<<
มีนาคม 2560
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
16 มีนาคม 2560
 

ต่าง

ต่าง...

ในฤดูกาลที่ลมหนาวพัดผ่านอย่างเอื่อยเฉื่อย ดวงอาทิตย์เกียจคร้านยังคงเร้นกายอยู่ภายใต้อ้อมกอดอบอุ่นแห่งภูผา

หมอกจางแผ่ปกคลุมอยู่ทั่วทั้งบริเวณที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยความเขียวขจีและสีสรรของเหล่าพรรณไม้

กลิ่นไอจากดิน กลิ่นหอมจากหญ้า และอากาศเย็นเยียบ แผ่ซ่านไปยังทุกรูขุมขนช่วยปลุกกระตุ้นผู้ซึ่งกำลังเริ่มต้นชีวิตในวันใหม่ให้รู้สึกสดชื่นและกระปรี้กระเปร่าขึ้น

ชีวิตกึ่งชนบทในปริมณฑลที่เทคโนโลยีและความทันสมัยยังไม่อาจเข้ามาถึงได้สะดวก ความเป็นธรรมชาติและวิถีชีวิตแบบดั้งเดิมยังคงมีให้เห็นได้ทั่วไป

ที่แปลงเพาะพันธุ์ไม้ดอกขนาดพอเหมาะ ชายแก่สวมเพียงเสื้อบางกำลังถือฝักบัวเดินรดน้ำเพื่อให้ความชุ่มชื่นแก่สิ่งที่กำลังชูคอรอรับอย่างไม่รู้จักเหน็บหนาว

เพื่อนบ้านที่กำลังเดินทางไปตลาดด้วยจักรยานคู่ชีพสภาพคร่ำคร่าส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดมาแต่ไกล ถ้อยคำทักทายส่งถึงกันด้วยสีหน้าและรอยยิ้มแห่งไมตรีจิต

ถึงแม้ที่นี่จะไม่มีความสะดวกสบายมากนัก สถานบันเทิงต่างๆ หรือแม้แต่ห้างสรรพสินค้าก็ยังไม่อาจเสี่ยงเข้ามาเปิดกิจการ ในยามราตรีที่นี่ถูกโอบล้อมไปด้วยความมืดมิด

หากแต่ชีวิตของผู้คนที่อาศัยอยู่ยังที่แห่งนี้ก็ดำเนินไปด้วยความเรียบง่าย ปราศจากการแข่งขันและความรีบร้อนใดๆ

สถานที่แห่งนี้สำหรับบางคนแล้ว มันดูเหมือนกับจะเป็นสถานที่ซึ่งกาลเวลาหยุดนิ่ง แต่สำหรับบางคนแล้วมันกลับเป็นสถานที่ซึ่งเต็มไปด้วยความเงียบเหงาและไร้ซึ่งความน่าอภิรมย์อย่างสิ้นเชิง

แต่ละวันช่างเต็มไปด้วยความน่าเบื่อหน่ายกับวิถีชีวิตเดิมๆ ที่ไร้ซึ่งการเปลี่ยนแปลงและเรื่องราวใหม่ๆ

หญิงสาวท่าทางปราดเปรียวในชุดสวยขัดแย้งกับสภาพแวดล้อมเดินออกจากบ้านตัดแปลงดอกไม้ซึ่งเต็มไปด้วยสีสัน พื้นดินที่ดูดซับน้ำค้างและไอเย็นไว้ตลอดคืนทำให้การเดินด้วยรองเท้าส้นสูงของเธอค่อนข้างจะลำบากเล็กน้อย

แต่ถึงกระนั้นสีหน้าและแววตาของเธอก็ยังคงเผยให้เห็นถึงความสุขที่อยู่ข้างใน กับวันแรกของการทำงานในชีวิต วันที่ปีกแห่งเสรีภาพจะนำพาเธอไปยังสถานที่ที่เธอเฝ้าใฝ่หามาตลอด

ชีวิตหรูหราที่ได้แต่งตัวแต่งหน้าสวยๆ งามๆ อยู่ในเมืองที่ไม่เคยหลับนั้นคงจะทำให้เธอมีความสุขกว่าสถานที่อันไร้ซึ่งสิ่งบันเทิงเริงใจใดๆ แห่งนี้

เธออาศัยอยู่ที่นี่มานาน มันนานจนกลายเป็นความชินชา และนั่นทำให้เธอไม่เคยสังเกตเห็นสิ่งรอบกายเหล่านี้มานานมากแล้ว

ความสวยงามตามธรรมชาติ แปลงดอกไม้หลากสีสันเหล่านั้นไม่อาจทำให้เธอรับรู้ได้ถึงความงามที่บริสุทธิ์อันสงบนิ่งนั้น

เช่นเดียวกับที่ใครบางคนซึ่งเฝ้ามอบใจรักบริสุทธิ์ให้กับเธอตลอดมา และด้วยความมั่นคงตลอดมานั่นเองทำให้มันกลายเป็นสิ่งที่ไม่ได้มีความหมายใดๆ เลยสำหรับเธอ

.............................................................

