กุมภาพันธ์ 2560
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
16 กุมภาพันธ์ 2560

:: ก๋าราณีตอบคำถามน้องเสือย้อมแมว ::







:: ก๋าราณีตอบคำถามน้องเสือย้อมแมว ::



ถ้ารักแล้วต้องทุกข์
แล้วทำไมเมื่อเราคิดจะรักจึงมีความสุขครับ

การปล่อยวางกับการยอมรับความจริงต่างกันอย่างไร

ฝันในสิ่งที่เป็นไปได้
อยากหรืออยู่อย่างคนไม่มีฝัน
อย่างไหนดีกว่ากัน

สุดท้ายตนเป็นที่พึ่งแห่งตน
ดีที่สุดแล้วใช่ไหมครับพี่ก๋า




คำถามโดย : เสือย้อมแมว




















[ 1 ]



กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
ก่อนที่โลกมนุษย์จะเกิดขึ้น
จักรวาลเป็นเพียงหลุมดำอันมืดมิดและว่างเปล่า
จนวันหนึ่งจึงเกิดแสงสว่างขึ้นในความมืด
และเกิดความมืดขึ้นในหลุมดำ
ทั้งความสว่างและความมืดมิดต่างเกิดจากความว่างเดียวกัน
ในที่สุดการหลอมรวมกันก็ทำให้เกิดสิ่งหนึ่งขึ้นมา
สิ่งนั้นมีชื่อเรียกว่า “ความรัก”

ความรักทำให้เกิดความรู้สึก เกิดความปรารถนา
เกิดความอยากที่จะครอบครอง เกิดความสุข เกิดความทุกข์
เกิดความหึงหวง
ความรักก่อให้เกิดความเศร้า ความเจ็บปวด
ความผิดหวัง และความเกลียดชัง

ความรู้สึกทั้งหมดถูกบรรจุลงไปในสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า “มนุษย์”

เมื่อมนุษย์คนหนึ่งเริ่มคิดถึงความรัก
ไม่แน่เสมอไปหรอกนะครับว่าเขาจะมีความสุข
เขาแค่กำลังสนุกในจินตนาการของตัวเอง
คิดไปต่าง ๆ นานา ว่าความรักจะสวยงามแบบนี้แบบนั้น
หวังว่าความรักจะลงตัวสมบูรณ์แบบอย่างที่ตัวเองคิด
ก่อนจะพบว่าทุกสิ่งอาจไม่เป็นไปอย่างที่ฝันใฝ่ไว้เลย....












[ 2 ]


การยอมรับความจริงในชีวิตจึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
การตื่นขึ้นมาในทุกเช้า เพื่อยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเราในทางลบ
นี่ย่อมไม่ใช่ความสนุกสนานของชีวิตอย่างแน่นอน

เราจะทำยังไงถ้ารู้ว่าตัวเองป่วยหนัก
เป็นโรคร้ายที่รักษาไม่หาย

จะทำยังไงถ้าตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเอง
กลายเป็นนักโทษรอการประหารในคดีร้ายแรง

ตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าประเทศของตัวเองประสบภัยพิบัติร้ายแรง
ไม่มีแม้แต่ที่อยู่ ไม่มีอาหาร ครอบครัวของตนเองเสียชีวิตไปจนหมด

จะทำยังไงถ้าต้องตกงาน ในขณะที่ลูกอีกสามคนยังเรียนหนังสือ
ภรรยาเป็นแม่บ้านเต็มเวลา ไหนจะหนี้สินจากการผ่อนบ้าน ผ่อนรถ
ฯลฯ

ในชีวิตจริงมีเรื่องร้าย ๆ เกิดขึ้นมามากมาย
แต่มันก็มีเรื่องดีดีที่มาให้เรารับรู้และชื่นใจ

“ปล่อยวาง” ไม่ได้แปลว่า เพิกเฉย ละเลย ไม่ใส่ใจ
เฉยเมย ทอดทิ้ง ไม่รับผิดชอบ

แต่การปล่อยว่างจะเกิดขึ้นได้
ต้องมาจากการ “ยอมรับ” และ “เข้าใจ”
ในทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับชีวิตของเรา

โดยไม่จำเป็นต้องตั้งคำถามกับตัวเอง
ว่าทำไมสิ่งนี้ถึงเกิดขึ้นกับฉัน ทำไมฉันซวยอย่างนี้
ทำไมชีวิตนี้ไม่มีอะไรดีเลย ทำไมคนอื่นจึงโชคดีกว่าฉัน ฯลฯ

