วันเกิดฉัน...วันตายเค้า!!!!!!







วันเกิดฉัน...วันตายเค้า!
สวัสดี ฉันชื่อนานา ฉันมีแฟนชื่อนิกรณ์ เรื่องราวทั้งหมดมันเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้ว ตอนนั้นฉันกำลังเรียนอยู่มัธยมตอนปลาย ฉันซึ้งใจเหลือเกินกับของขวัญชิ้นนี้..ไม่เคยมีใครให้ฉัน!! และฉันก็ไม่เคยอยากได้จากใคร....

"คนที่ผิดคงเป็นฉันเอง...ที่เกิดในวันนั้น"
.............................................................................
วันวาเลนไทน์ คือวันแห่งความสุขหรอ?? วันวาเลนไทน์ คือวันที่คนรักมาเจอกันใช่ไหม??!! เมื่อก่อนฉันก็คิดแบบนั้น...คิดว่ามันคือวันแห่งความสุข เพราะมันเคยเป็นวันที่ดีมากๆและสุขมากๆเลยล่ะ แต่ตอนนี้...ไม่ใช่!! ไม่มีแล้ว!! ไม่มีวันที่แสนดีและมีความสุขแบบนั้นอีกแล้ว...
ตอนนั้นฉันอายุประมาณ 17 ปี ฉันมีแฟนคนนึง เค้าบ้าดีนะ..(ต่อ) เราคบกันได้ 1 เดือน เราใช้เวลาดูใจกันมา 3 ปี ฉันยังจำได้ดีวันแรกที่เค้ามาจีบฉัน...คนอะไรมาจีบสาวทั้งทีดั้นนมาเรียกเราว่าป้าซะงั้น>"ป้า!...ป้า!...ป้าคนนั้นน่ะ ขอเบอร์หน่อยดิ^^" ในความคิดของฉันตอนนั้น ...*ไอ้เด็กนี่กวนจริง!* ก็เลยไม่กล่าวโทษอะไร แต่เดินหนี...ฉันก็เลยเดินหนีขึ้นรถรับส่งนักเรียนกลับบ้าน แต่ไอ้บ้านั่นก็ตะโกนมาจากอีกฝั่งว่า "ป้า!!..ผมมีเบอร์ป้าแล้วนะ แค่มาขอเป็นพิธีเฉยๆ" คือแบบตอนนั้นทั้งอายทั้งโกรธ อยากจะวิ่งไปเตะปากไอ้เด็กนั่นจริงๆ ดีหน่อยที่รถออกก่อน ได้แต่แลบลิ้นปลิ้นตาใส่.. (ต่อ)..แทนที่จะโกรธฉันยังจะมาขำอีก ประสาทจริงๆเยลเรา. พอตกเย็นฉันนั่งทำการบ้านจนดึกประมาณ 3 ทุ่ม ก็มีคนโทรเข้ามา ฉันคิดว่าเป็นเพื่อนก็เลยกดรับสายแล้วทักทายตามประสาเพื่อนที่บ้าบอ
"อ้ะบ้ะจ้ะเฮ้!! " ฉันพูด
"จ้ะเฮ้บ้าอะไรป้า..กินยาลืมเขย่าขวดรึไง?" เค้าตอบกลับ ฉันเลยพูดต่อว่า..
"อ้าว..ขอโทษนะคะที่นี่ไม่มีคนชื่อป้า สงสัยโทรผิดแล้วมั้งคะ" ฉันตอบกลับแบบงงๆ
"อ้าววป้า!!จำผมไม่ได้หรอ...คนที่ขอเบอร์ป้าวันนี้ไง!?"
"อะ....ไอ้เด็กเวรรรรร!!! " ฉันตัดสายแล้วปิดเครื่องใส่ทันที..ใครจะไปอยากคุยกะคนบ้า...บ้าป่าวว พอวันต่อมาฉันก็ไปเรียนตามปกติ..พอเลิกเรียนฉันก็รีบกลับมาขึ้นรถรับส่งทันที..คือแบบไม่ลงไปซื้ออะไรเลยใช้คนอื่นไปซื้อให้ โถถทำไมน่ะเหรอ..ก็ไอ้เด็กเวรนั่นดิ..มาทุกวันฉันก็หลบทุกวัน หลบได้ประมาณ 1 อาทิตย์กว่าๆมั้ง นางคงหมดความอดทนก็เลยมานั่งรอบนรถรับส่งนักเรียนฉัน..คือตอนนั้นแบบหลบไม่ทันจริงๆนางมาด้วยหน้าตาที่แลดูโหดมากกไม่มีรอยยิ้มที่สดใสเหมือนทุกครั้งเลย ....
"หลบหน้าทำไม...ไม่ชอบก็บอกดิว้ะ!จะได้ไม่ต้องมานั่งรอนั่งห่วงอยู่แบบนี้!!..เฮ้ยย!อย่าเงียบดินา" ตอนนั้นฉันไม่รู้ว่านิ่งเงียบไปนานแค่ไหน..แต่พอหันไปมองหน้าไอ้เด็กเวรนั่นฉันถึงกับอึ้ง..คือนางร้องไห้..ถึงน้ำตาจะไม่ไหลก็เถอะในตานางมีน้ำใสใสตาแดงๆ
