ทีโบนเสต๊ก ทางขึ้นเขาใหญ่








มองโลกด้วยหัวใจ ไม่ใช่ด้วยสายตาอย่างเดียว

2 ธันวาคม 2560
อีกหนึ่งวันที่สับสนวุ่นวาย
หลบหลีกจากสังคม
แวะมาปลดปล่อยอารมณ์อยู่แถวเขาใหญ่
บ่อย ๆ ที่เหนื่อยที่ต้องรับรู้อะไรมากมาย

มี "เวลา" สำหรับการออกเดินทางเสมอ 
แม้ว่าจะไม่มี "จุดหมาย" ที่แน่นอนเลยก็ตาม


ใช้เวลาปัจจุบันไปกับอดีตและอนาคตเป็นการลงทุนที่สูญเปล่า



สวยงาม และอร่อย ทีโบนสเต๊กของโปรด
แต่กินไม่หมด





 

Create Date : 25 มีนาคม 2560   
Last Update : 25 มีนาคม 2560 22:52:23 น.   
Counter : 290 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 


แก่งสะพือ แวะมาคิดถึงอดีตมัธยมปลาย กิตติยาเหงาๆ













คิดถึงอารมณ์ตอนเป็นเด็กมัธยม
ไม่รอช้า เก็บเสือผ้า คว้ากุญแจลุยเลยละกัน
จะไปก็ไปไม่ต้องวางแผน
อุบลราชธานี ใกล้นิดเดียวเอง







พร้อมละ ออกเดินทางตอนบ่ายนี่เลย อยากไปก็ไป



ง่วง แวะจิบกาแฟที่ปั๊ม ปตท 



จุดแรก แก่งสะพือ ตอน ม.4 เคยมากางเตนท์นอนที่นี่
นั่งรถบัสพัดลมมา อากาศหนาวมาก มีน้ำค้างเกาะเต๊นท์หยดติ๋ง ๆ
ตอนเด็ก ทำไรก็สนุกนะ



 กุ้งทอด 20 บาท มีวางขายหลายร้าน 
ซื้อมาชิมดู ก็อร่อยดีนะ



น้ำกับฟ้ากว้าง ๆ กับอารมณ์เหงา ๆ

ความเหงาทำให้เราออกเดินทาง





 

Create Date : 01 มีนาคม 2560   
Last Update : 25 มีนาคม 2560 22:24:58 น.   
Counter : 243 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 


สะพานรักสารสิน ผ่านหลายครั้งประทับใจทุกครั้ง รักนิรันดร์





 ตำนาน สะพานสารสิน

สะพานรักสารสิน... เรื่องจริงไม่อิงนิยาย
หลายๆคนเคยได้ยิน ได้ฟัง หรือได้ดู เกี่ยวกับสะพานรักสารสิน วันนี้เรามาเปิดตำนานรักแท้ที่ทำให้ทุกคนพูดถึงจนถึงทุกวันนี้กัน




      เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516  ณ สะพานสารสิน จังหวัดภูเก็ต   ได้เกิดเหตุการณ์โศกนาฏกรรมจากความรักขึ้นจนโด่งดังไปทั้งประเทศ 
      จุดเริ่มต้นความรักของชายหนุ่มขับรถโปท้อง (รถสองแถว) นามว่า โกดำ 


 และหญิงสาวชื่อ กิ๋ว ชาวตำบลท่าฉัตรไชย จังหวัดภูเก็ต เขาสองคนหลงรักซึ่งกันและกัน แต่อุปสรรคที่สังคมในขณะนั้นยัดเยียดให้พวกเขา คือ ความแตกต่าง โกดำเป็นเพียงคนหาเช้ากินค่ำ ส่วนกิ๋วคือนักศึกษาวิทยาลัยครู ผู้พรั่งพร้อมไปด้วยชาติตระกูลและฐานะทางสังคม ครูกิ๋วจึงถูกกีดขวางทุกหนทางจากพ่อ คนในครอบครัว และคนในสังคม เพื่อให้ความรักต้องห้ามในสายตาของเขาสิ้นสุดให้จนได้ 


ทั้งครูกิ๋วและโกดำ ย่อมรู้ดีถึงอุปสรรคที่ตนเองจะต้องเจอ พวกเขาจึงใช้ความพยายามทุกวิถีทางเพื่อเป็นบทพิสูจน์ให้ผู้เป็นพ่อได้เห็นถึงความรักที่มีให้แก่กัน แต่ไม่ว่าจะทำเช่นไรก็ไม่เป็นผล เมื่อผู้เป็นพ่อของฝ่ายหญิงไม่ยอมเปิดใจ หลายครั้งที่กิ๋วถูกบิดากักขังและทุบตีเพราะแอบลักลอบพบกับโกดำ อีกทั้งพ่อยังไม่ละความพยายามในการยัดเยียดลูกสาวให้กับเศรษฐี แต่ความรักและการพยายามฝ่าฟันอุปสรรคของโกดำและครูกิ๋ว สามารถชนะใจชาวบ้านได้ ชาวบ้านทุกคนทราบดีถึงความรักที่มีอุปสรรคครั้งนี้  หลายคนพยายามเกลี้ยกล่อมพ่อของครูกิ๋วให้ยอมรับโกดำเป็นลูกเขย แต่ก็ไม่ได้รับการยินยอมไม่ว่าจะด้วยวิถีทางใด  




