ทิชากับคดีปริศนา ... ตอน ปรารถนาที่แตกต่างกัน ... part 2



" ความเดิมจาก part 1 "

เจ้าของแมนชั่น ชื่อป้าปราณี ได้มาสั่งซื้อต้นไม้ดอกไม้ ที่ร้านของครอบครัวทิชาในเย็นวันศุกร์กับลูกสาว

แทนที่จะเป็นผู้ช่วยคนสนิทที่มาด้วยทุกครั้งก่อนหน้า ซึ่งก็คือ นภา หญิงสาวที่เป็นทั้งผู้ช่วย และดูแล

เรื่องบัญชีของแมนชั่นด้วย และในเช้าวันอาทิตย์ พ่อของทิชาได้นำต้นไม้ดอกไม้มาส่งให้ที่แมนชั่น

โดยมีทิชาตามมาด้วย สองพ่อลูกแปลกใจที่ไม่พบ นภา ทิชาได้ถามถึงหญิงสาวกับรปภ

แต่ไม่ได้คำตอบที่ชัดเจน หนำซ้ำยังรู้สึกได้ถึงพิรุธบางอย่างของรปภด้วย สองพ่อลูกกลับมาที่ร้านพร้อมความสงสัย

นายพายุจอมกวน แวะมาก่อกวนยั่วโมโหทิชาที่ร้าน ... ในวันต่อมาทิชาได้รู้ว่า นภาถูกทำร้ายเสียชีวิต

จากข่าวในทีวีที่โรงเรียน ทิชารู้สึกสลดใจกับข่าวนี้มาก และพยายามคิดหาหนทางช่วยเจ้าหน้าที่ตามหาตัวคนร้ายอีกแรง ...

" ทิชากับคดีปริศนา ... ตอน ปรารถนาที่แตกต่างกัน ... part 2 "

เมื่อเลิกเรียนและกลับมาถึงบ้านในตอนเย็น ทิชาเล่าเรื่องของนภาให้พ่อกับแม่ฟัง สามคนพ่อแม่ลูก รู้สึกไม่ต่างกันในตอนนี้

เพราะรู้สึกคุ้นเคยกับหญิงสาวพอควร อย่างน้อยเธอคือลูกค้าขาประจำคนหนึ่ง ที่อัธยาศัยดีมากๆ

ไม่ใช่ว่าจะแค่สูญเสียลูกค้า แต่เหมือนได้สูญเสียเพื่อนที่ดีไปคนหนึ่งเลย ....

ความเศร้าความหดหู่อบอวลในความรู้สึกของทิชามากขึ้นไปอีก เมื่อปรายตาไปเห็นดอกไม้ที่หญิงสาวชอบ

และมักจะซื้อกลับไปเกือบทุกครั้งที่มาที่ร้านนี้ จึงเดินไปยืนกอดอก มองดอกไม้นั้นนิ่งๆ อย่างใช้ความคิด

" ต่อไปนี้ คงไม่มีใครมาถามซื้อดอกแก้วกับเราบ่อยๆอีกแล้วละมั้ง "

ทิชาพูดกับดอกไม้สีขาวกลิ่นหอม ..ดอกแก้ว ... นภาเคยเล่าให้ฟังว่า ชอบดอกแก้วมากๆ

เพราะดอกแก้ว เป็นดอกไม้ที่ผู้เป็นย่าของหญิงสาวโปรดปรานมาก เวลามองดอกแก้วแล้ว

ทำให้เธอรู้สึกว่าเหมือนมีย่าอยู่ใกล้ๆ ทำให้รู้สึกดีและอบอุ่น ...

