Somebody's me... Nobody's know.. You are what you thinks.. and.. I am who i am.. Whatever will be, will be..
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2559
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
15 ธันวาคม 2559
 
All Blogs
 
ถนนสายนี้มีตะพาบ 168 : ความหวั่นไหวของคุณพ่อนักเล่านิทาน





ถนนสายนี้มีตะพาบ168

ความหวั่นไหวของคุณพ่อนักเล่านิทาน

โจทย์โดยคุณเป็ดสวรรค์



ทักษ์ไม่เคยคิดเลยว่าการได้รู้จักหญิงสาวซึ่งเป็นครูพละของลูกสาวที่เผอิญมาพักอยู่ห้องติดกันและได้ให้ความช่วยเหลือหล่อนจากเหตุการณ์คับขัน จะทำให้เขาและหล่อนต้องมาผูกพันกันนับแต่ตัดสินใจเปิดประตูให้หญิงสาวร่างเล็กก้าวเข้ามาในห้อง

น้ำหอมนอนหงายกางแขนขาขวางเต็มเตียงเป็นที่น่าขยาดน้อยเสียเมื่อไหร่ทักษ์ตามเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างหล่อนแล้วมองลูกสาวอย่างเอ็นดู ตัวเขาเองชินแล้วแต่หญิงสาวข้างกายนี่สิ...

“คุณแน่ใจนะครับว่าจะนอนกับแก”

“แน่ใจสิคะ” ปิ่นมณีเงยหน้าสบตา“ถ้าคุณอนุญาต”

“ได้อยู่แล้ว”

ทักษ์ยิ้มมุมปากแล้วก้มมองหน้าหญิงสาวที่พอสบตาเขาแล้วเมินไปอีกทางท่าทางเงอะงะของหล่อนทำให้ชายหนุ่มนึกขำในใจปิ่นมณีนั่งริมเตียงยกแขนน้ำหอมวางข้างตัว แล้วเอื้อมไปยกแขนอีกข้าง แต่เด็กน้อยพลิกตัวด้วยความรำคาญขาป้อมๆ วาดตะแคงฟาดเข้าให้ที่สะบักหลังปิ่นมณีจนล้มคว่ำบนเตียง

“โอ๊ย! น้ำหอมทำไมนอนดิ้นจัง”

หล่อนตั้งสติได้ตะแคงข้างมาทางน้ำหอม เจอขาเล็กๆชี้เด่มาตรงหน้าแล้วตวัดคีบเอวหล่อนราวกับหมอนข้าง ปิ่นมณีหน้าเหยเกจะยกขาอวบเล็กออกจากตัวแต่แล้วก็ต้องตกใจนิ่งขึงเพราะได้ยินเด็กน้อยละเมอ

“คุณแม่ขา... น้ำหอมคิดถึงคุณแม่น้ำหอมอยากกอดคุณแม่”

“เอ่อ น้ำหอมจ๊ะ” ปิ่นมณีพยายามเบี่ยงตัวออก แต่มือน้อยยังกอดเอวหล่อนแน่น

“คุณหนวดทำไงดี” หล่อนถามเสียงเบาขอความช่วยเหลือ

ทักษ์เผลอลูบหนวดหรอมแหรมเบาๆ แล้วบอก “เดี๋ยวผมจัดการเอง” พูดจบลงนั่งคุกเข่าบนเตียง ยกขาแขนลูกสาวออกจากตัวหล่อนแล้วจัดท่าทางให้หันนอนตรงหัวนอนก่อนจะยกตัวอวบป้อมลากขึ้นไปนอนหนุนหมอนด้วยความชำนาญ

ปิ่นมณีเท้าสองแขนโก้งโค้งลุกขึ้นนั่งคลำสะโพกตัวเองป้อยๆหน้ามุ่ย “อีกหน่อยฉันว่าน้ำหอมไปเรียนต่อยมวยดีกว่าดูมีแวว”