…ในที่สุดเมื่อหัวใจของคนทั้งสองถูกย่ำยีจนหมดความหวังเขาทั้งสองคนได้เตรียมนำผ้าขาวม้าผูกมัดร่างกายทั้งสองแล้วก้าวย่างขึ้นบนราวสะพาน ตัดสินใจกระโดดลงไปในน้ำเพื่อปลิดชีวิตของพวกเขาเอง 
การผูกมัดผ้าเข้าด้วยกันอาจสื่อถึงการที่พวกเขาจะได้อยู่คู่กันไม่ต้องพลัดพรากกันอีกต่อไป แม้เเต่ความตาย เวลาต่อมาก็ได้พบร่างไร้วิญญาณของทั้งสอง สร้างความเสียใจสะท้านความรู้สึกของชาวบ้านท่าฉัตรไชยเสมอมา

     และเรื่องราวอันน่าโศกเศร้านี้ได้ถูกนำมาทำเป็นละคร และบทเพลง เพื่อถ่ายทอดรักแท้ของเขาทั้งสอง    โก้ดำกับครูกิ๋ว


 สะพานสารสิน เป็นสะพานที่เชื่อมระหว่างจังหวัดพังงากับจังหวัดภูเก็ต เป็นสะพานแรกที่มีการสร้างเพื่อข้ามจากจังหวัดพังงาไปภูเก็ต เชื่อมต่อระหว่างบ้านท่าฉัตรไชยและบ้านท่านุ่นของจังหวัดพังงา โดยทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 402 มีความยาวทั้งหมด 660 เมตร เปิดใช้เมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2510

สะพานแห่งนี้ตั้งชื่อตามนามสกุลของ นายพจน์ สารสิน ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ เริ่มสร้างครั้งแรกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2494 โดยเปิดให้บริษัทรับเหมาก่อสร้าง แต่ปรากฏว่าการก่อสร้างในระยะเริ่มต้นมีปัญหาเพราะความไม่ชำนาญการ ต่อมาในปี พ.ศ. 2508 จึงได้เริ่มลงมือก่อสร้างอีกครั้งโดยบริษัท Cristiani & Nelson (Thailand) Ltd. จนสำเร็จสามารถเปิดใช้การได้ในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 ใช้งบประมาณทั้งหมด 28,770,000 บาท

สะพานสารสิน มีความยาวทั้งหมด 660 เมตรเป็นทางผิวคอนกรีต 360 เมตร ตัวสะพานคอนกรีตอัดแรงยาว 300 เมตร กว้าง 11 เมตร เป็นทางรถวิ่งกว้าง 8 เมตร ทางเท้าข้างละ 1.5 เมตร รับผิดชอบดูแลโดย กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
เครดิต จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี





 เทคโนโลยีทำให้ติดต่อกันง่ายขึ้น
 แต่เหตุใดจึงเหงากว่าเดิม



 แม้จะรู้ว่า “ความหวัง”ไม่มี..
 แต่ “ความหวังดี”ยังมีให้เสมอ





คิดถึงก็อยากให้ถึง
ไม่งั้นก็ได้แต่คิดถึง



หนีจากโลกความจริง 
แล้วมาพักพิงบนโลกออนไลน์





 

Create Date : 25 ธันวาคม 2559   
Last Update : 25 ธันวาคม 2559 0:55:00 น.   
Counter : 462 Pageviews.  


โอซาก้า โกเบ แบกเป้ไปป่าไผ่ (Kyoto Sagano Walk & Bamboo Forest)





ป่าไผ่ซากาโนะ เกียวโต(Kyoto Sagano Walk & Bamboo Forest)


แทบทุกครั้งที่ออกเดินทาง
มักมีเรื่องราวในใจเสมอ
ครั้งนี้ก็เช่นกัน
โอซาก้า




แบกเป้เดินลำพัง
2 ข้างทางเป็นต้นไผ่ลำใหญ่
อากาศค่อนข้างร้อน มาญี่ปุ่นครั้งนี้ได้เหงื่อเต็ม



เมื่อมุ่งมั่นที่จะก้าวเดินไป
ที่เหลือ ก็แค่เติมพลังใจให้เข้มแข็ง
กี่ครั้งที่อ่อนแอ กี่ครั้งที่ผิดหวัง
แต่ชีวิตยังมีพรุ่งนี้รออยู่



เหงานะ
มารับความเหงา
มาใช้ชีวิตกับความเหงาให้มันจุก
ให้มันจำ
แล้วเธอจะไม่เหงาอีก
กิตติยาหวังเช่นนั้น

ทุกก้าวเดิน
มีเรื่องราวของหัวใจติดตามไปตลอด


มองลึกลงไปข้างในหัวใจ
จะรู้ว่า
หัวใจมันบอบช้ำเหลือเกิน


บางครั้งความเหงา 
มันก็พาความเข้มแข็งมาให้หัวใจเราพร้อมๆ กัน



อย่าวางใจใช้อดีตเป็นตัวสร้างอนาคต 
แต่ให้ใช้อนาคตเป็นตัวลบอดีต



อะไรที่ตัดสินใจไปแล้ว
จงยอมรับผลของการตัดสินใจนั้น
ไม่ว่าจะดีหรือร้าย
เพราะย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
แต่สามารถเรียนรู้จากมันได้






























































 

Create Date : 23 ธันวาคม 2559   
Last Update : 26 มีนาคม 2560 21:10:21 น.   
Counter : 293 Pageviews.  


