ความคิดเปลี่ยนชีวิต #42 ทุกคนควรมีอาชีพสำรอง
งานแรกในชีวิตของผมคือการขายขนมในห้องเรียนแต่งานที่เป็นทางการจริงๆ
คือการไปวิ่งขายปกพลาสติกหุ้มใบปริญญา
ที่สวนอัมพร ตอนนั้น เลิกเรียน
ก็รีบไปสวนอัมพรทันทีหกพัติดปากก็เรียกถามลูกค้าไปว่า "ห่อปกไหมครับพี่"

หกใบละ 10 บาทได้กำไร 3 บาท
มีรายได้ 60 บาทต่อวันก็ยิ้มแก้มแทปปริ

หลังจากนั้นก็ทำมาอีกหลายงานระหว่างเรียนคือเรียกได้ว่าได้ว่า "เรียนไปทำงานไป"

พอเรียนจบ เป็นวิศวะก่อนก็ได้งานประจำในโรงงานแห่งหนึ่ง ตั้งใจทำงานมีรายได้ที่แน่นอนตำแหน่ง กับรายได้ก็สูงขึ้นเรื่อยเรื่อย

สิ่งที่ผมไม่เปลี่ยนแปลงก็คือยังทำงานพิเศษอยู่ตลอดในช่วงวันหยุด

แล้ววันที่เหมือนกับหลายๆคนก็มาถึง
ธุรกิจของบริษัทมีคู่แข่งเริ่ม เข้ามามีบทบาทใน อุตสาหกรรม บริษัทเราต้องเน้น
ลดต้นทุนการผลิต ลดจำนวนพนักงาน
เพื่อให้สามารถอยู่ได้ในตลาด

เราเคยผ่านวิกฤติแบบนี้มารอบหนึ่งแล้วช่วง วิกฤตต้มยำกุ้งแต่ช่วงนั้น เป็นช่วงเดียวกับที่ผมไปต่างประเทศได้ข่าวว่าเงินเดือนไม่ขึ้นโบนัสไม่มี

มาถึงวันนี้พนักงานแต่ละคนไม่มั่นใจในความมั่นคงของงานตัวเอง ส่วนตัวผมนั้นทำงานพิเศษทำมาตั้งนานแล้วตั้งแต่รับจ้างซ่อมคอมพิวเตอร์มาจนถึงการไปรับเป็น วิทยากรพิเศษ

โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน

เหมือนดังในหนังสือสอนการลงทุนหลายเล่ม

กล่าวไว้เสมอ...

"ไม่ควรเอาไข่ใส่ ไว้ในตะกร้าใบเดียวกัน"

เพราะหากพลาดครั้งหลุดมือหล่นลงไป

ไข่จะแตกหมดนั่นเอง...



Create Date : 07 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 7 กุมภาพันธ์ 2560 8:31:35 น.
Counter : 235 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สมาชิกหมายเลข 2372514
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



กุมภาพันธ์ 2560

 
 
 
2
4
5
9
11
12
13
15
16
18
19
21
24
25
26
27
28
 
 
All Blog