“หืม” ทักษ์หันมามองเมื่อลงนั่งข้างเตียง“ลูกสาวผมออกจะเรียบร้อย”

“ร้อยก็เรียบมากกว่าสิคะ” หล่อนค้อน “จระเข้ฟาดหางฉันซะจุกเลย”

“ผมว่าถ้าไม่อยากจุกกว่านี้คุณควรจะไปนอนเตียงเล็กนั่น” ทักษ์จัดแจงห่มผ้าให้ลูกสาวไม่สนใจมองคนเจ็บ

ปิ่นมณีหน้ายู่ตอบ “สุภาพบุรุษไล่ผู้หญิงลงจากเตียงแบบนี้หรือคะ”

“ถ้ายังอยากรอดกลับบ้านพรุ่งนี้”เขามองสบตาหล่อนตรงๆ “ผมว่าคุณทำตามที่บอกดีกว่า”

“พูดซะน่ากลัว” ปิ่นมณีหน้าแดงก่ำ อดวูบไหวในคำพูดสองแง่สองง่ามของชายหน้าหนวดไม่ได้ “ฉันขอโทษนะคะ ที่มากวนคุณ มันค่อนข้างเป็นเหตุผลงี่เง่ายังไงก็ไม่รู้”

หล่อนเสียงอ่อยลุกย้ายไปนั่งเตียงเล็กริมประตูระเบียงมองทักษ์หย่อนตัวกึ่งนั่งกึ่งนอนข้างลูกสาว

“ไม่เป็นไรครับ” เขาเหลือบมองหล่อน “แต่คราวหน้าอย่าทำแบบนี้กับใคร”

“ทำไมคะ”

“ไม่มีอะไรหรอก คุณอาจจะไม่โชคดีถ้าเป็นคนอื่น”ทักษ์ขยิบตาซ้ายใส่หล่อนจนหนวดกระดิก “ผมขอตัวเข้าห้องน้ำก่อนคุณก็พักเถอะ”

ปิ่นมณีมองตามนึกถึงคำพูดชายหนุ่มแล้วรู้สึกว่าหล่อนไว้ใจคนมากไปถ้าหากเขาไม่ใช่คนดี มีหวังหล่อนคงไม่รอด แต่ก็ยังดีที่มีน้ำหอมอยู่ด้วย อย่างน้อยนายหนวดมาดเซอร์ก็ยังน่าจะเป็นสุภาพบุรุษพอจากที่มองเห็นและได้สัมผัสแค่ไม่กี่ชั่วโมง

ทักษ์ลูบไรหนวดครึ้ม มองผมหยักศกนิดๆเปียกลู่ไม่เป็นทรงของตัวเองหน้ากระจกแล้วได้แต่ถอนใจเขาปล่อยตัวจนดูมอมแมมเกินกว่าจะดูได้จริงอย่างที่ผู้หญิงคนนั้นบอก

ตั้งแต่มีน้ำหอม ชีวิตที่ดูจะรุ่งโรจน์ก็ดับวูบยิ่งไม่มีแม่ของลูกด้วยแล้ว ภาระตัวเล็กก็ตกเป็นของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ไม่ว่าการเลี้ยงดูจิตใจ ให้การศึกษา ทุกอย่างล้วนเป็นเรื่องยากสำหรับอดีตครูศิลปะที่รักอิสระอย่างเขามาก

ไม่เคยคิดถึงใจใครก็ต้องคิด ในเมื่อมันเป็นไปแล้วและชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไปจะไปร้องแรกแหกกระเชอกับใครคนนั้นก็ดูจะน่าละอายเกินไปและไม่ใช่นิสัยของเขา

พอก้าวออกจากห้องน้ำมาทักษ์ก็ต้องแปลกใจที่เห็นลูกสาวตัวน้อยนั่งคุกเข่าเท้าคางสองข้างมองหน้าปิ่นมณีหลับปุ๋ยไปแล้วทั้งที่ยังไม่ได้อาบน้ำด้วยซ้ำเด็กน้อยหันมาถามทันทีที่ทักษ์เดินมาหยุดยืนข้างๆ