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เหมือนเด็กสาวจะคิดอะไรบางอย่างออก

ไวเท่าความคิด ทิชารีบเดินไปหาพ่อที่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ตรงมุมหนึ่งของร้าน

" พ่อคะ พ่อจำได้ใช่มั้ย ที่อารปภ ทำท่าทางแปลกๆเมื่อวานน่ะค่ะ "

" จำได้ๆ มีอะไรเหรอลูก "

" ก็หนูถามไปว่า พี่นภาไปไหน แล้วแกก็ตอบแบบติดๆขัดๆว่า ป้าปราณีบอกแกว่าพี่นภากลับบ้านนอกไปเยี่ยมแม่ที่ป่วย "

" อ้าว !! แต่นภาเคยเล่าว่า พ่อกับแม่เสียไปแล้วตั้งแต่เธอเป็นเด็กๆนี่ เป็นย่าที่เลี้ยงมาจนโตไม่ใช่เหรอ แปลกๆนะพ่อว่า "

" ใช่ค่ะพ่อ พี่นภาเป็นผู้ช่วยคนสนิทของป้าปราณีแท้ๆ แล้วป้าปราณีแกจะไม่รู้เรื่องนี้เชียวเหรอ แปลกมากเลยค่ะ "

" แต่เราก็ไม่ได้ยินจากปากเจ๊ณีแกนะ นายรปภนั่น คงจะตอบมั่วๆส่งๆแบบขอไปทีก็ได้ "

" หนูว่า อารปภเองก็น่าจะรู้นะ เขาน่าจะสนิทกันมากกว่าพวกเราด้วยซ้ำ

เป็นเพื่อนร่วมงานกันนี่นา จะไม่เล่าให้กันฟังบ้างเลยเหรอ"

" ก็จริงของลูก ก่อนหน้านั้น พ่อก็เห็นเขาดูสนิทสนมกันดี นภาเองก็เป็นคนคุยเก่ง

ดูเข้ากับคนอื่นได้ง่าย คงจะมีเรื่องผิดใจกัน อย่างที่พ่อคิดจริงๆซะแล้วล่ะมั้งเนี่ย "

สองพ่อลูกพูดคุยกันอยู่นานถึงสิ่งที่ติดใจสงสัย แต่แล้วบทสนทนาก็ได้ยุติลง เมื่อผู้เป็นแม่เดินมาเรียกให้เข้าบ้าน

เพราะได้เวลาอาหารเย็นแล้ว ส่วนที่ร้านก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคนงานต่อไป

หลังอาหารมื้อเย็น สามคนพ่อแม่ลูกได้พูดคุยเกี่ยวกับข่าวเล็กน้อยแล้วก็เปลี่ยนเรื่องคุยไปเรื่องอื่น

เพราะคุยแล้วทำให้รู้สึกไม่ดี เมื่อได้เวลาพอสมควร ทิชาจึงขอตัวไปอาบน้ำและเข้านอน ...

ทว่าเมื่อล้มตัวลงนอน ความสงสัยบังคับทิชาไว้ไม่ให้หลับลงไปได้ ที่สุดเด็กสาวโทรหา ติยพัฒน์ เพื่อปรึกษาเกี่ยวกับคดีนี้

" พี่ติว มีเรื่องอยากให้ช่วยหน่อย "

ทิชาพูดทันทีที่ปลายสายกดรับโทรศัพท์

" พี่ติวไม่ว่าง ให้พี่พายุช่วยแทนได้มั้ยจ๊ะหนู รับรองว่าช่วยได้ถูกใจแน่ๆ "

แต่กลับกลายเป็นนายพายุที่รับสายแทน เด็กสาวตกใจลนลานรีบตัดสาย คิดว่าโทรผิด

แต่พอนึกได้ว่า ตัวเองไม่เคยมีเบอร์ของนายพายุ กำลังจะโทรไปอีกครั้ง แต่เป็นเบอร์ของติยพัฒน์ที่โทรเข้ามาก่อน

ทิชาลังเลเล็กน้อยก่อนจะรับสาย หายใจลึกๆเตรียมปะทะคารมกับนายพายุคู่ปรับ

" คิดว่าจะไม่รับสายซะแล้ว มาขอให้ช่วย แล้วก็วางสายซะงั้น แบบนี้เค้าเรียกว่าอะไรน้าาา ... "

