...ความสุขที่ตามหา ไม่เห็นจากสายตาคนอื่น...
<<
ธันวาคม 2559
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
19 ธันวาคม 2559

ก๋วยเตี๋ยว

เขียนเรื่องอาหารอีกแล้ว
เขาให้โจทย์มาว่า “อาหารเมนูใดที่คุณคิดว่าบ่งบอกถึงความเป็นตัวคุณมากที่สุด”
อาหารที่บ่งบอกความเป็นตัวฉันก็คือก๋วยเตี๋ยว



ฉันเป็นมนุษย์ขี้เบื่อๆ ทำอะไรซ้ำๆ กันเกินสามวันฉันก็จะไข้ขึ้น
ต้องหาอะไรสักอย่างที่แตกต่างจากเมื่อวันก่อน
นอกจากเบื่อ แล้วฉันยังตามใจตัวเอง
อยากทำอะไรทำ รู้สึกอย่างไรก็แสดงแบบนั้น
ท่านจะเห็นฉันหลากหลายอารมณ์
หลากหลายบุคลิกภาพ



วันก่อนฉันอาจจะสวมยีนส์ทั้งตัวเป็นสาวกคาราบาวแดง
วันนี้เป็นสาวสวยกระโปรงบานสะพรั่ง
ไม่ใช่แค่เรื่องแต่งตัว เรื่องอารมณ์ก็ไม่ธรรมดา
บางวันก็นั่งนิ่งอยู่ได้ทั้งวัน ไม่ยุ่ง ไม่พูดจากับใคร
บางวันก็เล่นมาก อำเขาไปทั่ว แกล้งคนโน้นคนนี้
บางวันก็งี่เง่ามาก



เรื่องงานก็เหมือนกัน
มีวันแรงดี-แรงตก
วันไหนแรงดีก็จะรับงานมาทำรัวๆ ทำทุกสิ่งวนไป ขยันขันแข็ง
วันไหนแรงตกต่อให้ช้างมาฉุด
งานการณ์ในมือก็ไม่มีความคืบหน้าใดๆ
เผลอๆ อาจจะโมโหหันไปกัดช้างอีกต่างหาก



เพราะความหลากหลายอันเดาทิศเดาทางไม่ได้ของตัวเอง
บางหนก็เป็นฉันที่สับสนเสียเอง
มีอยู่วันหนึ่งในงานหนังสือ
อิฉันแปลงร่างเป็นสาวน้อยเกาหลี ใส่กระโปรง ใส่ต่างหูคิกขุ
พยายามลดวัยเต็มที่
แต่ด้วยความเหนื่อย งานการที่ไม่ราบรื่น คนเยอะ
อิฉันก็ลืมตัว ลืม look ของตัวเอง



วันนั้นสาว “แอ๊บ”อย่างฉันมีหน้าที่ปิดแถวขอลายเซ็น
เหตุการณ์คือแถวยาวมากแล้ว เวลาที่นักเขียนท่านนั้นอยู่บนเวทีน้อยลงทุกขณะ
แต่ก็ยังมีนักอ่านอยากได้ลายเซ็นอยู่เรื่อยๆ
อิฉันก็ต้องแจ้งไปตามตรงว่าไม่ได้แล้ว โอกาสหน้าค่อยมาใหม่ ก็ว่ากันไป
เป็นเรื่องแสนปกติ
แต่ฉันสังเกตว่าทุกคนทำหน้าตาแปลกๆ เหมือนถูกผีหลอก
ตาโต อ้าปากค้าง
เป็นอัลไล



จนน้องร่วมแผนกต้องมาเฉลย
คือวันนั้นฉันแต่งตัวเกาหลีนะ
แต่บทสนทนานี้เลียนแบบพี่แอ๊ด คาราบาวมากๆ
แต่งตัวน่ารัก ขนตาวิบวับแต่เสียงแมน เสียงแข็งๆ
ชาวบ้านเขาถึงได้งง
อ๋อ...เป็นแบบนี้นี่เอง
วันหลังตรูจะไม่ลืมตัว



