ตอนที่ 21(1) ดอกกุหลาบสีดำบานตอนกลางคืน (The Black Rose Blooms at Night)


จินนี่ วาลูอิส ใช้เวลาส่วนใหญ่ของเธออยู่ภายในบ่อนคาสิโนในกรุงปารีส วันนี้ก็เช่นเดียวกัน เธอยังคงนั่งเสี่ยงโชคอยู่ที่โต๊ะลูเรต และดูเหมือนว่าวันนี้โชคจะเข้าข้างเธอเสียด้วย เพราะด้านหน้าของเธอเต็มไปด้วยชิพกองโตวางเรียงรายอยู่ จากนั้นนิโคลัสสามีของเธอก็เดินเข้ามาหาและมีท่าทางตื่นเต้นเมื่อเห็นชิพกองโตเหล่านั้น

นิโคลัส : “ว๊าว จินนี่เธอโชคดีจังเลย!”

จินนี่ : “นิดหน่อยน่ะ” จินนี่ตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบเหมือนเป็นเรื่องปกติ

นิโคลัส : “นิดหน่อยหรอพวกเรามีเงินไม่ต่ำกว่า3,000 ลีฟ เลยนะ”

จินนี่ : “แค่นี้มันยังน้อยไป โชคของชั้นมันไม่ใช่แค่นี้หรอก”

ในขณะนั้นเอง คาร์ดินัลโรฮาน บาทหลวงผู้มากตัณหา ก็กำลังเดินด้อมๆมองๆ อยู่ภายในบ่อน เมื่อเจอตัวจินนี่เขาก็เดินปรี่เข้าไปทักทายทันที

โรฮาน : “อ๊า...อยู่นี่เอง จินนี่ เป็นยังไงบ้าง?” จินนี่ไม่ได้ใส่ใจกับเสียงที่ทักทายนั้นเลย

จินนี่ : “ชู้ว...” เธอส่งสัญญาณให้โรฮานเงียบๆ เพราะเธอกำลังจดจ่ออยู่กับลูกแก้วกลมๆ เล็กๆ ที่กลิ้งวนอยู่ในจานลูเรต แล้วลูกแก้วเล็กๆนั้นก็หยุดลง จินนี่ร้องตะโกนอย่างดีใจ

จินนี่ : “26ดำใช่! 37 คูณ10! 370 ลีฟ!!”

โรฮาน : “ดีจังเลย จินนี่ เยี่ยมมาก” จินนี่หันมาเห็นคาร์ดินัลโรฮานพอดี

จินนี่ : “โอ้ว...คาร์ดินัลโรฮาน ชั้นไม่รู้จริงๆว่าท่านยืนอยู่ตรงนี้”

โรฮาน : “โอ้ ไม่เป็นไร” จินนี่เห็นสีหน้าของโรฮานไม่ค่อยสู้ดีนัก จึงถามว่า

จินนี่ : “มีอะไรหรอท่าน? ดูท่านกังวลอะไรบางอย่างอยู่นะ?”

โรฮาน : “ไม่...ไม่มีอะไรจริงๆ...” โรฮานปฏิเสธด้วยเสียงกระอักกระอ่วน แต่ใจจริงแล้วเขาก็ต้องการความช่วยเหลือจากจินนี่อยู่เช่นกัน

จินนี่ : “แต่ชั้นว่ามีนะ ท่านคาร์ดินัล ชั้นพร้อมจะช่วยเหลือท่านเสมอนะ”

จินนี่ : “แทง 26 ดำ! หมดนี่แหละ มาเลย!” เธอแทงหมดหน้าตัก จินนี่โกยชิพกองโตไปวางด้านหน้า ท่ามกลางเสียงฮือฮาของคนรอบข้าง


คาร์ดินัลโรฮานและจินนี่ วาลูอิส แอบหลบมุมมาคุยกันอยู่ภายในโบสถ์แห่งหนึ่งที่เงียบสงบและไร้ผู้คนคาร์ดินัลโรฮานเริ่มเล่าปัญหาของเขาให้จินนี่ฟัง เพื่อหวังจะให้เธอช่วย

โรฮาน : “เออ... คือ... ชั้นเข้าใจว่า...เจ้าหนุ่มสวีเดนรูปหล่อที่ชื่อแฟร์ซองนั่น...เค้าไม่ได้อยู่ที่แวร์ซายส์แล้วใช่มั้ย?”

