ถนนสายนี้มีตะพาบ 112 : แม่

สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาวตะพาบ มาพบกันอีกครั้งกับตะพาบน้ำ 112 ในโจทย์ " แม่ " ขึ้นชื่อว่าแม่นั้น แน่นอนว่าลูกๆย่อมซาบซึ้งกับคำๆนี้เป็นอย่างดี ... งานเขียนของจขบในวันนี้นั้น เนื่องจากเป็นภาคต่อจากตอนที่แล้ว ก็จะยังคงเขียนให้เข้ากับโจทย์ ถึงแม้ว่าจะไม่เน้น ตามหัวข้อโจทย์แบบเป๊ะๆ แต่ก็มีเนื้อหาที่กล่าวถึงแม่ของตัวละครในเรื่องนี้ตามความเป็นไปของโจทย์นั่นเอง ^^ตะพาบวันนี้ของ จขบ ดำเนินมาถึงตอนจบ (พยายามให้จบ 55) เป็นการเปิดเผยปริศนาของสองตอนก่อนหน้า บอกก่อนว่า เนื่องจากว่าต้องการให้จบในตอนนี้ จึงมีเนื้อหาค่อนข้างยาวพอควร ให้เพื่อนๆได้อ่านกันยาวๆไปเลยแล้วกันค่ะ จะตัดจบและทิ้งปมไว้อีก ก็จะกระไรอยู่ 55 มาช่วยทิชาไขคดีกันเลยจ้า ... ^^




... ความเดิมตอนที่แล้ว


ติยพงษ์พาแนนภรรยาไปซื้อดอกไม้มาปลูกเพิ่มเติม ซึ่งได้พากันไปที่ร้านขายต้นไม้ที่แนนรู้จักกับลูกเจ้าของร้านนั่นคือทิชา

เพราะเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวแนน ทิชานั้นเป็นคนช่างสังเกต เมื่อเห็นสิ่งผิดปกติจะสงสัยและคิดหาเหตุผลจนได้

และสิ่งที่ทิชาสงสัยคือแนนที่ผ่ายผอมผิดปกติและติยพงษ์ที่อารมณ์แปรปรวนจนสติหลุด เผลอทำท่าทีไม่ดีใส่ภรรยาต่อหน้าคนอื่นนั่นเอง

เป็นเหตุให้ทั้งคู่มีปากเสียงกันเมื่อกลับมาถึงบ้าน ติยพงษ์นัดเพื่อนมาคุยงานในตอนบ่าย แต่เพื่อนมาก่อนเวลา

และต่อมาที่ไซต์งานที่ติยพงษ์เป็นผู้ดูแลและรับผิดชอบอยู่ เกิดมีปัญหาในส่วนของคนงาน เมื่องานมีปัญหา

ด้วยความที่จริงจังกับงานมาก ทำให้เขาต้องลงไปจัดการเรื่องราวด้วยตัวเอง ทว่าก็มีเรื่องร้ายเกิดขึ้น เมื่อเขาประสบอุบัติเหตุ

จนได้รับบาดเจ็บสาหัส ระหว่างการเดินทางไปที่ไซต์งาน แนนที่รู้ข่าวก็ล้มเจ็บตามไปด้วยอีกคน ส่วนเพื่อนของเขารอดหวุดหวิด

จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น สร้างความสงสัยให้ทิชาอยู่หลายประเด็น จึงคิดหาต้นตอของความสงสัยนั้น

เมื่อทิชาไปที่โรงพยาบาล ได้พบบุคคลน่าสงสัย ไวเท่าความคิด ทิชารีบตามบุคคลปริศนานั้นไปทันที ....

... " สาวน้อยทิชากับคดีปริศนา ... ตอน ... " แม่ "

ทิชาฉุดแขนเพื่อนจะให้ตามบุคคลน่าสงสัยไป แต่เพื่อนขืนตัวไว้ไม่ยอมตามไปด้วย

" นั่นน่ะเป็นตึกผู้ป่วยนอกนะ พี่ติกับพี่แนนอยู่ตึกตรงหน้าเรานี่ต่างหากล่ะ "

" แต่เราเห็นคนยืนลับๆล่อๆตรงชั้น3นั่นน่ะ มันน่าสงสัยจริงๆนะนิว "

" น่าสงสัยอะไรของเธอ เค้าอาจจะพาญาติมาหาหมอก็ได้ แล้วเธอรู้จักเขาเหรอ จะไปตามเขาน่ะ "

" เถอะน่า ไว้คุยให้ฟังทีหลัง เราว่ารีบตามไปก่อนเหอะ เร็วๆเดี๋ยวตามไม่ทัน "

ทิชาตัดบท ไม่สนใจคำทัดทานของเพื่อน และฉุดแขนเพื่อนให้ตามบุคคลนั้นไปจนได้

สองเพื่อนซี้เดินเร็วๆกึ่งวิ่งตามหลังบุคคลปริศนา ที่ตอนนี้ลงมาที่ชั้นหนึ่งแล้ว และเดินเร็วๆเพื่อให้พ้นจากสองสาว

และพยายามเดินพลางตัวไปกับผู้ป่วยและญาติที่พามารักษา ซึ่งเดินขวักไขว่ไปมาหนาตาพอสมควร

ที่สุดบุคคลที่กำลังเดินหนี เดินดุ่มๆก้าวขาฉับๆตรงไปยังทางออกด้านหลัง ซึ่งเป็นทางออกไปยังลานจอดรถของโรงพยาบาล

ทิชากลัวคนนั้นจะหลุดรอดสายตาไปได้ จึงวิ่งนำหน้าเพื่อนไปก่อน เพราะบริเวณนั้นเป็นทางเดินไปลานจอดรถ

จึงวิ่งได้โดยไม่เป็นการรบกวนผู้ป่วยแต่อย่างใด .... จังหวะเดียวกันกับที่ คนเดินหนีก็วิ่งเช่นกัน

และได้วิ่งไปหลบที่หลังรถยนต์ที่จอดเรียงกันอยู่นั้น .. นั่งนิ่งซ่อนตัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ

หายใจแรงหอบถี่เพราะกลัวว่าจะถูกตามเจอ มองซ้ายแลขวาอย่างระแวดระวัง ครุ่นคิดหาทางออกอย่างหนัก ...

