I'm Nivcoat...I'm ...That's me...
Group Blog
 
All Blogs
 

อันคำ... 1

อันคำและวาจา ที่เอ่ยมาคืออะไร
อันคำที่บอกไป คืออะไรที่เอ่ยมา
อันคำพูดคำจา จากวาจาเอ่ยเอื้อนอ้า
อันคำพร่ำพรรณนา เอ่ยเอื้อนอ้าจากวาจา
อันคำพร่ำขอโทษ เพิ่มเคืองโกรธที่กล่าวมา
อันคำต่ำตัณหา ที่กล่าวมาเพิ่มเคืองโกรธ
อันคำพร่ำพรั่นเพ้อ ลั่นละเมอเกลอปรีโมทย์
อันคำสดับโสต เกลอปรีโมทย์ลั่นละเมอ
อันคำล่ำปรามาศ เผลอพิฆาตพูดเสมอ
อันคำที่พบเจอ พูดเสมอเผลอพิฆาต
อันคำพร่ำละลัก ทั้งเอ่ยทักทั้งอาฆาต
อันคำพยาบาท ทั้งอาฆาตทั้งเอ่ยทัก
อันคำบ่มนิสัย ที่เอ่ยไปว่าบอกรัก
อันคำที่รู้จัก ว่าบอกรักที่เอ่ยไป
อันคำคนคนนี้ ฟังให้ดีว่ารักไง
อันคำจากหัวใจ ว่ารักไงฟังให้ดี
อันคำล่ำตัดพ้อ ที่บอกต่อปฐพี
อันคำทรพี ปฐพีที่บอกต่อ
อันคำจำขึ้นใจ เล่าขึ้นไว้ไม่ได้ขอ
อันคำที่บอกรอ ไม่ได้ขอเล่าขึ้นไว้
อันคำพูดสัปปลับ เป็นความลับเป็นความนัย
อันคำเชือดปราศรัย เป็นความนัยเป็นความลับ
อันคำพูดนินทา ป้ายสีทาด้วยอากัป
อันคำตบตลับ ด้วยอากัปป้ายสีทา
อันคำตบตะแลง ที่ยุแยงด้วยวาจา
อันคำเคลือบพิษยา ด้วยวาจาที่ยุแยง
อันคำด่ำน้ำหวาน เพียบด้วยมารใต้เสียงแสง
อันคำทำระแวง ใต้เสียงแสงเพียบด้วยมาร
อันคำพูดเยินยอ ต้องการก่อด้วยสันดาน
อันคำทรมาร ด้วยสันดานต้องการก่อ
อันคำฉันบอกเธอ ไม่ให้เผลอจะได้ขอ
อันคำโอละพ่อ จะได้ขอไม่ให้เผลอ
อันคำวลีสั้น ที่บากบั่นมั่นถึงเธอ
อันคำที่พบเจอ มั่นถึงเธอที่บากบั่น
อันคำพิศมัย เก็บพึ่งไปถึงในฝัน
อันคำที่บอกนั่น ถึงในฝันเก็บพึ่งไป
อันคำพูดชวนหู ตรึกตรองดูรู้บ้างไหม
อันคำเจ็บบาดใจ รู้บ้างไหมตรึกตรองดู
อันคำพินบนอบ ที่ส่งตอบด้วยชั้นครู
อันคำจากศัตรู ด้วยชั้นครูที่ส่งตอบ
อันคำช้ำทรวงใน ที่บอกไปด้วยรอบคอบ
อันคำที่พร่ำสอบ ด้วยรอบคอบที่บอกไป
อันคำคำคำหนึ่ง ความหมายซึ่งใช่ตรงไซร้
อันคำจากหัวใจ ใช่ตรงไซร้ความหมายซึ่ง
อันคำอันก่อนเก่า ที่บอกเล่าไร้ที่พึ่ง
อันคำพร่ำคำนึง ไร้ที่พึ่งที่บอกเล่า
อันคำคร่ำครวญหา ที่บอกมาว่าเปลี่ยวเปล่า
อันคำไร้สองเรา ว่าเปลี่ยวเปล่าที่บอกมา
อันคำลิ้นสองแฉก ที่ผิดแผกจากสัตยา
อันคำคล้ายบาทา จากสัตยาที่ผิดแผก
อันคำที่กลับกลอก ด้วยเล่าบอกให้แตกแยก
อันคำทำต่างแตก ให้แตกแยกด้วยเล่าบอก
อันคำที่ซ้อนซับ ดั่งความลับที่ต้องตอก
อันคำคล้ายลวงหลอก ที่ต้องตอกดั่งความลับ
อันคำมากหลากหลาย ดั่งพิษร้ายที่ต้องขับ
อันคำแรงเหลือรับ ที่ต้องขับดั่งพิษร้าย
อันคำเมื่อนานปี บอกมาทีทำไมกลาย
อันคำพร่ำเมื่อสาย ทำไมกลายบอกมาที
อันคำทำโอดครวญ ใจเรรวนทวนนที
อันคำเวลานี้ ทวนนทีใจเรรวน
อันคำไร้สัตย์ซื่อ ด้วยปากคือไร้ทบทวน
อันคำเชื้อเชิญชวน ไร้ทบทวนด้วยปากคือ
อันคำพร่ำโวหาร กล่าวระรานพานทำหือ
อันคำพูดและมือ พานทำหือกล่าวระราน
อันคำสุภาษิต ที่ประดิษฐ์เป็นอาจารย์
อันคำเมื่อเนิ่นนาน เป็นอาจารย์ที่ประดิษฐ์
อันคำทำน้อยใจ ใส่ลงไปไร้หัวคิด




