space
space
space
<<
มกราคม 2560
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
space
space
5 มกราคม 2560
space
space
space

ตอน 17 เทศกาลคืนวันเสียตัว [1]



ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม

อีบุ๊กนิยายไบเซ็กส์ช่วล-เกย์สนุกน่ารักน่าลุ้น อุดหนุนดาวน์โหลดกันนะคะ

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&book_id=49603

ติดตามอัพเดท-กดไลค์เพจ >> https://www.facebook.com/oranamarinlove

+----+----+----+----+----+----+----+----+
ตอน 17 เทศกาลคืนวันเสียตัว [1]

          ...........ประตูปิดแต่ไม่ได้ล็อค รายระวีทนนิ่งเฉยอยู่ไม่ได้เหมือนอกจะแตกตายจึงเปิดประตูเข้าไปหมายใจจะขัดขวาง กลับต้องช็อกกับภาพอนาจารสุดลามกที่กิ๊ฟฟี่เปลือยอกโนบราเซียร์และปล่อยให้ชายหนุ่มทั้งสองจูบเคล้าคลึงเล่นกับสองเต้าถันโดยนอนแนบขนาบกันคนละข้าง

“อ๊าย! มั่วซั่วอะไรกันขนาดนี้ ผู้ชายสองคนรุมโทรมผู้หญิงคนเดียวสมสู่กันเยี่ยงสัตว์เดรัจฉาน เหมือนหมาป่าไฮยีนารุมแทะซากสัตว์ตัวเดียว น่าสังเวชที่สุดหยุดเดี๋ยวนี้นะ” รายระวีตะโกนโวยวาย

“อะไรเนี่ยยัยบ้ามหาภัย มาขัดจังหวะคนกำลังมัน ไม่มีมารยาทเสียเลยแย่ที่สุดหุบปากไปเลย” กิ๊ฟฟี่เป็นฝ่ายตวาดแหว ทำท่าฉุนเฉียวตาเขียวใส่รายระวีแล้วลุกขึ้นมาถลึงจ้องตาเหลือกตาโต “ทำฉันเสียอารมณ์หมดโคมสั่งสอนเด็กในปกครองบ้างนะ อย่าขัดจังหวะคนกำลังหาความสุข อย่างเธอมันน่ารำคาญทำคนอื่นอารมณ์ค้าง...”กิ๊ฟฟี่ว่าโคมฉาย และประโยคหลังต่อว่ารายระวีพร้อมกับแต่งตัวใส่บราเซียร์เก็บเสื้อผ้า

รายระวีไม่เข้าใจว่าตัวเองผิดหรืออย่างไรที่เข้ามาห้ามการกระทำอันไม่เหมาะไม่ควรตาจ้องมองเขม็งด้วยความหงุดหงิดกิ๊ฟฟี่เช่นกัน

“ถ้ามียัยนี่อยู่เป็นก้างขวางคอ ฉันขอลากลับล่ะ ไม่มีอารมณ์ละ บ๊ายบายเจมี่กับโคม...ไว้โอกาสหน้าที่ไม่มียัยบ้านี่อยู่ละกัน” กิ๊ฟฟี่ผลุนผันเอ่ยลาด้วยท่าทางหัวเสียสะบัดหน้าเดินออกจากห้องไปอย่างเร็วไว

เจเรมี่ท้าวสะเอว จ้องหน้ารายระวีและเดินจู่เข้าหามาหยุดยืนใกล้ท่าทางไม่พอใจแต่พยายามทำใจเย็นพูดอธิบาย

“พวกเรากำลังหาความสำราญกันมันสร้างความเดือดร้อนอะไรให้เธอรึไงระวีกิ๊ฟฟี่เคยนอนกับพวกเราสองคนมาก่อนนานแล้ว ไม่ใช่แค่เราสองคนเท่านั้นกิ๊ฟฟี่ผ่านผู้ชายมานับไม่ถ้วนและชอบเล่นเซ็กส์หมู่ ผมกับโคมให้ความสุขกับกิ๊ฟฟี่ได้สุดยอดจนติดใจเราสองคนเธอคบเราสองคนเป็นเซ็กส์เฟรนด์หน้าตาหล่ออย่างผมกับโคมอย่าว่าแต่กิ๊ฟฟี่เลยผู้หญิงอื่นเห็นเราแล้วก็อยากนอนด้วย หน้าตาอย่างเราไม่ต้องรุมข่มขืนผู้หญิงคนไหนหรอกมีแต่สาวเต็มใจอยากให้เอา เราไม่ได้ทำความผิด ถึงจะมีความต้องการมากแต่มันไม่ถึงขนาดที่ระวีว่าสัตว์เดรัจฉานเข้าใจไหม”