" หายไปไหนไวจริงๆ ตามหลังมาไวๆแท้ๆนี่นา "

ทิชาบ่นพึมพำน้ำเสียงแสดงความผิดหวังชัดเจน แต่สายตาสอดส่ายหาจุดหมายไปเรื่อยๆ ไม่หยุด

และในจังหวะนั้นเอง!! บางอย่างดึงความสนใจของทิชาให้เดินตรงไป ยังมุมหลังรถยนต์คันหนึ่ง

ทิชาเร่งฝีเท้าจนเกือบเป็นวิ่งตรงไปยังรถคันนั้น ทว่าการเล่นซ่อนหายังไม่จบ เพราะฝ่ายที่ซ่อนตัวอยู่

ไหวตัวทันลุกขึ้นวิ่งหนีอ้อมไปอีกทางซะแล้ว สาวน้อยเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นไปอีก จนเมื่อจังหวะหนึ่งจะถึงตัวผู้ที่หนีได้อยู่แล้ว

แต่ทว่าทันใดนั้นเอง !!! หญิงวัยกลางคนที่เดินคุยโทรศัพท์ อยู่ๆก็โผล่พรวดออกมาจากช่องว่างระหว่างรถที่จอดอยู่

ชนเข้ากับทิชาจังๆจนทิชาเซถลาล้มลง ส่วนหญิงกลางคนเซไปปะทะกับรถจนเป็นเหตุให้มือถือในมือร่วงพื้น ดีว่าไม่เสียหาย

นิววิ่งตามมาสมทบกับทิชา ฉุดแขนเพื่อนให้ลุกขึ้น และเก็บมือถือส่งให้เจ้าของพลางเลิกคิ้วแปลกใจเล็กน้อย ...

" เอ่อ !! ใช่ป้ามาลี ที่เป็นแม่บ้านที่สำนักงานของพี่ติรึเปล่าคะเนี่ย "

เพื่อนสนิทของทิชา เอ่ยถามหญิงสูงวัยกว่าตรงหน้าทันทีที่เห็นหน้าอย่างชัดเจนและนึกขึ้นได้

" อ้าว นิวรู้จักป้าคนนี้ด้วยเหรอ "

ทิชาถามแทรกขึ้น และหันไปยกมือไหว้ขอโทษผู้ที่เธอชน และรู้สึกผิดหวังมากที่บุคคลปริศนาหนีไปได้อย่างหวุดหวิด

" ใช่จ่ะ ป้ามาลีเอง หนูนิวน้องคุณแนนใช่มั้ยจ๊ะเนี่ย "

" ค่ะป้านิวเอง และนี่ทิชาเพื่อนนิวค่ะ แล้วนี่ป้าไม่สบายหรือคะ เป็นอะไรมากรึเปล่า "

" ป้าไม่ได้ป่วยหรอกหนูนิว ป้าพาเพื่อนมาหาหมอน่ะจ๊ะ ป้ามารอรถแท็กซี่

ที่มารอรับผู้โดยสารแถวนี้น่ะ เพื่อนป้าโทรบอกว่ากำลังจะมาแล้ว แต่ขอเข้าห้องน้ำก่อน "

ป้ามาลีพูดคุยตอบคำถามนิวหน้าตายิ้มแย้ม แต่ปรายตาลอบมองไปทางประตูทางออกเป็นระยะ

ทำเหมือนว่ากำลังคอยเพื่อนอยู่ แต่ทิชารู้สึกว่าต้องมีอะไรมากกว่านั้นอีกแน่ๆ

" จุดรับผู้โดยสารอยู่ตรงด้านข้าง เยื้องฝั่งประตูขาออกนี่คะป้า ตรงนี้เป็นลานจอดรถของผู้ป่วยและญาติ

แท็กซี่ไม่น่าจะมารับคนนอกจุดที่ทางโรงพยาบาลกำหนดไว้ได้นี่คะ "

ทิชาโพล่งขึ้นเป็นเชิงคำถามกับสิ่งที่คิด หรี่่ตามองหญิงสูงวัยกว่าอย่างค้นหา ผู้ที่ถูกมองหลบตาวูบ

และแสร้งทำทีว่าไม่ได้ยินสิ่งที่ทิชาพูด และหันมาคุยกับเพื่อนของทิชาแทนเพื่อกลบเกลื่อน

" เรื่องจริงหรือจ๊ะหนูนิว ตายจริง!! คุณพระคุณเจ้าโปรดดลบันดาลให้คุณติกับคุณแนนปลอดภัยหายป่วยด้วยเถิด "

ป้ามาลียกมือทาบอก แสดงสีหน้าตื่นตกใจเมื่อรู้ข่าวจากนิว ก่อนจะเปลี่ยนเป็นพนมมือยกขึ้นสูงท่วมหัวขอพรให้คนเจ็บหายดีในเร็ววัน

" นี่ถ้าไม่ติดว่าป้ารับปากจะอยู่เป็นเพื่อนกับเพื่อนที่ป่วยเอาไว้ ป้าจะขอตามไปเยี่ยมคุณติกับคุณแนนด้วยแน่ๆ "

" ไม่เป็นไรหรอกป้า นิวขอบคุณแทนพี่ทั้งสองด้วย กับความห่วงใยของป้า แล้วจะบอกพี่ทั้งสองให้นะคะ "

ทิชานิ่งฟังคู่สนทนาอย่างเงียบๆ และใช้ความคิดกับบางอย่าง ในบางขณะได้แอบลอบมอง และสังเกตท่าทีคู่สนทนาของเพื่อนสนิท

พิรุธบางอย่างยิ่งเพิ่มความสงสัยให้ทิชามากขึ้นไปอีก จนเผลอมองจ้องหญิงสูงวัยกว่าไปแบบตรงๆ

จนทำให้ผู้ถูกมองรู้สึกอึดอัด แต่ทว่าก็เก็บอาการไว้ ... การสนทนาของหญิงสองวัยถูกขัดจังหวะด้วยเสียงโทรศัพท์ของนิว

" นิวมาถึงแล้วแม่ จะรีบไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ "

นิววางสาย และหันไปเร่งทิชาให้รีบไป เพราะเเม่รออยู่นานแล้ว เด็กสาวทั้งคู่จึงขอแยกตัวจากป้ามาลีไป

เมื่อเดินไปถึงประตู ทิชาไม่วายหันมามองด้านหลังอีกครั้ง และพบว่าป้ามาลีได้หายไปจากจุดที่ยืนคุยกันแล้ว

เมื่อสองสาวเพื่อนสนิทพากันเข้าไปในตึกผู้ป่วยนอก ป้ามาลีได้เดินออกมาจากข้างรถคันหนึ่ง

และมองไปยังประตูทางเข้าตึก ตามร่างของสองสาวน้อย รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฎบนหน้า แววตาดุเข้มฉายแววชัดเจน

สีหน้าของป้าผู้ใจดีและอ่อนโยน เมื่อตอนก่อนหน้า ได้เปลี่ยนไปจากเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง ...