จินนี่ : “ใช่ค่ะ ชั้นได้ยินมาว่าเค้าอาสาไปร่วมรบที่อเมริกา”

โรฮาน : “อืม ใช่ ดังนั้น ชั้นคิดว่า... ฝ่าบาทอาจจะทรงรู้สึกเหงา ชั้นคิดว่า มันอาจจะเป็นโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับชั้น!”

จินนี่ : “อ๋อ” จินนี่ได้ฟังดังนั้นเธอก็รู้ถึงจุดประสงค์ของคาร์ดินัลโรฮานในทันที

โรฮาน : “ดังนั้น... วันนี้ชั้นจึงไปที่แวร์ซายส์เพื่อขอเข้าเฝ้าราชินี”

จินนี่ : “แต่ท่านก็ถูกปฏิเสธทันที...” จินนี่ตอบอย่างรู้ทัน

โรฮาน : “ใช่ และมันก็เลวร้ายขึ้นทุกที วันนี้เธอให้ชั้นรอตั้ง 3 ชั่วโมง แต่สุดท้ายเธอก็บอกว่าให้มาใหม่คราวหน้า เธอพูดแบบนั้นน่ะ!” โรฮานได้แต่รำถึงรำพันกับตัวเอง

โรฮาน : “ชั้นมีทุกสิ่งที่ชั้นควรจะมี เกียรติยศ,ชื่อเสียง, ทรัพย์สมบัติ, และความสุขทุกอย่างในโลก! แต่ถ้าเทียบกับราชินีแล้วพวกมันก็ไม่มีค่าอะไรเลย ชั้นต้องการความบริสุทธิ์ ความสวยและสง่างาม อ๊า...พระนางมารีอังตัวเน็ต เธอเกิดมาเพื่อเป็นราชินีจริงๆ! อ๊า..ขอเพียงแค่ชั้นได้สัมผัสความงามของเธอ ชั้นจะไม่เสียใจเลยถ้าต้องแลกกับทุกสิ่งทุกอย่าง! โอ๊ว พระนางมารี อังตัวเน็ต!”

คาร์ดินัลโรฮานถึงแม้จะเป็นนักบวชที่มีศักดิ์สูงและมีเงินทองมากมาย แต่ก็มีกิเลสตัณหามาก เขาลุ่มหลงในสตรี จนเป็นที่กล่าวขานกันทั่ว ทำให้พระนางมารีอังตัวเน็ตรู้สึกรังเกียจเขาเป็นอย่างมาก จึงไม่เคยเอ่ยปากพูดด้วยหรือยอมให้คาร์ดินัลโรฮานเข้าเฝ้าเลยซักครั้ง จินนี่ วาลูอิส จึงอาศัยโอกาสนี้วางแผนชั่วร้ายเพื่อหาผลประโยชน์เข้าตัวเอง

ทางด้านของออสการ์ อังเดร และโรซารี่ทั้งสามคนได้มาพักผ่อนที่บ้านพักตากอากาศริมทะเลของตระกูลจาร์เจส์ ออสการ์อยู่ในชุดลำลอง ยืนอยู่ริมระเบียงและเหม่อมองออกไปที่ชายหาดด้วยแววตาที่โศกเศร้า โรซารี่เตรียมน้ำชาเสร็จแล้ว จึงเรียกออสการ์

โรซารี่ : “ท่านออสการ์ น้ำชาพร้อมแล้วค่ะ”

ออสการ์ : “ขอบใจนะโรซารี่”

หลังจากที่แฟร์ซองตัดสินใจอาสาไปร่วมรบที่อเมริกา ก็ทำให้ออสการ์รู้สึกเศร้าใจอย่างมาก เธอต้องเก็บความรู้สึกเอาไว้ไม่สามารถเปิดเผยให้ใครรู้ได้ว่าจริงๆแล้ว เธอแอบหลงรักแฟร์ซอง ภาพในหัวยังคงวนเวียนถึงเหตุการณ์ในวันนั้น วันที่แฟร์ซองบอกลาอย่างกระทันหัน

แฟร์ซอง :“ออสการ์ ชั้นจะหนีไปให้ไกล ชั้นเสียใจ แต่ชั้นต้องทำ! หนีไปให้ไกลแสนไกล!”