รายระวีไม่กล้าจ้องตาของเจเรมี่ สิ่งที่เขาพูดเป็นความจริงด้วยตัวเองได้อ่อนไหวไปกับความหล่อเหลาของโคมฉาย จนถลำลึกถึงขั้นยอมเสียตัวให้ไปแล้วและถึงตอนนี้ยังอยากได้กอดเขาอีกและที่เธอกำลังหงุดหงิดอยู่นี้อาจเกิดจากความหึงหวง!

‘เราไม่มีสิทธิ์คิดหึงหวง เพราะพี่โคมไม่ใช่ของเรา’

รายระวีพยายามบอกในใจย้ำเตือนตัวเอง

“บางทีถ้ามีคนที่เรารัก เราอาจไม่อยากให้คนที่รักมั่วกับใครหลายคนมั่วแบบนั้นมันไม่ดี ไอพอจะเข้าใจระวีนะเจมี่”โคมฉายนั่งเก้าอี้โซฟาเดี่ยวก้มหน้าก้มตาพูดใบหน้าหมองอย่างคนสำนึกตัวเองว่าเป็นคนไม่ดี

นั่นทำให้เจเรมี่หันกลับไปหาคู่รักของตน นั่งยอง ๆกับพื้นต่อหน้าและจับมือของคนรักมากุมไว้ด้วยสองมือประคอง

“ไม่เอาน่าไม่โทษตัวเอง คิดว่าตัวเองเลวร้ายไม่ได้ช่วยไถ่โทษให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้นมาหรอกไม่ว่าใครจะมองยูอย่างไร ไอไม่เห็นว่ายูจะเลวร้ายตรงไหนเลยพวกเราแค่ผู้ชายธรรมดาที่หาความสุขใส่ตัวและมอบความสุขนั้นให้กับผู้ที่ต้องการเราเช่นกันมีแต่เราเท่านั้นเข้าใจกันและรักกัน อย่าแคร์คำพูดไม่ดีของคนอื่นเก็บมาคิดไม่สบายใจไปเปล่า ๆ ไม่ได้ประโยชน์” เจเรมี่ปลอบใจคนรักแล้วฉุดดึงมือขึ้นโอบไหล่ประคองพาเข้าไปในห้องนอน

รายระวีรู้ตัวเหมือนเป็นคนอื่นไกลไม่เคยได้เข้าใกล้โคมฉายเลยในเมื่อโคมฉายยังมีแต่เจเรมี่เท่านั้นเฝ้ามองดูอยู่ห่างอย่างอาวรณ์...

ประตูห้องยังเปิดแง้มอยู่ เจเรมี่หันหลังให้ประตู โคมฉายกอดคอยืนอยู่ต่อหน้าเจเรมี่ถัดจากเตียงนอนไปเบื้องหลังเป็นตู้เสื้อผ้าติดกระจกเงา และเจเรมี่เห็นกระจกเงานั้นกำลังสะท้อนแผ่นหลังของโคมฉายไปพร้อมกับสะท้อนด้านหลังตัวเองขณะประตูเปิดแง้มอยู่และด้านหลังของประตูมีรายระวีส่งสายตาทอดมองเข้ามาสบตาของโคมฉาย

“ยูดูเปลี่ยนเปลี่ยนไปนะ ชืดชาลงอย่างกับมีใครที่ยูแอบปันใจให้เขาแววตาของยูดูมีภาพซ้อนเหมือนซ่อนใครไว้ในใจ ไอพูดถูกไหมโคม...”เจเรมี่พูดน้ำเสียงราบเรียบ เขาระแวงขึ้นมาตงิด ๆกับคนรักย่อมมีบ้างที่จะรู้สึกหวง!

