต้องทำเป็นลืมเรื่องร้ายกาจที่เคยทำกับเขาไว้ซะแล้วละ

เรื่องย่อ By ภัช

ใครว่าหนุ่มหล่อ รวย ไฮโซต้องเพอร์เฟคขาดใจ เพราะเมื่อหมดช่วงโปรโมชั่น แฟนหม่อมของ เมี่ยง มนนภา ก็ชักไม่เข้าท่าสักเท่าไหร่ ไหนจะต้องรับมือกับความเอาแต่ใจ ไหนจะต้องพยายามเข้าหน้ามารดาของเขาซึ่งเกลียดหล่อนอย่างแรง แถมวันแต่งงานเพื่อนเลิฟดันมาชนกับวันเกิดคุณหญิงแม่ เล่นเอาเพลียใจ แต่มนนภาก็เลือกเก็บข้าวเก็บของถลาสู่จังหวัดตราดบ้านเก่าเพื่อร่วมงานวันเกิดเพื่อน 

จากจังหวัดตราด สู่บรรยากาศโรแมนติกของเกาะเลอ ที่เลอบุรีรีสอร์ทสถานที่จัดงานวิวาห์ของ ต้นคิด และ อัจจิมา ซึ่งต้นคิดเป็นหุ้นส่วนใหญ่ ส่วนหุ้นส่วนเล็กจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ไอ้แหยแม่ทิ้ง ชื่อเล่นจริงๆว่าด้วง และชื่อจริงว่าเรืองทัศน์ ผู้ฝากรอยอัปยศเมื่อครั้งป.6

แค่พรหมลิขิตอย่างเดียวคงไม่พอ บุณมี อัจจิมา ต้นคิด เลยช่วยแผลงศรให้...แต่จะช่วยได้แค่ไหนกันเชียว ในเมื่อฝ่ายหนึ่งวิ่งไล่ อีกฝ่ายก็คอยวิ่งหนี เผลออีกทีคนวิ่งหนีดันวิ่งไล่ คนวิ่งไล่ดันวิ่งหนีซะงั้น

รีวิว

ได้ยินชื่อเรื่องนี้มานานมากแล้วค่ะ แต่บอกตามตรงว่าผู้ชายที่เป็นเพื่อนหรือรุ่นราวคราวเดียวกันกับนางเอกไม่ใช่สเปคเล้ยยยยย ดังนั้นกว่าที่จะอ่านจึงต้องใช้ความพยายามพอสมควร

"เขาโชคดีหรือเปล่าไม่รู้ แต่เรารู้ว่าเราจะทำให้เขาเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุด"

อะเจ้ย...เจอประโยคนี้ของพระเอกเราเข้าไป เลือดขึ้นหน้าเลย ไม่ใช่โกรธนะ แต่เป็นเขินอย่างแรงต่างหาก

เลยจับมารีวิวซะเลย

นักเขียนเขียนดีค่ะ ดำเนินเรื่องดีราบรื่น แต่ตอนแรกแอบงงๆนิดหน่อย หลังๆก็โอเคนะคะ และเขียนหวานได้หว๊านหวาน น่ารักและน่าประทับใจ ภาษาดี อ่านง่ายสบายๆ เรื่องราวก็ไม่ได้กดดัน การดำเนินเรื่องเลยออกจะเรื่อยๆช้าๆ

พล็อต...ถึงภัชจะอ่านแล้วรู้สึกเขินจนอยากจิกหมอน แต่เอาจริงๆภัชกลับไม่ชอบพล็อตเรื่องนี้เลยค่ะ มันให้ความรู้สึกไม่ค่อยสมเหตุสมผลสักเท่าไหร่ และรู้สึกหลวมๆไปสักนิดค่ะ ถ้าอ่านเอาหวานเอาน่ารักก็ดีมาก แต่ถ้าอ่านเอาความสนุกเข้มข้นคงไม่ใช่

มนนภา สำหรับภัชเธอไร้เหตุผลไปหน่อย ตอนเด็กยังให้อภัย แต่ตอนโตนี่คิดว่ามันไม่ใช่อ่ะ ความจริงคนทำงานนะมันก็ต้องมีเหตุผลมากกว่านี้ รวมถึงปัญหาเรื่องงานตอนแรกมันก็ไม่ใช่จะทำอะไรได้แค่นั้นหรือแม้แต่เรื่องขอโทษ คือภัชอาจจะมองในแง่ความจริงไปนิด แต่ว่าคนเราก็ไม่ได้อยู่ได้ด้วยศักดิ์ศรีขนาดนั้นมั้งคะ ช่วงกลางๆเรื่องภัชว่าเธอน่ารักดีนะคะ แต่พอตอนท้ายก็กลับมางี่เง่าอีกรอบ เฮ้อ

