..สีสันของความหลากหลาย อาจทำให้ความหมายของชีวิตแปรเปลี่ยน แต่ความเป็นเพื่อนยังคงหมุนเวียน สับเปลี่ยนอยู่ในตำแหน่งของความผูกพัน..
Group Blog
 
 
มิถุนายน 2559
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
17 มิถุนายน 2559
 
All Blogs
 
จากฉัน...ถึงเธอ...บ่งบ๊ง เชฟกระทะหลุดแห่งห้องก้นครัว









เพื่อนบล๊อกคนที่ 3 ที่จะเขียนถึง มีล๊อกอินว่า "บ่งบ๊ง"
หรือที่ใครๆ เรียกว่า พี่บี๊ น้องบี๊ ฯลฯ แต่เราเรียกเธอว่า"เพื่อนบี๊" ค่ะ
นั่นเพราะว่าเราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ชั้น ป.1 

เราเรียนด้วยกันตั้งแต่ชั้น ป.1 ที่โรงเรียนวาสุเทวี  
เพื่อนบี๊อยู่สีฟ้า ส่วนเราอยู่สีแดง ตอนเด็กๆ เราก็ไม่ค่อยสนิทกันมากนัก
แต่เพื่อนบี๊เป็นคนที่มีอารมณ์ขันมาก ๆ เฮฮาตลอด





หลักฐานยืนยันความเป็นเพื่อนของเราที่มีมาอย่างยาวนานจาก FRIENDSHIP 


เราเรียนจบ ม.ศ.3 แล้วต่างคนต่างก็แยกย้ายกันไป
แทบไม่น่าเชื่อว่าโลกมันกลมจริงๆ เราสองคนกลับมาเจอกันอีกครั้ง
เมื่อแต่ละคนล่วงเลยวัยกลางคนมาแล้ว โดยมีบล๊อกแก้งค์เป็นสื่อ

แรกๆ ที่มาเป็นสมาชิกบล๊อกแก้งค์ก็ไม่รู้จักใครมากเท่าไหร่
เราคุยกับสมาชิกบล๊อกแก้งค์ที่ชอบทำอาหาร
และเพื่อนบี๊...ก็เป็นหนึ่งในนั้น
ตอนแรกไม่คิดไม่ฝันว่า เราจะเพื่อนเก่ากัน
จนกระทั่งเราอัพบล๊อกเรื่องโรงเรียนเก่า
เพื่อนบี๊...ก็มาเท้าความย้อนรำลึกถึงความหลังว่า เราใช่เพื่อนเปี๊ยกมั๊ย
พอบอกว่าใช่เท่านั่นแหล่ะ พากันดีใจ
พาเราเข้าเฟสไปเจอเพื่อนเก่าที่โรงเรียนวาสุเทวีอีกกว่า 40 คน
นัดเจอกัน กินข้าวด้วยกัน ไปเที่ยวด้วยกัน
ร่วมงานชุมนุมศิษย์เก่าหลายต่อหลายครั้ง

จากกลุ่มเล็กๆ กลายเป็นกลุ่มใหญ๋
ซึ่งแทบไม่น่าเชื่อเลยว่า พวกเราจะรวมตัวกันได้มากมายและเหนียวแน่นเช่นนี้
ตอนนี้เพื่อนบี๊ ได้ทำงานที่ตัวเองรัก
มีผลงานอันน่าภาคภูมิใจ มีแฟนคลับมากมาย
แต่เพื่อนบี๊ ก็ยังคงเป็นเพื่อนที่ดี ที่น่ารัก และมีน้ำใจของพวกเรา

"ชาววาสุ รุ่น 18 (มงกุฎ)" เสมอ














































Create Date : 17 มิถุนายน 2559
Last Update : 17 มิถุนายน 2559 18:41:44 น. 7 comments
Counter : 586 Pageviews.

 
เจิมมมมมมมมมม
วาสุเทวีรุ่น 18 (มงกุฏ) อิอิ...
เพื่อน..เป็นแล้วรักษาไม่หายนะคะ
ความสัมพันธ์ยาวนานแน่นแฟ้นมาก ๆ ตั้งแต่ ป.1
โอ้...ไม่อยากนับเลยว่ากี่สิบปี
เพราะนิ้วมิอนิ้วเท้านับรวมกันแล้วยังไม่พอ คริคริ...
ไม่ต้องส่งมาให้ยืมนับนะคะพี่เปี๊ยก 555



โดย: เนินน้ำ วันที่: 17 มิถุนายน 2559 เวลา:18:34:21 น.  

 
กรี๊ดดดดดดดด ว้าวววววววววววว ขอเจิมกระทู้ก่อนน๊า


โดย: บี๊(เอง) (บ่งบ๊ง ) วันที่: 17 มิถุนายน 2559 เวลา:18:34:37 น.  