การหยุด นิ่ง และ มีสติ
จะทำให้เราเห็นความจริงของชีวิตในทุก ๆ ด้าน
เมื่อไหร่ที่เรายอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองได้ทั้งหมด
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องร้ายหรือดี
ยอมรับอย่างเข้าใจ
นั่นล่ะครับ --- การปล่อยวางเกิดขึ้นตรงจุดนั้นนั่นเอง











[ 3 ]


มีฝันหรือไม่มีฝันอันไหนดีกว่ากัน ?
ก๋วยเตี๋ยวกับข้าวผัดอะไรอร่อยกว่ากัน ?
ผู้หญิงผิวขาวกับผู้หญิงผิวสีเข้มใครสวยกว่ากัน ?
หนังแอ็คชั่นกับหนังชีวิตแบบไหนสนุกกว่ากัน ?
เป็นลูกน้องกับเป็นเจ้าของกิจการอะไรดีกว่ากัน ?
ฯลฯ

มันไม่สำคัญว่าเรา “มี” หรือ “ไม่มี”
ทุกการตัดสินใจ “เลือก” หรือ “ไม่เลือก”
เป็นทางเลือกที่เรา “ตัดสินใจ” ทั้งสิ้น

คำถามคือ จะทำอย่างไรกับสิ่งที่เราเลือก
จะรับผิดชอบการตัดสินใจของตัวเองอย่างไร

มีคนเคยกล่าวไว้ว่า

“ถ้ามีโอกาสเลือก จงเลือกสิ่งที่ดีที่สุด”

จะรู้ได้ยังไงว่าสิ่งที่เลือกนั้นดีที่สุดแล้วสำหรับเรา

บางทีคำตอบที่ดีก็มาจากความไม่รู้
มาจากความผิดพลาด มาจากความล้มเหลว
มาจากประสบการณ์ที่เราต้องผ่านทุกข์ ความเจ็บปวด
จึงจะรู้ว่าชีวิตเราต้องการอะไร












[ 4 ]



พี่ก๋าไม่แน่ใจนะว่าคำว่า “พึ่งตนเอง” ของเราหมายถึงอะไร
จริง ๆ โดยตัวมันเอง “ชีวิต” คือการเดินทางโดยลำพัง อยู่แล้ว
ตอนเกิด ก็เกิดโดยลำพัง ตอนตายก็จากไปโดยลำพัง
แต่ความสวยงามของชีวิต
อยู่ในระหว่างที่เราเดินทางจากการเกิดไปสู่ความตาย
ผู้คนที่รายล้อมตัวเรา ผู้คนที่ใกล้ชิดปฏิสัมพันธ์กับเรา
คนที่เรารักและคนที่รักเรา คนที่เราได้ทำสิ่งต่าง ๆ ไว้ให้
คนที่คอยช่วยเหลือและให้กำลังใจตอนที่เราพลาดพลั้ง
ฯลฯ

ผู้คนเหล่านี้ทำให้การเดินทางโดยลำพังของชีวิต
ไม่โดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงาเกินไป

พี่ก๋าชอบคำว่า “พึ่งตนเอง” ในความหมายของคนที่รู้จักตัวเอง
ทำเอง รู้เอง พบปัญหาก็พยายามที่จะแก้ไขปัญหา
จนรู้ว่าปัญหานั้นเกินกำลังตัวเองแล้วค่อยร้องขอความช่วยเหลือ
ล้มลงไป พยายามลุกขึ้นมาเองก่อน
อย่ามัวแต่ร้องโยเยเป็นเด็กเล็ก

ผิดหวัง อกหักรักคุด ลองหยุดแล้วถอยมาดูตัวเองบ้างไหม
ทำไมความรักเจ็บปวด ล้มเหลว เพราะเราไม่เคยเข้าใจความรักใช่ไหม

สุขภาพไม่ดี เป็นเพราะการกินอาหารที่ไม่ดี
พักผ่อนไม่ดี ไม่เคยออกกำลังกายหรือเปล่า

การงานไม่ก้าวหน้า
นั่นเพราะยังทุ่มเทไม่พอ ยังไม่สู้ ไม่แกร่ง
ไม่ติดคมความคิดที่ดีพอหรือเปล่า

เรียนไม่รุ่ง เพราะไม่รู้ว่าสิ่งที่เรียนอยู่จะเอาไปทำอะไร
เรียนหนัก เรียนเยอะ แต่ไม่มีความสุขกับการเรียนรู้
เลยเรียนแบบเบื่อโลกหน่ายวิชาการหรือเปล่า

ครอบครัวมีแต่การทะเลาะเบาะแว้ง
พ่อแม่ไม่เข้าใจฉัน แล้วตัวฉันเคยเข้าใจพ่อแม่บ้างหรือเปล่า ?