กว่าสิบนาทีต่อมา ทั้งสองสาวมาถึงยังหน้าห้องพักฟื้นผู้ป่วยใน ที่แนนได้นอนพักรักษาตัวอยู่

ประตูแง้มเปิดอยู่ และเสียงคนทะเลาะกันดังโหวกเหวกออกมาถึงหน้าห้อง เมื่อทั้งคู่เข้าไปในห้อง

สิ่งที่เห็นคือ แม่ของนิวกับแม่ของติยพงษ์ทะเลาะกัน และว่ากันไปมา โดยมี มินตรา มัณฑนากรสาว

เพื่อนร่วมงานคนสนิทของติยพงษ์ และแนนที่ฟื้นได้สติแล้ว คอยยื้อคอยข้ามแม่ทั้งสองไม่ให้ทะเลาะกันจนบานปลายเลยเถิด

"ตั้งแต่ลูกชายชั้นแต่งงานกับลูกสาวคุณก็เจอแต่เรื่องร้ายๆ ไหนจะต้องเอาใจเมียที่เอาแต่ใจตัวเองเป็นใหญ่ ไหนจะรับผิดชอบงานอีก"

เสียงพูดปนสะอื้นของติยาพร แม่ของติยพงษ์พูดถึงลูกชายคนโต ที่กำลังได้รับการรักษาอยู่ในห้องไอซียู อย่างนึกห่วงหาอาทรและร้อนใจ

" คุณติ๋ว พูดแบบนี้ก็ไม่ถูก คนเป็นผัวเมียกัน ย่อมต้องรักต้องเอาใจกันเป็นเรื่องธรรมดา อย่ามาใส่ความลูกสาวดิชั้นหน่อยเลย "

นวลพรรณ แม่ของแนนตอบโต้ทันควัน และรู้สึกไม่ชอบใจที่อีกฝ่ายมาว่าลูกสาวคนโตของตน

" ไม่ถูกตรงไหนคุณนวล ตั้งแต่แต่งงานกันมา ลูกติของชั้นผอมลง หน้าตาอมทุกข์ตลอด

หงุดหงิดโมโหง่าย ทั้งที่ก่อนแต่งไม่เห็นเป็นแบบนี้ มันชักจะมีอะไรไม่น่าไว้ใจแล้วล่ะสิเนี่ย "

" ไม่น่าไว้ใจ พูดมาได้นะคุณติ๋ว ก่อนพูดน่ะช่วยแหกตาดูลูกแนนของชั้นก่อนนะ

ทั้งผอม ทั้งขี้โรค ทั้งที่เมื่อก่อนแข็งแรงจะตายไป ใครกันแน่ที่ไม่น่าไว้ใจ "

แม่ของคนเจ็บทั้งคู่โต้เถียงกันไปมา จนเสียงเริ่มดังขึ้นเกินจะควบคุม จนเมื่อพยาบาลเดินมาเตือนเรื่องเสียง

และแจ้งว่าติยพงษ์พ้นขีดอันตรายแล้ว แม่ของติยพงษ์ ถึงกับร้องไห้โฮด้วยความดีใจ ผลุนผลันออกจากห้องนั้น

ตรงไปยังห้องที่ติยพงษ์พักรักษาตัวอยู่ แนนยิ้มทั้งน้ำตาถอนใจโล่งอกในอ้อมกอดแม่ ทุกคนดีใจกับข่าวดีที่ได้ยิน

และเดินตามแม่ของติยพงษ์ไปติดๆ .. ทั้งหมดมายืนออกันอยู่หน้าห้องไอซียู ทันทีที่ศัลยแพทย์ที่รักษาติยพงษ์

ออกมาจากห้องไอซียู แม่ของติยพงษ์พุ่งเข้าจับแขนไว้ ซักไซ้ถามอาการอย่างร้อนรนและขอเข้าเยี่ยมลูกชาย

" หมอเข้าใจว่าคุณห่วงลูกชาย แต่ยังให้เข้าเยี่ยมตอนนี้ไม่ได้จริงๆ ต้องให้ผู้ป่วยอยู่ในห้องปลอดเชื้อไปก่อน

รอดูอาการอีกที เขาได้รับการรักษาอย่างสุดความสามารถแล้ว คุณแม่และญาติๆสบายใจได้ หมอขอตัวก่อนนะครับ "

แม่ทั้งสองหันมองหน้ากัน ท่าทีมึนตึงยังหลงเหลืออยู่ แม่ของแนนประคองพาแนน กลับมาที่ห้องพักฟื้นอีกครั้ง

โดยมีนิวเดินเคียงคู่มาด้วย เมื่อมาถึงห้องนิวแปลกใจที่ไม่เห็นเพื่อนสนิทตามมาด้วย จึงโทรตาม

" ทิชาเธอไปไหนของเธอเนี่ย มาที่ห้องพี่แนนแล้วนะ รีบมาเร็วๆเลย พี่แนนอยากคุยด้วย "

" เรามาเข้าห้องน้ำ อีกแป๊บนึงเดี๋ยวตามไปนะ แค่นี้แหละ "

ทิชาพูดจบรีบวางสายเพื่อตัดบท แล้วเดินดุ่มๆจากตึกผู้ป่วยใน ที่คู่สามีภรรยารักษาตัวอยู่ ไปยังตึกผู้ป่วยนอกอีกครั้ง

เมื่อไปถึง สาวน้อยตรงดิ่งไปยังห้องน้ำ ที่ทิชาสังเกตเห็นบางอย่าง เมื่อตอนที่เดินกลับเข้ามาตอนก่อนหน้านั้น

สาววัยใส เดินไปหยุดที่หน้าห้องน้ำหญิงห้องสุดท้าย ซึ่งเป็นห้องสำหรับเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาดห้องน้ำ

ร้อยยิ้มกว้างผุดขึ้นเต็มใบหน้าของทิชา เมื่อสิ่งที่พบตรงตามที่สันนิษฐานไว้เป๊ะมากๆ