"เฮ้ย!!..อย่าร้องนะไอ้เด็กบ้า"
"ไม่ได้ร้องเว้ยแค่ฝุ่นมันเข้าตาเฉยๆ..แล้วก็ไม่ได้เป็นเด็กบ้าด้วยผมชื่อกรณ์ต่างหาก .. "
"กรณ์ก็กรณ์..อย่าร้องไห้ดิเป็น ผช. ป่าวห้ะ??"
"ก็ผมน้อยใจหนิ..อุตส่าห์ตามดูแลป้ามาตลอดแต่ป้าก็ไม่เคยสนใจผมเลย..มีแต่หลบหน้า..ป้าเกลียดผมหรอ..อย่าเกลียดผมนะ..น้ะผมขอร้อง!!.. "
"รู้แล้วๆๆๆ" ฉันพูดแบบสำรวจตัวนาง...นางแบบคล้ำมากไม่มีราศีอะไรเลยซึ่งนางไม่ใช่สเปคฉันจะให้ฉันชอบได้ยังไง
"ป้า..ป้าไม่คิดจะชอบผมหน่อยหรอ?ป้าให้ผมทำไรผมยอมทุกอย่าง..ขอแค่ป้ามองผมบ้าง"
"กรณ์จะทำได้หรอ..อย่างกรณ์น่ะไม่ใช่สเปคเราเลยเราชอบคนขาวแต่กรณ์..."
"ผมจะขาว!!..ผมจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง..ป้ารอผมน้ะ!! "
"จ้ะ..สู้ๆน้ะ " หลังจากวันนั้นนางก็หายไปไม่ค่อยมากวนใจฉันเหมือนเมื่อก่อนยอมรับว่ามันเหงามากบางครั้งก็แอบมองโทรศัพท์จนเพื่อนบ่น ฉันคิดว่านางก็คงเหมือนกับผช.ทั่วไปแหละแบบแค่มาจีบเล่นๆแล้วก็หายไป นางหายไปได้ประมาณ1เดือนมั้งแล้วนางก็กลับมาไม่อยากเชื่อเลยว่านางทำจริงๆนางเปลี่ยนแปลงตัวเองได้จริงๆ.......กลับมาคราวนี้คือนางแบบ....หล่อมากกกกก><..ขาวเวอร์..ผมนิตัดทรงหัวเห็ด..ฟันก็จัด..แต่งตัวก็ดูดี..น่ารักมากก > (นางเอกแอบหื่นสำรวจทุกอณู 555+ ).. เอาตรงๆเลยแบบสาวๆคนไหนเห็นก็มองก็ชอบนางอ่ะ...แต่ไม่ใช่กับฉัน! (หืมมทำเป็นเมินเด่วเหอะถ้าลองได้รักแล้วจะติดใจ ) ..ฉันอยากให้เค้ากลับมาเป็นแบบเดิมมากกว่าไม่อยากให้ใครมาชอบนาง (นั่นไงแอบมีใจก้บอกกหึงล่ะเซ่!!! )....(ต่อ)..อยากให้นางมองแต่ฉัน...นางเดินเข้ามาหาฉันแล้วเอาตุ๊กตามาให้คือแบบว่ามันตัวใหญ่มาก..( ดีใจเขิลอ่ะ><)
"อ้ะป้าให้..ผมกลับมาแล้วนะ..จะไม่ไปไหนอีกแล้ว..จะจีบป้าให้ได้เลย^^" ใจจริงก็อยากจะกระโดดเข้าไปกอดเลย(โอยยยนายหายไปไหนมาฉันคิดถึงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง) แต่ฟอร์มไงก็เลยพูดไปว่า
"อื้ออ...สู้ๆ" ตั้งแต่วันนั้นนางก็ทำเหมือนทุกอย่างที่นางพูด นางจำได้หมดว่าฉันชอบอะไร..ไม่ชอบอะไร..ชอบสีไหน..เกิดวันที่เท่าไร..ครบรอบวันที่รู้จักกันวันไหน..กี่วันกี่เดือนกี่ปีที่คุยกัน..(หื้มมมมจะดีไปไหน><) นางเหมือนเดิมทุกอย่าง..เราไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยมากไปเที่ยวด้วยกันบ่อยมาก..นางพาเราไปไหว้พ่อแม่นางบ้างล่ะ..จนผ่านมา 3ปี นางก็ยังเหมือนเดิม..นางชอบกราบเท้าพ่อกับแม่..นางบอกเสมอว่าพ่อแม่อยู่บนหัวนางเคารพมาก..ส่วนฉันนางให้อยู่ในใจ..นางสามารถนวดเท้าล้างเท้าให้ฉันโดยไม่รังเกียจ..