ฯลฯ

พึ่งพากับพึ่งพิง
สองสิ่งนี้ต้องเริ่มต้นจากตัวเอง

ไม่ใช่ร้องขอเอาจากเพื่อน พระ หมอดู หรือ สิ่งศักดิ์สิทธิ์

ใครก็ช่วยเราไม่ได้หรอกครับ
ถ้าไม่คิดจัดการกับชีวิตด้วยตัวเราเองก่อน
ใครจะรู้จักตัวเราดีเท่ากับที่เรารู้จัก
ถ้ายังไม่รู้จักตัวเอง
ก็ต้องทำให้รู้จักตัวเองให้ได้
ดูเข้าไปในความคิด มองเข้าไปในรูปแบบการใช้ชีวิต
ทั้งความคิด คำพูด และทุกการกระทำของเรานั่นแหละ
ที่จะเป็นตัวบอกว่าเรารู้จักตัวเองดีแล้วหรือยัง ?

มันไม่เกี่ยวกับระดับการศึกษา ไม่เกี่ยวกับความรวยความจน
ไม่เกี่ยวกับชาติกำเนิด ไม่เกี่ยวกับฐานะทางสังคม ไม่เกี่ยวกับอะไรเลย
นอกจากคำถามเดียว คือ

“เรารู้จักตัวเองดีแล้วหรือยัง ?”

เราเกิดมาทำไม ?
เพื่ออะไร ?
เกิดมาทำอะไร ?
และสุดท้าย...เราจะจากไปยังไง ?

คำถามเหล่านี้ใครก็ตอบแทนเราไม่ได้
มันเป็นคำถามแห่งชีวิต
ที่เราต้องคิดและตอบตัวเอง

































Create Date : 16 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 16 กุมภาพันธ์ 2560 8:44:52 น. 25 comments
Counter : 502 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณMax Bulliboo, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณเกศสุริยง, คุณThe Kop Civil, คุณซองขาวเบอร์ 9, คุณTui Laksi, คุณบาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน, คุณสองแผ่นดิน, คุณcomicclubs, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณtuk-tuk@korat, คุณkae+aoe, คุณหอมกร, คุณก้นกะลา, คุณtoor36, คุณmariabamboo, คุณTongstory95


 
สวัสดีคะคุณก๋า...

คุณก๋าตอบปัญหาดีนะคะ...

ถึงแม้จะค่อนข้างยาว...

แต่สรุปแล้ว ขึ้นอยู่ตัวเรา จะเข้าใจตัวเรามากน้อยแค่ไหน

คุณก๋าเน้นเรื่องการปล่อยวางทุกครั้ง..สนับสนุนคะ





โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:6:39:54 น.  

 
โหวต กะว่าก๋า Diarist ครับพี่ก๋า

บทความนี้ ภาพ ที่ลง นี่ทำให้ผมนึกถึงหนังเรื่อง pirates of the caribbean ที่โจรสลัดเข้าฝั่ง บรรยากาศเหมือนมากๆครับผม ^^


โดย: Tongstory95 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:6:55:20 น.  

 
ช่วงนี้งานยุ่งมากค่า แต่ก็แอบแว๊บมาอ่านข้อคิดดีๆค่ะ


โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:7:15:17 น.  

 
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
วันนี้ขอหมวดนี้ แล้วกันนะคุณก๋า



โดย: หอมกร วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:8:07:53 น.  

 
สวัสดียามเช้าคะคุณก๋า
สาธุ...กับคำถามและคำตอบ ที่ได้อ่าน
ชอบบทความวันนี้เลยคะ เป็นความสว่างเพิ่มทางความคิด
ที่มีผลดีกับการดำเนินชีวิตของเรา
ชอบสำนวนนี้จัง... "เราเดินทางจากการเกิดไปสู่ความตาย.. "
จริงๆเลย มนุษย์เราเกืดมาเรื่มต้น้เดิน หรือดำเนินชีวิต
ไปตามครรลองของกฎแห่งกรรม เหมือน สำนวนที่คุณก๋าบอกเลย
ทุกคนหนีไม่พ้นจุดจบคือ ความตาย ระหว่างทางแต่ละคนจะเจออะไรกันบ้าง
ก็ไม่เหมือนกัน จุดจบของเราจะสั้นหรือยาวก็ไม่เท่ากัน สาธุคะ

