คนละฟากฟ้า - บทที่ 18








ในที่สุดหลังจากที่นิคกลับไปแล้ว สุนิสาก็เปิดปากเล่าเรื่องให้เพื่อนฟังอย่างกระท่อนกระแท่น ซึ่งเมื่อฟังแล้วพราวพรายก็สรุปได้ว่าประมาณทุ่มกว่าๆคืนนี้ ระหว่างที่สุนิสาจัดอาหารที่ซื้อมาจากร้านอาหารนอกค่าย เรียงรายลงบนโต๊ะอาหารเพื่อเตรียมรับแขก อรรณพก็นั่งดื่มเหล้าดูโทรทัศน์รอนิคที่เขาชวนมากินเหล้ากินข้าวที่บ้าน ก่อนจะไปแทงสนุ้กด้วยกันต่อที่สโมสรนายทหาร ชายหนุ่มคนนั้นจะมาถึงประมาณสองทุ่มหลังประชุม 


จัดโต๊ะอาหารเสร็จสุนิสาก็เข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวรับแขก  แต่เมื่อแต่งตัวเสร็จออกมาจากห้องนอนก็เผชิญหน้ากับสายสุณีย์ ภรรยาตามกฎหมายของพันตรีอรรณพเข้าอย่างจัง ผู้หญิงวัย 32 ที่เพิ่งเดินทางมาจาก กรุงเทพฯ พร้อมมารดาท่าทางนักเลงและลูกสาววัยแปดขวบ หันขวับมามองเธอจากหัวถึงเท้าอย่างเหยียดหยาม


 “อ้อ!  เธอใช่มั้ย ที่มีคนบอกฉันว่ามาส่งส่วยให้คุณณพอยู่เป็นประจำ

สุนิสาหน้าซีดขาวจากความตกใจ ความอายและความโกรธ ในขณะที่พันตรีอรรณพร้องว่า  “เอ๊ะ .ณีย์  ทำไมพูดจาน่าเกลียดแบบนั้นล่ะ”

“ทำไมจะพูดไม่ได้! ฉันรู้มานานแล้วละว่าคุณมีผู้หญิงอีกคน แต่ที่ผ่านมาไม่อยากสนใจ รู้ว่าคนอย่างคุณไม่จริงจังกับใครหรอก เอาเล่นๆแก้ขัดเท่านั้น”  เธอหันมายิ้มเยาะใส่หน้าสุนิสา “ ดีกว่าไปเที่ยวผู้หญิง ไหนจะต้องเสียเงินแล้วยังกลัวติดโรคอีกด้วย คุณเคยบอกฉันยังงั้นไม่ใช่หรือ”

“พูดบ้าๆ นั่นคุณคิดเอาเอง ผมเคยพูดเมื่อไรล่ะ”


เสียงของอรรณพห้วนจัด เขากระอักกระอ่วน กลืนไม่เข้าคายไม่ออก นอกจากนี้ยังรู้สึกอายและเกรงใจแม่ยายผู้ร่ำรวย ที่จับพฤติกรรมการนอกใจลูกสาวของเธอได้แบบคาหนังคาเขา แต่ในขณะเดียวกันเขาก็สงสารสุนิสา


สุนิสาซึ่งหายตกใจที่เห็นภรรยาของอรรณพมาปรากฏตัวอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย มองไปสบตาอรรณพที่กำลังมองเธออยู่อย่างสงสารเห็นใจ แต่ก็คงไม่รู้จะทำอย่างไร  สุนิสาคิดว่าเขาอาจจะเกรงใจแม่ยายท่าทางนักเลงของเขา ที่นั่งประจันหน้าเขาอยู่ก็ได้ ถึงอย่างไรเธอก็ไม่มีทางเชื่อหรอกว่าเขาจะพูดอะไรที่น่าเกลียดและโหดเหี้ยมอย่างนั้นได้ ก็เขารักเธอไม่ใช่หรือ


หญิงสาวซึ่งตั้งหลักได้แล้วมองสำรวจอีกฝ่ายหนึ่งบ้าง เธอเคยเห็นภรรยาของอรรณพมาก่อนหน้านี้แล้วในระยะไกล แต่ยังไม่เคยเผชิญหน้ากัน นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นกันอย่างใกล้ชิด เห็นแล้วสุนิสาก็ต้องยอมรับกับตัวเองว่าสายสุณีย์เป็นสาวใหญ่ที่ยังสาวและสวย  แต่สีหน้าที่ดุและหยิ่งทำให้ไม่สวยเท่าที่ควร น้ำเสียงแข็งๆเหมือนมะนาวไม่มีน้ำก็ทำให้ไม่น่ารัก ท่าทางของเธอเหมือนข่มสามีอยู่ตลอดเวลา


สุนิสาเคยรู้จากคำบอกเล่าของอรรณพ ว่าแม่ยายของเขาซึ่งฐานะดีมีลูกสาวเพียงคนเดียว เขายอมรับว่าเขาแต่งงานกับสายสุณีย์ด้วยความรัก แต่เมื่ออยู่กินกันได้ไม่กี่ปีเขาและเธอผู้นั้นก็เริ่มปีนเกลียวกัน เพราะเธอเป็นคนแข็ง เจ้าอารมณ์และเอาแต่ใจตัวเอง ตามวิสัยลูกคนเดียวของพ่อแม่ที่ร่ำรวย ในขณะที่อรรณพมาจากครอบครัวชาวบ้านธรรมดาที่ค่อนข้างยากจน