" เรียกว่า สอเสือใส่เกือกน่ะสิตาบ้าเอ๊ย รับโทรศัพท์ของคนอื่นแล้วยังมาพูดจาอะไรแบบนี้อีกนะ ชิ! "

" โอ๊วว !!! แรงอ่ะ ปากร้ายจริงๆนะสาวน้อย พูดแบบนี้แสดงว่าน้องพร้อม ที่จะให้พี่โดนข้อหาพรากผู้เยาว์แล้วใช่มั้ย อ่ะจริงดิ "

" จริงดิ จริงเดอะ บ้าบออะไรยะ ไม่กวนซักวันจะตายมั้ยเนี่ย พี่ติวไปไหน จะคุยกับพี่ติว "

" ติวอาบน้ำอยู่ เนี่ยพี่ก็นอนรอมันอยู่บนเตียงตั้งนานแล้ว สงสัยมันซ้อมอาบน้ำนาน

กะจะไปแข่งโอลิมปิก พี่นอนรออยู่นาน จนจะหมดอารมณ์แล้วเนี่ย ฮ่าๆ "

" ว่าไงนะ อะไรกันเนี่ย !!! อย่าบอกนะว่า... ไม่จริงใช่มั้ย ไม่จริง ๆๆๆ "

ทิชาโดนนายพายุพูดปั่นหัวจนสติเกือบหลุด ติยพัฒน์ที่ฟังอยู่ยังอดหมั่นไส้ไม่ได้

และเริ่มเห็นว่าจะลามปามไปกันใหญ่ จึงแย่งมือถือคืนจากพายุ แล้วรีบเรียกสติให้ทิชา

" ทิชา พี่ติวเอง ทิชา !! ฟังพี่อยู่รึเปล่าเนี่ย "

" พี่ติว ไม่จริงใช่มั้ย เพราะแบบนี้เอง พี่ถึงทำให้ยัยวดีผิดหวังเสียใจ ทำไมไม่บอกกันแต่แรก พี่ติวใจร้าย "

" จะบ้าไปกันใหญ่แล้ว ยัยทิชาบ๊องส์เอ๊ย เชื่อคำพูดไอ้พายุตัวแสบเข้าไปได้ยังไง ยังไม่รู้จักนิสัยมันอีกเหรอ "

ติยพัฒน์พูดถึงตรงนี้ พายุถึงกับหัวเราะออกมาเสียงดังอย่างชอบใจ ที่แกล้งปั่นหัวทิชาได้สำเร็จ

เสียงหัวเราะดังเข้ามาในโทรศัพท์ให้ทิชาได้ยินด้วย เด็กสาวทั้งโกรธทั้งอาย โมโหเจ็บใจอย่างที่สุด

ได้แต่คิดในใจว่า ฝากไว้ก่อนเถอะ ....แต่แท้จริงแล้ว ตอนนี้นั้น ทั้งพายุและติยพัฒน์ กำลังอยู่ในระหว่างเดินทาง

ไปสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับคดีของนภา และเพื่อตรวจสอบอะไรบางอย่าง จังหวะที่ทิชาโทรมา

เป็นช่วงที่ทั้งคู่แวะปั๊มน้ำมัน พายุนั่งรอในรถ ติยพัฒน์ไปเข้าห้องน้ำ และได้วางมือถือไว้ในรถ

เมื่อมีสายเข้า พายุเห็นเป็นชื่อทิชาจึงรับโทรศัพท์แทน และได้ทีเลยหาเรื่องแกล้งเด็กสาวเล่นซะเลย

" พี่ติว ได้ดูข่าวพี่นภารึยัง คนที่ทิชาเคยเล่าให้ฟัง พี่จำได้รึเปล่า "

" จำได้สิ พี่ได้รับมอบหมายให้ตามคดีนี้ด้วย ว่าจะไปตรวจสอบอะไรบางอย่าง ไว้ได้เรื่องยังไง จะคุยให้ฟังทีหลังแล้วกัน "

