<<
สิงหาคม 2550
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
1 สิงหาคม 2550

ตากแดดร้อนจะแย่...ขายได้บ้างมั้ยคะ??

มาแล้วจ้า...หลังจากไม่สามารถเข้าบลอคตัวเองได้ เนื่องจากอาถรรพณ์พระจันทร์เต็มดวง อยู่ ๆ พู่ก็กลายเป็น unknown user ไป พอจะเข้าไปทักทายใครเขา จขบ. บางบลอคไม่รับคอมเม้นท์คนที่ไม่ log in เลยต้องก้มหน้ารับชะตากรรมหมาหัวเน่า (แต่..ผมหอมนะยะ) ไปคนเดียว

วันนี้มีรูปอะไรมาให้ดู แถวบ้านที่พู่อยู่ เป็นเขตต่อระหว่างเมืองที่เจริญแล้วกับเมืองเล็ก ๆ ที่ยังมีไร่ข้าวโพด และทะเลสาปอยู่เต็มไปหมด วันนั้นพู่ขับรถผ่านปั๊มน้ำมัน แล้วเหลือบตาไปเห็นรถที่ชาวไร่เอาข้าวโพดมาขายเอง ขับรถผ่านไปแล้วตั้งไกล แต่ยังนึกถึงผู้ชายคนนี้ยืนตากแดดร้อนเปรี้ยงขายข้าวโพด

นึกในใจ "เขาจะขายได้เหรอ คงขายไม่ดีหรอก"



แล้วภาพเชิงซ้อน เหมือนคนดูหนังก็ฉายได้เองในหัว โดยไม่ต้องมีเครื่องฉาย แต่เปลี่ยนรถกะบะสีขาวเป็นสีน้ำเงิน เปลี่ยนคนขายผู้ชายเป็นผู้หญิง ไม่ต้องรอให้หนังฉายซ้ำในหัวอีกรอบ พู่เลี้ยวรถกลับไปหาพ่อค้าคนนั้นทันที

สงสารพ่อค้าอ่ะ จะว่าเห็นใจคนหัวอกเดียวกันก็ได้ ที่บ้านพู่ก็ทำสวนทำไร่แบบนี้แหล่ะ แต่มาทำเอาตอนแก่แล้ว(ที่ว่าแก่นี่หมายถึงแม่ตุ๊กตา) รกรากที่บ้านเป็นคนกรุงเทพ อยู่มานานจนพบสัจธรรม ว่ากรุงเทพไม่น่าอยู่เอาซะเลย แม่ก็เลยย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด ส่วนบ้านที่กรุงเทพให้ลูก ๆ อยู่ ด้วยความที่แกใจดีก็มักมีคนเอาไร่นามาจำนอง จากบ้านไร่ที่มีที่ไม่เท่าไหร่ ก็ขยายพื้นที่ออกไป แม่เขาเลยปลูกอะไรต่อมิอะไรเต็มไปหมด มีทั้งข้าว กล้วย มะม่วง สับปะรด ข้าวโพด ถั่วแขก มะขาม สัมโอ ฯลฯ

ที่ไร่ก็อาศัยจ้างคนงานมาทำกันทั้งครอบครัวอยู่หลายครอบครัว แบบสร้างบ้านให้อยู่เสร็จสรรพ อยู่ไปอยู่มาคนงานหนีเข้ากรุงค่ะ พวกเขาอยากไปทำงานโรงงานแทน จำได้ไม่ลืมคือขาดคนงาน แล้วข้าวโพดเต็มไร่เลย

ลองดูสิ ว่าเขาทำกันยังไง แม่กับลูก ๆ ตะลุยไร่ข้าวโพด หักด้วยมือทีละฝัก ขอบอกว่าร้อนโคตร ๆ เหนื่อยมากค่ะ ที่หนุกกว่านั้นคือ ทั้งคันทั้งโดนต้นข้าวโพดบาด

ตกตอนดึกก็นั่งปิ้งข้าวโพดกิน ทั้ง ๆ ที่แม่ห้ามว่ากินไม่ได้ เพราะมันเป็นข้าวโพดส่งโรงงานทำอาหารสัตว์ ก็กินได้นะ แต่แข็งมากไม่มีรสชาดเลย สรุปคือไม่อร่อยแค่นั้นเอง