สายสุนีย์พยายามเคี่ยวเข็ญเขา ให้เป็นแบบที่เธอต้องการ  แรกๆเขาก็พยายามปรับตัวปรับใจตามเธอไป แต่หนักๆเข้าก็เริ่มทนไม่ไหว เมื่อแม่ยายผู้มีนิสัยชอบเจ้ากี้เจ้าการ เข้ามาวุ่นวายช่วยควบคุมดูแลเขาอีกแรงหนึ่ง การทะเลาะทุ่มเถียงมีปากมีเสียงกันระหว่างสามีภรรยาเริ่มรุนแรงมากขึ้น เพราะระยะหลังๆ อรรณพซึ่งหน้าที่การงานทำให้ต้องอยู่ไกลบ้าน รู้สึกมีอิสระมากขึ้น ไม่ต้องอยู่ใต้อาณัติของภรรยาและแม่ยาย  เริ่มกลับไปทำตัวเหมือนหนุ่มโสดเจ้าเสน่ห์อีกครั้งหนึ่ง


เขามีผู้หญิงอีกหลายคนแต่ก็ไม่เคยจริงจังกับใคร  คบกันได้ไม่กี่เดือนก็ต่างคนต่างไป โดยที่ภรรยาของเขายังไม่ทันรู้เรื่อง แต่เมื่อมาเจอสุนิสาและมีความสัมพันธ์กัน โดยที่เธอไม่รู้ว่าเขาแต่งงานแล้ว เขาก็ทั้งพอใจและสงสารเธอมากกว่าผู้หญิงคนอื่นๆ แม้ไม่เคยคิดที่จะเลิกกับสายสุณีย์ แต่อรรณพก็ไม่เคยคิดที่จะทิ้งสุนิสา เพราะถึงจะไม่ใช่คนสวยแต่เธอก็มีอะไรหลายอย่างที่ผูกใจเขาไว้ได้ นอกจากเสน่ห์บนเตียงที่ไม่มีใครรู้แล้ว อรรณพยังพอใจกับความอ่อนหวาน ความเสียสละและเทิดทูนที่หญิงสาวผู้นี้มีให้เขาตลอดมา เขาภูมิใจในตัวเองที่ผู้หญิงซึ่งอายุอ่อนกว่าเขาหลายปีผู้นี้ ยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างมาเป็นคล้ายๆภรรยานอกกฎหมายของเขา โดยไม่ได้คำนึงถึงอนาคตของตัวเองเลย


ส่วนสายสุณีย์ก็มองสำรวจรูปร่างหน้าตาของสุนิสาอย่างละเอียดลออ เห็นแล้วก็รู้สึกโล่งใจ คิดว่าศึกครั้งนี้คงเอาชนะได้ไม่ยาก หน้าตาที่ดูธรรมดา ผมเผ้าที่เหมือนเด็กนักเรียน ทรวดทรงองค์เอวในชุดแซคหลวมๆ ก็ทั้งผอมทั้งบาง อกไข่ดาวแห้งๆนั่นไม่มีอะไรที่เซ็กซี่น่ามองสักนิด ผิวพรรณหรือก็คล้ำๆหมองๆ  ไม่เข้าใจว่าสามีของเธอไปหลงใหลได้ปลื้มอะไรนักหนา


เธอรู้จากภรรยาของนายทหารข้างบ้านมาหลายเดือนแล้ว ว่าผู้หญิงคนนี้หอบผ้าหอบผ่อนมาค้างกับสามีของเธอทุกเสาร์อาทิตย์ เมื่อเธอซักถามอรรณพเรื่องนี้ เขาก็เบี่ยงบ่ายไปเรื่อยว่าไม่มีอะไร แต่สายสุณีย์ไม่เชื่อ เธอเชื่อคนที่นำข่าวมาบอกมากกว่า แต่ก็ยังไม่ได้คิดว่าจะต้องจัดการให้เด็ดขาด เพราะได้ข่าวว่าผู้หญิงคนดังกล่าวแสนจะดูไม่ได้ ผิดกับเธอที่ทั้งสวยและเซ็กซี่ หญิงสาวคิดอย่างทะนงตนว่าเธอมีดีกว่าผู้หญิงคนนี้มากนัก ทั้งรวย สวยและมีหน้าที่การงานในระดับผู้บริหารในบริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง ถึงอย่างไรอรรณพก็ต้องเลือกเธออยู่วันยังค่ำ แต่เธอไม่เข้าใจถึงความผูกพันพิเศษที่อรรณพมีต่อสุนิสา


หลังจากกวาดตาสำรวจรูปร่างหน้าตาของสุนิสาจนละเอียดถี่ถ้วนแล้ว มารดาของสายสุณีย์ ซึ่งลงความเห็นคล้ายๆลูกสาว ว่าผู้หญิงเด็กๆหน้าตาธรรมดาผู้นี้ ไม่มีอะไรเทียบเคียงกับลูกสาวของเธอได้เลย ไม่ว่าจะมองในแง่ใด คงจะไม่มีพิษสงอะไรนักหนา ก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่ หันไปจูงมือหลานสาวที่ยืนเก้ๆกังๆอยู่ใกล้ๆ  แล้วทำสีหน้าเมินๆพูดกับลูกเขยโดยตรง ด้วยน้ำเสียงที่เฉียบขาด