 

Create Date : 11 มกราคม 2550    
Last Update : 11 มกราคม 2550 19:54:12 น.
Counter : 166 Pageviews.  

ไม่รุจะทำไร ภาค 1

อันก้าวเดินเดินไปใจเต้นแรง........................อยู่ท่านกลางเสียงแสงแรงมัวเมา
อันไปเจอเธออยุ่คู่กับเขา..............................ทำฉันเศร้าเปล่าเปลี่ยวเดี่ยวหัวใจ

อันตัวเรารวมรวบหลายขวบปี.......................ทำเต็มที่แต่ไม่ดีเท่าใจไว้
แม้นดีพอแต่ไม่พอเธอใช่ไหม........................ซิจากไปไร้ลาเมื่อครานั้น

อันตัวเราแค่เศร้าไปต่อไป.............................อันตัวเรานี้ไซร้ไพล่คืนวัน
อันตัวเราไม่เอาอีกแล้วฉัน.............................อันตัวเราครามครันในฝันไป

ชื่อว่าฝันมันคงก็แค่นั้น..................................ชื่อว่าฝันมันคงจะอยู่ไกล
ชื่อว่าฝันบางทีอาจอยู่ใกล้.............................ชื่อว่าฝันนั้นไซร้ใจต้องการ

อันทางเดินทางไหนไร้ขวากหนาม.................อันทางเดินงดงามข้ามลำธาร
อันทางเดินมุ่งนำข้ามไปลาน.........................อันทางเดินผู้ชาญชำนาญทิศ

มีผู้รู้พหูสูตรฑูตไมตรี.....................................มีผู้รู้ดูดีและมีฤทธิ์
มีผู้รู้ครูบาจาระดิษฐ์......................................มีผู้รู้ทั่วทิศสถิตอยู่

จะก้าวไปไปขอขอฤทธี..................................จะก้าวทีทีก้าวก้าวเหลือบดู
อภิวาทวันทาต่อหน้าครู.................................ขอได้รู้พหูสูตรหลุดสังขาร

อันตัวครูครูกล่าวเล่าต่อศิษย์........................ถึงตัวครูมีฤทธิ์สิทธิ์มฬาร
ถึงตัวครูชำนาญผ่านทุกการ.........................แต่ไม่นานลานเลือนเชือนแชไป

แล้วครูบอกตอกย้ำซ้ำสิ่งสอง.......................ต้องทดลองท่องจำนำไปใช้
ได้ดีแล้วทแกล้วกล้าหาศิษย์ใจ....................บอกให้ใช้บอกต่อไปให้มั่นคง

พอได้ยินผินพักตร์ประจักษ์หน้า...................บอกตัวข้าอ้าเอ่ยเลยตกลง
แม้นตัวครูผู้ประสิทธิ์ให้ศิษย์จง...................บอกถึงธงสำเร็จแห่งเพชรแท้

อันผู้กล่าวบอกเล่าความเข้าใจ....................เลยไฉนผู้ใหญ่ไม่เชือนแช
จึงจำดลกลสูตรพูดไม่แถ.............................ที่แน่นแน่นั่นมีพิสูจน์หมาย

ครูจึงรุดปุจฉาวิสัชนา..................................ถามไปว่ามาทำไมมีหลากหลาย
มากสำนักมากวิชาถาถมไป........................แต่ทำไมต้องเป็นข้าบอกได้ไหม