นั่นคือกระเป๋าผ้าสีดำ

ที่วางแอบไว้ใต้อุปกรณ์ทำความสะอาด เมื่อเปิดออกมาพบเสื้อยืดตัวโคร่งสีครีมแขนยาว กับกระโปรงผ้ายีนส์ยาวคลุมเข่า

ทิชายิ้มกว้างกับสิ่งที่ได้เจอและหัวเราะออกมาเบาๆด้วยความภูมิใจเล็กๆ ... แล้วเก็บทุกอย่างใส่กระเป๋าไว้เหมือนเดิม

จากนั้นได้สะพายกระเป๋าผ้านั่น แล้วเดินออกมายังลานจอดรถอีกครั้ง เดินไปหยุดตรงที่ว่างไม่มีรถจอดอยู่

" เลิกตามแล้วออกมาพูดกันตรงๆดีกว่ามั้ย ... พี่มินตรา !!! "

มินตรา มัณฑนากรหนึ่งในทีมงานของติยพงษ์ ก้าวออกมาจากมุมหนึ่งของรถที่เธอซ่อนตัวหลังจากแอบเดินตามทิชามา

" รู้มากไปแล้วนะยัยเด็กบ้า บอกมาแกรู้อะไรอีก นึกว่าจะเป็นแค่เด็กปัญญาอ่อน

บ้าการ์ตูนนักสืบอย่างเดียว แต่ตั้งตัวเป็นนักสืบด้วยเหรอเนี่ย ตลกสิ้นดี "

มินตราสาวสวยชักสีหน้าเข้ม ทั้งโกรธทั้งเสียหน้า ที่อุตส่าห์วางแผนมาดิบดี แต่กลับถูกเด็กมัธยมจับได้ง่ายๆ

" จะให้พูดจริงๆเหรอว่ารู้อะไรมาอีกบ้าง"

" รู้อะไรก็พูดมาเลย อย่ามาเล่นลิ้นดีกว่า "

" ผู้หญิงอย่างพี่ คนหน้าไหว้หลังหลอก หวังฆ่าเมียเพื่อแย่งผัวเขา น้องพูดถูกมั้ยคะคุณพี่ "

ทิชาพูดพร้อมทำหน้าตายั่วยวนให้มินตราโกรธ คนโกรธมักควบคุมสติไม่ได้ดีนัก และมักหลุดพูดในสิ่งที่พยายามปิดบังเอาไว้

" นังเด็กปากพล่อย แกเอาอะไรมาพูด ไหนล่ะหลักฐาน ริจะเล่นบทนักสืบ มันต้องมีหลักฐาน จะมาพูดชุ่ยๆกล่าวหากันแบบนี้ไม่ได้ "

" หลักฐานอยู่ในกระเป๋าสะพายของพี่งัย ทิชาเดาว่า ในกระเป๋าพี่ มีแว่นสายตากับวิกผมยาวดัดลอนปลายอยู่แน่ๆ

กระเป๋าผ้าในห้องน้ำไม่มีวิกผมและแว่นตา เพราะสิ่งที่ใส่บนหัวและหน้าไม่ควรอยู่ใน

ห้องน้ำใต้อุปกรณ์ทำความสะอาด พี่จึงเก็บมันไว้ในกระเป๋าที่สะพายอยู่กับตัวตลอด "

มินตรากระชับกระเป๋า โกรธตัวสั่นมือกำแน่น ในกระเป๋ามีวิกผมและเเว่นอย่างที่ทิชาบอกจริงๆ คนที่ทิชาเห็นและวิ่งตามก่อนหน้า

คือ ผู้หญิงผมยาวดัดลอนปลาย สวมแว่นสายตา แต่งกายด้วยเสื้อยืดสีครีมแขนยาว สวมทับด้วยกระโปรงยีนส์ยาวคลุมเข่า ...

" ฮ่าๆๆ ดูพี่ให้ดีๆนะน้อง พี่ผมสั้นใส่ชุดแซกสีชมพูสั้นเหนือเข่า สายตาก็ไม่ได้สั้น

ผู้หญิงแต่งตัวเฉิ่มๆที่น้องบอกมา จะเป็นพี่ได้งัย มั่วได้โล่ห์เลยนะยัยเด็กบ้า "

มินตราพยายามหาคำพูดมายื้อเวลาเพื่อรออะไรบางอย่าง ปรายตาลอบมองไปมาอย่างระแวดระวัง

" ชุดแซกที่ยับเพราะถูกสวมชุดอื่นทับไว้นะเหรอ แล้วรอยขาแว่นตาที่แก้มของพี่นั่นน่ะ

รอยเครื่องสำอางค์ที่หน้า เป็นรอยจางเป็นทางยาวตามรอยขาแว่นนั่นอีกล่ะ คืออะไร "

มินตรายกมือจับหน้าและก้มมองชุดที่ใส่อยู่โดยอัตโนมัติ พลางทำหน้านิ่วคิ้วขมวด

" งั้นทิชาขอดูในกระเป๋าสะพายของพี่ได้มั้ยล่ะ ถ้าไม่มีสิ่งที่ทิชาบอกน่ะ แล้วก็นะคนสวยทำไมผมยุ่งจังน๊า อิอิ "

ทิชาพูดพลางเดินเข้าไปใกล้มินตรา ในขณะที่มินตราค่อยๆขยับขาถอยหลัง กระชับกระเป๋าไว้แน่น ในหัวคิดหาหนทางเอาตัวรอด

" อย่าเข้ามานะ ถ้าแกมาใกล้ชั้นอีกก้าวเดียว ได้โดนตบคว่ำแน่ แล้วจะมาหาว่าผู้ใหญ่รังแกเด็กไม่ได้นะ "

ทิชาไม่สนใจคำขู่ของมินตรา พุ่งตัวเข้าประชิดมินตราในที่สุด กระชากกระเป๋าของมินตรามาจนได้

และเปิดกระเป๋าดูอย่างรวดเร็ว จังหวะที่มินตราพยายามยื้อแย่งกระเป๋ากลับได้ ทำให้แว่นสายตาร่วงลงมาจากกระเป๋า

ทิชารีบก้มเก็บแว่นตา มินตราเลยอาศัยจังหวะนี้ จิกผมทิชาไว้แล้วฟาดกระเป๋าใส่หน้าทิชาเต็มแรง

แต่ทิชาหลบได้หวุดหวิด เพราะใช้มือข้างหนึ่งบังหน้าตัวเองไว้ และดิ้นหลุดจากมินตรามาได้

ด้วยความเจ็บที่โดนจิกผม ทิชาพุ่งตัวเข้าหามินตราอีกครั้งพร้อมกำหมัดแน่น แล้วต่อยเต็มแรงที่ปลายคางของมินตรา!!!