“ฉันจะไปพักที่โรงแรมที่จองไว้ จะเอายายหนูไปนอนด้วย ไม่อยากให้มาได้ยินได้ฟังเรื่องทุเรศๆแบบนี้ ผัวเมียกันก็ตกลงกันเองแล้วกัน อยู่กันไม่ได้ก็เลิกๆกันไปซะ ลูกน่ะไม่ต้องห่วงฉันจะเลี้ยงให้ ความจริงฉันก็ไม่อยากพูดยังงี้หรอกนะ แต่เธอจะทำเห็นแก่ตัวแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆไม่ได้”


พูดจบนางสุดาก็พาเด็กหญิงตุ๊กตาออกจากบ้าน ไปขึ้นรถเก๋งส่วนตัวของเธอที่มีคนขับนั่งคอยอยู่ เพื่อไปเช็คอินที่โรงแรมขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง เหลือแต่สองสามีภรรยาและสุนิสาที่เผชิญหน้ากัน    

อรรณพรู้สึกหายอึดอัดไปบ้างเล็กน้อยเมื่อแม่ยายขึ้นรถลับตัวไป

สายสุณีย์หันไปมองโต๊ะอาหารที่จัดไว้สามที่   “จัดโต๊ะจะเลี้ยงใคร” เมื่อไม่มีใครตอบเธอก็หันไปคาดคั้นอรรณพ  “คุณจะมีแขกมากินข้าวด้วยงั้นหรือ

“ใช่”  อรรณพตอบห้วนๆอย่างเสียไม่ได้ ตาก็คอยมองสุนิสาอย่างเป็นห่วง

“ใครล่ะ

“เพื่อนผม”

“อ้อ! หมายความว่าคุณยกย่องแม่คนนี้ แนะนำให้เพื่อนฝูงรู้จักอย่างเปิดเผยเลยงั้นหรือ คุณทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ ไหนตอบมาสิว่าจะเอายังไงกับอีนางบำเรอนี่”

อรรณพไม่ตอบคำถามแบบเอาเรื่องของภรรยา แต่กลับย้อนถามว่า “แล้วนี่คุณมาทำไม

“อ้าว!  ทำไมต้องถาม ฉันก็มาหาผัวฉันน่ะสิ  อยากจะมาดูหน้าอีผู้หญิงหน้าด้านคนนี้หน่อย ไม่รู้หรือไงว่ากำลังปลูกเรือนคร่อมตอ”

“ผมว่าคุณพาแม่คุณกับลูกกลับกรุงเทพฯไปก่อนดีกว่า  อีกวันสองวันผมจะตามไป”

“เอ๊ะ!! อย่ามาสั่งฉันนะ เรื่องอะไรฉันจะกลับ” 

แล้วเธอก็หันไปพูดกับสุนิสาโดยตรงว่า  “นี่!  เธอก็รู้ก็เห็นตำตาแล้วใช่มั้ยว่าคุณอรรณพเขามีลูกมีเมียแล้ว หรือคิดจะใช้ไอ้สูตรเดิมๆของพวกที่ชอบแย่งผัวชาวบ้าน ที่ชอบตอบแบบหน้าด้านๆว่าถูกเขาหลอกว่ายังไม่มีลูกมีเมีย ก็เลยยอมให้เขาง่ายๆ ถามหน่อยเถอะ ก่อนจะแบให้เขาน่ะ ไม่ตรวจสอบให้แน่ใจมั่งหรอกหรือ ว่าผู้ชายอายุขนาดนี้แล้วมีลูกมีเมียหรือยัง หรือไม่สนใจ คิดแต่จะเอาท่าเดียว ลูกผัวใครก็ไม่เกี่ยง หน้าตาเธอก็ดูยังเด็กๆ อายุเท่าไหร่น่ะ พ่อแม่ไม่ห้ามปรามอบรมสั่งสอนมั่งหรือไง ปล่อยให้มาแย่งผัวคนอื่นแบบนี้”


เมื่อเห็นอีกฝ่ายยืนเงียบไม่โต้ตอบ สีหน้าขาวเผือด สายสุณีย์ซึ่งคิดว่าสุนิสาคงตกใจกลัวเธอ ก็เชือดเฉือนต่อไปอย่างย่ามใจ 

“ฉันจะบอกให้เอาบุญว่าคุณอรรณพน่ะ เขาแค่หลอกเธอไว้ใช้ชั่วคราวเท่านั้น แล้วก็ไม่ใช่ในฐานะเมียน้อยด้วย ถ้าเป็นเมียน้อยเขาก็ต้องเลี้ยงดูเธอเป็นเรื่องเป็นราว ให้เงินให้ทองมั่ง จริงมั้ย? แต่ที่ฉันรู้มา เธอยังต้องทำงานงกๆหาเลี้ยงตัวเองอยู่ไม่ใช่หรืองั้นก็รู้เอาไว้ซะด้วยว่าเธอเป็นได้แค่นางบำเรอชั่วคราวเท่านั้นแหละ เพราะนางบำเรอน่ะเขาไม่ต้องเลี้ยงดูให้เงินให้ทอง นานๆก็เรียกมาใช้งานแก้ขัดสักที เมื่อไรที่คุณณพย้ายกลับกรุงเทพฯ เขาก็ต้องทิ้งเธออยู่ดี หมดประโยชน์แล้วนี่..”