งานทำไร่ทำสวนเป็นงานหนัก (ทำเป็นพูดดี ทั้ง ๆ ที่จริงพู่ก็ไม่ได้ทำหรอก) มีแต่แม่ที่ทำจริงจัง พู่กับแม่เคยเอากล้วยจากสวนใส่รถกะบะ ขนไปขายแม่ค้าในเมือง จำได้จนตายว่าขายได้หวีละ 2 บาท ตอนที่แม่ค้าบอกราคา โกรธมากค่ะ แทบจะเอากล้วยฟาดหน้าแม่ค้า

ต๊าย...แรงงานคนนะโว้ย ทำไมมันถูกแบบนี้

"แม่กลับบ้าน ไม่ต้องขายแล้ว ปล่อยกล้วยให้มันเน่าคาสวน"

แม่แกก็ไล่พู่ไปไกล ๆ แล้วแกก็ขาย เพราะถ้าไม่ขาย มันก็คงเน่าจริง ๆ ส่วนมะม่วง มะขาม จะมีพ่อค้าจากตลาดสี่มุมเมือง มาเหมาซื้อถึงสวน เวลาพวกนี้มา พู่ชอบทำหน้ายักษ์ไล่แขก ออกอาการไม่พอใจอยู่บ่อย ๆ แม่ต้องเอาพู่ไปแอบท้ายสวน ก็ราคาที่พวกนี้มารับซื้อ ให้ราคาต่ำมาก

เมื่ออยากขายเองให้ได้ราคาดี แม่เขาเคยเอาผลไม้มาขายที่งานเกษตรแฟร์ โดยมีลูก ๆ ผลัดกันมาช่วย งานนั้นก็สนุกดี นิสิตหนุ่มหน้าเดิม ๆ วนเวียนมาซื้อผลไม้แทบทุกวัน คงกะมาดูยายป้านี่มีลูกสาวทั้งหมดกี่คน แม่เขาใจดีด้วยแหล่ะเห็นเป็นลูกค้าประจำเลยแถมแหลก

ตอนหลังแม่แกพัฒนาแอบย่องตอดไปขายข้างทาง ตากแดดร้อน ๆ แบบพ่อค้าฝรั่งในรูป ต้องขอร้องแม่ให้เลิกทำ

"พอเถอะแม่ พู่กลัวรวย"



พ่อค้าคนนี้แกขายตากแดดจริง ๆ ไม่มีร่มเงาตรงไหนให้แอบเลย แกตัวแดงไปหมด แอบถ่ายแต่ข้างหลังนะ พู่ไม่กล้าไปถ่ายแกข้างหน้าอ่ะ...เกรงใจ



ราคาข้าวโพดวันนี้ปิดที่ 1 โหล $4 ขอครึ่งโหลก็พอค่ะ อยากช่วยแต่กินมากขนาดนั้นไม่ไหว หมดแล้วจะมาซื้อใหม่ แกขายพริกหยวกกับมะเขือเทศนิดหน่อย ท่าทางจะเพิ่งเด็ดมา ยังเลอะดินอยู่เลย ซื้อพริกหยวกมาด้วย



แกแถมข้าวโพดมาให้พู่ฝักหนึ่งด้วย ข้าวโพดกลางแดดเปลือกมันเหี่ยวเชียว ถ้าซื้อในห้างติดแอร์ถูกกว่านี้ ใหญ่กว่านี้ เลือกเองได้ด้วย แต่ซื้อพ่อค้าคนนี้เลือกไม่ได้อ่ะ แกจัดใส่เป็นถุงไว้แล้ว



หลังจากวันนั้น พู่ขับรถไปจุดเดิมอีก 3 หน อยากไปซื้อกับแกอีก แต่ไม่เจอ กะว่าพรุ่งนี้จะไปใหม่ ช่วยชาวไร่ดีกว่าซื้อจากพ่อค้าคนกลาง แปลกแต่จริงว่างานที่ใช้แรงงานมากอย่างเกษตรกรรม แต่ค่าแรงได้นิดเดียว แถมต้องมองฟ้าคอยลุ้น ว่าฝนจะตกมั้ยหว่าอยู่ตลอดเวลา