เรืองทัศน์ หรือนายด้วงของภัช เป็นผู้ชายที่ดีมากกกกก นายด้วงเป็นผู้ชายรักเดียวใจเดียวมาตั้งแต่ยังไม่น่ารู้จักความรัก พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเอง แล้วก็ดูแลเอาใจนางเอกตลอดเวลา แถมคำพูดหวานๆหยอดโน่นนี่อีก โอ๊ย แม่ยกใจละลายค่ะทูนหัว แต่ตอนท้ายเรื่องก็แบบแสดงความงี่เง่าออกมาหน่อยนึงเช่นกัน

สิริวรรณ แม่นางเอก นี่แหละแม่แบบความไร้เหตุผล เกลียดจนพูดไม่ออกบอกไม่ถูก ไม่อยากสาธยาย

บุณมี เพื่อนรักของนางเอก น่ารักค่ะ เป็นสีสันของเรื่องเลย อ่านแล้วอยากให้เธอมีคู่เป็นของตัวเองจัง

อัจจิมา เพื่อนรักอีกคน เจ้าสาวของต้นคิด เป็นอีกคนที่มีคาแร็คเตอร์เหมือนนางเอกนิยายน้ำเน่า จึงไม่ต้องแปลกใจเลยว่าเหตุใดเธอจึงน่าหงุดหงิด

ต้นคิด เพื่อนเลิฟทั้งของนางเอกและพระเอก เป็นผู้ชายที่ดูมีตัวต้นจับต้องได้มากที่สุด นิสัยคล้ายบุณมีภาคผู้ชายนี่แหละ เกรียน กวน น่ารักและที่สำคัญ รวย...แต่ถึงเขาจะดูเพอร์เฟคแค่ไหนก็ยังมีข้อบกพร่องอยู่ดี ซึ่งนั่นทำให้เขาดูเป็นผู้ชายจริงๆมากขึ้น แม้วิธีที่เขาใช้ปกปิดมันจะแย่มากก็ตาม

อ่านแล้วแม้เรื่องนี้นางเอกจะไม่น่ารัก พล็อตจะหลวม แต่ความหวานกินขาดกระจุยกระจาย จิกหมอนกันเป็นแทบๆ ดังนั้นเรื่องนี้ภัชเลยให้สามดาวครึ่งค่ะ



Create Date : 09 มิถุนายน 2556
Last Update : 9 มิถุนายน 2556 19:49:02 น.
Counter : 448 Pageviews.

4 comments
  
สี Blog เจ็บปวดมากค่ะ
เล่มนี้ยังไม่เคยอ่านเลย ได้ยินแต่เสียงชมแฮะ
โดย: Serverlus วันที่: 10 มิถุนายน 2556 เวลา:0:32:09 น.
  
เล่มนี้ยังไม่ได้ซื้อเลยค่ะ แต่เห็นด้วยกับข้างบนค่ะ บล็อกสีสุดยอด โชคดีที่เรายังใจวัยรุ่นอยู่
โดย: Sab Zab' วันที่: 10 มิถุนายน 2556 เวลา:8:47:54 น.
  
ใช่เลย สีบล็อกเด็ดขาดมาก

เคยอ่านของชมบุหลัน ชอบนะคะ แต่เล่มนี้ยังไม่ได้อ่านเลยค่ะ
โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 10 มิถุนายน 2556 เวลา:11:07:11 น.
  
เข้ามาแสบตาด้วยคนค่ะ

ขอบคุณนะคะสำหรับรีวิว นานๆจะมีคนบอกสักทีว่าเขียนหวาน :)

ปล.1 ขำประโยคที่พูดถึงแม่นางเอก -> ไม่อยากสาธยาย อ่านแล้วได้อารมณ์มาก 555+

ปล.2 รบกวนคุณภัชภัชเช็กหลังไมค์ด้วยนะคะ
โดย: ชมบุหลัน (ratta ) วันที่: 10 มิถุนายน 2556 เวลา:13:17:01 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
ภัชภัช
Location :
ปทุมธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เย่! เรียกว่าภัชก็ได้นะคะ
เป็นเด็กหัดเดินบนเส้นทางสายกฎหมาย
เสพติดนิยายและการ์ตูน
มิถุนายน 2556

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30