“พอแล้วณีย์ พูดบ้าๆอยู่ได้ คุยกันดีๆไม่ได้หรือ”อรรณพซึ่งมีสีหน้าเคร่งเครียดพูดขัดขึ้นมา

“คุยกันดีๆ? บ้าหรือเปล่า คุณณพอีนี่มันแย่งผัวฉันนะ ทำไมฉันจะต้องพูดดีกับมันด้วย คุณก็เหมือนกัน  อย่านะ อย่ามาทำท่าปกป้องมันมากนัก เดี๋ยวฉันทนไม่ไหวได้ตายกันไปข้างหนึ่งหรอก”  เสียงของสายสุณีย์สั่นด้วยแรงโทสะ

เธอหันมาพูดต่อกับสุนิสาว่า  “เธอต้องเลิกกับผัวฉันโดยเด็ดขาด ไม่งั้นมีเรื่องแน่ เธอยังรู้จักฉันน้อยไป”

 อรรณพลุกขึ้นยืน เดินหายเข้าไปในห้องนอนแล้วกลับออกมาภายในสองสามนาที หิ้วกระเป๋าค้างคืนของสุนิสาออกมาด้วย เขาบอกเธอโดยไม่มองหน้าภรรยาว่า 

“แอ๋ว..กลับบ้านก่อนดีกว่า พี่จะไปส่ง”

 พอได้ยินเช่นนั้น หน้าของสายสุณีย์ก็แดงก่ำขึ้นมาทันที ด้วยความโกรธผสมกับความหึง 

“ไม่ได้!!  ทำไมคุณจะต้องไปส่งมันด้วย ฉันไม่ให้ไป ให้มันกลับไปเองสิ “

“ทำไมต้องขึ้นมึงขึ้นมันด้วย ถ้าอยากจะด่าใครก็ด่าผมแล้วกัน แอ๋วเขาไม่ได้ทำอะไรผิด ถ้าจะมีใครผิดก็คงเป็นผมนี่แหละ”

“หนอย..ทำไมจะไม่ผิด แย่งผัวชาวบ้านก็ต้องผิดทั้งนั้น” แล้วเธอก็หันไปตะคอกใส่สุนิสา  “ อยากถูกสาดน้ำกรดใช่ไหม หรืออยากตายก็เลือกเอา”

 สุนิสาไม่ตอบโต้อะไรทั้งสิ้น ได้แต่มองอรรณพอย่างเศร้าสร้อย น้ำตาปริ่มตา ท่าทางของเธอทำให้อรรณพรู้สึกสงสารมากขึ้น

“ณีย์ จะพูดอะไรก็คิดเสียก่อน บ้านเมืองไม่มีขื่อมีแปหรือไง คิดจะทำร้ายใคร ฆ่าใคร ก็ทำได้โดยไม่เกรงกลัวกฎหมายงั้นหรือ ผมบอกแล้วนะว่าถ้าอยากจะด่าก็ด่าผม อย่าไปด่าคนอื่น”

“ฉันจะด่ามัน จะประจานให้คนในค่ายนี้รู้กันให้หมดเลย ใครจะทำไม อย่านะ! อย่ามาทำตีวงกั้นนะ!!”

ท่าทางเหมือนปกป้องผู้หญิงอีกคนเต็มที่ของสามี ทำให้สายสุณีย์ยิ่งโกรธมากขึ้น เขาไม่มีท่าทางเกรงอกเกรงใจเธอเลยแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังบังอาจจะพาแม่คนนี้หนีไปต่อหน้าต่อตาเสียอีก  คนอย่างเธอมีหรือจะยอม เธอหันไปกราดเกรี้ยวสุนิสาต่อ 

“ออกไปจากบ้านผัวฉันเดี๋ยวนี้นะ มาทางไหนก็กลับไปทางนั้น แล้วอย่าโผล่หัวมาหาผัวฉันอีกล่ะ ถ้ายังดื้อด้านมายั่วผัวฉันอีก ฉันจะเอาให้เสียโฉมหรือไม่ก็ตายไปเลย คอยดู”


 อรรณพไม่สนใจภรรยา เขาเดินเข้าไปหาสุนิสา ดึงแขนเธอจะให้เดินตามเขาออกประตูบ้าน ไปขึ้นรถของเขาที่จอดอยู่บนลานใกล้บ้าน แต่สายสุณีย์ซึ่งโมโหหึงจนเส้นเลือดที่ขมับโปนขึ้นมา กระโดดเข้าขวางหน้า ใช้มือตบลงไปเต็มแรงบนใบหน้าของสุนิสา โดนตรงครึ่งปากครึ่งจมูกพอดีจนเลือดไหลทะลักออกมา แล้วตบต่ออีกหลายที  ใช้เล็บที่แหลมยาวตะกุยลงไปอีกหลายครั้งไม่เลือกที่ จนร่างของหญิงสาวที่ถูกทำร้ายซวนเซไปมา


อรรณพซึ่งเพิ่งหายจากการตกตะลึง โยนกระเป๋าเสื้อผ้าของสุนิสาลงบนพื้น กระโดดเข้าจับตัวภรรยาไว้ แต่ผู้หญิงในยามหึงจนหน้ามืดตาลายมีพลังอย่างมหาศาล สายสุณีย์สะบัดหลุดออกไปได้ เธอกระโดดเข้าคว้าไม้กอลฟ์ของอรรณพที่วางพิงฝาอยู่  ที่เขาเพิ่งเอาออกมาเช็ดทำความสะอาด ยังไม่ได้เก็บเข้าถุง  สายสุณีย์เผ่นโผนเข้าใส่สุนิสาราวกับคนบ้า อรรณพกระโดดตามมา พยายามยื้อยุดดึงไม้กอลฟ์ออกจากมือภรรยา ถึงจะไม่สำเร็จ แต่แรงดึงของเขา ก็ทำให้การหวดสะเปะสะปะลงไปบนเนื้อตัวของสุนิสา ลดพลังความรุนแรงลงไปได้มาก


