<<
มีนาคม 2560
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
12 มีนาคม 2560
 
 
บทที่ 7



วันทั้งวันฉันนอนรอเพื่อนสนิทของฉันสองคนที่จะมาเยี่ยมฉันในตอนเลิกเรียน ฉันยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะบอกเรื่องโรคที่ฉันเป็นให้กาลกับฝนรู้ดีรึเปล่า ฉันไม่อยากให้สองคนนั้นต้องมากังวล ไม่เป็นอันทำอะไร แต่ถ้าไม่บอกแล้วสองคนนั้นมารู้ทีหลัง อาจจะทะเลาะกันได้ เอาไงดีละทีนี้
"มาแล้วครับบบ คุณเวล"
"นี้ไอกาลเรียกฉันดีๆหน่อยเว้ย คนป่วยขอร้อง"ฉันทำหน้าบึ้งใส่มันนิดหน่อยก่อนจะยิ้มให้ฝนดาวที่เดินเข้ามาหลังไอกาลนิดเดียว
"เป็นไงมั้งเวลา พวกเราเป็นห่วงแกมากเลยนะรู้ป่าว"ถ้าเป็นห่วงขนาดนี้ฉันไม่ควรบอกอย่างยิ่ง "แล้วหมอบอกแกเป็นอะไรเหรอเวลา"ฝนดาวถามก่อนที่จะเอาถุงขนมมาวางไว้ที่โต๊ะข้างเตียง
"เป็นหวัดธรรมดานะ แค่ตอนเช้ามันกำเริบเฉยๆ"โกหกไปก่อนละกันถ้าบอกไปตอนนี้มันสองคนเป็นห่วงฉันมากกว่าเดิมแน่ เดี้ยวจะไม่เป็นอันเรียนกัน
"ถ้างั้นพรุ่งนี้แกก็ออกจากโรงบาล แล้วไปเรียนได้แล้วไม่มีคนจดฉันเลยไม่ได้นอนเลย"
"หัดขยันมั้งเถอะไอกาล ฉันใช่ว่าจะอยู่กับแกตลอด"
"ถ้าแกไม่อยู่กับฉัน ฉันจะตามแกไปเอง"
"ถ้าเรียนมหาลัยแล้ว ต่างก็ต้องแยกกันไปคนละทาง แกคิดเหรอว่าเราสามคนจะมานั่งคุยกันเล่นกันได้เหมือนกับตอนนี้"
"ใช่เวลาพูดถูกนะกาล แกควรตั้งใจเรียนได้แล้ว"
"อีกไม่กี่เดือนก็จะสอบแล้ว อย่าลืมสิรุ่นเราเป็นรุ่นที่สอบระบบ Entrance สอบไม่ติดคือรอปีต่อไป แล้วขอบอกแกต้องเลือกมหาลัยได้แล้ว"
"พวกแกสองคนมาเป็นแม่ฉันเลยมา สอนอยู่ได้ เออๆรู้แล้วน่า ต่อไปนี้จะตั้งใจเรียนแล้วกัน"ไอกาลพูดก่อนจะแลบลิ้นใส่ฉันกับฝนดาวแล้วมันก็ทิ้งตัวลงนอนที่โซฟา "ขอนอนหน่อยนะแอร์ห้องแกเย็นมากอ่ะ เวลา"
"ดูมันทำเข้า สรุปมาเยี่ยมคนป่วยหรือจะมาค้างโรงเเรมค่ะไอกาล"
"ช่างเถอะฝน ปล่อยมัน เออแล้ววันนี้มีการบ้านอะไรรึเปล่า"
"อือ วันนี้เหรอ แปลกนะ ปกติคาบอาจารย์สายธารจะต้องสั่งการบ้านแต่วันนี้กลับไม่สั่งอะไรเลยแถมใจดีผิดปกติด้วยส่วนวิชาอื่นๆก็ไม่มีนะ"
"แปลกจริงด้วยแฮะ5555Smiley"
ฝนดาวขอตัวกลับก่อนเพราะที่บ้านต้องไปงานเลี้ยงต่อ จะเล่าให้ฟังว่าบ้านของฝนดาวเป็นตระกูลติดอันดับท็อปเท็นของประเทศไทยด้านความรวย เพราะฉะนั้นไม่แปลกที่ฝนดาวจะออกงานบ่อย ฝนดาวมาเล่าให้ฟังเสมอว่าถูกดูตัวมากกว่าร้อยครั้งถ้าฉันเป็นยัยฝนฉันหนีออกจากบ้านตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว
ตอนนี้ไอกาลมันนอนอยู่ที่เดิม ท่าเดิม ไม่ขยับอะไรเลย นี้มันนอนหรือซ้อมตาย ฉันลุกจากเตียงแล้วไปลองจิ้มๆแขนมันดูแต่มันก็ยังไม่ตื่น
"กาล กาล"
หมับ
ตุบ
"เฮ้ย!!!"
"อ้าว เวลาเองเหรอนึกว่าใคร"
ตอนนี้สภาพของฉันกับไอกาลคือมันกอดฉันอยู่แล้วตอนนี้หน้าแทบจะติดกันอยู่แล้ว ให้ตายสิ
"ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลย"
"กอดก่อนได้ป่ะ เดี๋ยวเพื่อแกไม่อยู่กับฉันให้ฉันกอดแล้ว"
"อย่ามาดราม่า ปล่อย"ฉันดิ้นแรงขึ้นกาลมันก็กอดแน่นขึ้นจนในที่สุดสิ่งที่ไม่อยากให้เกิดมันก็เกิดขึ้น ปากของฉันประกบอยู่บนปากไอกาลฉันตาโตแล้วรีบลุกออกจากมันทันที
"ขอโทษ"
"ไอบ้าแกทำอะไรฉันเนี่ย"
"แกนั้นแหละอยากดิ้นเองทำไหมละ แต่ว่าปากเธอก็นุ่มดีเหมือนกันนะ"
ฉันหน้าแดงปรี๊ดก่อนจะเดินไปที่เตียงแล้วคุมโปงอย่างรวดเร็วให้ตายสิมันคิดจะพูดอะไรก็พูดรึไงกันอีตาบ้า
มาช้า ดีกว่าไม่มานะค่ะ บทที่7 มาแล้ว ปลาทองอยากให้ทุกคนอ่านนะแล้วรอติดตามต่อไปอัพเดตบท8วันที่16 มี.ค 60 นะค่ะ
รักคนอ่านทุกคนนะค่ะ ขอโทษที่มาอัพไม่ตรงวันนะค่ะ
ปลาทอง



Create Date : 12 มีนาคม 2560
Last Update : 12 มีนาคม 2560 23:12:28 น. 0 comments
Counter : 316 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 

สมาชิกหมายเลข 3157375
Location :
สระบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




บล็อกเขียนนิยาย
สวัสดีค่ะ ชื่อขอไม่บอก เอานามแฝงไปก่อน
นามแฝงของเราคือ ปลาทอง ฝากติดตามฝากไลค์ฝากอ่านด้วยนะรักคนเข้ามาดูทุกคนนะ บล็อกนี้เขียนนิยายนะค่ะสำหรับมุมเล็กๆของคนชอบเขียนค่ะจะมาอัปเดตนิยายวันเว้นวันนะค่ะถ้าว่างก็อาจจะมาอัปเดตติดๆกันนะค่ะ ฝากติดตามฝากอ่านอีกครั้งนะค่ะ
[Add สมาชิกหมายเลข 3157375's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com
pantip.com pantipmarket.com pantown.com