“ทำไมครูปิ่นถึงมานอนนี่ได้คะ”

“เรื่องมันยาวน่ะค่ะ แล้วน้ำหอมตื่นมาทำอะไรคะ” ทักษ์ค้อมตัวมองหน้า “ดึกแล้วนะมานอนกันดีกว่า”

เด็กน้อยส่ายหน้าพรืด ดื้อตาใสไม่หายข้องใจ

“น้ำหอมอยากเข้าห้องน้ำ ก็เลยตื่นเจอครูปิ่นตกใจหมดเลยค่ะ ”

       “งั้นตอนนี้หายตกใจแล้วก็มานอนค่ะ”

       ทักษ์ก้าวขึ้นเตียงฝั่งห้องน้ำแล้วตบที่นอนเรียกลูกสาวแต่เด็กน้อยยังคงอิดออดทำหน้าปุเลี่ยน

       “เมื่อกี้น้ำหอมฝันว่าได้กอดแม่พอเห็นครูก็เลยคิดถึงแม่ค่ะ”

       “งั้นเอาไว้เราค่อยมาเยี่ยมแม่ใหม่ในปีหน้านะ”

ทักษ์ยื่นนิ้วก้อยให้ น้ำหอมทำตาม สองพ่อลูกหัวเราะให้กันเป็นสัญญาก่อนที่เด็กน้อยจะทำปากยื่น ลุกขึ้นบอกพ่อ

“ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะเดี๋ยวค่อยมานอน”

      ทักษ์พยักหน้ารับรู้พอคล้อยหลังร่างป้อมๆ ของลูกสาว สายตาของเขาก็จับจ้องมองหญิงสาวบนเตียงเล็กหล่อนเข้ามาในเวลาที่เขาและลูกหวนรำลึกถึงคนสำคัญพอดี

       ครูปิ่นแรงเยอะชอบทำเก่ง แต่ท่าทางขี้กลัวคนนี้เป็นลูกเต้าเหล่าใคร เจอคนแบบไหนทำให้เจ็บช้ำมากัน

       ดวงตาสีดำสนิทเหม่อมองดวงหน้างดงามตรงข้ามอย่างเผลอไผลจนเด็กน้อยออกจากห้องน้ำมายืนตรงหน้าบังสายตาจากภาพครูสาวร่างเล็กที่นอนคุดคู้อยู่ ทักษ์รู้สึกตัวยิ้มแหยให้ลูกสาวก่อนจะเปิดผ้าห่มตบเบาๆ ให้ขึ้นมา

       น้ำหอมขึ้นที่นอนได้โอบแขนป้อมรอบคอพ่อ แล้วหอมเบาๆ อ้อน “คุณพ่อขา เล่านิทานให้ฟังหน่อย”

“สามทุ่มแล้วนะ” ทักษ์ดูนาฬิกาข้อมือ “พรุ่งนี้เรากลับเรือเที่ยวแรกนะคะ”

“กลับสายหน่อยก็ได้นี่คะน้ำหอมปิดเทอมแล้วนี่นา”

“แต่มันผิดข้อตกลงของเรานะคะอย่าลืมสิว่าพรุ่งนี้คุณยายกลับมาจากวัดแล้ว”

“น้ำหอมคิดถึงคุณยาย”เด็กน้อยทำปากยู่ หน้าง้ำแต่เสียงอ้อนไม่เลิก “ไม่มีทางลืมหรอกค่ะแต่ตอนนี้อยากฟังนิทานมากกว่า”

ทักษ์ยิ้มพลางลูบหัวด้วยความเอ็นดูยื่นแขนให้หนุนเป็นการบอกใบ้ว่าอนุญาตเด็กน้อยยิ้มกว้างตาเป็นประกายซบหน้าลงกับอกพ่อรอฟัง

“กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วยังมีหมาจิ้งจอกตัวหนึ่ง มันลื่นตกลงไปในบ่อน้ำซึ่งลึกมากแต่มันตะเกียกตะกายเกาะขอบบ่อไว้ได้ ไม่นานก็มีหมาป่าผ่านมาเจอหมาจิ้งจอกจึงร้องขอความช่วยเหลือ”

”ท่านผู้กรุณา ได้โปรดช่วยข้าด้วยเถิดข้าจะพยุงตัวไม่ไหวแล้ว”

ทักษ์ทำเสียงเล็กแบบหมาจิ้งจอกน่าสงสารแล้วเหลือบมองลูกสาวที่นอนเงียบเอามือปิดปากด้วยความลุ้นระทึกแต่ตายังแป๋วอยู่ก็หลุดยิ้มออกมา มองเลยไปทางปิ่นมณีนอนหลับตะแคงหันหน้ามาซุกตัวผ้าห่มแล้วก็สงสาร

หล่อนคงเหมือนหมาจิ้งจอกตัวน้อยที่หลงอยู่ในบ่อมืดหาทางขึ้นไม่เจอ

“เล่าต่อสิคะคุณพ่อ”

“จ้ะๆ” ลูบหัวเด็กน้อยเบาๆแล้วเล่าต่อ

“หมาป่าชะโงกดู แล้วบอกว่า โอ!เจ้าช่างน่าเวทนาจริงๆ เจ้าน่าสงสารเหลือเกินที่มีสภาพเช่นนี้ข้ารู้ว่าเจ้าเศร้าเพียงใด ส่งขาหน้ามาให้ข้าจะดึงเจ้าขึ้นเอง”

       ทักษ์เล่าทำเสียงใหญ่แหบแบบคนแก่น้ำหอมซุกหน้าแนบอกพ่อ เกลี่ยนิ้วป้อมๆ ข้างไรหนวด

       “เหมือนเรากับครูปิ่นเลย”น้ำหอมหัวเราะคิกคัก          “ครอบครัวหมาป่ากับครูจิ้งจอกน้อย”

       “ช่างเปรียบนักนะลูกพ่อจะฟังต่อไหมคะ” ทักษ์ขยี้ผมหยิกลอนเล็กเบาๆ “พ่อว่าน้ำหอมหลับก่อนนิทานจบอีกแน่ๆ”

       “ไม่หรอกค่ะ” เด็กน้อยกอดเอวพ่อแน่น “เล่าต่อนะคะ”

       “ขอบคุณท่านมากขอบคุณมากจริงๆ หมาจิ้งจอกขึ้นมาได้หมอบราบกับพื้นแสดงความขอบคุณหมาป่าแก่ด้วยความจริงใจถึงแม้หมาป่ากับหมาจิ้งจอกจะไม่ถูกกันแต่ด้วยความมีเมตตา ทำให้จิ้งจอกน้อยจอมเจ้าเล่ห์ร้องไห้ออกมาอย่างจริงใจ”

      ทักษ์เล่าจบก็ถามทั้งที่ตามองเพดานครุ่นคิดมือลูบผมน้ำหอมเบาๆ

      “นิทานเรื่องนี้สอนว่าอะไรน้ำหอมบอกพ่อสิคะ”

เงียบ ไม่มีเสียงตอบรับ

“หลับอีกแล้ว คนปากเก่งของพ่อ”

ทักษ์หัวเราะในลำคอ ก่อนจะปิดไฟหัวเตียงแล้วตะแคงกอดลูกสาวตัวน้อยไว้ในอ้อมอก มองหญิงสาวอีกคนผ่านความมืดเห็นเพียงเงาสลัวรางจากไฟดวงเล็กริมระเบียงที่สาดแสงผ่านม่านเข้ามารำไร

หวั่นไหว...ความรู้สึกนี้กำลังแล่นเข้ามาจู่โจมหัวใจของเขาเข้าให้แล้ว

คุณจะยกโทษให้ผมได้ไหม ริสา ถ้าหากผมจะมองใครคนอื่นนับจากนี้...