 ชายหนุ่มร้องบอกสุนิสาให้รีบออกไปจากบ้านโดยเร็ว ขณะที่หญิงสาวผู้นั้นกำลังตกตะลึงทำอะไรไม่ถูก นิคก็โผล่เข้ามาด้วยสีหน้าตกใจ เพราะเสียงร้องกรี๊ดกร๊าดของสายสุณีย์และเสียงตะโกนห้ามของอรรณพดังลั่นออกไปถึงนอกบ้าน ทำให้พวกภรรยานายทหารบ้านใกล้ๆ วิ่งมาแอบดูเหตุการณ์อยู่ห่างๆ


 “อรรณพ! เกิดอะไรขึ้น

 นิคร้องถาม แต่แล้วก็เข้าใจทันที เมื่อเห็นสุนิสานอนหมอบอยู่บนพื้นในสภาพบอบช้ำ หน้าตาเต็มไปด้วยเลือดสดๆ ชายหนุ่มวิ่งพรวดเดียวถึงตัว  พยุงเธอให้ค่อยๆยืนขึ้น ประคองร่างที่สั่นระริกของเธอเอาไว้ ขณะที่อรรณพก็ล้อคร่างของภรรยาเอาไว้แน่น ไม่ให้วิ่งตามไปทำร้ายสุนิสาได้อีก

อรรณพซึ่งดีใจที่เห็นนิคเข้ามาทันเวลาพอดี  รีบตะโกนบอกเขาว่า  “นิค  ช่วยที ช่วยพาแอ๋วไปส่งบ้านหน่อย ทางนี้เดี๋ยวผมจัดการเอง”


นิคพาสุนิสากลับมาบ้าน  แม้ระหว่างที่นั่งรถมาด้วยกันเขาเสนอจะพาเธอไปหาหมอที่โรงพยาบาล แต่สุนิสาก็ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด เพราะไม่ต้องการให้คนรู้จักที่โรงพยาบาลรู้เรื่องที่เกิดขึ้น กลัวเขาจะเอาไปโจษจันท์เป็นอาหารปากอย่างสนุกสนาน เหมือนได้ดูละครทีวี


พราวพรายฟังจบแล้วก็ถามสุนิสาอย่างสงสัยว่า  “แล้วทำไมแอ๋วไม่สู้? ทำไมปล่อยให้เขาทำร้ายเธอข้างเดียวยังงั้นล่ะ”

ที่ถามเช่นนั้นก็เพราะเธอรู้มานานแล้วว่าสุนิสาเป็นคนบู๊ล้างผลาญ บ้าดีเดือด ไม่กลัวใครหน้าไหนทั้งนั้น ถึงจะตัวเล็กแต่ก็แข็งแรง แต่ทำไมถึงยอมให้ภรรยาของอรรณพทำได้ทำเอาแบบนี้ หญิงสาวกำลังสงสัยว่าเพื่อนของเธอซึ่งเป็นคนฉลาด น่าจะมีแผนอะไรบางอย่าง

มีรอยยิ้มอย่างหมายมาดที่พราวพรายไม่เข้าใจ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของสุนิสา 


“เรารู้จักพี่ณพดี เขาเป็นคนขี้สงสาร เอ็นดูคนที่ยอมลงให้เขา ยกย่องให้เกียรติเขา ถ้าจะสู้กันจริงๆเราคงไม่เจ็บตัวขนาดนี้หรอก เมียเขาจะต้องได้แผลไปหลายแผลทีเดียว แต่เราไม่ทำหรอก เราอยู่เฉยๆ ยอมให้เขาเป็นฝ่ายทำเราข้างเดียวไม่ดีกว่าหรือ ให้พี่ณพได้เห็นกับตาว่าเมียเขาเป็นคนอย่างไร เรารู้ว่าพี่ณพสงสารเรามากและโกรธเมียเขา ที่ทำร้ายผู้หญิงตัวเล็กๆที่ไม่มีทางสู้ ”


“เมียพี่ณพทำร้ายแอ๋วขนาดนี้ พี่ณพเองก็ช่วยอะไรแอ๋วไม่ได้เลย แอ๋วไม่คิดจะถอนตัวออกมาบ้างหรือ ถ้ายังติดต่อกับพี่ณพต่อไป เมียเขาอาจจะทำอะไรมากกว่านี้ก็ได้นะ ดีไม่ดีส่งมือปืนมาจัดการกับแอ๋วล่ะ มิตายฟรีหรอกหรือ”


“ขอบใจที่ห่วงเรา แต่เราคงไม่เลิกกับพี่ณพหรอก อย่างน้อยก็ในตอนนี้ “ มีรอยยิ้มน้อยๆบนริมฝีปากของสุนิสา “เราเสียชื่อไปนานแล้วตั้งแต่คบกับพี่ณพ เขาจะต้องรับผิดชอบความเสียหายที่เกิดกับเราตามควร ตอนที่เริ่มคบกับเขาใหม่ๆเราไม่เคยรู้เลยว่าเขาแต่งงานแล้ว เขาบอกอย่างไรก็เชื่อ เราทั้งซื่อและอ่อนต่อโลก โธ่...อย่าลืมว่าตอนนั้นเราอายุยังไม่เต็มสิบเก้าเลย .พราว บอกตรงๆเลยนะว่าที่เราต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้ ก็เพราะพี่ณพมอมเหล้าเรา พอเสียหายไปแล้วเราก็เหมือนกับตกกระไดพลอยโจน ตอนที่รู้ว่าเขามีเมียแล้วเรารู้สึกเหมือนตกนรกเลย เราคิดจะเลิกกับเขา เพราะไม่เคยคิดจะแย่งผัวใคร แต่พี่ณพไม่ยอมเลิก ตามตื๊ออยู่ตลอดเวลา แล้วเราก็ใจอ่อน คิดว่าจะอยู่กับเขาไปเงียบๆ ไม่ต้องการให้เมียเขารู้  ไม่เคยคิดจะแย่งเขามาเป็นของเราแบบเด็ดขาด เพราะถึงยังไงเขาก็มีลูกด้วยกัน” 