" พี่ได้ทำคดีนี้ด้วย ดีมากเลยล่ะ ให้ทิชาช่วยด้วยนะ สงสารพี่เค้าน่ะ "

" ถ้ามีอะไรที่พอจะช่วยได้ ทิชาก็ทำเลยแล้วกัน แต่อย่าทำอะไรเกินตัวล่ะ มันอันตราย "

" โอเค งั้นทิชาจะรอข้อมูลจากพี่ด้วยอีกทาง แล้วจะลองไปคิดหาสิ่งเชื่อมโยงดูว่าใครเข้าข่ายต้องสงสัยบ้าง "

" ได้ๆ ถ้าได้เรื่องอะไรยังไง ไว้ค่อยมาคุยกันอีกที แค่นี้ก่อนพี่ต้องรีบไปแล้วล่ะ "

ทันทีที่วางสาย ทิชาถอนใจโล่งอก ที่งานนี้ติยพัฒน์เข้ามาร่วมสืบคดีด้วย และแน่นอนว่าตาพายุจอมกวนก็ด้วยเช่นกัน

คิดถึงถึงตรงนี้ ทิชาอดนึกถึงหน้าของเขาไม่ได้ จึงได้แต่นั่งสลัดหัวไปมาไล่ความคิดออกจากหัว

แต่สุดท้ายก็วนเวียนคิดอยู่นั่น ที่สุดจึงล้มตัวลงนอน แล้วคิดเรื่องนั้นเรื่องนี้ตีกันวุ่นวายไปมา จนหลับไป ...

เวลาห้าทุ่มเศษ ติวและพายุ ขับรถมาจอดสนิทที่หน้าห้องเช่าชั้นเดียว ซึ่งได้สร้างเป็นแบบห้องแถว

ยาวลึกเข้าไปจากถนนมีทั้งหมดห้าแถว แถวละสิบห้อง ปลูกสร้างเรียงกันไปตามแนวยาวถนน

ทั้งคู่เดินตรงไปที่ห้องสุดท้ายของแถวที่สอง ที่หน้าห้อง020 ประตูห้องปิดสนิท มีแม่กุญแจล็อคไว้แน่นหนา

ห้องอื่นๆก็ปิดเงียบแม้มีผู้เช่าพักอยู่ และบางห้องไฟยังคงเปิดอยู่ แต่บริเวณโดยรอบห้องแถวนี้

ค่องข้างมืด เงียบและเปลี่ยว ผู้คนจึงอยู่แต่ในห้องของตัวเองในช่วงเวลาค่อนข้างดึกแบบนี้ ...

พายุจัดแจงปลดล็อคแม่กุญแจ และประตูด้วยความชำนาญและเบามือที่สุด ทั้งคู่มองซ้ายแลขวา ก่อนจะพากันเข้าไปในห้อง

... ห้องเช่าห้องนี้นั้น เป็นห้องของ มาโนจน์ รปภ อีกคนหนึ่งของปราณีแมนชั่น ...

" ห้องนายมาโนจน์นี่ รกได้ใจสุดๆเลยว่ะ "

" เห็นด้วยว่ะติว นอนเข้าไปได้ไงวะ รกชิบ.. !! "

" ดูๆแล้วก็ปกตินะ เมื่อวานที่หน่วยสืบสวนมาตรวจสอบ เห็นว่าไม่พบอะไรที่จะเชื่อมโยงได้ว่าเขาเป็นคนร้ายเลย "

" แต่มันก็ไม่แน่นะติว เพราะจากคำให้การ ของคนที่เช่าห้องที่ปราณีแมนชั่น

หลายคนบอกไปในแนวทางเดียวกันว่า มาโนจน์เหมือนจะแอบชอบผู้ตายอยู่ฝ่ายเดียว "

" นั่นคงจะเป็นเหตุจูงใจให้ฆ่ากันถึงตายเลยสินะ คิดอะไรเห็นแก่ตัว โหดร้ายกันจริงๆคนสมัยนี้ "

" ก็บอกแล้วไง ว่าไม่แน่ มีข่าวออกบ่อยที่พอไม่สมหวังก็ฆ่ากันตายง่ายๆ แต่เคสนี้ยังสรุปไม่ได้ เพราะเรายังไม่มีหลักฐาน"

สองหนุ่มต่างวุ่นวายรื้อค้น มองหาสิ่งที่พอจะเชื่อมโยงและเป็นหลักฐานได้บ้าง แต่ก็ไม่พบอะไรเลย ...