เจ้าศิษย์น้อยคลอยฟังตั้งคำถาม.................เอื้อนเอ่ยตามความต้องการจากลานใจ
บอกไปตามที่เป็นหวังเห็นใจ.......................หวังเยื่อใยใบบุญคุณพระครู

ครูจึงกล่าวสาวความถามติดต่อ................เอ้อเจ้าพ่อคุณเอ๋ยเอ่ยชื่อดู
บอกสิ่งที่ทำประจำย้ำสิ่งคู่.........................บอกให้รู้บอกให้ดูครูฟังก่อน

อันตัวข้านามว่าทลาจิตร์............................อันความคิดแน่แน่วแกร่วแกร่งค่อน
ทศทิศถอยไปไม่มีผ่อน..............................อันราญรอนว่อนไปในโลกา

อันกำลังกำลังข้าแข็งแรง.........................ใดมีแสงส่องไปในทั่วหล้า
ข้าผ่านพ้นผจญไปหลายพนา...................อันตัวข้าฟันฝ่ามาหลายอุปส์

สัตว์ประหลาดอาจองผจงจอง..................ข้าแค่มองมันต้องหันหัวหุบ
แม้นเจ้าป่าบ้าบิ่นทมิฬครุบ.......................ข้าหลบหลุบทุบมันด้วยปัญญา

อันตัวครูผู้สงบตลบจิต..............................นั่งพินิจคิดพิเคราะห์เสนาะตา
แล้วจึงเอื้อนแล้วจึงเอ่ยเผยวาจา...............ต่อต่อหน้าทลาจิตร์มิตรประโยค

ถึงวิชากล้าแกร่งแข็งแค่ไหน.....................แต่ถ้าใจไปสู่ลู่วิปโยค (วิบ-โยค)
แม้นมีผู้รู้คิดติดโฉลก.................................แต่ถ้าโชคใช้บาปก็ราบไป

อันผู้น้อยฟังถ้อยประทับจิต......................นั่งพินิจคิดพิเคราะห์เสนาะใจ
แล้วจึงกล่าวเว่าต่อพ่อทรามวัย.................ธรณีวินิจฉัยสถิตคู่

อันเมตตาปรานีต้องมีไว้............................กรุณาทั่วไปในทุกหมู่
มีวิชาช่วยเหลือเพื่อทุกผู้...........................อย่าอัตตาตัวกูอยู่เรื่อยไป

อันเจ้าจิตร์นั่งคิดสถิตตาม........................แล้วจึงถามความจากปากผู้ใหญ่
อันตัวข้ามานี่มิใช่'ไร..................................มาตามใจปรารถนาของข้าเอง...........


2 l3e c0|\|tiues




 

Create Date : 22 พฤศจิกายน 2549    
Last Update : 22 พฤศจิกายน 2549 21:19:31 น.
Counter : 107 Pageviews.  

แม้โลกนี้...

แม้โลกนี้มิมีผู้รู้แตกฉาน
แม้โลกนี้เล่าขานกาลก่อนเก่า
แม้โลกนี้ยังมีผู้มีเชาวน์
แม้โลกนี้ดูเก่าไร้ความหมาย

แม้โลกนี้เคยมีสิ่งวิจิตร
แม้โลกนี้วิกฤติมีหลากหลาย
แม้โลกนี้ชีวิตพังมลาย
แม้โลกนี้สุดท้ายวายชีวัน

แม้โลกนี้เริ่มต้นข้นดุเดือด
แม้โลกนี้หวิดเหวือดเลือดมหันต์
แม้โลกนี้สวยงามข้ามคืนวัน
แม้โลกนี้ฉับพลันด้วยภัยพาล

แม้โลกนี้ดูดีมีทุกสิ่ง
แม้โลกนี้พึ่งพิงมาช้านาน
แม้โลกนี้มีที่เป็นตำนาน
แม้โลกนี้ทั่วฐานลานระบือ

แม้โลกนี้มีชนวนมาเกิด (ชน-วน)
แม้โลกนี้ดูเลิศด้วยเพราะคือ
แม้โลกนี้สร้างด้วยสองหน่วยมือ
เแม้โลกนี้ลื่องลือระบือไกล

แม้โลกนี้มีสิ่งแปลกประหลาด
แม้โลกนี้มิอาจแถลงไข
แม้โลกนี้หากไร้ซึ่งหัวใจ
แม้โลกนี้ดูไปคล้ายเวที

