เมนู ไข่กระทะ


ไข่กระทะ ปะทะ บาแก็ต ญวนผสมฝรั่งเศส กลายเป็นอาหารเช้ายอดนิยมของเวียตนาม ดีงามมาถึงคนไทย ดูดีมีจริต

     กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ได้พาแขกแก้วไปเยือนอุดร-หนองคาย  พูดตรงๆบอกจริงๆ คือ เป็นไกด์พาเที่ยว
เที่ยวกับช้อปปิ้งจะพลาดตลาดริมโขงได้เยี่ยงไร เดินเป็นพระยาน้อยชมตลาด ขยับเขย่ง จ๊ะโท่งจ๊ะ จิงโจ้งจิง เอ้า แม่น้ำโขงกั้นเขตประเทศไว้ แต่ไม่กั้นดวงใจ......ตามกระบวนเพลงชุมนุมเผ่าไทย
        พระยาน้อยชมตลาดไม่ได้ปะมะเจิงขายแป้งน้ำมัน แต่เม้ยมะนิกแม่ขายกระทะที่มีหูสองหู ใบน้อยจ้อยมินิ นัยว่าทำด้วยสังสะสีบางเบา ตอนนั้นก็เม้าท์มอยฝอยฝากันว่า สงครามเวียตนาม เครื่องบินถูกสอยร่วงเยอะ เลยเอามาทำกระทะกระทิงจิงโจ้งจะ กะละมังถังแตก  วางขายริมโขงเกินจะคณานับ ถูกเหมือนได้เปล่า ใครเล่าจะไม่ซื้อ ก็หยิบยกโหลมาไว้ก่อนเพราะเพลานั้นกำลังคลั่งเรื่องแปลเหมาโหลถูกกว่า  อาษา  ขอจิตเมตต์
       จากวันนี้มาถึงวันนี้ กระทะใบจ้อยกระร่อยกระหริบ ไม่เคยถูกหยิบจับมาใช้งาน จะเอาไปทำอะไรก็ดูไม่เหมาะไม่ควร   เพราะงามสามโลกก็เหลือหา สมเป็นเครื่องโภชนาวิเศษสุด  ไม่ควรคู่ผู้ใดในมนุษย์ ควรสมมติแต่ไข่กระทะอย่างเดียวเท่านั้น
    งั้นเรามาทำไข่กระทะกัน ใครไม่มีกระทะที่ว่าลองไปหาซื้อดูที่ร้านอุปกรณ์เครื่องครัว ขายออนไลน์ก็มี  ต้องซื้อหามาให้ได้ มิเช่นนั้นจะไม่ครบเครื่องเรื่องไข่กระทะ มิตรงจริตดิษฐ์จรัส
     เตรียมไข่ไก่สด ย้ำไข่ไก่ เพราะน้องเป็ดจะมีไข่ที่คาวคละคลุ้งกว่า หมูสับ กุนเขียง และหมูยอ ขาดไปก็จะมิใช่ญวน  หอมเจียวไม่เลี้ยวลด ต้นหอม และพริกไทย เป็นยาดำเข้าแทรก
      เตรียมหน้ากันก่อน เหมือนตื่นเช้าต้องแต่งหน้ากระนั้นแหละ จะดูงามงดรสเด็ดก็ตรงหน้าตา เริ่มด้วยรวนหมูสับกับเนย ใส่น้ำมันสักนิดอัตราส่วนให้เหมาะเหม็งกับหมู เหยาะซอสถั่วเหลืองยี่ห้อตามใจจะผูกสมัคร เจือพริกไทย รสโอชาจะหาไหนเทียมเทียบ ครั้นหมูสับรวนสุกก็ตักพักไว้
      ตั้งน้ำเดือดลวกหมูยอพองาม แล้วตามด้วยลวกกุนเชียงให้สุก เวลาทอดจะได้ไม่ไหม้ หมูยอหั่นเป็นเส้นยาวสองสามนิ้ว ไม่ต้องยาวไปมัดใจใคร ยาวไปจะพันคอ ทอดกุนเชียงอย่าให้ไหม้ หั่นยาวเทียบเคียงหมูยอล้อไล่เพื่อวางเรียง
     สามสี่...หรีดพร้อม   กระทะพร้อม เอาขึ้นตั้งไฟอ่อน  ใส่น้ำมันและเนยพอคั่วกลั้วกระทะ ตอกไข่ใส่ สองฟองให้ไข่น้องแผ่สยายไปริมขอบกระทะ เน้นไข่แดงชูชัน ดึงดูดตา  คะเนด้วยตาว่าไข่พอสุก  ไม่ให้สุกเต็มที่ เคล็ดอร่อยจะลับลี้เแอบซ่อนอยู่ตรงนี้
      มาถึงกระบวนการเติมแต่งหน้า ก็ขยับโรยหมูสับ เขยิบจับกุนเชียงและหมูยอ เรียงประดับ โรยด้วยหอมเจียวกรุ่นกลิ่นละมุน ไม่ต้องใช้ผักชีโรยหน้า จะดูปลอม ควรแต่ต้นหอมหั่นสั้นยาวตามตระกูลสกุลวงศ์  เหยาะพริกไทยจะขาวดำตามจิตประดิพัทธิ์ ไม่ต้องถามไถ่ให้รำคาญใจว่าโรยพริกไทยเพิ่มไหมคร้า แบบร้านสเต็ก
      ครั้นจะเริ่มรับประทานก็ควรคิดพินิจให้ดีว่า จะเหยาะซอสมะเขือเทศ หรือซอสพริก ตามด้วยซอสถั่วเหลือง  ถ้าจะให้เอมโอษฐ์ ครบเครื่องเรื่องอาหารเช้าเวียตนาม ต้องแนมกับ ขนมปังฝรั่งเศสที่เพรียกว่า บาแก็ต ขนมปังกรอบนอก นุ่มเหนียวใน มีรูปโฉมโนมพรรณพิเศษ เป็นทรงยาวราว 2 ฟุต วัดโดยรอบ 2-3 นิ้ว เนื้อในเป็นโพรงอากาศ  คนฝรั่งเศสจะไม่ใช้มีดฝาน แต่ใช้มือบิแบ่งเอาพอคำดูดีมีกิริยา ส่วนไทยเราก็ตามแต่จะคิดใคร่ครวญทำอะไรได้ตามใจแท้อยู่แล้ว
      อาหารเช้าแบบเวียตนาม  มีมาช้านาน ไม่มีนามสกุลโบราณ มีแต่นามสกุลทรงเครื่อง คือมีเครื่องเยอะเรื่องแยะกว่าปกติ  ชอบเยี่ยงไรก็จัดกันไปไม่ก่นว่าถักทอวาจามาค่อนใส่กัน....  เจ้าว่างามก็ต้องงามไปตามเจ้า
     แววตะวันวาดฟ้า : เขียนความ




Create Date : 08 พฤษภาคม 2560
Last Update : 8 พฤษภาคม 2560 21:59:52 น.
Counter : 541 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สมาชิกหมายเลข 3665241
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



พฤษภาคม 2560

 
2
3
4
5
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
8 พฤษภาคม 2560
All Blog