แดดอ่อนยามเช้าส่องผ่านม่านหน้าต่างเพื่อให้ผู้ที่กำลังอยู่ในห้วงนิทรารับรู้ว่าถึงเวลาที่ต้องลุกจากที่นอนแล้ว หญิงสาวควานมือหานาฬิกาเพื่อดูเวลาก่อนที่จะลุกขึ้นเพื่อทำธุระส่วนตัวด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อน

เครื่องปรับอากาศถูกปิดจากรีโมทคอนโทรล หญิงสาวหยิบกระเป๋าและกุญแจรถเดินออกจากห้องพักหรูใจกลางเมือง

ถึงแม้ว่าจะเป็นเช้าในฤดูหนาวก็ตามที แต่สภาพอากาศภายนอกตัวถังรถยนต์ที่เธอกำลังนั่งอยู่ในขณะนี้กลับไม่แสดงให้เห็นถึงฤดูกาลที่มันกำลังเป็นอยู่แม้แต่น้อย

แดดแรงแผดทะลุฟิล์มกรองแสงเข้ามาถึงตัวเธออย่างไม่ยากเย็น ควันและเขม่าบางๆ ปกคลุมอยู่ทั่วท้องถนน

หญิงสาวเหม่อมองออกไปนอกตัวถังขณะที่รถยนต์กำลังรอคิวยาวเหยียดเพื่อที่จะผ่านไฟแดงตรงหน้าไปให้ได้

ไม่ว่าจะทางใด ใครๆ ต่างก็มองตรงไปด้านหน้าด้วยสีหน้าแววตาเรียบเฉย ไม่มีรอยยิ้ม ไม่มีการพูดคุย ทุกๆ แห่งล้วนมีแต่ความเร่งรีบ

สองข้างทางและเกาะกลางถนนที่ถึงแม้จะมีต้นไม้ปลูกเรียงรายให้เห็นอยู่บ้าง แต่สีของมันดูขมุกขมัวเหลือเกิน ต้นไม้และดอกไม้เฉาๆ อันไร้ชีวิตชีวา

สถานที่ทำงานอันสวยหรูที่สองข้างทางเดินถูกประดับประดาด้วยดอกไม้ประดิษฐ์อันวิจิตร มันเป็นดอกไม้ที่ไม่ต้องการการดูแล ไม่ไหวเอน และไม่มีความรู้สึกใดๆ

ไม่ต่างจากผู้คนที่นี่เลยที่ถึงแม้ทุกคนที่เดินผ่านเธอจะยิ้มแย้ม ทักทาย และเคารพนบนอบเธอ แต่นั่นก็อาจจะเพียงเพราะเธอมีอำนาจในสถานที่แห่งนี้เท่านั้น

เหตุการณ์ต่างๆ ที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิตเธอล้วนทำให้เธอไม่อาจวางใจต่อสิ่งใดๆ หรือกับใครได้ง่ายๆ เช่นเดียวกับใครบางคนที่พยายามมอบความรู้สึกพิเศษบางอย่างให้เธอได้รับรู้มาตลอดระยะเวลานาน

หญิงสาวเดินผ่านดอกไม้ประดิษฐ์เหล่านั้น เช่นเดียวกับที่เธอพร้อมจะเดินผ่านความรู้สึกของใครๆ ไปอย่างไม่สนใจและไม่อาจวางใจ

...สิ่งเหล่านี้ไม่ได้มีความหมายสำหรับเธอ...

.............................................................