แล้วเสียงอ่อยๆของสุนิสาก็เปลี่ยนไป เมื่อกล่าวต่อด้วยสีหน้าที่เจ็บแค้นว่า   “แต่ตอนนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนไปแล้วละ พราว ยิ่งตอนนี้เมียเขามาทำร้ายร่างกายเราขนาดนี้ เราไม่มีทางยอมให้เรื่องผ่านไปง่ายๆหรอก  เรายิ่งต้องเอาคืนเป็นสองเท่าด้วยซ้ำ พราวคอยดูต่อไปก็แล้วกัน”

สองสาวคุยกันได้เพียงแค่นั้นก็ต้องมองหน้ากัน เมื่อมีเสียงเคาะอย่างเร่งร้อนดังขึ้นตรงประตูหน้าบ้าน

“ใครมาน่ะคงไม่ใช่นายนิคลืมอะไรเอาไว้นะ”  พราวพรายบ่น

แต่สุนิสายิ้ม ตาของเธอเป็นประกายแวววับอย่างสมคะเน  

“สงสัยจะพี่ณพ”

พราวพรายรีบเดินไปเปิดประตู จริงดังที่สุนิสาคาดเอาไว้ ผู้ที่มาเคาะประตูคือพันตรีอรรณพ ที่เดินเข้ามาในบ้านอย่างกระหืดกระหอบ  หน้าตาเคร่งเครียด

“ขอโทษนะ คุณพราว ที่มาดึกๆดื่นๆ แอ๋วเป็นไงมั่ง

“นอนอยู่ในห้องค่ะ ท่าทางอ่อนเพลียมาก”

 อรรณพเดินอย่างเร่งรีบ เข้าไปในห้องนอนของสุนิสา หายเงียบอยู่ในนั้นพักใหญ่ ก็พยุงสุนิสาออกมาจากห้อง บอกพราวพรายที่ยังนั่งอยู่ในห้องด้านนอกว่า  

“ผมจะพาแอ๋วไปหาเพื่อนผมที่เป็นหมอ ให้เขาช่วยตรวจดูหน่อยว่าเป็นอะไรมากหรือเปล่า ห่วงก็แผลจากไม้กอลฟ์นั่นแหละ  ดูจากภายนอกก็ไม่เป็นอะไรมากมาย  แต่เราไม่ใช่หมอ ไม่รู้ว่าข้างในจะเป็นยังไงมั่ง”

 พราวพรายรู้สึกโล่งอก เพราะเธอเองก็กังวลกับบาดแผลหลายแห่งของสุนิสาอยู่เหมือนกัน

“ดีแล้วละค่ะ พี่ณพ  พราวเองก็เป็นห่วงแอ๋ว ไปให้หมอตรวจเสียหน่อยจะได้สบายใจขึ้น”

 อรรณพพาสุนิสากลับมาที่บ้านในอีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา เขาพาสุนิสาเข้าไปส่งในห้องนอนแล้วออกมาบอกเธอด้วยสีหน้าที่ค่อนข้างเกรงใจ 

“คุณพราวจะว่าอะไรไหม ถ้าคืนนี้ผมจะกลับดึกสักหน่อย อยากจะอยู่ดูอาการของแอ๋วสักพัก  เป็นห่วงและสงสารเขามาก”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พี่ณพ แอ๋วจะได้สบายใจขึ้น ที่รู้ว่าพี่ณพเป็นห่วงเขา”  รีรออยู่อึดใพราวพรายจก็ถามเขาตรงๆว่า “ทางบ้านพี่ณพจะไม่โกรธมากขึ้นหรือคะ ที่ดึกป่านนี้พี่ณพยังไม่กลับบ้าน ดีไม่ดีตามมาถึงนี่แอ๋วจะยิ่งลำบาก”

 “ช่างเขาเถอะ บ้านหลังนี้เขาไม่รู้จักหรอก คงไม่มา แต่ถ้าบังเอิญมีคนที่รู้ไปบอกเขาแล้วเขาตามมา ยังไงผมก็ต้องปกป้องแอ๋วอยู่ดี แอ๋วต้องเจ็บตัวขนาดนี้เพราะผมแท้ๆ”


 อรรณพกลับเข้าไปในห้องของสุนิสาแล้ว ส่วนพราวพรายก็เข้าห้องของเธอ พยายามจะนอนให้หลับแต่ก็หลับไม่ลง นึกห่วงอนาคตของเพื่อนว่าจะทำอย่างไรต่อไป หญิงสาวคิดว่าถ้าเธอเป็นสุนิสาแล้วเมียเขาตามมาอาละวาด ทั้งด่าทอเสียๆหายๆและทำร้ายร่างกายจนบอบช้ำอย่างนี้ เธอก็คงจะตัดขาดจากอรรณพทันที 