ชายหนุ่มลูบผมลูกน้อยในอ้อมกอดแล้วถอนหายใจหนักหน่วง ดวงตาสีดำสนิทยังคงทอดมองข้ามไปไม่ละจากร่างบอบบางบนเตียงเล็กตรงหน้าไปแม้แต่วินาทีเดียว...


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



       ตะพาบรอบนี้เกิดจากความสงสารในตัวละครค่ะออกอากาศกับลูกสาวสองคนมาหลายรอบแล้ว คราวนี้ให้คุณพ่อเขาหวั่นไหวดีกว่า จะได้ชุ่มชื่นหัวใจบ้าง

++++++++++++++++++++++++++++++




ขอบคุณของแต่งบล็อกสวยๆ จากคุณยายเก๋าและคุณญามี่ค่ะ

ขอบคุณเพลงๆ เพราะๆ จากยูทูปค่ะ

ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่า

^____^





Create Date : 15 ธันวาคม 2559
Last Update : 15 ธันวาคม 2559 14:55:06 น. 18 comments
Counter : 405 Pageviews.

 
lovereason Literature Blog ดู Blog

มาอ่านตะพาบค่ะ
จิตใจมนุษย์ต่อให้เข้มแข็งแค่ไหน
ก็ต้องมีเวลาที่หวั่นไหวบ้าง

ลาบล๊อกไปนานค่ะคุณนุ่น เพิ่งเข้ามาเมื่อวาน


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 15 ธันวาคม 2559 เวลา:19:42:41 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Literature Blog ดู Blog

-------------------------

คนอ่านก็ชุ่มชื่นหัวใจด้วย อิอิ



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 15 ธันวาคม 2559 เวลา:20:05:28 น.  

 

ขอบคุณนะคะ คุณุน่น ❀💕 ❀💕


โดย: นัน IP: 192.95.30.51 วันที่: 15 ธันวาคม 2559 เวลา:21:07:03 น.  

 
ก็นะคุณพ่อนักเล่านิทานหวั่นไหวกับคุณครูซะแล้ว ^^
หนูน้ำหอมนี่ฉลาดและน่ารักแกมน่าหมั่นเขี้ยวด้วย 55



โดย: NENE77 วันที่: 15 ธันวาคม 2559 เวลา:21:15:01 น.  

 
มีเรื่องซ้อนอยู่ข้างในเรื่องอีกทีอีกแล้ว ก็เป็นธรรมดาล่ะครับที่เด็กผู้หญิงเล็กๆ มักจะนึกถึงแม่

lovereason Literature Blog
+


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 15 ธันวาคม 2559 เวลา:23:54:58 น.  

 
แหม เล่านิทาน แต่ตา มองข้ามไป โน่น...หวั่นไหวแน่เลย
555

lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 16 ธันวาคม 2559 เวลา:6:28:15 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น

เป็นนิทานซ้อนอยู่ในเรื่องสั้น
อ่านสนุกเลยครับ

โหวตงานเขียนครับน้องนุ่น



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 ธันวาคม 2559 เวลา:6:42:30 น.  

 
lovereason Literature Blog

จะมีคนมาช่วยเลานนิทาน แฮร่ๆ เนอะๆ


โดย: kae+aoe วันที่: 16 ธันวาคม 2559 เวลา:8:58:27 น.  

 
หวัดดีครับ แปะไว้ก่อนเดี๋ยวดึกๆ กลับมาอ่านนะครั บ
lovereason Literature Blog ดู Blog


โดย: The Kop Civil วันที่: 16 ธันวาคม 2559 เวลา:15:54:56 น.  