มาโนจน์เป็นรปภหนึ่งในสองของปราณีแมนชั่น ที่จะเข้าทำงานที่แมนชั่นในช่วงกะกลางคืน และด้วยอายุ 26ปียังหนุ่มแน่น

ป้าปราณีจึงให้เขาอยู่กะกลางคืนตลอด สมบูรณ์หนุ่มใหญ่วัย45ปี ที่ทิชาเรียกว่าอารปภนั้นอยู่กะกลางวัน

และเขาเช่าบ้านไม้หลังเล็กๆอยู่กับครอบครัว ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากปราณีแมนชั่นนัก สามารถเดินจากบ้านมาที่แมนชั่น

ใช้เวลาเพียงสิบนาทีก็ถึงแล้ว ... เมื่อติวและพายุเห็นว่าไม่มีอะไร จึงพากันกลับออกไป โดยหารู้ไม่ว่า

การกระทำของทั้งคู่อยู่ในสายตาของใครบางคน ที่แอบซุ่มมองอยู่ในมุมมืดใกล้ๆนั่น จังหวะที่ทั้งคู่กำลังเดินกลับออกไปนั้น

พายุเองรู้สึกได้ว่าเหมือนมีใครมองอยู่ พยายามมองหาก็ไม่เจออะไร จึงคิดไปว่าคงคิดมากไปเอง

" นี่นายติดนิสัยคิดมาก คิดไปเองมาจากยัยทิชามาแล้วล่ะสิ " ติวได้ทีแซวพายุ

" ว่าไปเรื่อยว่ะติว ฮ่าๆ แต่ก็อาจจะจริงก็ได้ว่ะ "

" สรุปว่าเราไม่ได้อะไรคืบหน้าเลย พรุ่งนี้ต้องไปตรวจสอบจุดที่พบศพดูอีกรอบ เผื่อจะพบอะไรบ้าง "

" พรุ่งนี้เป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์นี่หว่า งั้นยัยทิชาก็ไม่ต้องไปโรงเรียนสิ นายมีผู้ช่วยแล้วว่ะพายุ ฮ่าๆ" ติวพูดขึ้นเมื่อนึกขึ้นได้

" เอ้า !! จริงดิ แบบนี้ก็สนุกสิวะติว มีกำลังใจสืบคดีขึ้นเยอะ ยัยเด็กบ๊องส์นั่น เก่งไม่ใช่เล่นเลยนะ งานนี้คดีเราคืบหน้าแน่เลยว่ะเพื่อน "

สองคนคุยกันเรื่อยเปื่อย ขับรถมุ่งหน้ากลับไปยังที่พัก หลังจากสังเกตอยู่พักหนึ่ง ทั้งคู่เข้าใจตรงกันว่า

ในตอนนี้นั้น มีรถคันหนึ่งขับตามพวกเขามา คาดว่าคงจะตามมาตั้งแต่ที่ห้องแถว จึงลดความเร็วลงเพื่อหยั่งเชิงอีกฝ่าย

แต่ดูเหมือนว่า ฝ่ายที่ขับตามมาเกิดไหวตัวทัน จู่ๆก็ขับรถหลบไปอีกทางเมื่อถึงทางแยก และเร่งความเร็วขึ้น

ขับปะปนแทรกตัวไปกับรถคันอื่นๆจนมองตามไม่ทัน แม้ว่าติวที่เป็นคนขับจะพยายาม ขับไล่ตามไป แต่สุดท้ายก็คลาดกัน

และไม่ทันเห็นป้ายทะเบียน สรุปว่าทั้งคู่คว้าน้ำเหลวอีกจนได้ ที่สุดจึงพากันกลับบ้านพัก และเตรียมตัวสืบคดีต่อในวันพรุ่งนี้ ...