ถ้าวันหนึ่งไม่มีใครอยากทำงานหนักแบบนี้อีก แล้วเราจะกินอะไรกัน



ลป. ตอนนี้คุณนายตุ๊กตา หยุดกิจการทำไร่ชั่วคราว หวังว่าแกจะปิดกิจการถาวร แต่พู่ว่าเดี๋ยวแกก็กลับไปทำใหม่ นี่ดีแต่ว่าคนงานหายากหรอกนะ..ฮะ ฮะ


Create Date : 01 สิงหาคม 2550
Last Update : 24 ตุลาคม 2550 23:03:59 น. 13 comments
Counter : Pageviews.  

 
แวะมาซื้อผลไม้ครับ
มีเปลือกทุเรียน หวานๆให้ผมบ้างหรือเปล่าครับ

ท่าทางจะใจร้อน เหมือนกันนะ


โดย: ไม่ง่วงครับ วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:19:42:35 น.  

 
ข้าวโพดสีสวยจังค่ะคุณชมพู่
รสชาติเหมือนที่เมืองไทยไหมหนอ ??


โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:20:08:59 น.  

 
อา..อยากกินข้าวโพด อบเนย..
หวานๆ หอมๆ

คนใช้แรงมาก มัก ได้เงินน้อย....จริงด้วยครับ


โดย: แร้ไฟ วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:20:11:24 น.  

 
เหมือนกันเลย
ชอบซื้อแบบชาวสวนเอามาขายเอง ได้คุยด้วยก็มีความรู้เพิ่มขึ้นไปอีก

แล้วเห็นใครหาบอะไรมาขายไม่ได้ คอยซื้อตลอด เห็นใจ หาบหนัก ช่วยซื้อนิดหน่อยก็ยังดี


โดย: เอ๊กกี่ วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:20:58:10 น.  

 
เออ น่าสงสารจริงๆ

บ้านเรายังมีตลาดนัดมีไรมาลงของขายได้ ที่เมกานี่ถ้าไกลออกไปก็ไกลโคดๆ แถมผู้คนห้างร้านก็ไม่ค่อยมี แล้วจะขายได้เท่าไหร่กันเี่นี่ย (ตอนไปเที่ยวรีโน ขับรถกันไปก่อนเข้าถึงตัวเมืองอ่ะ อาอี๊ยังพูดเลย ว่าบ้านนอกที่เมกานี่มีแต่ภูเขาหัวโล้นกับทุ่งหรอมๆแหรมๆ)


โดย: Pat จ้า (Uchiara) IP: 24.136.23.53 วันที่: 2 สิงหาคม 2550 เวลา:10:03:50 น.  

 
พาอาอี๊ไปดูอะไรหรอม ๆ แหรม ๆ

ตลาดนัดที่นี่ก็มี farmer market ไงภัทร แต่คึกคักสู้ไทยไม่ได้หรอก


โดย: ชมพู่แก้มแหม่มของแม่ตุ๊กตา วันที่: 2 สิงหาคม 2550 เวลา:19:16:37 น.  

 
อ๊ะๆ คิดไรหว่า

แต่จิงของพู่อ่ะหล่ะ มันมี farmer market แต่ขอโทด แถวบ้านอิชั้นมันไม่ค่อยมีมาตั้งบ่อยๆอ่ะค่ะ นาน น๊าน ฤกษ์งามยามดีก็จะมีมาตั้งแถวๆ city hall ทีนึง

คือที่ซุกหัวนอนเรามันอยู่ในใจกลางเมืองเลยอ่ะ
แล้วเราก็ไม่ใช้รถ เพราะไม่มีที่ให้มันจอด ค่าจอดแพงกว่าค่าน้ำมัน เปลือง
เพราะเหตุผลนี้ถึงออกไปซื้อแถว farmer market ไ่ม่ได้ไง(มันอยู่คนละเมืองเลย ไกลมั่กๆ) แล้วถ้าจะรอผักสดจากไร่มาตั้งขาย สงสัยต้องแทะตึกแถวบ้านกินไปพลางๆก่อน


โดย: uchiara IP: 24.136.23.53 วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:11:16:54 น.  