ถึงแม้ว่าออสการ์พยายามจะเก็บความรู้สึกของตัวเองเอาไว้ แต่ก็ไม่สามารถปิดบังมันกับอังเดรได้ เขารับรู้ความรู้สึกและความทุกข์ทรมานของเธอเพราะเขาเองก็แอบรักออสการ์ แต่ก็ไม่สามารถเปิดเผยความรู้สึกได้เช่นกัน มันช่างเป็นรักสามเศร้าที่สุดแสนจะทรมาน

อังเดรจึงชวนออสการ์และโรซารี่ไปขี่ม้าเล่นที่ริมชายหาด

อังเดร : “ออสการ์ ไปขี่ม้ากัน” อังเดรยังคงเฝ้ามองออสการ์ด้วยความรักและเป็นห่วงเสมอมา

อังเดร : “ใช่แล้วออสการ์! นั่นแหละสปิริต!”

ระหว่างที่เขาทั้งสามคนกำลังขี่ม้ากันอย่างเพลิดเพลินอยู่ที่ริมชายหาด พวกเขาก็ได้พบกับจินนี่ วาลูอิส พี่สาวของโรซารี่ที่หนีออกจากบ้านเพราะทนความลำบากไม่ไหวและทอดทิ้งให้เธอกับแม่ต้องอยู่กันตามลำพัง จินนี่รู้ว่าออสการ์มาพักผ่อนที่นี่ เธอจึงตั้งใจมาดักรอออสการ์อยู่ที่ชายหาด

โรซารี่ : “จินนี่...พี่จินนี่!” โรซารี่รู้สึกตกใจที่ได้เจอจินนี่ที่นี่ แต่จินนี่กลับไม่ได้สนใจโรซารี่เลยแม้แต่น้อย

จินนี่โค้งคำนับออสการ์อย่างนอบน้อม

จินนี่ : “ผู้พัน ออสการ์ ฟรังซัวส์ เดอ จาร์เจส์ ชั้นได้ยินมาว่าท่านมาพักผ่อนที่ชายหาดนี้ ชั้นมาจากแวร์ซายส์เพื่อมาเยี่ยมท่าน ชั้นชื่อ จินนี่ วาลูอิส”

ออสการ์ : “ชั้นคิดว่าชั้นเคยเจอเธอที่งานศพของมาดามมาควิซ แบรนวิลเลียร์นะ”

จินนี่ : “ท่านก็ไปร่วมงานศพด้วยหรอคะ? ชั้นรู้สึกเป็นเกียรติมาก”

ออสการ์ : “เธอมาจากแวร์ซายส์เพื่อมาพบชั้นเรื่องอะไรหรอ?”

จินนี่ : “ชั้นแค่แวะมาทักทายท่าน สามีของชั้น นิโคลัส ได้เข้าร่วมในกองทหารรักษาพระองค์ เมื่อเดือนที่แล้วค่ะ ได้โปรดดูแลเขาด้วย” แล้วจินนี่ก็หันหลังเดินออกไป

ออสการ์ : “เธอเดินทางมาจากแวร์ซายส์เพราะเรื่องแค่นี้นะหรอ?” ออสการ์ถามด้วยความสงสัย

จินนี่ : “โอ้ว ไม่ค่ะ ชั้นไม่เสียมารยาทหรอก” จากนั้นก็มีม้าตัวเล็กตัวหนึ่งเดินตรงเข้ามาทางออสการ์ ที่อานม้าทั้งสองข้างมีถังไม้ขนาดใหญ่บรรจุเหรียญทองอยู่เต็มสองถัง

จินนี่ : “ได้โปรดรับสิ่งนี้ไว้ด้วยค่ะ” เมื่อออสการ์ได้เห็นเหรียญทองที่อยู่ในถังก็รู้สึกโกรธมาก

ออสการ์ : “เธอทำแบบนี้หมายความว่ายังไง?!”

