ธันวาคม 2558
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
30 ธันวาคม 2558

เรื่องของความรัก

สามีของฉันทำงานเป็นวิศวกรเครื่องกล, ฉันรักเขาเพราะเขาเป็นคนแข็งแรงและอบอุ่นรู้สึกผ่อนคลายทุกครั้งที่ได้แอบอิงไหล่กว้างของเขา

สามปีที่เราเริ่มรู้จักกันและตอนนี้เราแต่งงานกันได้สองปีแล้วฉันยอมรับว่าฉันเริ่มเบื่อหน่ายกับทุกๆอย่างในตัวเขา เหตุผลต่างๆที่ทำให้ฉันเคยรักเขากลับกลายเป็นความชินชา

ฉันเป็นผู้หญิงที่มีอารมณ์อ่อนไหวมากโดยเฉพาะความรู้สึกเรื่องความรักและการใช้ชีวิตคู่ฉันโหยหาช่วงเวลาที่แสนหวานโรแมนติกให้ผ่านเข้ามาในชีวิต แต่สามีของฉันกลับเป็นคนตรงกันข้ามเขาช่างเป็นคนที่ไม่มีความโรแมนติกเอาซะเลย นั่นเป็นเหตุให้ความรักและชีวิตแต่งงานค่อยๆพังลงไป

วันหนึ่งฉันได้ตัดสินใจที่จะจบชีวิตคู่ระหว่างเราฉันจึงพูดกับเขาว่า

“ฉันต้องการจะหย่า”

"ทำไมเหรอ?"เขาถามด้วยท่าทีตกใจ

"ฉันเบื่อ แล้วทุกสิ่งในโลกนี้มันก็ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลไม่ใช่เหรอ ฉันตอบ

สามีของฉันไม่พูดอะไร นิ่งเงียบและสูบบุหรี่ตลอดทั้งคืนนั่นยิ่งทำให้ฉันรู้สึกแย่และผิดหวังขึ้นไปอีกที่เห็นเขาทำอย่างนั้น ดูเหมือนเขาไม่รู้สึกผิดหวังอะไรซะเลยแล้วฉันจะคาดหวังจากเขาได้อีก ในที่สุดสามีของฉันก็เอ่ยถามฉันขึ้นมาว่า

"ไม่มีอะไรที่จะทำให้เธอเปลี่ยนความคิดเธอได้เลยหรือ?"

จริงอย่างที่ใครๆพูดกันว่าการเปลี่ยนความคิดของคนทำได้ยากฉันรู้สึกว่าฉันได้สูญเสียความรักและความเชื่อมั่นในตัวเขาไปแล้ว ฉันมองลึกเข้าไปในดวงตาของเขาอย่างช้าๆแล้วพูดกับเขาว่า

"ฉันมีคำถามข้อนึงให้เธอตอบแล้วถ้าคำตอบของเธอมันทำให้ฉันพอใจ ฉันอาจจะเปลี่ยนความคิดของฉันก็ได้”

“ สมมุติว่ามีดอกไม้ดอกหนึ่งอยู่บนปากเหวแล้วฉันอยากได้คุณจะเสี่ยงชีวิตลงไปเด็ดดอกไม้ดอกนั้นมาให้ฉันมั๊ย "

"พรุ่งนี้ฉันจะให้คำตอบเธอนะ"เขาตอบ

ความหวังที่จะได้ยินคำตอบที่คาดหวังพังทลายลงทันที

วันรุ่งขึ้นฉันตื่นขึ้นมาก็ไม่พอเขาแล้วมีเพียงจดหมายเขียนด้วยลายมือขยุกขยิกทับด้วยแก้วนมวางอยู่บนโต๊ะอาหารใกล้ประตูบ้านฉันหยิบมันขึ้นมาอ่านอย่างช้าๆ

.....

"ที่รักฉันจะไม่เด็ดดอกไม้นั่นให้เธอหรอกแต่โปรดฟังอธิบายก่อน .. "

แค่อ่านประโยคแรกความผิดหวังของฉันก็เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณแต่ก็ยังฝืนอ่านต่อไป

"... ตอนที่เธอใช้คอมพิวเตอร์ เธอมักจะมีปัญหาในการใช้งานแล้วเธอก็ร้องไห้อยู่หน้าจอมอนิเตอร์
ฉันต้องใช้มือของฉันแก้ปัญหาให้เธอ
”

“เธอมักจะลืมของส่วนตัวเวลาออกจากบ้านฉันต้องใช้ขาของฉันวิ่งกลับไปบ้านเพื่อเอาของมาให้เธอ”