 
ต้องแวะมาเพราะโดนเพื่อนกาเปี๊ยก(เพื่อนเก่าและแก่) เย้อออ ยังไม่แก่ พาดพุดถึง
ก๊ากกกก ถ้าไม่มาคงจะไม่ได้เห็นจดหมายร่ำลา(สั่งเสีย)กันในวัยเยาว์ คนเขียนจำไม่ได้
จำไม่ได้อีกว่าเพื่อนกาเปี๊ยกเมื่อครั้งวัยเยาว์มีฉายาว่า "แก่" ไม่เห็นหลักฐานก็จะไม่รู้
งานนี้พาดพุงถึงไปถึงเพื่อนร่วมก๊วนแกงค์วาสุ 18 มงกุฏ รุ่นที่ยังรวมตัวกันได้เหนียวแน่น
เราจำได้มีงานศิษย์เก่าครั้งหนึ่งที่สามารถรวบรวมเพื่อนๆ มาเจอกันมากที่สุดกว่า 40 ชีวิต
ในปีนั้นพวกเรามาเยอะที่สุดจนได้รับการกล่าวถึงบนเวทีว่าเป็นรุ่นที่ยังคงเหนียวแน่นมาก

ก๊ากกกกก มีภาพเพื่อนบี๊(รำวงรอบละบาท) อีกด้วย หูยยย งานนี้ไม่ค่อยประจานกันเลยน๊ะ

ขอบคุณบล๊อกแกงค์ Bloggang ที่ทำให้เพื่อนเก่าได้มาพบเจอกันจนยืดเยื้อมาจนบัดนี้


โดย: บ่งบ๊ง วันที่: 17 มิถุนายน 2559 เวลา:18:43:29 น.  

 
สวัสดีค่ะ...

วาว...คุณพี่เปี๊ยกกะคุณพี่บี๊..รุ่นเดียวกัน...วาว..

ช่างบุพเพอาละวาดอะไรเช่นนี้...

ดีจังค่ะ...มีเพื่อทำกับข้าวเก่งๆ..





โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 17 มิถุนายน 2559 เวลา:19:45:19 น.  

 
ไม่เขียนดองบล๊อก บทจะเขียนแซงคิวพี่ไปเลย กาเปี๊ยก
ได้ไง ฮือๆๆ

คุณบี๊หน้าคมเข้มมากนะคะ
เพื่อนเก่ามาเจอกันเป็นบุพเพค่ะ
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ อิอิ

เห็นทีมกาเปี๊ยก เพือ่นซี๊แล้วอิจฉามากค่ะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 17 มิถุนายน 2559 เวลา:20:18:09 น.  

 
พี่ซองคะ หนูพอจะมีเวลาว่างเขียนบล๊อกก็ช่วงวันหยุดน่ะค่ะ
วันนี้เลิกงานเร็ว เลยมาเขียนค่ะ
ต้องรีบค่ะ เดี๋ยวได้ดองบล๊อกอีกเป็นเดือนๆ
555


โดย: พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ วันที่: 17 มิถุนายน 2559 เวลา:21:04:54 น.  

 
ต้องถือว่าโลกกลมนะ ได้มาเจอกันอีกแบบนี้ แต่คบกันมายาวนานมากจริงๆ



โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 19 มิถุนายน 2559 เวลา:15:43:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 16 คน [?]




"ตั้งใจว่า...ทำบล๊อกนี้ขึ้นมาเพื่อบันทึกเรื่องราว ความทรงจำดี ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรักและอยากจะทำ และไม่เคยหวังผลตอบแทนใด ๆ ในทุกสิ่งที่ได้ทำ นอกจากรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ มิตรภาพและความจริงใจจากเพื่อนๆ เท่านั้น"


"ถ้าเรายังรัก
ยังรู้สึกรักและเสียดายมิตรภาพ
หรือความสัมพันธ์ที่ดีที่เคยมี


ใครผิด-ใครถูก
ใครยอมก่อน ใครยอมรับผิด
ไม่ใช่ประเด็นสำคัญแล้ว


“ความคาดหวัง” ที่เราควรมีกับตัวเอง
คือ คนทุกคนไม่จำเป็นต้องทำแต่สิ่งที่เราพึงพอใจ

เช่นเดียวกัน อย่าไปคาดหวังว่าเราจะเป็นที่รักใคร่ของทุกคน

เราทำแบบนั้นไม่ได้
ใครชอบ ใครชัง
บางครั้งก็อยู่เหนือการควบคุมของเรา


เราแค่ยืนหยัดกับสิ่งที่เราเป็น
แต่พร้อมยอมรับปรับตน เรียนรู้ว่าคนอื่นต้องการอะไร
ไม่ใช่ใช้ตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล
และคิดแต่ว่าคนอื่นต้องเข้าใจตัวเราอยู่ฝ่ายเดียว



และถ้าที่สุดแล้ว


แม้แต่คำขอโทษอย่างจริงใจ
ยังไม่อาจละลายใจให้อีกฝ่ายยกโทษหรือให้อภัยได้

เราคงต้องตอบตัวเองให้ได้ว่า


“เราทำดีที่สุดแล้ว”


และก็ใช้ชีวิตของเราต่อไป"


กะว่าก๋า
14 พ.ย.55


"จะดี จะชั่ว อยู่ที่ตัวทำ"
"จะสูง จะต่ำ อยู่ที่ทำตัว"



# เริ่มทำบล๊อกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2552 #


ไปหลังบ้านทางนี้เน้อ
Friends' blogs
[Add พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.