จินนี่ : “ชั้นหมายความว่าอะไรนะหรอ? 555 มันไม่ได้มีความหมายอะไรหรอกค่ะ ก็แค่เป็นมารยาททั่วไปเท่านั้น”

ออสการ์ ขุนนางผู้ซื่อสัตย์เธอรู้สึกโกรธมากที่ถูกดูหมิ่นศักดิ์ศรีเช่นนี้ ออสการ์จึงยกแซ่ในมือขึ้นมาและฟาดไปที่ม้าตัวนั้น ม้าตัวนั้นตกใจ จึงวิ่งหนีกลับไปและบังเอิญไปเฉี่ยวร่างของจินนี่ล้มลง

ออสการ์ : “นี่คือมารยาททั่วไปของชั้น! จำไว้ด้วย!”

จินนี่ : “ช่างหยิ่งยโสอะไรเช่นนี้! มีหลายคนที่เป็นเหมือนท่าน ชั้นไม่เคยเป็นมิตรกับคนแบบท่านหรอกนะ 555” จินนี่ลุกขึ้นหัวเราะร่า แล้วก็เดินจากไป

ออสการ์ : “โรซารี่ไปกันเถอะ”

โรซารี่ : “ค่ะ”

ออสการ์ อังเดร และโรซารี่ก็ขี่ม้าต่อไป แต่ระหว่างทางนั้น โรซารี่ก็แอบปลีกตัวออกมาเพื่อไปพบกันจินนี่โดยที่ไม่ได้บอกให้ใครรู้ ออสการ์กับอังเดรควบม้านำไปก่อน จึงไม่ทันได้สังเกตเห็น รู้ตัวอีกทีโรซารี่ก็หายไปแล้ว

ออสการ์ : “อังเดร โรซารี่ไปไหนแล้วล่ะ?”

อังเดร : “เอ๊ะ? อ๋อ สงสัยว่าเราคงควบม้าเร็วไปน่ะ เดี๋ยวเธอคงตามมา”

โรซารี่แอบวนกลับมาเพื่อพบกับจินนี่พี่สาวของเธอที่ริมชายหาดอีกครั้ง จินนี่ยังคงเดินอยู่กับม้าที่ขนเหรียญทองตัวนั้น

จินนี่ : “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”

โรซารี่ : “ใช่”

จินนี่ : “ชั้นได้ยินมาว่าครอบครัวจาร์เจส์อุปการะเธอ เธอทำได้ดีนี่”

โรซารี่ : “ทำได้ดีหรอพี่พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงพี่ต้องการอะไรจากท่านออสการ์ จินนี่?” โรซารี่รู้สึกไม่พอใจ ที่จินนี่กล่าวหาเธอเช่นนี้

จินนี่ : “เธอรู้มั้ย ชั้นก็ทำได้ดีเหมือนกัน”

โรซารี่ : “พี่!”

จินนี่ : “ชั้นก็คือชั้น เธอก็คือเธอ สิ่งที่เราแต่ละคนทำมันไม่เกี่ยวข้องกัน จะได้ไม่รบกวนซึ่งกันและกัน  หลังจากที่พวกเราได้ผ่านความทุกข์ทรมานอดอยากหิวโหยมาแล้ว พระเจ้าจะยกโทษให้เราในสิ่งที่เรากำลังทำอยู่ในตอนนี้มันยังอีกยาวไกล โรซารี่” แล้วจินนี่ก็เดินจากไป

แผนการของจินนี่ ที่ตั้งใจจะติดสินบนออสการ์คนสนิทของราชินี เพื่อให้มาเป็นพวกเดียวกับเธอต้องล้มเหลวลง แต่ถึงอย่างนั้นจินนี่ก็ยังจะพยายามหลอกลวงคาร์ดินัลโรฮาน เพื่อหาผลประโยชน์ต่อไป เธอจึงไปพบคาร์ดินัลโรฮานที่บ้าน ทั้งคู่นั่งคุยกันอยู่ที่หน้าเตาผิง

จินนี่ : “แผนของเราสำเร็จแล้ว!”

โรฮาน : “อะไรนะ? เธอหมายความว่า ออสการ์ ฟรังซัวส์ ผู้เคร่งครัด เจ้าระเบียบ ยอมรับสินบนแล้วหรอ?”