โคมฉายฟังแล้วให้ตื่นจากภวังค์ เขากำลังเหม่อมองไปด้านหลังประตูสบสายตารายระวีจึงรีบมองกลับมาประสานสายตากับเจเรมี่และพูดปฏิเสธ

“ไอไม่มีคนอื่นหรอกเจมี่ ไอเลิฟยู” พูดพลางยิ้มให้แต่เป็นยิ้มเจือจางดูคล้ายไม่จริงใจ

“นอกจากเป็นคู่รักกันแล้ว เราสองคนยังเป็นเพื่อนร่วมเป็นร่วมตายเป็นเพื่อนแท้จริงหากเรารักกันนานไปอาจมีนอกใจกันไปบ้าง ไอใจกว้างไม่ถือสา แต่อย่าลืมว่าไอเป็นผัวยูอยู่นะอย่ารักใครให้มากกว่าไอ” บทสรุปสุดท้ายของเจเรมี่คือสิ่งนี้เขากระชากเชิ้ตของคนรักออกเหวี่ยงลงอย่างไม่ใส่ใจว่ามันจะปลิวไปตกลงตรงไหน เหลือเสื้อกล้ามตัวในที่เขาดึงขึ้นเพื่อถอดออกจากกายชายคนรักถอดออกได้ก็ปาทิ้งก่อนจะถอดเสื้อยืดกันหนาวเพียงตัวเดียวของตัวเองเหลือแต่ร่างกายเปลือยเปล่าท่อนบนด้วยกันแล้วผลักอย่างแรงจนคนรักล้มหงายทอดกายบนฟูกนอนกว้างก่อนจะถาโถมตัวเองลงทับร่างกายอีกฝ่ายไว้ด้านล่างกล่าวคำย้ำ...

“ไม่มีใครรักยูได้เท่าไอรักไม่มีใครทำให้ยูเป็นสุขได้มากมายเท่าที่ไอทุ่มเททำให้ยู เอาใจทุกอย่าง ทุกอย่างที่ไอทำไปเพราะรักยูมากกว่าใครไม่มีใครที่ไอรักมากเกินกว่ายูและไอจะไม่มีวันปล่อยยูไป เพราะยูเป็นของไอ”ว่าแล้วตอกย้ำด้วยจูบซุกไซ้ซอกคอ

ขณะที่โคมฉายโดนจับกดด้วยฝีมือคนรักที่ตัวใหญ่กว่าแวบหนึ่งได้เห็นแววตาของรายระวีแล้วต้องหันหน้าหนีเมื่อตกเป็นอยู่ในสถานะเมียของเจเรมี่แล้วมันยากที่จะเอื้อมถึงอีกคนเป็นได้แค่ชู้รักที่อยู่ห่างเกินไปไกลเกินฝันโคมฉายปล่อยใจลอยไปนึกเห็นแต่ใบหน้ารายระวี

รายระวีกลับเข้าห้องนอนของตนเอง ถึงเวลาอันควรหลับนอนพักผ่อนบ้างแล้วเธอไม่ได้อุดหู แม้ได้ยินเสียงสมสู่อยู่ด้วยกันอย่างเป็นสุขสมระหว่างผัวเมียของเขาเข้าใจดีว่าทั้งสองกำลังมีความสุข ส่วนตัวเองไม่ได้เศร้า เพียงแต่เหงา... หนาว... ภายในจิตใจโหยหา...มองออกไปนอกหน้าต่างเห็นดวงจันทร์ข้างแรมแหว่งเป็นเสี้ยวแล้วนึกในใจ...

‘หากขอพรจากดวงจันทร์ได้ อยากขออ้อมกอดนั้นให้ฉันบ้างได้ไหม’

...........กลางดึกรายระวีรู้สึกเหมือนมีคนมาจุมพิตบนหน้าผากจึงลืมตาขึ้นในความสลัวลางเห็นใบหน้าโคมฉาย เขานั่งข้างเตียงด้านขวา

“พี่โคม...” รายระวีส่งเสียงเรียกเบา ๆระวังระไวไม่ให้ห้องติดกันนั้นได้ยิน ลุกขึ้นกอดคอชายผู้เป็นที่รักแน่น

แม้เธอไม่ได้เอ่ยคำว่าคิดถึงโคมฉายเข้าใจได้ว่าสาวน้อยของเขาคิดถึงเขามากกว่าใครที่เคยเอ่ยคำว่าคิดถึงเสียอีกและตัวเขาเองเช่นกันที่คิดถึงอยากกอดเธอเหลือเกิน ติดขัดข้องอุปสรรคจากผู้คนแวดล้อมมากมายทำให้ไม่อาจทำตามใจปรารถนาเพิ่งมาได้โอกาสหลังเจเรมี่มีความสุขสมจากเรือนร่างของเขาแล้วเผลอหลับไปเขาถึงปลีกตัวออกมาจากห้องนั้นได้