เหมือนกับ “ก๋วยเตี๋ยว”เลย
(นี่แถจนสีข้างถลอกแล้วนะ 555)
คือก๋วยเตี๋ยวหนึ่งชาม ก๋วยเตี๋ยวของเขา ก๋วยเตี๋ยวของเรา
แม้จะทำจากร้านเดียวกัน แต่มันก็หลากหลายมาก
ต่างกันตั้งแต่เส้น
เส้นเล็ก เส้นใหญ่ เส้นบะหมี่ เส้นหมี่ หรือจะไม่มีเส้น
ใส่ลูกชิ้น ลูกชิ้นเองก็มีหลายแบบอีก
บางคนรักถั่วงอกก็ถมใส่เข้าไป
ก๋วยเตี๋ยวบางชามอาจจะมีแต่เนื้อกับเส้น ถ้าใครไม่ชอบผัก



เส้นแตกต่าง ผักกับเนื้อแตกต่าง
ระดับน้ำในชามก๋วยเตี๋ยวยังแตกต่างกันได้สารพัด
ก๋วยเตี๋ยวแห้ง ก๋วยเตี๋ยวน้ำ ขลุกขลิก
น้ำแดงเป็นเย็นตาโฟ
บางร้านก็เป็นน้ำหวานๆ ที่ใส่ในข้าวหมูแดง
มาใส่ในก๋วยเตี๋ยวก็อร่อยดี



บางครั้งบางหน
ก๋วยเตี๋ยวแบบเดียวกันแต่ต่างร้าน ต่างสถานที่
ก็อาจจะมีวัตถุดิบแปลกๆ ใส่เข้ามา
ไข่ต้ม ถั่วฝักยาว



ว่าแล้วฉันก็มีร้านก๋วยเตี๋ยวโปรดอยู่หลายร้านเหมือนกันนะ
ร้านที่โปรดที่สุดอยู่ในหอศิลป์ กรุงเทพ
บะหมี่น้ำหมูแดงใส่เกี้ยวกุ้ง
ตกลงฉันเหมือนก๋วยเตี๋ยวจริงๆ ใช่ไหมนี่
หรือเขียนเพราะความหิว
อยากกินก๋วยเตี๋ยว




























Create Date : 19 ธันวาคม 2559
Last Update : 19 ธันวาคม 2559 21:55:45 น. 4 comments
Counter : 215 Pageviews.  

 
ว่าแล้วก็อยากกินก๋วยเตี๋ยว


โดย: เหมือนพระจันทร์ วันที่: 19 ธันวาคม 2559 เวลา:21:56:30 น.  

 
ภาพประกอบทำให้หิวมากๆเลยครับ 555

อ่านแล้วยิ้มตามเลยนะ
ลุคสาวเกาหลี
แต่พูดแบบน้าแอ๊ด คาราบาว 555




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 ธันวาคม 2559 เวลา:6:10:38 น.  

 
ก๋วยเตี๋ยวไปร้านอร่อยรอนาน ไปร้านไม่อร่อยรอแป็ปเดียว


โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 20 ธันวาคม 2559 เวลา:8:05:29 น.  

 


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 ธันวาคม 2559 เวลา:14:09:10 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เหมือนพระจันทร์
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 12 คน [?]




โลกไม่ใช่โรงละครเศร้า
แม้เราจะพรากจากทุกวัน
โลกไม่ใช่ลานดนตรีเงียบงัน
แม้บางฝันจะไม่สำเร็จสักที
โลกไม่ใช่สวนสนุกเก่าร้าง
แม้ความอ้างว้างจะอยู่ทุกที่
โลกคือโลก-มีร้ายและดี
เพื่อให้ชีวิตมีความหมายนัก

--เหมือนพระจันทร์--




New Comments
[Add เหมือนพระจันทร์'s blog to your web]