จินนี่ : “แน่นอน! ไม่มีใครในโลกที่ไม่ชอบเงินหรอก”

โรฮาน : “อืม ใช่”

จินนี่ : “ล้อมกำแพงด้านนอก ก่อนโจมตีปราสาท คนแรกที่ต้องทำให้เชื่อง ก็คือ ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ ออสการ์ฟรังซัวส์ คนที่พระราชินีไว้ใจมากที่สุด นั่นไม่ใช่ความคิดที่ดีหรอ ท่านคาร์ดินัลโรฮาน?”

โรฮาน : “ อืม ยอดมาก แค่จ่ายสินบนเล็กน้อยก็ผ่านไปได้ แล้วเราจะทำยังไงต่อล่ะ?”

จินนี่ : “เตรียมเงิน 10,000 ลีฟ”

โรฮาน : “หนึ่งหมื่นเลยหรอ?”

จินนี่ : “นี่แหละของจริง ชั้นขอให้ออสการ์จัดเตรียมการเข้าเฝ้าราชินีให้” คาร์ดินัลโรฮานได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกตื่นเต้นและดีใจเป็นอย่างมาก

โรฮาน : “โอ้ว ชั้นจะได้พบราชินีเร็วๆนี้หรอ?”

จินนี่ : “ไม่เร็วขนาดนั้นหรอก ชั้นจะไปพบราชินีก่อน”

โรฮาน : “อ๊า...ใช่สิ!”

จินนี่ : “และชั้นก็จะกลายเป็นคนสนิทของราชินี จากนั้นชั้นก็จะแนะนำให้รู้จักกับท่าน ตามมารยาท” คาร์ดินัลโรฮานได้ยินดังนั้นก็หัวเราะชอบใจ จินนี่ลุกจากเก้าอี้และเดินตรงไปยังคาร์ดินัลโรฮาน และจูบลงที่ปากของคาร์ดินัลโรฮาน

จินนี่ : “มันต้องเสียเวลาและเงินเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ท่านว่ามั้ย?”

โรฮาน : “ชั้นรู้ ชั้นรู้ ชั้นนับถือเธอจริงๆ จินนี่”

หลังจากที่จินนี่ได้หลอกลวงคาร์ดินัลโรฮานแล้ว ในคืนนั้น เธอก็ได้นำเงินทั้งหมดกลับมาที่บ้าน จินนี่นั่งหวีผมสีดำยาวสลวยของเธออยู่หน้ากระจก ส่วนนิโคลัสสามีของเธอ ก็กำลังตื่นตาตื่นใจกับเหรียญทองมากมายที่บรรจุอยู่ในถังไม้

นิโคลัส : “หัวหน้าองครักษ์ไม่รับมันหรอ?” นิโคลัสโกยเหรียญทองขึ้นมาไว้เต็มฝ่ามือ

จินนี่ : “ชั้นพลาดเอง! ชั้นเลือกคนผิด”

นิโคลัส : “แล้วเราจะทำยังไงกับเงินพวกนี้ล่ะคืนมันให้โรฮานหรอ?”

จินนี่ : “อย่าโง่สิ! แน่นอนเราจะเก็บเงินไว้”

นิโคลัส : “อ๋อ แต่นั่นก็หมายความว่า เราไม่สามารถติดต่อกับราชินีผ่านทางออสการ์ ฟรังซัวส์ได้นะสิ”

จินนี่ : “มันมีทางออกอยู่ ชั้นจะเลี้ยงโรฮานเอาไว้ เธอกาหัวหัวหน้าองค์รักษ์หญิงนั่นได้เลย ผู้หญิงคนนั้นทำให้ชั้นประสาทเสียชั้นหวังว่างานของเราจะสำเร็จ แต่จะดีกว่าถ้าเราไม่ประมาท”

เช้าวันต่อมา ออสการ์และเจโลเดลได้ออกมาดูการฝึกซ้อมของเหล่าทหารองครักษ์รักษาพระองค์