กะว่าก๋า Literature Blog

ปล.ภาพประกอบวันนี้สวยมากคะ ชอบๆ มุมมองมุมกล้องของคุณก๋า


โดย: Tui Laksi วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:8:22:04 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับ คุณก๋า
ความรักคือสุขในทุกข์จริงๆ เราจินตนการความทุกข์ให้เป็นความสุข
ความจริง ล้วนมาจากเหตุ ทำดีได้ดี
ฝัน ไม่ฝัน คู่กัน จนลาลับโลกครับ

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน แต่เมื่อมีคนยื่นมือช่วย จงรับไมตรีนั้น 55
โดยเฉพาะ นารีอุปถัมภ์ บุรษอุปถัมภ์(ในทางที่ถูกศีลธรรม)

เช้านี้ 23 องศา ครับ

มีผิดแก้ไขหลายจุดครับ
ไหนจะหนี้สินจากการผ่านบ้าน ผ่อนรถ
คนที่คอยช่วยเหลือและให้กำลังในตอนที่เราพลาดพลั้ง


โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:8:26:51 น.  

 
กะว่าก๋า Dharma Blog

สวัสดียามเช้ากับข้อคิดดีๆ นะคะ


โดย: kae+aoe วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:9:36:48 น.  

 
สวัสดียามสายค่ะ คุณก๋า



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:9:46:23 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
สาวไกด์ใจซื่อ Review Food Blog ดู Blog
Raizin Heart Movie Blog ดู Blog
tuk-tuk@korat Travel Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดยส่วนตัวชอบเชียงตุงมากค่ะคุณก๋าผู้คนที่นั่นใจดีมากๆๆ


โดย: เกศสุริยง วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:10:22:31 น.  

 
โอวว วันนี้ผมได้ข้อคิดดีๆ เพียบเลยครับ การมีสตินี่สำคัญจริง ๆ การรู้จักตัวเอง นี่มันช่างยากจริง ๆ นะครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:11:09:21 น.  

 
เรียนไม่รุ่ง เพราะไม่รู้ว่าสิ่งที่เรียนอยู่จะเอาไปทำอะไร
เรียนหนัก เรียนเยอะ แต่ไม่มีความสุขกับการเรียนรู้
เลยเรียนแบบเบื่อโลกหน่ายวิชาการหรือเปล่า

น้องซีชอบไปโรงเรียนมากๆ 555555 แต่อาทิตย์นี้ก็เข้าโหมดเรียนแล้วนะคะเพราะจะสอบ แม่ๆ แอบดีใจนิดหน่อยลูกเรียนหนังสือกันแล้ว 555555


โดย: kae+aoe วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:11:19:02 น.  

 
ซีถ้าอ่านเค้าก็จะอ่านเองค่ะ บังคับไม่ได้ บังคับอ่านไปก็จะไม่เข้าหัวเนอะ 5555 ก็เลยอ่านน้อยมาก อิอิ ซีเค้าไม่ชอบวิชาท่องจำ พวกคำศัทพ์ ซีเค้าชอบพวกวิชาที่อ่านแล้วเพลินๆ ค่ะ


โดย: kae+aoe วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:11:56:18 น.  

 
วันนี้มีคำถาม และคำตอบในหลายหมวดเลย

เรื่องความรักนี่ ถ้าเริ่มต้นจากเพื่อน แล้วค่อยๆ ไปเรื่อยก็ประคับประคองกันไปได้นะ มันอาจจะไม่ได้หวือหวา ถึงจุดจุดหนึ่งอาจจะต้องถามถึงสถานะ จะเป็นอะไรกัน จะได้วางตัวถูก ถ้าเป็นเพื่อนก็โอเค. เป็นเพื่อนกัน ก็คุยๆ กันไปเหมือนเดิม รักษาระยะ

แต่มันก็มีความสุขดีนะที่มีคนคุย มันก็ตื่นเต้นดีรอข้อความเขาตอบกลับ แต่ถ้าสถานะเป็นเพื่อนก็อาจจะลดความตื่นเต้นลงไปนิดนึง แต่ก็ยังมีความสุขอยู่

ถ้ารักโดยมีความปรารถนาดี อยากให้เขามีความสุข เราก็จะมีความสุข "รักไม่ใช่การครอบครอง แต่รักคือการให้"


วันนี้โหวตหมวดข้อคิดและธรรมะค่ะ


โดย: comicclubs วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:13:07:04 น.  

 
เมื่อครู่นี้ ก็เจอ..งานเขียนของบล๊อกเกอร์คนหนึ่ง.. ทำนองนี้
แหละครับ เห็นแล้วรัก แบบหัวปักหัวปำ 555

ต้องรั้งรอติ๊ดนุง..อย่าทุ่มใจจน..... จนใจครับ 555


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:13:52:41 น.  