“พี่คิดถึงระวีเหลือเกิน” โคมฉายเป็นฝ่ายเอ่ยสารภาพออกมาจากใจ“ไม่ได้พบกันนานหลายเดือนนับตั้งแต่จากกันวันนั้น เสียดายนะที่ระวีไม่มีน้องให้พี่”ใจยังรำลึกถึงและซาบซึ้งกับครั้งแรกที่เธอมอบสิ่งมีค่าของลูกผู้หญิงให้มา

“ระวีก็เสียดาย ใจจริงอยากมีลูกให้พี่โคมได้เลี้ยงดูลูกของเราแม้ระวีไม่มีสิทธิ์ในตัวพี่โคม แค่ได้เฝ้าดูอยู่ห่างไกลก็ยังเป็นสุขใจ ระวีเชื่อว่าพี่โคมต้องเป็นคุณพ่อที่ดีของลูก”

ใจอยากสัมผัสเรือนกายอันน่าหลงใหลของสาวน้อยในดวงใจเขาเหลือเกินจึงอดไม่ได้ที่จะจูบอย่างลึกซึ้งดื่มด่ำหากสามารถทำได้มากกว่าจูบใจยังอยากทำอีกสักที

“กำลังทำอะไรกับระวีหรือโคม...” เจเรมี่เปิดประตูพรวดพราดเข้ามาเอ่ยทัก

“ปะ... เปล่า... แค่มากล่าวราตรีสวัสดิ์กับระวี เดี๋ยวจะกลับไปนอนแล้ว”โคมฉายตอบติด ๆ ขัด ๆ อารามตกใจ ไม่ต่างจากพวกลักเล็กขโมยน้อยถูกตำรวจซักถามโดยยังไม่มีหลักฐานหรือพยาน

“กล่าวราตรีสวัสดิ์? ตอนตีสามเนี่ยนะ”เจเรมี่รู้ว่าเป็นคำโกหกไร้สาระแน่นอนว่าเขาไม่ถือสา จึงกล่าวถามหยั่งเชิงแต่ตรงไปตรงมาอย่างใจสงสัย“ถ้ายูอยากเมคเลิฟกับระวี ไอยอมได้นะไม่โกรธยูหรอก เอาไหมล่ะ”

โดนคำถามจี้ใจทำให้ร้อนรนต้องลุกผลุนผันขึ้นมายืนใกล้กับเจเรมี่พร้อมทั้งรีบปฏิเสธ

“ไม่... ไอไม่ได้คิดอย่างนั้นกับระวี”ทั้งที่คิดอยู่เต็มอกโคมฉายกลับไม่กล้ายอมรับความจริงกับคู่รักของตน

“ยูจะคิดอะไรกับระวีก็ได้ แต่ไออยากบอกให้ยูแบ่งไอด้วยเราแชร์กันได้เรื่องผู้หญิง” เจเรมี่พูดราวกับเรื่องสนุกทางเพศนั้นไม่ได้โหดร้ายไร้ความปรานีกับเด็กสาวตัวเล็กๆ

โคมฉายฉุนจัด! โกรธขึ้นมาทันที กระชากแขนแฟนหนุ่มดึงลากออกจากห้องไปอย่างถูลู่ถูกังเนื่องจากอีกฝ่ายแสร้งทำตัวหนักให้เหลือกำลังลาก

“อย่าแม้แต่จะคิดนะเจมี่ มันเป็นเรื่องเลวร้ายที่สุดดูสภาพไม่ต่างกับหนูตัวน้อยโดนราชสีห์กับเสือขย้ำ ไอสงสารระวียิ่งกว่าใครได้โปรดอย่าแตะต้องระวีนะเจมี่ รับปากไอสิว่ายูจะไม่ข่มเหงรังแกระวีให้เจ็บช้ำ”ชายหนุ่มสีหน้าเคร่งเครียดกล่าวขอร้องคู่รักที่น่ากลัวกว่าราชสีห์ร้ายกระหายหิวตัณหาราคะนั่นเป็นเรื่องสำคัญเหมือนจะเป็นจะตายสำหรับเขาเกี่ยวกับเด็กสาวผู้เป็นสุดรักสุดหวงดั่งดวงใจของโคมฉาย...รายระวี