นางเสียสละทุกอย่าง..นางตามใจฉันทุกอย่าง..วันที่ 14 มกราคม เป็นวันที่เราตกลงคบกัน..วันนั้นนางดีใจมากนางเข้ามากอดฉันแน่นแล้วร้องไห้..นางขอบคุณที่ฉันยอมคบกับนาง..นางไม่คิดว่าจะมีวันนี้นางสัญญาว่าจะอยู่ดูแลฉันตลอดไป..เวลาผ่านไปความรักของเรายังคงเป็นเหมือนเดิมไม่หวานขึ้นไม่น้อยลง..ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างรับรู้และยินดีด้วย..นางจะพาฉันไปทานข้าวที่บ้านด้วยทุกวัน..จนถึงวันเกิดฉัน...วันที่ 14 กุมภาพันธ์..ตอนเช้านางซื้อดอกกุหลาบมาให้ 100 ดอก พร้อมท่าเต้นสุดแนวของนาง..นางยิ้มให้ฉันอย่างมีความสุขมากจนฉันอดยิ้มตอบนางไม่ได้..ของขวัญวาเลนไทน์ที่ฉันให้เค้าคือ..เสื้อที่ฉันถักเอง..รูปที่เราถ่ายด้วยกันเกือบ 500 รูป..ต้นกุหลาบที่ฉันปลูกเอง..ฉันให้นางทั้งต้นเลยแหละ^^..นางดีใจมากจึงพูดขึ้นว่า "ถ้าต้นกุหลาบนี้ยังอยู่แสดงว่าผมจะอยู่กับป้าตลอดไปนะ^^" นางยิ้มอย่างมีความสุขรอยยิ้มของนางมีเสน่ห์มากทำเอาฉันเคลิ้มไปเลยล่ะ^^..นางหันมายิ้มให้ฉันเสร็จก็กระโดดซ้อนรถเพื่อนไป..ก่อนไปยังทำเรื่องน่าอายชนิดแบบอยากเอาปี้ปมาคลุมหัวเลยล่ะ ..นางตะโกนเสียงดังว่า..
"กระผมนายกรณ์ขอสัญญาว่าจะขอรักป้าตัวเตี้ยๆนี้ตลอดไป!!...ป้าาา!...ป้าา!!...ผมรักป้าน้ะ!..จะรักตลอดไป!..จนป้าเบื่อผมไล่ผมไป..แต่ไม่ได้หมายความว่าผมจะไปไหนน้ะ..ผมหน้าด้านผมจะอยู่กับป้าอยู่ดี>"...คือแบบนางทำไว้เกินหน้าเกินตาจริงๆ..วันนั้นทั้งวันฉันมีความสุขมาก..มากจนล้นเลยล่ะ..... จนเวลาประมาณทุุ่มกว่าๆได้มั้ง..นางมารับฉันไปบ้านเพื่อนนางระหว่างทางเราก็คุยกันหยอกล้อกันตามปกติ..จนมาถึงสี่แยกหมู่บ้านอะไรไม่รู้..มีกลุ่มวัยรุ่นอยู่..พวกนั้นเป็นคู่อรินางพวกมันพากันขับรถตามเรามาประมาณ 3-4 คัน พวกมันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ..กรณ์จับมือฉันไปกอดเอวเค้าไว้อย่างแน่นตอนนั้นกรณ์ใจเต้นเร็วมือไม้เค้าก็สั่นขณะจับมือฉันปากก็บ่นพึมพำๆว่า..
"ไม่เป็นไรๆๆๆนาต้องปลอดภัย" ..ฉันซบหน้าลงบนแผ่นหลังเค้า..น้ำตาก็ไหลออกมา..ได้แต่บอกเค้าด้วยเสียงสั่นๆว่า..
"นารักกรณ์นะคนดี...นารักกรณ์นะ..ฮึก...รักนะ"
"กรณ์ก็รักนา...ขอบคุณที่บอกรักกรณ์.." (ต่อ)...



Create Date : 13 มีนาคม 2560
Last Update : 25 มีนาคม 2560 13:49:25 น.
Counter : 171 Pageviews.

1 comments
(โหวต blog นี้) 
  
โดย: สมาชิกหมายเลข 3743379 วันที่: 25 มีนาคม 2560 เวลา:13:40:00 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สมาชิกหมายเลข 3743379
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



ความรู้สึกของวันนี้
มีนาคม 2560

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31