มินตราถึงกับผงะหน้าหงายด้วยความเจ็บ เสียการทรงตัวเซถลาล้มลงก้นจ้ำเบ้า ได้แต่กรีดร้อง

และตะโกนก่นด่าทิชาเหมือนคนเสียสติ ทันใดนั้นเอง !!! ป้ามาลีวิ่งหน้าตื่นเข้ามาประคองมินตราให้ลุกขึ้น พลางจ้องหน้าทิชาเขม็ง

" นังเด็กนี่ คงจะเก็บไว้ไม่ได้แล้ว มาทำร้ายลูกสาวชั้นขนาดนี้ได้ยังงัย คงต้องตบสั่งสอนแทนพ่อแม่แกซะบ้างแล้วมั้ง "

ป้ามาลีชี้หน้าด่าเด็กสาวอย่างเกรี้ยวกราดอีกหลายประโยค ทิชาใช้สติเตรียมตั้งรับ ถอยหลังช้าๆอย่างใช้ความคิด

ยิ้มจางๆผุดขึ้น ที่สุดผู้ร่วมขบวนการเผยตัวตน เป็นอย่างที่คิดจริงๆ และก่อนที่ป้ามาลีจะเข้าถึงตัวทิชา

รถกระบะคันหนึ่งก็แล่นมาจอดใกล้ๆ พร้อมกับชายสามที่ลงมาจากรถมาอย่างรวดเร็ว และชายสามคนนั้นเป็นตำรวจ ...

และไม่นานนักรถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งได้ขับมาจอดด้วยเช่นกัน

ทั้งมินตราและป้ามาลี เมื่อเห็นตำรวจถึงกับหน้าซีดเผือด ตั้งท่าจะวิ่งหนีแต่ก็ได้แค่คิด ที่สุดทั้งคู่ถูกจับไปที่สถานีตำรวจ ...

" นึกว่าจะมาไม่ทันซะแล้วนะพี่ติว นึกกลัวอยู่ว่าถ้าสองคนนั่นช่วยกันรุม ทิชาจะสู้ไหวรึเปล่าก็ไม่รู้ "

ทิชายิ้มกว้างให้ชายหนุ่มผู้มาใหม่ ติว ติยพัฒน์ น้องชายของติยพงษ์ ซึ่งมีอาชีพเสริมเป็นโปรแกรมเมอร์ ส่วนอาชีพหลัก " เป็นตำรวจสายลับ ... "

" กว่าจะสืบสาวราวเรื่องได้นี่ เล่นซะพี่แทบแย่เลยล่ะทิชาเอ๊ย "

" พี่มินตราทั้งสวยทั้งเก่ง แต่มาพลาดตรงที่ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี รักจนหลงและคลั่ง "

" ทิชานี่ ก็เก่งไม่เบาเลยนะ จากข้อมูลและข้อสัณนิษฐานที่โทรบอกพี่ ทำให้พี่ทำงานง่ายขึ้นเยอะเลย "

" ทิชาไม่มีวันให้อภัย คนที่ใช้ดอกไม้สวยๆทำร้ายคนอื่น พี่มินตราใช้พิษของดอกไฮเดรนเยีย ผสมอาหารที่พี่แนนชอบ

ทำร้ายพี่แนนมาตลอดตั้งแต่แต่งงานกับพี่ติ จนป่วยและซูบผอม ใจร้ายมากๆผู้หญิงคนนี้ "

ทิชาพูดพลางนึกไปถึงตอนที่ พี่ติพาพี่แนนมาซื้อต้นไม้ การที่ทิชาพยายามชวนแนนคุยนั่นคุยนี่ก็เพื่อความแน่ใจ

จากการพูดคุย มีประโยคหนึ่งที่พี่แนนพูดว่า ช่วงนี้ได้ดื่มน้ำผักผลไม้บ่อยๆ เพราะติยพงษ์เอามาฝากเกือบทุกครั้ง เมื่อกลับจากไซต์งาน

พี่แนนชอบมาก รวมถึงขนมมาการองสีสวย ที่มินตราทำเองแล้วฝากมาให้พี่แนนบ่อยๆ พิษน้อยนิดตรวจไม่พบก็จริง

แต่เมื่อสะสมในร่างกายมากขึ้นเรื่อยๆ ก็ทำให้เจ็บป่วย และถ้าไม่ได้รับการรักษาอย่างถูกต้อง อาจทำให้เสียชีวิตได้

พิษของต้นไฮเดรนเยียนั้นออกฤทธิ์คล้ายไซยาไนด์แต่ไม่รุนแรงเท่า ไฮเดรนเยียเป็นดอกไม้ที่พี่แนนชอบมากที่สุด เธอบอกว่าอย่างนั้น

(ปล. โพแทสเซียมไซยาไนด์ เป็นผงที่ละลายน้ำได้ มีกลิ่นคล้าย ๆ อัลมอนด์ แต่ก็เป็นกลิ่นที่เจือจางมาก เมื่อเข้าสู่ร่างกาย

แม้เพียงปริมาณเล็กน้อยก็เสียชีวิตได้ และสภาพของคนที่ตายเพราะไซยาไนด์จะมีลักษณะเหมือนคนขาดอากาศหายใจตาย )


" ทิชา คือพี่อยากถามอะไรหน่อยได้มั้ย เพื่อนเราที่ชื่อ วดี เอ่อคือเขาสบายดีใช่มั้ย "

ติยพัฒน์พูดขึ้นโดยไม่กล้าสบตาทิชาตรงๆ เพราะกลัวเพื่อนรุ่นน้องรู้สิ่งที่เขาคิด และล้อให้เขาได้อาย แต่ทว่า มีหรือทิชาจะไม่รู้

" อยากรู้ ทำไมไม่ไปถามเจ้าตัวเค้าดูเองล่ะคะพี่ เรื่องเสี่ยงตายเยอะเเยะผ่านมาได้ไม่กลัว แต่กลัวจะถามสาวที่ชอบ ... ฮ่าๆๆ "

" พี่ทำเรื่องแย่ๆกับน้องเค้าไว้ ไม่รู้ป่านนี้จะหายโกรธพี่รึยัง แถมไปบอกให้เขาลืมพี่อีกนะ

คิดแล้วเซ็งตัวเองที่ทำเรื่องงี่เง่า ฮ่าๆ อาชีพอย่างพี่อยู่เป็นโสดคงจะดีกว่าเนอะทิชา"

ทิชาหัวเราะเยาะเย้ยเป็นเชิงล้อเพื่อนสนิทรุ่นพี่ ที่สุดนิวโทรตามทิชาอีกครั้งเป็นรอบที่สาม ทั้งคู่จึงพากันไปสบทบกับคนอื่นๆ ...