เจเรมี่ไม่ยอมรับปาก กลับคิดระแวงหึงหวงหนักจนถึงขั้นนัยน์ตาแดงก่ำความอิจฉาริษยาผุดขึ้นทำให้ขอบตาร้อนผ่าว จับต้นแขนทั้งสองข้างของคู่รักดึงเข้ามาชนอ้อมอกตนเองแล้วออกคำสั่ง

“มองตาไอ...ยูกำลังแสดงให้ไอเห็นว่าใจของยูทุ่มเทให้เด็กคนนั้นเป็นคนสำคัญ และคนสำคัญก็คือคนที่ยูคิดจะรักให้มากกว่าไออย่างนั้นใช่ไหม”

“ไม่... ไอไม่ได้รักใครมากไปกว่ายู ไอสงสารระวีมากเกินไปเลยเป็นห่วงแล้วก็หวาดกลัวไปสารพัด” โคมฉายพูดได้แค่นั้นด้วยกลัวใจที่หิวกระหายแห่งคู่รักของตนจนไม่อาจบอกออกไปได้ว่าถ้าหากเจเรมี่ทำเกินเลยกับระวี มันจะไม่ต่างกับเอามีดมากรีดเฉือนใจของเขาให้บาดเจ็บแสนสาหัส

ใจดั่งราชสีห์ที่ดุร้ายของเจเรมี่เริ่มผ่อนคลายลงด้วยน้ำคำคู่รักสุดเสน่หายังย้ำว่าไม่ได้รักใครมากเกินกว่าตัวเขาก็ค่อยเบาใจ

.




Create Date : 05 มกราคม 2560
Last Update : 5 มกราคม 2560 18:59:37 น. 0 comments
Counter : 263 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
space

สมาชิกหมายเลข 2795671
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




นามปากกาโดย... ไตรติมา

คู่หมั้นคืนเหงาใจ [ปกดำ]
ไตรติมา
www.mebmarket.com
ตำนานหนุ่มหล่อเลิศล้ำแห่งค่ำคืนเหงาใจ..........ความรักเหงา ๆ รานร้าวและเร้าใจ ต่างคนต่างมีกิเลสตัณหา ต้องชดใช้บุญกรรมแห่งความรัก ติดตามข้ามภพชาติศาสนา หนึ่งหญิงสองชายผูกพันอ่านเรื่องนี้จบ แล้วคุณจะสงสารใคร? ระหว่าง...นักดนตรีหนุ่มรูปหล่อ พ่อรวย ราวกับในตำนาน เทพบุตรจุติลงมาเกิดอย่าง ยุติ ผู้ตกอยู่ในวังวนแห่งความเปลี่ยวเหงา ทุกค่ำคืนผ่านไปจิตใจโหยหา แค่เพียงเป็นคนที่เขาเผลอใจรัก แต่เขาไม่ได้เลือก กลายเป็นเหมือนส่วนเกิน มิใช่ส่วนสำคัญหรือ... อภิมหาเศรษฐีหนุ่ม ใบหน้าสวยงามเลิศล้ำอย่าง ไทธรรพ์ ผู้เป็นที่รักยิ่งดั่งชีวิตจิตใจของสาวสวย ถึงแม้เขาจะเจ้าชู้ไปบ้าง แต่ทั้งชีวิตจิตใจทุ่มเทในรักจริงจัง แต่ความหวังกลับหักพังสลาย สุดท้ายต้องอยู่เดียวดายข้างกายไร้คู่ครองหรือ... สาวสวยแชมป์มวยไทยหญิง เพชรน้ำหนึ่ง ถึงจะมีเพียบพร้อมทุกสิ่ง แต่ต้องเกิดมาใช้เวรใช้กรรม ที่เคยกระทำไว้ในชาติก่อน แม้จะสามารถยืนหยัดขึ้นมายิ่งใหญ่ และจิตใจเข้มแข็ง ทนทานต่อความทุกข์กายทุกข์ใจได้ แต่ลึกลงไปข้างในนั้น ไร้ซึ่งความสุขแท้จริง.ติดตามอัพเดท-กดไลค์เพจ >> https://www.facebook.com/oranamarinlove
ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม
ไตรติมา
www.mebmarket.com
นิยายไบเซ็กส์ช่วล-เกย์บาดหัวใจเมื่อหนุ่มหล่อสองคนเป็นแฟนกัน รักใคร่หลงใหลในกันและกันแล้วสาวน้อยนั้นก็เข้ามาอย่างไม่ได้ตั้งใจชายหนุ่มมาก่อนกลายเป็นเมียหลวง หญิงสาวมาทีหลังต้องพลอยเป็นน้อยเขาทุกอย่างไม่ใช่ พวกเขาไม่ใช่เกย์แต่แรกแบบเกิดมาเป็นสัญชาตญาณผู้ชายมันหยุดไม่ได้ ทำให้เธอต้องกลายเป็นที่รองรับกามารมณ์แต่ความรักที่ฝังอยู่ในหัวใจเรียกร้อง... ขอจันทร์ดวงนั้นให้ฉันได้ไหม...ติดตามอัพเดทเพจhttps://www.facebook.com/oranamarinlove.จูบแบบไม่เคยเจอมาเลยในชีวิตเด็กสาวทำให้รายระวีใจสั่น เขยิบกายหนีเขา เขากลับยิ่งไล่ต้อน แล้วซ้อนเข้าด้านหลัง อ้อมแขนโอบกระชับดึงตัวเธอไปนั่งซ้อนอยู่ด้านหน้าของเขา แผ่นหลังเด็กสาวแนบเนื้อแน่นแห่งอ้อมอกอุ่นร้อนของชายหนุ่ม ทำให้เธอวาบหวิวสยิวใจจนบรรยายไม่ถูก“ระวี... พี่ชอบเธอที่สุด” กระซิบบอกเบา ๆ แนบข้างใบหูทั้งดีใจทั้งเหงาเศร้าที่เขาสารภาพออกว่าชอบที่สุด เข้าใจความหมายเขาคงบอกรักไม่ได้ ในเมื่อเขามีคนที่รักอยู่ทั้งคน รายระวีแหงนมองหมู่ดาวกระพริบพราวประดับฟากฟ้าเหมือนเงาของเจเรมี่ที่แวดล้อมโคมฉาย ดวงดาวย่อมเป็นคู่อยู่เคียงข้างดวงจันทร์ได้ในยามค่ำคืน ตัวเธอคงแค่ผ่านเข้ามาในชีวิตพวกเขา อีกไม่นานคงต้องผ่านเลยไป แม้จะเป็นอย่างนั้นแต่ใจมันรัก... ขอแค่ได้รักสักครั้งหนึ่ง เก็บไว้ซึ้งเป็นความทรงจำประทับใจในวันที่ต้องจากลาและไม่มีใครให้ได้รัก รายระวีได้แต่นึกน้ำตาไหลจากปลายตา แม้รักไม่ได้ไร้ความหวังแต่ใจยังอยากรัก แค่รักเท่านั้นจริง ๆ