แม้โลกนี้เป็นแค่โรงละคร
แม้โลกนี้คอยสอนรอนแรมปี
แม้โลกนี้เป็นอยู่ได้แค่นี้
แม้โลกนี้มีแค่ฉากละคร

แม้โลกนี้มีเพียงแค่หน้ากาก
แม้โลกนี้ถ้าหากไร้ซึ่งอักษร
แม้โลกนี้ขาดไซร้ไวยากรณ์
แม้โลกนี้คือขอนไม้นั่นแล

แม้โลกนี้มีชนอยู่มากมาย
แม้โลกนี้ดูคล้ายกันจนแย่
แม้โลกนี้ดูเหมือนไม่มีรักแท้
แม้โลกนี้มีแม่แน่แท้นั่น

แม้โลกนี้มีเธออยู่เคียงคู่ฉัน
แม้โลกนี้มีกันเธอกับฉัน
แม้โลกนี้ผ่านไปหลายคืนวัน
แม้โลกนี้ภิณพังยังมีเรา

แม้โลกนี้ขาดเธอไปใจคงเหงา
แม้โลกนี้คงเศร้าไม่ครบเรา
แม้โลกนี้คงเป็นเช่นสีเทา (หมายถึงสีนะครับ ไม่ใช่ชื่อคน...เหอๆ)
แม้โลกนี้หงอยเหงาขาดเราสอง

แม้โลกนี้มีเธอเป็นคู่จิต
แม้โลกนี้ชีวิตดิษฐ์ครรลอง
แม้โลกนี้ได้เจอเผลอไปจอง
แม้โลกนี้ได้มองก็สุขใจ

แม้โลกนี้สนทนาต่อหน้าเธอ
แม้โลกนี้ได้เผลอหลงเข้าไป
แม้โลกนี้มีเธอไม่เผลอใจ
แม้โลกนี้ให้ได้แค่เธอเท่า

แม้โลกนี้เธอชอบตอบตกลง
แม้โลกนี้ก็คงหายโศกเศร้า
แม้โลกนี้มีอยู่แค่สองเรา
แม้โลกนี้มัวเมาในรักลวง

แม้โลกนี้ยังมีมือที่สาม
แม้โลกนี้ขวากหนามทำหึงหวง
แม้โลกนี้ดูอยู่รู้ทั้งปวง
แม้โลกนี้เธอลวงกลวงกบาล

แม้โลกนี้ไร้คู่เห็นชู้รัก
แม้โลกนี้ห้ามหักพักรักนาน
แม้โลกนี้ขอศาลเป็นพยาน
แม้โลกนี้วายปราณพาลรักเธอ

เดี๋ยวมีอีก ต่อคราวหน้า...อิอิ




 

Create Date : 27 ตุลาคม 2549    
Last Update : 27 ตุลาคม 2549 22:11:41 น.
Counter : 128 Pageviews.  

นับหนึ่งถึงศูนย์...

นับเริ่มหนึ่งฉันจึงพึ่งได้รู้
คนทุกผู้ทุกเหล่าต่างกล่าวขาน
ฉันดูอยู่ดูอย่างขาดชำนาญ
ช่างเบิกบานสำราญใจเหลือเกิน

นับเริ่มสองฉันมองตรึกตรองอยู่
ฉันเพ่งดูหมู่ชนลนหกเหิน
ฉันคิดดูผู้คนล้วนหมางเมิน
ต่างเร่งเดินดุ่มดุ่มดันทุรัง

นับเริ่มสามฉันถามใจตนเอง
เห็นนักเลงอวดเก่งที่เด่นดัง
ฉันนั่งดูพวกนั้นตายไม่ยั้ง
ถูกคุมขังขู่เข็ญจนเจนใจ

นับเริ่มสี่ฉันนี้เริ่มก้าวเดิน
หกระเหินเดินวิ่งกลิ้งขลุกไขล
เห็นโลกอยู่เสี้ยวเดียวเป็นไรไป
ก้าวต่อไปมองต่อไปในทั้งหลาย

นับเริ่มห้าฉันท้าธรรมชาติ
กล่าวอาฆาตมาดมุ่งพุ่งทำร้าย
ฉันยินดีปรีดาเมื่อปลาตาย
ฉันดูคล้ายตัวอะไรก็ไม่รู้