แม้จะสงสารเพื่อนที่ต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้ แต่พราวพรายก็อดนึกเห็นใจภรรยาของอรรณพไม่ได้  ผู้หญิงคนไหนจะทนได้ ที่อุตส่าห์ดั้นด้นเดินทางตั้งไกลมาหาสามี แต่กลับพบว่าสามีสุดที่รักพาผู้หญิงคนหนึ่งมาค้างอ้างแรมด้วยอย่างออกหน้าออกตา มิหนำซ้ำยังแสดงท่าทีปกป้องผู้หญิงคนนั้นโดยไม่เกรงใจภรรยาเลย  ส่วนอรรณพนั้นก็เห็นแก่ตัว เธอเชื่อว่าเขาคงไม่คิดที่จะทิ้งลูกทิ้งเมียของเขาหรอก แต่ในขณะเดียวกันก็คงไม่ยอมเลิกกับสุนิสา  เขาก็คงเหมือนผู้ชายทั่วๆไป ที่ต้องการจะเก็บผู้หญิงสองคนเอาไว้เพื่อความสุขของตัวเองคนเดียว ไม่เห็นใจหญิงผู้เป็นทั้งภรรยาและแม่ของลูก และหญิงที่ถูกเขาหลอกล่อด้วยคารมชาย ให้หลงเข้ามาติดกับอยู่ในวงจรของการแย่งชิงนี้จนดิ้นไม่หลุด 


คิดไปคิดมาแล้วพราวพรายก็ถอนใจยาวกับปัญหารักสามเส้าที่ยังมองไม่เห็นทางจบนี้




Create Date : 15 ธันวาคม 2559
Last Update : 15 ธันวาคม 2559 13:31:54 น.
Counter : 576 Pageviews.

26 comments
  
ผู้หญิงเวลาหึงหวงน่ากลัวนะคะพี่ตุ้ย


บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ฟ้าใสวันใหม่ Home & Garden Blog ดู Blog
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
คนผ่านทางมาเจอ Diarist ดู Blog
สาวไกด์ใจซื่อ Food Blog ดู Blog
tuk-tuk@korat Travel Blog ดู Blog
kae+aoe Parenting Blog ดู Blog
kwan_3023 Diarist ดู Blog
Close To Heaven Food Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 15 ธันวาคม 2559 เวลา:17:16:29 น.
  
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ถึงจะอัธยาศัยดีแค่ไหน เป็นน้อยเขาก็ผิดอยู่ดีแหละค่ะคุณตุ้ย

โดย: หอมกร วันที่: 15 ธันวาคม 2559 เวลา:21:03:03 น.
  
สวัสดียามเช้าวันศุกร์ครับ มีความสูขนะครับ
โดย: หนี่งหน่อง วันที่: 16 ธันวาคม 2559 เวลา:8:00:28 น.
  
โหวตก่อนครับ

ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 16 ธันวาคม 2559 เวลา:23:35:31 น.
  
อ่านแล้วก็คิดว่า สุนิสาตกเป็นของอรรณพอาจด้วย
กรรมเก่าของเธอ แต่ที่ลงทุนยื้อเขาไว้จนปางตายเนี่ย
จะได้บุญหรือได้บาปหนอ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Opey Health Blog ดู Blog
เริงฤดีนะ Sports Blog ดู Blog
ตุ๊กจ้ะ Topical Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 17 ธันวาคม 2559 เวลา:10:12:26 น.
  
อ่านแล้วก้ได้แต่เห็นใจทั้งสองฝ่าย คงจะโทษผู้ชายนั่นแหละค่ะ ว่าเห็นแก่ตัวอย่างที่สุด

ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: Maeboon วันที่: 17 ธันวาคม 2559 เวลา:15:27:42 น.
  
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
มาส่งกำลังใจค่ะ
รักสามเส้า จะสงสารใครดีเน๊าะ
โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 17 ธันวาคม 2559 เวลา:19:37:00 น.
  
ส่งกำลังใจก่อนนะคะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
สายหมอกและก้อนเมฆ Food Blog ดู Blog
Sweet_pills Food Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Diarist ดู Blog
haiku Music Blog ดู Blog
kae+aoe Parenting Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 18 ธันวาคม 2559 เวลา:14:19:05 น.
  
เปนเรื่องที่พูดยากมากค่ะ ปัญหาสามเส้า
ถ้าคนที่ยอม ยอมที่ออกไปดีกว่า

ไม่ได้ต้องการชนะ แต่ยอมแพ้ค่ะ แต่ชนะใจตัวเอง

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ตุ๊กจ้ะ Topical Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog


โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 18 ธันวาคม 2559 เวลา:23:18:59 น.
  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
-------------
ใกล้ปีใหม่อีกแล้วนะครับ...ขอคุณนะครับสำหรับคอมเม้นท์และคะแนนโหวต
โดย: ขุนเพชรขุนราม วันที่: 19 ธันวาคม 2559 เวลา:15:32:22 น.
  
ขอบคุณค่ะคุณตุ้ย

โดย: หอมกร วันที่: 20 ธันวาคม 2559 เวลา:9:06:27 น.
  
สวัสดีค่ะ

อ่านจบแล้วได้แต่บอกว่าผู้ชายอย่างอรรณพเลวและเห็นแก่ตัวมาก

อยากเห็นจุดจบผู้ชายแบบนี้ค่ะ

สงสารแอ๋วเหมือนกันนะ เริ่มต้นจากโดนหลอก แล้วตอนนี้กลายเป็นความแค้นล่ะ
โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 20 ธันวาคม 2559 เวลา:14:07:07 น.
  
