ลูกไก่ดำ ยินดีต้อนรับค่ะ สามารถติดตามเพิ่มเติมได้ที่ FB & Youtube Channel: @Lookkaidum

 
กุมภาพันธ์ 2560
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
24 กุมภาพันธ์ 2560
 

only friend on Wednesday เรื่องเล่าของเพื่อนปินส์ผู้น่ารัก






ตั้งเเต่ทำงานที่ร้านมา เเทบไม่มีโอกาสคุยกับเพื่อนร่วมงานเกินสี่ประโยค ข้อเเรกคือไม่รู้จะคุยอะไรเพราะดูเพื่อนก็ไม่ค่อยกระตือรือร้น ข้อสองคือการคุยเรื่องส่วนตัว มันเป็นสิ่งที่ไม่สุภาพ ว่าง่ายๆคือต่างคนต่างทำงานกันไป เเต่โดยภาพรวมเรื่องการทำงานทุกคนคือทำหน้าที่ตัวเองได้ดีเยี่ยม ไม่เบียดเบียนกันเเละกัน น่ารักมาก


เมื่อวานเข้างานกะดึก เพื่อนสาวปินอยผู้น่ารักก็เริ่มเข้างานพร้อมกัน เพื่อนสาวดีใจมาก วิ่งมากอดที่เห็นเรากลับมา นี่เป็นครั้งเเรกนะเนี่ยตั้งเเต่มาอยู่เเล้วมีเพื่อนมากอด รู้สึกตื้นตันเล็กน้อย



พอช่วงพักก็มีโอกาสได้สนทนากันตามประสาคนไกลบ้าน บังเอิญสายตาเหลือบไปเห็นเพื่อนปินส์ไปดัดฟันมา เเต่ยังไม่กล้าถามว่านี่เพื่อนไปดัดฟันที่ไหนมา คงไม่ใช่ที่เเคนใช่ไหม เพราะทำฟันที่นี่เเทบจะดาวน์รถยนต์ได้เลย เพื่อนก็คงสังเกตได้ว่าเราสนใจฟันเพื่อนปินส์เป็นพิเศษ เพื่อนปินส์บอกว่าช่วงที่เรากลับ เธอก็เเว็บกลับบ้านไปเดือนนึงเหมือนกัน เพื่อไปดัดฟันที่ฟิลิปินส์ เเต่การดัดฟันเราก็รู้กันอยู่ว่ามันต้องหาหมอทุกเดือน ด้วยรายได้คงไม่อำนวยเเน่นอน



เพื่อนปินส์บอกว่าทำง่ายๆ เพื่อนปินส์ทำเองหมด เปลี่ยนยางเอง ทำไม่เป็น ไม่เเน่ใจก็สไกลป์หาหมอที่ฟิลิปปินส์ อ้าปากให้หมอดูเลย นี่ก็อึ้ง เธอต้องสตรองอะไรปานนี้ เพื่อนจ๋า




ย้อนเรื่องเล่าเพื่อนปินส์คนนี้ให้ฟังเล็กน้อย เธอเรียนจบครูจากฟิลิปปินส์ เเต่ด้วยประชากร ภูมิประเทศ เเละความยากจน ฟังดูคือจนจริงๆผลักดันให้เธอไปใช้ชีวิตที่ฮ่องกงเกือบ 6 ปีในฐานะพี่เลี้ยง เป็นที่ทราบกันดีว่า ฮ่องกงเคยเป็นอาณัตินิคมของอังกฤษ ซึ่งเเคนาดาก็มีควีนอาลิซาเบธเป็นราชินีอยู่ การไปอยู่ฮ่องกงเป็นเวลานานจะทำให้มาอยู่เเคนาดาได้ง่ายขึ้น เพื่อนปินส์เล่ามาเเบบนี้