 
ภัทรอยู่ Chicago ใช่มั้ย

farmer market ที่นี่พู่ก็ไม่ค่อยได้ไปหรอก แต่ถ้าได้ไปจะชอบมาก
ที่ไม่ได้ไปเพราะ farmer market เป็นแบบเร่ มาเปิดเฉพาะวันพฤหัส
บางทีกะว่าจะไปแล้วลืมวันก็อด

เดี๋ยวนี้ชาวไร่ฝรั่งน่าสงสาร โดนชาวไร่ม้งยึดครองตลาดแล้ว
ฝรั่งเวลาขายมีแต่ของซ้ำ ๆ กัน ข้าวโพด พริกหยวก มะเขือเทศ หอมใหญ่ มันฝรั่ง
ส่วนพี่ม้งแกปลูกทุกอย่างเลย ตัวเลือกมีเยอะกว่า ก็ขายดีกว่า

เวลาเห็นใครยืนเหงา ขายอะไรไม่ได้ อยากจะไปช่วยซื้อสักสิบเข่ง


โดย: ชมพู่แก้มแหม่มของแม่ตุ๊กตา วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:17:34:53 น.  

 
ปิ๊งป่อง ถูกต้องนะคร้าบ (รู้ได้ไงอ่ะ ดูไอพีเหยอ)


จะว่าไปพู่มีโอกาสช่วยอุดหนุนเขาก็ดีแล้วล่ะ ได้บุญๆ


โดย: uchiara IP: 24.136.23.53 วันที่: 5 สิงหาคม 2550 เวลา:9:45:12 น.  

 
เปล่า ไม่ได้ดูไอพี ก็เราสองคนเป็น MUA members เหมือนกันไง
ก็ไปดู profile น่ะสิ


โดย: ชมพู่แก้มแหม่มของแม่ตุ๊กตา วันที่: 5 สิงหาคม 2550 เวลา:23:12:34 น.  

 
โฮ่ย ถึงบางอ้อ

ว่าแต่พู่อยู่รัฐไรอ่ะ (ถามเสร่อแมะ เข้ามาป้วนเปี้ยงบ๊อกเขาอยู่นาน ไม่รู้ว่าเจ้าของอยู่ไหนอ่ะเออ)


โดย: uchiara IP: 68.79.154.94 วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:5:08:37 น.  

 
บล็อกนี้อ่านตั้งแต่แรกแล้วแต่ไม่ได้เม้นต์อ่ะ อิอิ ว่าแต่คุณพู่อยู่รัฐไหนคะ

ญาติของแฟนเค้าอยู่ ฟิลาเดลเฟีย ยีนส์ยังไม่รู้เลย ว่าอยู่รัฐอะไร

รู้แต่ว่าหนังเรื่องนี้ยีนส์เคยดูแล้ว อิอิ


โดย: ยีนส์ (Atomix1976 ) วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:16:18:18 น.  

 
อ่านแล้วอิน เรื่องผู้ประกอบการรายใหญ่รายย่อย(เพิ่งเรียนเรื่องสิทธิบัตรมา แล้วพูดถึงเรื่องสิทธิบัตรการเกษตรด้วยเลยยิ่งอินไปใหญ่เลย)

ชาวสวนไม่มีทางสู้ได้เลยยยยยยยย เอ๋ก็ชอบซื้อของจากผู้ผลิตโดยตรงเหมือนกันค่ะ แพงกว่า บางทีของก็คุณภาพด้อยกว่า แต่ต้นทุนเค้ามีมากกว่าห้างใหญ่ๆที่พร้อมกว่าหมดทุกด้าน


โดย: *~~thymos~~* วันที่: 27 ตุลาคม 2550 เวลา:20:05:48 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
ชมพู่แก้มแหม่มของแม่ตุ๊กตา
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




[Add ชมพู่แก้มแหม่มของแม่ตุ๊กตา's blog to your web]