 
สวัสดียามเช้าเยอรมันค่ะคุณก๋า
เราชอบมากกกก ตรงท่อนที่เขียนเรื่อง ปล่อยวาง คือใช่เลยต้องยอมรับ และเข้าใจ สำหรับเรานะคะ การปล่อยวางบางทีมันคือ "อะไรก็ตามที่เราไม่สามารถเปลี่ยนมันได้ง่ะ ก็ขอปล่อยวาง.."

มาอ่านแล้วได้ข้อคิดเยอะเลยค่ะ มีความสุขจังที่ได้อ่านสิ่งดีๆแบบนี้ เหมือนๆการให้อาหารสมองในตอนเช้าเลยอ่ะค่ะ อิอิ

งั้นโหวตจ้ะ


โดย: Max Bulliboo วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:14:09:28 น.  

 



กิ่วแม่ปานแม่นก่เจ้า


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:16:05:03 น.  

 

ปล.รูป สำหรับอาลัยวันหวยออกน๊าคะ 555
80 บาทก็เงินค่ะ อิอิ
...
มีความสุขมากมากนะคะพี่ก๋า


โดย: white in the dark วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:16:12:46 น.  

 
วันนี้ภาพท้องฟ้าดูแปลก ๆ ไปนิด แต่ก็ชอบค่ะ



โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:16:39:33 น.  

 
สวัสดี น้อง ก๋า

โหวดเสร็จก็ไปตามหมอฟัน นัด คาดผิด กลัวรถติด ไม่ติดเลย เลยไปคอยก่อนนัดตั้ง ชั่วโมงครึ่ง หาวแล้วหาวอีก เฮ้อ!
บล็อกเธอวันนี้ ยาวมาก อธิบายกระจ่าง ทุกคำถามที่ คุณ เสือย้อมแมว ถามและสงสัย
สรุปได้ว่า ทุกอย่างอยู่ที่ จิต ของเราเป็นผู้กำหนด เนอะ ถ้าจิตเรามั่นคง เข้มแข็ง อะไร ๆ ก็ทำร้าย ทำลายเรา ให้เป็นทุกข์ ไม่ได้ นั่นเอง อิอิ
โหวด หมวดงานเขียนของเจ้าของบล็อก จ้ะ

เรื่อง จะรักกัน ทำไมต้องให้มีคนมาบอกว่า ดวงสมพงษ์หรือไม่สมพงษ์ นั่นน่ะซี ครูก็ขำกับความคิดนี้ ช่างงมงาย แทบไม่น่าเชื่อว่า คนมีการศึกษา จะเป็นได้มากขนาดนี้ ห้าห้า เมื่อย้อนคิดไปในอดีต มาตอนนี้ ครูก็ยังแปลกใจอยู่เหมือนเดิม




โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:17:06:28 น.  

 
บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
คนบ้านป่า Literature Blog ดู Blog
The Kop Civil Movie Blog ดู Blog
ขุนเพชรขุนราม Dharma Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น



เลือกสิ่งที่ดีที่สุด อยากมีปัญญาไว้เลือกอย่างนั้นค่ะ


โดย: mariabamboo วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:18:51:45 น.  

 
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog

สวัสดีจ้า
โหวตได้หลายอย่าง..ก้นกะลาขอเลือกโหวตหมวดนี้ละกัน..


โดย: ก้นกะลา วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:19:38:40 น.  

 
โหวดงานเขียนค่ะ
คุณเสือย้อมแมวช่างถาม ถามทีเดียวหลายข้อ

แต่คำแนะนำที่คุณก๋าเขียน
ทำให้ได้ข้อคิดหลายแง่มุม
ต้องขอบคุณทั้งคุณเสือย้อมแมวและคุณก๋าค่ะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:19:54:42 น.  

 


โดย: เหมือนพระจันทร์ วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:20:15:14 น.  

 
ชีวิตคนเรามันก็แบบนี้แหละ เราไม่รู้หรอกว่าอะไรดีที่สุด ดีของคนหนึ่งอาจไม่ดีของอีกคนหนึ่ง ทางที่เราเลือกเราไม่รู้เลยว่ามันจะมีอะไรรออยู่ จะว่าไปมันก็เหมือนการซื้อหวยล่ะนะ ถ้าโชคดีเลือกถูกมันก็ดีไป


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:21:24:11 น.  

 
เข้ามาอ่านข้อคิดดี ๆ ครับ.


โดย: เจียวต้าย วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:16:29:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 307 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]