สอบถามเพื่อนปินส์ถึงช่วงเวลา 6 ปี เพื่อนสาวก้มหน้าเล่าเเบบเศร้าๆว่ามันไม่ค่อยดี การเลี้ยงลูกคนจีนในฮ่องกงโดยอาศัยอยู่กับนายจ้างทำให้เพื่อนปินส์ลืมไปเลยว่าความสุขหน้าตาเป็นยังไง ไม่ต้องพูดถึงการปฎิบัติระหว่างนายจ้างเเละลูกน้อง การออกไปเดินเฉิดฉายถ่ายรูปลงเฟซบุคนี่ไม่ต้องพูดถึง วินาทีที่มาถึงบ้านนายจ้างจัดเเจงเก็บพาสปอร์ตให้ เงินเดือนก็มาขาดๆหายๆ วันลาก็ไม่มี เเต่วันเวลายาวนานกับการทำงานเเบบไม่เห็นเดือนเห็นตะวันเกือบ 6 ปีสิ้นสุดลง




เพื่อนปินส์ตัดสินใจเก็บกระเป๋ามาเลี้ยงเด็กต่อที่เเคนาดา คราวนี้นายจ้างปฏิบัติดีเเบบที่เพื่อนปินส์ยอมทำงานถวายหัวเลยก็ว่าได้ เเต่อะไรก็ไม่ยั่งยืน เวลาผ่านไปเด็กๆเติบโต หน้าที่เลี้ยงเด็กก็หมดตาม เธอเลยเปลี่ยนสายงานมาทำเเคชเชียร์ ตั้งใจว่าก่อร่างสร้างตัวได้จะโล้สำเภากลับบ้านสักที อยู่มานานเข้าสู่ปีที่สามของการเป็นเเคชเชียร์ ความตั้งใจยังชัดเจนอยู่ เเต่ในความเป็นจริง ภาระค่าครองชีพ ภาษี ค่าเช่าบ้าน ทำให้เธอมีชีวิตเเบบเดือนต่อเดือน เงินที่น่าจะเก็บได้ก็ยังเก็บไม่ได้สักที เพราะทุกบาทที่เธอได้ เธอส่งกลับไปต่อลมหายใจครอบครัวที่ฟิลิปปินส์จนหมด



ทุกวันนี้เพื่อนปินส์ก็ยังคงทำงานหามรุ่งหามค่ำ ควบสองงานสองกะทุกวัน ใจเพื่อนปินส์อยากกลับไปอยู่ที่บ้าน เเต่พอหย่อนก้นนั่งลงหน้าบ้าน ทุกคนก็จะถามคำถามเดิมๆซ้ำๆ "รวยไหมไปทำงานต่างประเทศ'' ''กลับมาทำไม''เจอคำถามนี้เข้าบ่อยๆ เธอเองก็บอกว่าตอบไม่ได้ ไม่รู้จะอธิบายยังไงให้คนเหล่านี้เห็นภาพ มุมนึงเธอก็เปรยออกมาว่า "ฉันเเค่อยากกลับบ้าน เเต่พวกเขาบอกว่าฉันเป็นคนล้มเหลว ที่ไม่รู้จักรักษาโอกาส''



บางทีก็สงสัยผู้หญิงตัวเล็กเเค่นี้ อายุเเค่ 26 เอาเเรงที่ไหนมาสตรองนักหนา ทั้งๆที่ชีวิตผ่านเรื่องเศร้ามาเยอะ เเต่ก็เห็นเพื่อนปินส์ยังมองโลกในเเง่ดีอยู่ตลอด หรือว่าจริงๆความโลกสวยมันก็ช่วยให้คนๆนึงก้าวผ่านเรื่องเลวร้ายไปได้


ปล.เรื่องนี้เป็นการเล่าจากประสบการณ์ที่ได้นั่งฟัง ไม่ได้คุยเเค่วันเดียว คุยมาเป็นเดือน ประสบการณ์เเต่ละคนไม่เหมือนกัน ทุกคนมีชีวิตที่ต่างกัน เราชอบฟังประสบการณ์ชีวิตของคน กะไว้ว่าได้ฟังก็จะขอเอามาเล่า เก็บไว้เป็นงานเขียนด้วย รอบหน้าจะจับเข่าคุยกับสตรีผู้ลี้ภัย กับหัวใจที่ไม่ยอมเเพ้ของเธอ ฟังเเล้วจะฮึดมาก






Create Date : 24 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 24 กุมภาพันธ์ 2560 14:23:44 น. 0 comments
Counter : 276 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 
 
Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

salsa de Pollo
 
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




[Add salsa de Pollo's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com