เช้าวันหยุดที่ดูไม่สดใสเลยสำหรับทิชา หลังจากจัดการภารกิจเล็กๆน้อยๆที่ต้องทำแล้ว เด็กสาวจึงขออนุญาตพ่อกับแม่

ไปที่บ้านของเพื่อน ซึ่งก็คือบ้านของวดีนั่นเอง ก่อนจะออกจากบ้าน พ่อเดินมาพูดกับทิชาที่หน้าร้าน

เพราะไม่อยากให้ผู้เป็นแม่ได้ยิน เพราะเดี๋ยวจะเป็นห่วงกันไปใหญ่โตเกินเหตุ จนห้ามไม่ให้ทิชาออกไปไหนได้

" พ่อรู้นะว่าลูกกำลังคิดจะทำอะไร พ่อจะไม่ห้ามแต่อย่าให้เกินตัว และระวังตัวด้วย "

" ค่ะพ่อ ขอบคุณมากค่ะ หนูจะไม่ประมาท และรอบคอบให้มากที่สุด "

ผู้เป็นพ่อมองตามหลังลูกสาว ที่นั่งซ้อนท้ายวินมอเตอร์ไซค์ไปที่บ้านของเพื่อนอย่างเป็นห่วง แต่ก็เข้าใจและเชื่อใจลูก

เขาเชื่อว่าทิชาจะไปที่บ้านของเพื่อนจริงๆไม่ได้โกหก แต่คงจะชวนกันไปที่อื่นต่ออีกแน่ แต่ถึงอย่างนั้นเขามั่นใจว่า

ทิชาจะสามารถเอาตัวรอดได้อย่างแน่นอน คิดถึงตรงนี้ พ่อของทิชาหัวเราะเบาๆเมื่อนึกถึงคำพูดของแม่ทิชา

ที่มักบ่นให้ได้ยินบ่อยๆพร้อมกับทำหน้าระอาว่า " พ่อกับลูกนิสัยเหมือนกันจริงจริ๊ง " ......

ประมาณเกือบเก้าโมงเช้าทิชามาถึงหน้าบ้านของวดีเพื่อนสนิท

" อ้าว ทิชามาแล้วเหรอ เข้ามาในบ้านก่อนมั้ย "

" ไม่ดีกว่า เรารีบไปกันเถอะ ยัยนิวหนีเที่ยวอีกตามเคย เราคงต้องไปกันสองคนแล้วล่ะ "

" ทิชา เธอจะไปจริงๆเหรอ จะดีเหรอ "

" ไม่เอาน่าวดี อย่าบอกนะว่านึกกลัวขึ้นมาน่ะ ไม่เป็นไรไม่ต้องกลัว กลางวันแสกๆ ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกน่า ... "

เมื่อตกลงกันได้แล้ว วดีจึงยื่นกุญแจรถมอเตอร์ไซค์ให้ทิชาเป็นคนขับ และทั้งคู่ก็ไม่ลืมที่จะสวมหมวกกันน็อคด้วย

แววตาทิชามุ่งมั่น สตาร์ทรถขับออกไปยังจุดหมาย นั่นคือ " ปราณีแมนชั่น " นั่นเอง .................

โปรตติดตามpartต่อไปจ้า
*.......................................................................*



ปล.1 ตอนนี่ท่าจะยาวนะคะ ตอนแรกกะให้จบง่ายๆไม่ซับซ้อน แต่เขียนไปเขียนมา ปมชักเยอะ คงได้อ่านกันยาวแน่ 55 และในตอนนี้ จะพยามยามเพิ่มบทของติวและวดีให้มาเจอกันบ้างไรบ้าง เพราะตอนที่แล้วก็ได้แต่หลบๆแอบๆ ส่วนทิชากับพายุนั้นคู่ปรับตลอดกาลอยู่แล้ว^^ ติดตามอ่านกันไปนะคะ จะพยายามไม่เว้นช่วงนาน ... ย้ำว่าจะพยายามเมื่อขยันจ้า 555.... ( เป็น ปล .ที่ยาวได้อีกนะเนี่ย )
ปล.2 ใครอยากรู้ที่มาของติยพัฒน์กับลีลาวดี คลิก




 

Create Date : 16 ธันวาคม 2557
4 comments
Last Update : 16 ธันวาคม 2557 14:28:49 น.
Counter : 283 Pageviews.