ติยาพรแม่ของติยพงษ์และติยพัฒน์ ปลื้มใจเป็นที่สุดที่ได้เจอหน้าลูกชายคนเล็ก แต่ก็แอบค้อนและต่อว่าเชิงน้อยใจ

จนติยพัฒน์ต้องเล่นบทอ้อนแม่เป็นเด็กๆ จนถูกคนอื่นๆล้ออีก บรรยากาศตึงเครียดก่อนหน้าคลี่คลาย

เรื่องราวทั้งหมดถูกเปิดเผยจากปากของ ทิชาและติยพัฒน์ หลายคนอึ้งและผิดหวังกับสิ่งที่ได้ยินและรับรู้โดยเฉพาะแนน ....
................................................................................

เช้าวันรุ่งขึ้น ข่าวครึกโครมถูกวิพากษ์วิจารณ์กันในวงกว้าง ทั้งในโลกความจริงและโลกออนไลน์ ...

ในข่าวมีใจความว่า ปริศนาอุบัติเหตุของสถาปนิกหนุ่มถูกเปิดเผย เมื่อทีมตำรวจตามสืบได้ว่า

มัณฑนากรสาวหลงรักสถาปนิกหนุ่มมานานปี จนเมื่อสถาปนิกหนุ่มแต่งงาน จึงโกรธแค้นและคิดวางแผนร้าย

โดยร่วมมือกับแม่ตัวเอง สร้างสถานการณ์ให้คนงานมีเรื่องกัน จนติยพงษ์ต้องไปจัดการด้วยตัวเอง

สองแม่ลูกว่าจ้างคนงาน ที่เคยถูกศุภนัฐต่อว่าและติยพงษ์ไล่ออก เพราะบกพร่องต่อหน้าที่ ทำให้เกิดเจ็บแค้นอาฆาต

จึงยอมรับงานนี้จากสองแม่ลูก และคนร้ายตั้งใจจะชนศุภนัฐหวังให้ตาย แต่พลาดไปโดนติยพงษ์แทน

เพราะศุภนัฐรู้แผนการของมินตรา ที่วางแผนทำร้ายภรรยาของติยพงษ์ จึงมักหาเรื่องมาต่อรองมินตรา

ให้ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่เสมอ ที่สุดจึงวางแผนฆ่าดังกล่าว ... มินตราและแม่ ถูกจับในข้อหาวางแผนฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน

แม้ว่าผู้เป็นแม่ จะขอรับผิดแต่เพียงผู้เดียว พยายามวอนขอให้ปล่อยลูกสาวไป แต่ทว่าตามรูปคดีถือว่าผิดทั้งคู่ จึงต้องต่อสู้คดีกันต่อไปในชั้นศาล ......

" เป็นแม่ภาษาอะไรแทนที่จะห้ามลูก กลับร่วมมือกัน คิดอะไรอยู่ ลูกให้ปลอมตัวมาเป็นแม่บ้านสำนักงาน ก็ยอมทำ บ้าไปแล้ว แม่แบบนี้ "

" ใช้แม่ตัวเองใส่ยากล่อมประสาทในข้าวให้คนงานกิน เพื่อให้มีเรื่องกัน ฉลาดในทางชั่วๆ แบบนี้ไม่ไหวนะยายมินตราเนี่ย "

พ่อกับแม่ของทิชาอดที่จะวิพากษ์วิจารณ์ข่าวของมินตราไม่ได้ ด้วยรู้สึกแย่ที่เห็นคนเป็นแม่รักลูกในทางที่ผิด

และยังแอบใส่ยากระตุ้นทางเพศให้ติยพงษ์กินเพื่อหวังให้ลงเอยกับมินตรา แต่กลับกลายเป็นว่า

เป็นการช่วยให้ติยพงษ์ มีความต้องการในตัวภรรยามากขึ้น แต่ภรรยาป่วยอยู่จึงได้แต่อดทนอดกลั้นเอาไว้

ทำให้เขาหงุดหงิดโมโหง่าย และหันมาทุ่มเทกับงานแทน และเกิดอารมณ์แปรปรวนโดยไม่รู้ตัว .....

" ยอมทำเพื่อลูก เพื่อให้ลูกได้สมหวังทั้งที่รู้ว่าเป็นสิ่งไม่ดี การกระทำแบบนี้เค้าไม่เรียกว่ารักลูกหรอก เรียกว่าทำร้ายลูกมากกว่า เฮ้อ .. "

แม่ของทิชาพูดขื้นพลางถอนใจ และหันไปมองลูกสาวคนเดียวของตัวเองที่กำลังวุ่นวายช่วยลูกค้า

หาต้นไม้ดอกไม้ที่ลูกค้าต้องการ ทำให้ยิ้มบางๆผุดขึ้นแทนที่ความรู้สึกไม่ดีจากข่าว ที่สุดแม่ของทิชาถอนใจยาว

สลัดเรื่องของแม่ลูกในข่าวออกจากหัว และตรงไปช่วยลูกสาว ... ภาพสองแม่ลูกช่วยกันขายต้นไม้อย่างมีความสุข

ทำให้ผู้เป็นพ่อรู้สึกดีอย่างที่สุด เขาคิดว่าที่ลูกสาวคนเดียวเป็นเด็กดีและไม่ทำอะไรให้ตนหนักใจเลย

ส่วนหนึ่งก็มาจากการใส่ใจเลี้ยงดู และรักลูกอย่างถูกทาง แนะนำในสิ่งดีงามเสมอ เขายกให้แม่ของทิชาเป็นแม่ดีเด่นในใจเลยทีเดียว ..









 

Create Date : 24 สิงหาคม 2557
51 comments
Last Update : 26 สิงหาคม 2557 11:04:50 น.
Counter : 542 Pageviews.