ณ สถานที่ที่ทุกสิ่งทุกอย่างดูสวยงามสะอาดตา ทุกซอกทุกมุมถูกประดับประดาด้วยเครื่องเรือนและอุปกรณ์สำนักงานอันทันสมัย

เพื่อนร่วมงานชายหญิงล้วนหน้าตาสะอาดหมดจด เครื่องแต่งกายดูภูมิฐานตามสมัยนิยม เขาเหล่านั้นพูดจากันด้วยภาษาสุภาพแบบที่บ้านของเธอไม่ใช้กัน

เธอมองดอกไม้ประดิษฐ์ที่ถูกประดับประดาอย่างสวยงามในแจกันราคาแพงซึ่งเรียงรายกันอยู่ตามรายทางเดินด้วยความตื่นตา

ถึงแม้จะเคยเห็นมาบ้าง แต่ดอกไม้ประดิษฐ์ที่นี่ก็เหมือนจริงมากจนเธออดแปลกใจไม่ได้ สีสันสวยงามของกลีบแต่ละกลีบ หยดน้ำค้างซึ่งเกาะพราวอยู่บนกลีบดอกนั่นก็ล้วนแต่เป็นของประดิษฐ์ทั้งสิ้น

หญิงสาวหลงใหลไปกับสิ่งสวยงาม คำพูดหวานๆ และสิ่งประดิษฐ์ตรงหน้าจนเธออดที่จะคิดไม่ได้ว่าคงจะมีความสุขมากถ้าเธอได้อยู่ยังสถานที่แห่งนี้ตลอดไป

.............................................................

หญิงสาวเดินทางมายังสถานที่แห่งนี้หลังจากตัดสินใจหยุดพักทุกสิ่งทุกอย่างชั่วคราว เธอมอบหมายให้ผู้ที่ไว้ใจได้สานงานของเธอต่อชั่วคราว

มันเป็นสถานที่ซึ่งเต็มไปด้วยสีเขียวสดจากต้นไม้ใบหญ้า และความสดใสถูกเติมเต็มด้วยสีสันต่างๆ ของเหล่ามวลดอกไม้

เธอมองออกไปได้ไกลสุดลูกหูลูกตา อากาศที่มีกลิ่นหอมจางๆ ของดินทำให้เธอคิดอยากที่จะเก็บมันใส่ขวดแล้วเอากลับไปไว้ที่บ้าน

คำพูดห้วนๆ อันแสนจะกระด้างนั้นแสดงออกถึงไมตรีจิตและความจริงใจกว่าที่เธอเคยรู้สึกมา

เมื่อเธอเดินลงไปยังแปลงดอกไม้หลากสี กลิ่นหอมจากเหล่ามวลไม้ก็ลอยมาตามลมเย็น กิ่งก้านและดอกใบที่พริ้วไหวช่างแสดงให้เห็นถึงความมีชีวิตชีวา

หญิงสาวหลงใหลสิ่งที่เธอเห็นและสัมผัสจนอดที่จะคิดไม่ได้ว่าเธอคงจะมีความสุขมากหากได้อยู่ที่นี่ตลอดไป

.............................................................

วันเวลาผ่านพ้น หญิงสาวงัวเงียลุกจากที่นอนเพื่อทำธุระส่วนตัวก่อนที่จะไปสู้ชีวิตอีกหนึ่งวัน บัดนี้ความกระปรี้กระเปร่าและความตื่นตาตื่นใจหายไปจนหมดสิ้น

ความเหนื่อยล้าเข้ามาแทนที่และกำลังเกาะกินร่างกายจิตใจของเธอช้าๆ ระยะเวลาที่ผ่านมาทำให้เธอได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ มากมาย

เธอเคยคิดว่าเธอจะมีความสุขแบบที่จะหาไม่ได้ในสถานที่แห่งนี้หากได้อยู่ที่เมืองฟ้าอมรนั่น ทั้งการแต่งตัวสวยๆ คำพูดคำจาไพเราะ และอุปกรณ์อันทันสมัยต่างๆ

หากแต่ในเวลานี้ สิ่งเหล่านั้นไม่อาจทำให้อะไรๆ ในชีวิตของเธอสะดวกสบายขึ้นอย่างที่ใจหวังไว้เลยแม้แต่น้อย

เธอหน่ายกับการปั้นหน้ายิ้มแย้มและการพูดจาไพเราะ โดยที่เธอไม่อาจรู้ได้เลยว่าอีกฝ่ายที่กำลังสนทนากับเธออยู่นั้นกำลังคิดอะไร

เธอเบื่อกับการที่ต้องคอยสรรหาและพูดจาเกี่ยวกับเครื่องแต่งกายและเครื่องประดับอันทันสมัยทั้งวี่ทั้งวันอย่างไม่รู้จักหยุดหย่อน

ดอกไม้ประดิษฐ์อันแสนสวยงามและชวนหลงใหลเมื่อแรกเห็นบัดนี้มันกลับไม่เป็นอย่างนั้นอีกแล้ว

หญิงสาวหยุดยืนอยู่กลางแปลงดอกไม้ ความรู้สึกซึ่งห่างหายไปนานค่อยๆ หวนกลับมาอีกครั้ง เธอยิ้มออกมาอย่างผ่อนคลาย ดวงตามั่นคงไม่แสดงความหวั่นไหวใดๆ อีกต่อไป

...ชีวิตเรียบง่าย หัวใจรักอันบริสุทธิ์ บางทีสิ่งเหล่านี้ต่างหากที่เธอต้องการ...