ป่าอาถรรพ์รัก_Boy's Love
ไตรติมา
www.mebmarket.com
แนวแฟนตาซีสวยงาม นิยายวาย ชายรักชาย *** มีรูปภาพประกอบสวยงามน่ารักแทรกภายในเล่มไพรเวทย์ เป็นป่าอยู่ระหว่างโลกมนุษย์เชื่อมต่อกับเมืองลับแล แต่หมู่บ้านนี้มีเฉพาะผู้ชายเท่านั้นที่เข้าไปได้ จัสตินหนุ่มหล่อติดตามเนื้อคู่ข้ามภพชาติมา สิ่งใดดลใจให้เขาหลงรักใคร่ชายหนุ่มเมืองนี้จากตอนที่ 13 “ผู้ชายทุกคนจะเลือกสาวงามเลอเลิศขนาดไหนเป็นคู่ครองสุดแต่ใจเขาปรารถนา แต่ถ้าหากว่าผมนั้นเลือกคู่ครองเองได้ขอเลือกชายงามล้ำเลอค่าที่สุดแห่งป่าไพรเวทย์ที่ชื่อยามะ เพราะทั้งใจกายของผมได้มอบให้ไปหมดแล้วด้วยความรักเขาเจียนจะขาดใจ แม้แลกด้วยความตายหากได้เกิดมาใหม่ได้อยู่เป็นคู่ครองกับเขาผมยินดี ผมยอมตายถวายชีวิตเพื่อเขาเพียงผู้เดียว”จัสตินอ้อนคำรำพันรักแทนแสนล้านความรู้สึกที่ไม่อาจวัดค่าปริมาณเป็นมาตราริกเตอร์แห่งความสั่นไหวในดวงจิตได้.กดไลค์เพจ - ติดตามอัพเดท >> https://www.facebook.com/oranamarinlove
space
space
[Add สมาชิกหมายเลข 2795671's blog to your web]
space
space
space
space
space