 

คราวนี้เกือบหาคำผิดไม่ได้แน่ะ 555
เหมือนเล่นเกมหาคำผิด ทำให้ผู้อ่านได้มีส่วนร่วมด้วย
อ๊ะ ไม่เลว ๆ


นั่นคงจะเป็นเหตุจุงใจให้ฆ่ากันถึงตายเลยสินะ = จูงใจ
สองคุยคนกันเรื่อยเปื่อย ขับรถมุ่งหน้ากลับไปยังที่พัก = สองคนคุยกัน 555


เราชอบบทกุ๊กกิ๊กระหว่างทิชากับพายุนะ
อ่านแล้วฮาดี คล้าย ๆ ใครบางคนแถว ๆ นี้
จริง ๆ ตะเองก็คงซึมซับจากเรื่องใกล้ ๆ ตัวชิมิ อิอิ

พูดถึงหนมตาล ไม่เจอหน้านานแล้ว ขาหายเจ็บยัง ซ่าส์ได้เหมือนเดิมแล้วมั้ง
ว่าแต่ตะเองไปซุ่มซ่ามท่าไหน ก็บอกแล้วว่าอย่าเล่นท่ายาก 555

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 16 ธันวาคม 2557 14:07:53 น.  

 

รูปหนมตาลรูปนี้(ที่เอาแปะ) จ้องหน้าสู้กล้องน่าดูเลย
รูปนี้นานแล้วนี่ รูปใหม่ ๆ ไม่มีบ้างเหรอ 555
อยากเห็นภาพปัจจุบันมากกว่า ว่าอยู่ดีมีสุขพุงปลิ้นแค่ไหนแล้ว จำพุงได้ กร๊ากก ๆ ๆ

หนมตาลซ่าส์เหมือนเดิมแล้ว พอหายแล้วไปปีนต้นไม้ทุกวันเหมือนเดิม ^^
ระวังพุงถลอกนะหนมตาล 555


ช่วงปลายปีแบบนี้ ดอกหญ้าต้นหญ้าแห้งตายซะส่วนใหญ่
ไม่สวยงามเลย ไม่มีดอกหญ้าสวยๆให้ถ่ายรูปเลยช่วงนี้

ลงน้ำแบบเราสิ 555 ดอกหญ้าในน้ำก็สวยเหมือนกันนา อิอิ
แถมสีออกมาเฉดเดียวกับที่คนส่วนใหญ่ชอบซะด้วย สีฟ้าคราม
พูดแล้วอยากออนบล็อกใหม่ซะเดี๋ยวนี้เลย ภูมิใจนำเสนอมาก กร๊ากก ๆ ๆ

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 18 ธันวาคม 2557 8:07:09 น.  

 

อร้ายย ยังไม่ได้ตั้งใจกดส่งเลย
มือไปกดโดนอะไม่รู้ ไม่ทันตรวจอะไรเลย ไปแระ
ดีนะ ไม่ปล่อยอะไรที่ไม่สมควรออกไป แหะ ๆ

อีโมอะไรก็ไม่ทันใส่ด้วย เซ็งเลย

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 18 ธันวาคม 2557 8:11:00 น.  

 

บล็อกใหม่มาแล้วจ้า อิอิ
ยังไม่ขึ้นจากน้ำเลย 555

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 22 ธันวาคม 2557 9:35:54 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#10


 
NENE77
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]




Welcome

Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2557
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
16 ธันวาคม 2557
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add NENE77's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.