“เธอชอบเดินทางท่องเที่ยว แต่ก็มักจะหลงทางเสมอเวลาเดินทางไปที่ใหม่ๆฉันต้องใช้ตาของฉันเพื่อหาเส้นทางที่ถูกต้องให้เธอ”

“เธอมักจะปวดท้องเป็นประจำเมื่อถึง "วันนั้นของเดือน" ฉันต้องใช้มือของฉันลูบที่ท้องของเธอเพื่อบรรเทาอาการปวด"

"เวลาที่เธออยู่ที่บ้าน ฉันกลัวว่าเธอจะไม่มีเพื่อนดังนั้นฉันจึงต้องเก็บปากของฉันเอาไว้เล่าเรื่องตลกให้เธอฟัง เธอจะได้ไม่เหงา”

“เธอชอบจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์นานๆรู้มั๊ยว่าไม่ดีต่อดวงตาของเธอ ฉันจึงต้องรักษาสายตาของฉัน ฉันจะได้ช่วยตัดเล็บแล้วก็ถอนผมหงอกให้เธอเวลาที่เราแก่ลงไงล่ะ”

“เราจะได้จับมือนั่งเคียงคู่กันที่ชายหาดเธอจะได้เพลิดเพลินกับความสวยงามของหาดทรายและแสงแดด แล้วฉันก็จะเล่าเรื่องของดอกไม้สีต่างๆที่สดใสเหมือนกับใบหน้าของเธอตอนที่ยังเป็นสาว”

“...เพราะเหตุนี้แหละที่รัก ที่ฉันไม่สามารถเสี่ยงตายลงไปเด็ดดอกไม้ให้เธอได้ ... นอกเสียจากว่า...จะมีใครที่รักเธอได้มากกว่าที่ฉันเป็นอยู่ "

น้ำตาฉันหยดลงจดหมายของเขาจนน้ำหมึกบนข้อความซึมเปื้อนออกมา...

"... ที่รัก ตอนนี้ได้เธออ่านคำตอบของฉันหมดทุกคำแล้วถ้าเธอพึงพอใจสิ่งที่ฉันบอกเธอไป ก็ขอให้ช่วยเปิดประตูหน้าบ้านด้วย เพราะฉันกำลังยืนรอเธออยู่หน้าบ้านพร้อมกับขนมปังและนมสดที่เธอชื่นชอบ... "

ทันทีที่ฉันรีบวิ่งไปเปิดประตูก็เห็นใบหน้าของชายหนุ่มที่เหมือนคนรอคอยคำตอบ ยืนถือขวดนมและขนมปังเอาไว้ในมือ

ตอนนี้ฉันมั่นใจแล้วว่าไม่มีใครที่จะรักฉันได้เท่ากับที่เขารักฉันแล้ว และฉันเลือกที่จะอยู่กับเขาต่อไปโดยไม่สนเรื่องของดอกไม้ที่ฉันต้องการอีกต่อไป...

ชีวิตก็เป็นอย่างนี้แหละเมื่อคนเราถูกเรารายล้อมไปด้วยความรัก นานวันเข้าความรู้สึกที่มีความสุขก็จะค่อยๆจางหายไปและไม่รู้สึกถึงความรักที่มีอยู่ เพราะถูกปกคลุมด้วยความเบื่อหน่าย

ความรักเดินทางมามาในหลายรูปแบบบางครั้งก็เล็กมากจนไม่รู้สึกว่ามีอยู่ บางครั้งก็แฝงอยู่ในความเบื่อหน่ายดอกไม้และช่วงเวลาที่แสนโรแมนติกอาจเป็นเพียงสิ่งเดียวที่จะเห็นของพลังแห่งความรักได้แต่ความรักก็มีอยู่จริง

ขอให้มองไปที่ใบหน้าของคู่รักของคุณถ้าเธอเริ่มรู้สึกเบื่อ ขอให้คิดถึงสิ่งที่ทำให้คุณตกหลุมรักกันเป็นครั้งแรก ขอความรักจงอยู่กับคุณทุกคน.




Create Date : 30 ธันวาคม 2558
Last Update : 30 ธันวาคม 2558 9:45:06 น. 0 comments
Counter : 441 Pageviews.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Maniac2844
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




** บทความในBlog นี้เขียนขึ้นเพื่อแลกเปลี่ยนความรู้แก่ผู้ที่สนใจ ขอสงวนสิทธิ์ในการนำไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เขียน **
New Comments
[Add Maniac2844's blog to your web]