.............................................................

วันเวลาล่วงผ่าน หญิงสาวสะดุ้งตื่นท่ามกลางอากาศร้อนอบอ้าวในช่วงสาย เธอมองไปรอบกายอย่างเหนื่อยหน่ายและเลื่อนลอย

ที่นี่เป็นสถานที่ที่สงบ แต่มันสงบเสียจนเงียบเชียบเกินไป ชีวิตที่ไม่ต้องรีบร้อนคร่ำเคร่งอะไรเลยกลับกลายเป็นความน่าเบื่อหน่ายจนราวกับจะมองไม่เห็นอะไรในชีวิต

ความเป็นอยู่ที่เรียบง่ายหากแต่ขาดความสะดวกสบายไปเสียทุกเรื่อง หากเป็นที่พักในเมืองฟ้าอมรของเธอ เมื่อครู่เธอก็ยังคงสามารถหลับอย่างสบายบนเตียงนุ่มในห้องพักที่เย็นสบายด้วยเครื่องปรับอากาศ

ดอกไม้ในแปลงเหล่านี้จะมีคุณค่าสักแค่ไหนกันหากไร้คนรู้จัก มันจะมีความหมายอะไรหากไม่ได้ถูกนำไปใช้ประโยชน์ในทางที่มันควรจะเป็น

ดอกไม้บานและเหี่ยวเฉาไป จะมีประโยชน์อะไรหากในเวลาอันแสนสั้นนั้นปราศจากแม้เพียงคนชื่นชม บัดนี้ดวงตามั่นคงมองข้ามผ่านแปลงดอกไม้กลับไปสู่เมืองใหญ่อีกครั้ง

...การเปิดใจรับสิ่งต่างๆ ที่เข้ามาในชีวิต การยอมรับและเชื่อใจ บางทีอาจเป็นสิ่งเหล่านี้ก็ได้ที่เธอต้องการ...

.............................................................

หญิงสาวทั้งสองต่างมองสิ่งรอบกายด้วยสายตาและความคิดที่เปลี่ยนไป บางทีสิ่งที่เรามองเห็นว่าดีและเหมาะสมต่อเราที่สุดนั้นอาจจะเป็นเพียงเพราะเรามองด้วยมุมของคนนอก

และนั่นอาจจะไม่เป็นเช่นนั้นเสมอไปเมื่อเราได้เข้าไปสัมผัสกับมันจริงๆ

หญิงสาวคนหนึ่งมองแปลงดอกไม้อันคุ้นเคยตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่เธอเองเคยรับรู้เมื่อนานแสนนานมาแล้ว จิตใจสงบล่องลอยไปกับสายลมเข้าสู่ธรรมชาติรอบๆ กาย

...เธอยิ้มให้กับชายหนุ่มคนเดิมที่เธอเคยหนีและดูแคลนเขามาตลอดด้วยไมตรีจิตอย่างจริงใจ...

หญิงสาวอีกคนหนึ่งมองดอกไม้ประดิษฐ์ในแจกันด้วยความเข้าใจถึงความเหมาะสมของมัน จิตใจแข็งแกร่งพอที่จะยอมรับไมตรีจิตจากผู้คนรอบกายด้วยความจริงใจ

...และจากคนที่เธอพยายามสร้างกำแพงกั้นมาตลอดระยะเวลานาน...

ไม่มีใครหรือสถานที่ใดที่ดีที่สุดสำหรับคนทุกคน หากแต่เมื่อเราเปิดใจและยอมรับความเป็นไปต่างๆ นั้น เราจะพบว่า สำหรับคนๆ หนึ่งแล้วย่อมจะมีคนหรือสถานที่ซึ่งดีที่สุดและเหมาะสมที่สุดสำหรับคนผู้นั้นเสมอ


Create Date : 16 มีนาคม 2560
Last Update : 16 มีนาคม 2560 13:31:39 น. 0 comments
Counter : 105 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 
 
Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

KTHc
 
Location :
สมุทรสาคร Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




[Add KTHc's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com