นับเริ่มหกฉันวกวิตกจริต
เพิ่งได้คิดเพิ่งคิดได้หมายถึงรู้
ฉันเริ่มปรับฉันปรุงผดุงอยู่
เพื่อได้คู่ที่นี้นี่ต่อไป

นับเริ่มเจ็ดฉันเข็ดกับได้ก่อ
ฉันโดนล่อลวงไปใจเหลวไหล
ฉันครุ่งคิดถึงสิ่งต่อต่อไป
โดยที่ใจไหวหวาดอาจระแวง

นับเริ่มแปดฉันแปดเปื้อนโลหิต
หลายชีวิตปลิดไปไซร้ฆ่าแกง
ฉันละทิ้งทุกสิ่งใต้เสียงแสง
ฉันทุ่มแรงมุ่งไปสู่จุดหมาย

นับเริ่มเก้าฉันเข้าใจมนุษย์
มันแสดสุดลึกล้ำนำมุ่งหมาย
นับแต่เกิดจบเจ็บจนเจียนตาย
ที่สุดท้ายวายชีวันมันทุกหมู่

นับเริ่มศูนย์ฉันพูนประสบการณ์
ทั่วถิ่นฐานทุกที่มีเชิดชู
แม้นอัตตาตัวกูของของกู
แต่ก็รู้สุดท้ายไร้กูมึง




 

Create Date : 27 ตุลาคม 2549    
Last Update : 27 ตุลาคม 2549 21:37:31 น.
Counter : 107 Pageviews.  

เซงจิต...

ไม่มีใครให้คิดถึง ไม่มีใครคำนึงหา
ไม่มีใครในสายตา ไม่มีใครเข้ามาแทนที่เธอ...

หลายคนที่น่ารัก..............แต่จะมักไม่ใส่ใจ
หลายคนที่ใส่ใจ..............แต่ไม่ใครจะได้รัก
หลายคนที่ดูดี.................แต่ไม่มีความน่ารัก
หลายคนที่รู้จัก...............ไม่น่ารักไม่ใส่ใจ
หลายคนที่ไม่ใช่.............แต่หัวใจเฝ้าคว้าไขว่
หลายคนอยู่ห่างไกล........เกินหัวใจจะตามทัน
หลายคนที่คิดถึง.............คิดคำนึงพึ่งไปฝัน
หลายคนที่รักกัน.............ไม่ใช่ฉันไม่ใช่ฉัน
หลายคนที่ได้เจอ............แอบไปเพ้ออยู่ในนั้น
หลายคนทุกคืนวัน...........หวังอย่างนั้นได้แค่นี้
หลายคนที่ได้คุย.............ร่วมโห่หุยฮากันดี
หลายคนได้แค่นี้.............ไม่มีหวังจะฝังใจ
หลายคนที่ประจักษ์.........หัวใจฝักใฝ่ฝันถึง
หลายคนในคำนึง............เป็นที่หนึ่งของหัวใจ
หลายคนที่แอบชอบ........อยากจะมอบใจไปให้
หลายคนที่ลาไป.............ทิ้งหัวใจไม่ใยดี
หลายคนหลายหลายคน...ที่ผ่านพ้นผจญมี
หลายคนหลากหลายดี.....ทั้งชีวีมีหลายคน
หลายคนคนคนนั้น..........ที่นึกฝันอยู่หลายหน
หลายคนต่อหลายคน.......บอกซักหนว่ารักที
หลายคนคนคนหนึ่ง........ที่ฉันซึ่งรู้สึกดี
หลายคนมากมายมี........หลายคนที่ไม่รักกัน
หลายคนคนคนหนึ่ง.......ที่อยากดึงใจใกล้วัน
หลายคนคนคนนั้น.........มาร่วมฝันกันวันใหม่
หลายคนเป็นคู่จิต..........คู่ชีวิตลิขิตไว้
หลายคนแค่คู้ใจ............ไม่เคยไซร้ไปคู่จิต
หลายคนจนที่เธอ..........ฉันนั่นเพ้อชั่วชีวิต
หลายคนไม่ตรงจิต.......ใครลิขิตให้เจอเธอ
หลายคนต่อหลายคน.....ฉันสับสนวุนวายเออ
หลายคนทำฉันเก้อ........กว่าจะเจอก็หลายคน




 

Create Date : 24 ตุลาคม 2549    
Last Update : 24 ตุลาคม 2549 13:27:48 น.
Counter : 187 Pageviews.  


Mrexlzg
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]


ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ตามหาความจริง
นั่นไม่ใช่ผม...
Friends' blogs
[Add Mrexlzg's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.