อ่านแล้วอยากรู้เหมือนกันว่าปัญหานีัจะจบอย่างไร

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
คนบ้านป่า Pet Blog ดู Blog
อาจารย์สุวิมล Diarist ดู Blog
The Kop Civil Movie Blog ดู Blog
ก้นกะลา Music Blog ดู Blog
mambymam Music Blog ดู Blog
สมาชิกหมายเลข 3016924 Photo Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
comicclubs Diarist ดู Blog
Opey Pet Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: newyorknurse วันที่: 21 ธันวาคม 2559 เวลา:4:54:06 น.
  
เรื่องราวของรักสามเศร้านี่ เศร้าและน่าลำบากใจจริงๆค่ะ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ALDI Food Blog ดู Blog
mcayenne94 Home & Garden Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

ขอบคุณโหวตค่ะพี่ตุ้ย

โดย: mambymam วันที่: 21 ธันวาคม 2559 เวลา:7:40:48 น.
  
มาอ่านต่อ รักสามเส้าเรา 3 คน
รักนักมักเป็นทุกข์แบบนี้เนาะ
ขอบคุณโหวตด้วยครับ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
สายหมอกและก้อนเมฆ Photo Blog ดู Blog
sawkitty Diarist ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: moresaw วันที่: 21 ธันวาคม 2559 เวลา:7:57:36 น.
  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

-----------------------

ส่งกำลังใจให้คนเขียนดีกว่า อิอิ
อยากให้ผู้หญิงสองคนหูตาสว่าง ไปตบตีเพื่อแย่งผู้ชายเลว ๆ เพื่ออะไร

ขอบคุณสำหรับกำลังใจด้วยค่ะ
โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 21 ธันวาคม 2559 เวลา:9:52:14 น.
  
แวะมาเยี่ยมพี่ตุ้ยและส่งกำลังใจค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
คนบ้านป่า Pet Blog ดู Blog
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
mambymam Music Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: pantawan วันที่: 21 ธันวาคม 2559 เวลา:14:20:43 น.
  
แวะมาทักทาย
ขอบคุณโหวดค่ะ
โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 21 ธันวาคม 2559 เวลา:18:50:12 น.
  
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

มาส่งกำลังใจให้พี่ตุ้ยค่ะ
ราตรีสวัสดิ์นะคะ
โดย: Sweet_pills วันที่: 21 ธันวาคม 2559 เวลา:23:48:27 น.
  
อ่านเเล้วติดเลย อยากรู้ตอนจบ ผู้ชายจะมีจุดจบยังไงนะ สงสารผู้หญิงนะคะ รักสามเส้า..

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: Quel วันที่: 22 ธันวาคม 2559 เวลา:18:59:06 น.
  
น่าสงสารค่ะ สุนิสาเหมือนตกกระไดพลอยโจนเลย
แต่เมียเค้ามาอาละวาดนี่ ก็ต้องตัดใจแล้วละค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
mambymam Home & Garden Blog ดู Blog
Rinsa Yoyolive Photo Blog ดู Blog
lovereason Book Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 22 ธันวาคม 2559 เวลา:21:43:52 น.
  
ฉากนี้สมจริงมากๆ ระหว่างแม่ยาย ลูกเขย ภรรยา และผู้หญิงอีกคน
อ่านแล้วของชักขึ้น เอาใจช่วยสุนิสาน่ะครับ
โหวต Literature Blog
โดย: Insignia_Museum วันที่: 23 ธันวาคม 2559 เวลา:21:25:51 น.
  
บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
Tristy Food Blog ดู Blog
tuk-tuk@korat Travel Blog ดู Blog
ที่เห็นและเป็นมา Music Blog ดู Blog
haiku Art Blog ดู Blog
mariabamboo Photo Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
สองแผ่นดิน Photo Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

มาอ่านเรื่องราวสนุก ๆ ค่า
โดย: Close To Heaven วันที่: 25 ธันวาคม 2559 เวลา:0:15:02 น.
  
ส่งกำลังใจให้งานเขียนของพี่ตุ้ยนะคะ


ดอยสะเก็ด Literature Blog

โดย: กาปอมซ่า วันที่: 25 ธันวาคม 2559 เวลา:20:05:01 น.
  
ยังไงคนผิดก็คือผู้ชายค่ะ ฟันธง




บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
หอมกร Movie Blog ดู Blog
สองแผ่นดิน Photo Blog ดู Blog
Rinsa Yoyolive Travel Blog ดู Blog
mastana Literature Blog ดู Blog
The Kop Civil Movie Blog ดู Blog
mariabamboo Photo Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: ตุ๊กจ้ะ (ตุ๊กจ้ะ ) วันที่: 26 ธันวาคม 2559 เวลา:21:04:15 น.
  
บทนี้ คล้าย ๆ กับข่าวดังใน นสพ. ตอนนี้เลยนะคะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
mambymam Home & Garden Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Literature Blog ดู Blog
ที่เห็นและเป็นมา Music Blog ดู Blog
pantawan Health Blog ดู Blog
toor36 Education Blog ดู Blog
Rinsa Yoyolive Travel Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: ALDI วันที่: 27 ธันวาคม 2559 เวลา:5:31:01 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ดอยสะเก็ด
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 49 คน [?]



Group Blog
ธันวาคม 2559

 
 
 
 
1
2
3
4
6
7
8
9
10
11
12
13
14
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
28
29
30
31
 
Friends Blog
[Add ดอยสะเก็ด's blog to your weblog]