เจโลเดล : “เธอน่ะก้าวออกไปอีก ดูที่ดาบของคู่ต่อสู้ไว้ ไป ไป” เจโลเดลตะโกนสั่งลูกน้องของเค้าอยู่บนหลังม้าเคียงข้างออสการ์

ออสการ์ : “เจโลเดล”

เจโลเดล : “ครับ”

ออสการ์ : “ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร?” ออสการ์มองไปที่นายทหารคนหนึ่งที่ดูไม่ค่อยคุ้นหน้าคุ้นตา

เจโลเดล : “อ๋อ เค้าพึ่งมาใหม่ ชื่อ กัปตัน นิโคลัส เดอ ลา มอตเต้ครับ ผมได้ยินมาว่า คาร์ดินัลโรฮานแนะนำเค้าเข้ามา”

ออสการ์จึงรู้ทันทีว่า เขาคือสามีของจินนี่ ที่ไปดักรอเธอที่ชายหาดเพื่อที่จะติดสินบนในวันนั้น

ถึงแม้ว่าแผนการดึงตัวออสการ์มาเป็นพวกเดียวกับเธอจะไม่สำเร็จ แต่จินนี่ก็ยังไม่ละความพยายาม เธอยังคงดำเนินแผนการชั่วร้ายของเธอต่อไป เริ่มด้วยการบอกให้คาร์ดินัลโรฮานเขียนจดหมายถึงพระนางมารีอังตัวเน็ตเป็นการส่วนตัว

โรฮาน : “อะไรนะ? เธอไปพบพระนางอังตัวเน็ตมาแล้วหรอ?”

จินนี่ : “ใช่ค่ะ มันไม่เป็นทางการหรอก แต่ท่านออสการ์ฟรังซัวส์ ช่วยพูดให้ ชั้นจึงได้คุยกับพระราชินีอย่างใกล้ชิด”

โรฮาน : “แล้วเมื่อไหร่พระนางจะให้ชั้นเข้าเฝ้าบ้างล่ะ?”

จินนี่ : “อีกไม่นานหรอกค่ะ โอ้ ใช่ ท่านคาร์ดินัลโรฮาน ท่านอยากจะเขียนจดหมายถึงพระนางมั้ยล่ะ? ชั้นจะเอาไปให้เธอเอง”

โรฮาน : “จดหมายหรอ? ดีเลย ชั้นจะเขียน ชั้นจะเขียน!”

คาร์ดินัลโรฮานเขียนจดหมายถึงพระนางมารีอังตัวเน็ตและได้ฝากจดหมายไปกับจินนี่ โดยหวังว่าจินนี่จะนำจดหมายไปมอบให้พระนางอังตัวเน็ต แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น จดหมายไม่ได้ถูกมอบให้พระนางมารีอังตัวเน็ต จินนี่กลับจ้างให้นักปลอมลายมือปลอมจดหมายของพระนางมารีอังตัวเน็ตที่เขียนตอบคาร์ดินัลโรฮานขึ้นมา นักปลอมลายมือยื่นจดหมายที่เขาเขียนขึ้นให้จินนี่ดู

นักปลอมลายมือ : “เป็นยังไงบ้าง คุณจินนี่?”

จินนี่ : “ดีมาก! ใครๆก็ต้องเชื่อว่าเป็นลายมือของผู้หญิงสวย!”

นักปลอมลายมือ : “มันคุ้มค่ากับความพยายาม”

จินนี่ : “ท่านนี่ฝีมือดีจริงๆ”

คนปลอมลายมือ : “ถ้าท่านต้องการเรียกใช้ข้าอีก ได้โปรดบอกมาได้เลย ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อคุณจินนี่” จินนี่โปรยเหรียญทองจำนวนหนึ่งลงบนพื้นเพื่อเป็นค่าจ้างให้กับนักปลอมลายมือ ชายผู้นั้นก้มลงเก็บเหรียญทองด้วยความพึงพอใจ

คนปลอมลายมือ : “โอ้ว ที่รักที่รัก”

หน้าถัดไป





Create Date : 27 กันยายน 2557
Last Update : 4 พฤษภาคม 2560 12:51:53 น.
Counter : 887 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
Lady Oscar
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 13 คน [?]



New Comments
กันยายน 2557

 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
28
29
30
 
 
All Blog