 

ความรักที่ผิดทาง
ก็เหมือนการทำร้ายกันในนามของความรักนั่นเองครับ

เล่มเกมก็สร้างสมาธิได้จริงๆนะ
พี่ก๋าก็ชอบเล่นเกมครับ
เพียงแต่พอมีลูก
ก็ต้องเลี้ยงลูก
จนเลิกเล่นเกมไปเลย 555


 

โดย: กะว่าก๋า 25 สิงหาคม 2557 8:38:29 น.  

 



ในที่สุดก็ได้อ่านตอนจบ
ซับซ้อนซ่อนเงื่อนลึกล้ำสุดจะบรรยาย
ไม่ใช่ NENE77 เขียนไม่ได้หรอกนะ 555

------------------

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
NENE77 Literature Blog ดู Blog

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 25 สิงหาคม 2557 8:46:50 น.  

 

เปิดบ้านคุยกันเองอีกแล้ว 555
เราก็เบื่อ ๆ อยาก ๆ ... เราว่าบล็อกเองก็คงถึงจุดอิ่มตัวแล้วเหมือนกัน

บ่น ๆ ไปก็ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้น เขาคงตัดหางปล่อยวัดแล้วมั้ง กร๊ากกก ๆ
เบื่อเมื่อไหร่ก็เลิกเล่นไปเอง

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 25 สิงหาคม 2557 10:20:09 น.  

 

ก็ไม่ได้แคร์อยู่แล้ว ถึงเป็นอย่างนี้ไง กร๊ากกก
ว่าแต่ตัวเองแหละ ชอบหายตัวอยู่เรื่อย
ระวังหายไป กลับมาไม่เจอเรา

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 25 สิงหาคม 2557 10:38:55 น.  

 

แหม ลึกลับจริงเลย เลยอ่านอย่างละเลียด
อ่านครับ

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 25 สิงหาคม 2557 10:51:08 น.  

 

เก็บสมบัติบ้า ... ใช่เลย 555
อภิมหาโปรเจ็คนิรันดร์กาล จวบจนบัดนี้ยังทำไม่สำเร็จเลย
กลุ้มจายยย ลาไปตายดีกว่า

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 25 สิงหาคม 2557 10:55:26 น.  

 

สวัสดีค่ะตามตะพาบมาค่ะ

พยายามให้จบ 55 แหมๆ ^^

มีวันดีๆ นะคะ

 

โดย: มี้เก๋ + ป๊าโอ๋ = ซีทะเล (kae+aoe ) 25 สิงหาคม 2557 12:47:44 น.  

 

สวัสดีคร้าบ

อ.เต๊ะ มาอ่านเรื่องนี้ซะ น้ำลายยืดเลย

ตัวละครก้แยะ เรื่องราวก็สลับซับซ้อน

ซ่อนเงื่อน ชิงไหวชิงพริบกันน่าดู

แต่จะว่าไปแล้ว ก้คล้ายๆเรื่องราวในชีวิตจริงเลยนะครับ

นึกถึง มือปืนทีมชาติที่โดนยิงตาย ตัวละครก้แยะแบบนี้เลย ทั้งเมีย ทั้งแม่เมีย ทนาย ชายคนที่3
โอ๊ย แยะ จริงๆ555

แต่จะว่าไปแล้ว ความรักของแม่นั้นยิ่งใหญ่จริงๆเลยนะครับ

ยอมทำทุกอย่างเพื่อลูกได้ ไม่ว่าจะผิดหรือถูกนะครับ

 

โดย: multiple 25 สิงหาคม 2557 14:14:48 น.  

 

555++ เห็นคำนำและจำนวนตัวอักษรแล้วเดี๋ยวคงต้องมาอีกรอบเพราะต้องไปร้านแล้ว แหะๆ

โหวตงานเขียนให้ก่อนแล้วมาผ่อนทีหลังนะครับ ^^

ขอบคุณที่มาให้กำลังใจนะครับ



 

โดย: วนารักษ์ 25 สิงหาคม 2557 16:28:05 น.  

 

ความรักของแม่ บางทีก็กลายเป็นทำร้ายลูก

น่าสงสารมินตรจังเห็นผิดเป็นชอบไปได้

 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 25 สิงหาคม 2557 19:32:14 น.  

 

เห็นด้วยกับแม่ซองจ้ะ ขอลอกเม้นท์เลยละกันนะ
ขอบคุณที่ไปชมดอกไม้จ้า


 

โดย: mambymam 25 สิงหาคม 2557 19:49:24 น.  

 

สวัสดีค่า ^^
มาช้ามากมายค่ะ ตะพาบตอนนี้สนุกมาก
ในที่สุดคดีก็คลี่คลายเนอะๆ

อืมรักลูกไม่ถูกทางแบบนี้เข้าข่ายรังแกลูกนะเนี่ยคุณแม่
สิ่งดีๆไม่สอนสั่งดันช่วยลูกทำผิดอีก แหม่ น่าตีจริงๆ
สุดท้ายก็รับกรรมกันไป

คดีนี้ทำให้นึกถึงอีกคดีนึงในโลกความจริง
อันนั้นเหมือนแม่จะช่วยให้ลูกพ้นผิด หุหุ

เขียนเก่งมากเลยค่ะ ซับซ้อน
เขียนนิยายกันเถอะ สนุกๆ ชอบค่า

ขอบคุณมากๆนะคะ

 

โดย: lovereason 25 สิงหาคม 2557 21:30:50 น.  

 

สวัสดีตอนดึกค่ะน้องต่าย อิอิ อย่าเพิ่งงงเน้อว่าพี่กิ่งไม่หลับไม่นอน หลับไปแล้วจ้าตอนหัวค่ำ ตื่นมาตอนดึก ก็รีบแวะมาทักทายก่อนพักนี้พี่กิ่งมีงานยุ่งๆแทบไม่มีเวลาเลย
มาอ่านงานตะพาบน้องต่ายแล้วโอ้.....เป็นนิยายเรื่องยาวได้เลยนะเนี่ย อิอิ เขียนเก่งจริงๆจ้า ผลสุดท้ายก็จบจนได้เนาะ อิอิ

พี่กิ่งไลท์ให้จ้า

หลับฝันดีนะคะ

 

โดย: กิ่งฟ้า 26 สิงหาคม 2557 2:53:39 น.  

 

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

NENE77 Literature Blog ดู Blog

newyorknurse

 

โดย: newyorknurse 26 สิงหาคม 2557 3:48:31 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับน้องต่าย

 

โดย: กะว่าก๋า 26 สิงหาคม 2557 6:08:11 น.  