See Angkor and die หรืออย่าเพิ่งตายหากยังไม่ได้เห็นนครวัด




นายอาร์โนลด์ ทอยน์บี นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ 
กล่าวประโยคอมตะไว้ว่า See Angkor and die
หรือ
อย่าเพิ่งตายหากยังไม่ได้เห็นนครวัด 



นครวัด คือเทวสถานที่มีพื้นที่เกือบ 2 ตารางกิโลเมตร สร้างขึ้นในรัชสมัยพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 กษัตริย์แห่งอาณาจักรขอมโบราณ ที่ได้รับการยกย่องให้เป็นสมมุติเทพ พระองค์ครองราชย์ในช่วง พ.ศ. 1650-1693 ขณะนั้นศาสนาฮินดู นิกายไวษณพนิกาย (นับถือพระวิษณุเป็นใหญ่) กำลังรุ่งเรืองอยู่ในอาณาจักรขอม นครวัดตั้งอยู่ทางตอนเหนือของโตนเล สาบ หรือทะเลสาบขนาดใหญ่ และอยู่ทางใต้ของเทือกเขาพนมกุเล



พระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 โปรดให้สร้างนครวัดเพื่อเป็นเทวสถานบูชาพระวิษณุ และให้เป็นที่เก็บพระศพของพระองค์ ทำให้นครวัดมีลักษณะเป็นปราสาทหินขนาดใหญ่ ถูกสร้างโดยหันหน้าไปทางทิศตะวันตก ผิดไปจากปราสาทหินอื่นๆที่หันหน้าไปทางทิศตะวันออก เนื่องจากทิศตะวันตกเป็นทิศของคนตาย 



หลายคนมักจะเรียกนครวัดว่าอังกอร์วัด แต่ความจริงแล้วอังกอร์หมายถึงนคร หรือเมืองพระนคร มีพื้นที่มากกว่า 15 ตารางเมตร แต่เดิมสมัยโบราณเรียกว่า “นอกอร์วัด” ต่อมาเมื่อชาวฝรั่งเศสเข้ามายึดเป็นอาณานิคมได้เรียกชื่อเพี้ยนไปจาก “นอกอร์วัด” เป็น “อังกอร์วัด” และใช้คำว่าอังกอร์วัดมาจนทุกวันนี้







  นครวัด เป็นปราสาทหินขนาดใหญ่ที่สุดในสมัยอาณาจักขอมโบราณ ในการสร้างต้องใช้หิน 600,000 ลูกบาศก์เมตร ที่นำมาจากเทือกเขาพนมกุเลนซึ่งอยู่ห่างจากตัวนครวัดมากกว่า 50 กิโลเมตร ใช้ช้างชักลากหินมากกว่า 40,000 เชือก และใช้แรงงานพลเรือนนับแสนคน นอกจากนี้ยังใช้ช่างฝีมือแกะสลักหินเป็นลวดลายต่างๆไม่ต่ำกว่า 5,000 คน 

    ความใหญ่โตและความประณีตในการสร้างนครวัดที่ออกมาสวยงามยิ่งใหญ่จนถึงทุกวันนี้ใช้เวลาก่อสร้างยาวนานถึง 100 ปี จนกระทั่งสิ้นรัชสมัยของพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ก็ยังไม่แล้วเสร็จ โดยมีการก่อสร้างมาจนถึงสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 และกษัตริย์พระองค์อื่นๆ ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนให้นครวัดเป็นวัดในศาสนาพุทธนิกายมหายาน

    นครวัดมีความใหญ่โตทั้งขนาดพื้นที่และศิลปะการก่อสร้าง นักท่องเที่ยวจะต้องใช้เวลาในการเดินชมนานอย่างน้อยหนึ่งวัน สิ่งที่ไม่ควรพลาดคือการเดินชมสะพานนาคราช ซึ่งสลักรูปพญานาคขนาดใหญ่ทอดตัวขนานไปกับสระน้ำหน้าปราสาทนครวัดมุ่งตรงเข้าสู่โคปุระตะวันตก















 

Create Date : 23 ธันวาคม 2559   
Last Update : 25 ธันวาคม 2559 0:15:06 น.   
Counter : 132 Pageviews.  


1  2  3  4  5  

สมาชิกหมายเลข 3589626
 
Location :
บุรีรัมย์ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




[Add สมาชิกหมายเลข 3589626's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com