 
เป็นความหวั่นไหวที่เข้าใจได้
แต่ความน่าจะเป็นคงแทบหมดแรง
ก่อนจะเป็นจริงได้ อุปสรรคก็เห็นจะ
เป็นเจ้าตัวเล็กนั่นแหละ 55

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
สาวไกด์ใจซื่อ Food Blog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog

ขอบคุณโหวตด้วยนะคะ แวะไปเยี่ยมสอวอบ่อยๆ
ก็จะขอบคุณมากค่ะ เพื่อนๆหายไปมาก



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 16 ธันวาคม 2559 เวลา:19:02:24 น.  

 
ดีใจที่ชอบหวั่นไหวแนวขำๆนะคะ
แต่หวั่นไหวของนุ่นก็น่ารักใช่ย่อย ^^
ขอบคุณโหวตจ้า




โดย: NENE77 วันที่: 16 ธันวาคม 2559 เวลา:20:19:20 น.  

 
ดูท่า น้ำหอม ก็รักครูปิ่นมากอยู่เนอะนุ่น


บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
tuk-tuk@korat Music Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
สองแผ่นดิน Photo Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


*** หนังสือในหลวง พี่ก็มีไม่ครบทุกเล่มหรอกนุ่น ของแพรวล่ะที่ชอบที่สุด พี่ซื้อ 2 เล่มเลย ขายหัวเราะก็ 2 มหาสนุก 1 พอนานวันขึ้น ก็มีหนังสือออกมาอีกเยอะเลยเนอะ


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 16 ธันวาคม 2559 เวลา:20:32:33 น.  

 
อ่านแล้วสนุกจังคะ แลดูกุ๊กกิ๊กๆดี


โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 17 ธันวาคม 2559 เวลา:11:01:13 น.  

 
สวัสดีค่ะ

ดีใจจังได้ฟังนิทานจากสองพ่อลูกอีกครั้ง

เห็นด้วยเลยที่ให้คุณพ่อได้หวั่นไหวไปกับใครอีกคนบ้าง

ตอนหน้าก็เล่านิทาน ให้ครูปิ่นฟังด้วยนะคะ เป็น 3 คนไม่เหงาอีกแล้ว

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กาปอมซ่า Literature Blog ดู Blog
ก้นกะลา Music Blog ดู Blog
ตุ๊กจ้ะ Topical Blog ดู Blog
ชลบุรีมามี่คลับ Literature Blog ดู Blog
Maeboon Klaibann Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 17 ธันวาคม 2559 เวลา:20:59:41 น.  

 
พื้นฐานและความรักของครอบครัว
เป็นสิ่งที่หล่อเลี้ยงหัวใจให้ชุ่มชื่นจริงๆค่า


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Ces Travel Blog ดู Blog
สายหมอกและก้อนเมฆ Photo Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
อาจารย์สุวิมล Literature Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
pantawan Health Blog ดู Blog
ชลบุรีมามี่คลับ Literature Blog ดู Blog
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog




โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 17 ธันวาคม 2559 เวลา:23:14:26 น.  

 
เป็นงานตะพาบที่อ่านแล้วรู้สึกน่ารักมากๆค่ะคุณนุ่น


lovereason Literature Blog


โดย: กาปอมซ่า วันที่: 18 ธันวาคม 2559 เวลา:17:14:44 น.  

 
ติดตามต่อค่า

นทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ชีริว Cartoon Blog ดู Blog
AdrenalineRush Food Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog


โดย: ชลบุรีมามี่คลับ วันที่: 18 ธันวาคม 2559 เวลา:18:02:19 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับน้องนุ่น

งูพิษเปรียบได้กับคนที่จิตใจชั่วร้าย
ยังไงก็คิดไม่ซื่อกับคนอื่นตลอดเวลาครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 ธันวาคม 2559 เวลา:15:55:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

lovereason
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 72 คน [?]










+ ++
Friends' blogs
[Add lovereason's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.