 

แวะมาแล้ว แต่ไม่มีเวลาอ่านเลยจ้า
ติดไว้ก่อนนะ

 

โดย: oa(rosebay) IP: 1.10.217.53 26 สิงหาคม 2557 8:56:36 น.  

 

อ่านยังไม่จบค่อยมาอ่านต่อนะคะ

 

โดย: zungzaa 26 สิงหาคม 2557 10:41:17 น.  

 

เหมือนกันเลย ของที่เก็บไม่รู้จักหมดและเป็นปัญหามาก
ก็คือพวกหนังสือนี่แหละ เราตัดใจโละไปเยอะแล้ว แต่ก็ยังเยอะอยู่ 555

เรื่องละเมิดลิขสิทธิ์ภาพ ภาพอะไรเหรอ
ใครเป็นเจ้าของภาพบอกได้ป่ะ เราจะได้ไม่ไปยุ่งด้วย แหะ ๆ
รู้อย่างนี้แล้วแหยง ๆ เพราะเราก็ใช้ภาพในเน็ตมาประกอบเรื่องอยู่บ่อย ๆ เหมือนกัน

แต่วันนี้เพื่อนประเดิมใช้อีโม ตัวนี้เป็นคนแรกเลย
เราเพิ่งไปแฮ็บมาจากสำนักพ่อปู่ อย่างนี้เรียกว่าละเมิดป่าว

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 26 สิงหาคม 2557 13:20:14 น.  

 

เฮ้ย ลืมลดขนาด ตัวเบ้อเร่อเลย

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 26 สิงหาคม 2557 13:21:01 น.  

 

ตามมาอ่านตอนจบครับผม

 

โดย: ปีศาจความฝัน 26 สิงหาคม 2557 19:06:01 น.  

 

แวะมาทักทายค่ะน้องต่าย สบายดีนะคะ
เขียนเก่งมากๆ ดอกไม้ประกอบบล็อกก็สวยเพ้อตามเลย
พี่ชอบมากๆ

ขอบคุณมากๆที่แวะไปชมกิจกรรมหน้าร้อนของเด็กๆนะคะ

ยังไม่อัพตอนใหม่เลย แหะๆ

 

โดย: anigia 26 สิงหาคม 2557 21:21:28 น.  

 

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
NENE77 Literature Blog ดู Blog

สวัสดีจ้า..มาอ่านเรื่องสนุกๆจ้า..

 

โดย: ก้นกะลา 26 สิงหาคม 2557 22:02:17 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณต่าย

แวะมายามดึก ขอบคุณที่แวะไปทักทายนะคะ
ไม่ค่อยได้เข้าบล๊อกเลยค่ะ วันนี้มีเวลารีบมาทักทาย

ฝันดีค่ะ

 

โดย: ดาวริมทะเล 26 สิงหาคม 2557 22:32:06 น.  

 

นั่นสิครับ ความเดิมตอนที่แล้วตัวตั้งบะเริ่ม อ่านทีแรกดันใจลอย คราวหน้าขอเป็นแผนภาพอธิบายความสัมพันธ์ตัวละครในเรื่องครับ /me โดนเตะ

เอาละ ไปๆมาๆ มาถึงตอนจบซะแล้ว คนร้ายคือป้ามาลีนั่นเอง!! ...หรือเปล่าหว่า ตกลงป้าคนนี้ทำอะไร? อ่านใหม่ๆ ...คนร้ายคือมินตรานั่นเอง!! เดี๋ยวว่างๆคงต้องอ่านทวนอีกทีครับเรื่องนี้ตัวละครเยอะ แต่ฉากตบกันท้ายเรื่องมันส์ดี
สุดท้ายคุณแม่ก็เข้ามามีบทให้เข้ากับโจทย์ได้นะครับ ออกมาไฝว้กันว่าลูกใครอาการปางตายกว่ากัน 555
นับว่าตะพาบนี้ลึกกว่าการเล่าถึงคุณงามความดีของแม่แบบปกติขั้นนึงเลยครับ คติสอนใจเรื่องนี้สะท้อนให้เห็นทั้งแม่ที่ดีและแม่ที่ไม่ดี แม่ที่ดีต้องไม่พาลูกไปหนทางที่ผิด ไม่ใช่ยอมทำตามลูกทุกอย่าง อันนี้สำคัญเลยครับ

 

โดย: ชีริว 26 สิงหาคม 2557 23:26:39 น.  

 

มาทักทายเพื่อนเสร็จว่าจะลุยเก็บสมบัติต่อ
บ้านรกมากมาย เริ่มอึดอัดล่ะ 555

-------------------

บ้านรกเป็นเรื่องธรรมชาติ
อยากเห็น "ธรรมชาติ" แบบรก ๆ จะงดงามสักเพียงไหน
ขอดูหน่อย ๆ

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 27 สิงหาคม 2557 11:42:10 น.  

 

สวัสดีค่ะน้องต่าย ขอบคุณมากนะคะที่ไปทักทายและให้พรแม่พี่กิ่ง ขอให้น้องต่ายและคุณแม่มีความสุข สุขภาพแข็งแรงเช่นกันค่ะ

มีความสุขวันพุธค่ะ

 

โดย: กิ่งฟ้า 27 สิงหาคม 2557 12:04:10 น.  

 

ขอบคุณที่แวะไปทักทายซีทะเลนะคะ

 

โดย: มี้เก๋ + ป๊าโอ๋ = ซีทะเล (kae+aoe ) 27 สิงหาคม 2557 12:52:58 น.  

 

พี่ก๋าเชื่อในการทำหน้าที่
ถ้าคนเรารู้หน้าที่
และรู้ว่าตัวเองควรทำอะไร
เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับตัวเองและคนรอบข้าง
เท่านี้ก็ถือว่าประสบความสำเร็จในการใช้ชีวิตแล้วล่ะครับ



 

โดย: กะว่าก๋า 27 สิงหาคม 2557 13:07:29 น.  

 

บล็อกนี้มีดอกไม้สวยตลอด ๆ เลย

 

โดย: เนินน้ำ 27 สิงหาคม 2557 19:53:55 น.  

 

สวัสดีครับ

มือเม้นท์ระดับ อ.เต๊ะ อ่านละเอียดอยู่แล้วละครับ

ไม่งั้นคงก้จะไม่สามารถ ต่อปากต่อคำกับเพื่อนๆได้แน่นอนครับ 555

แมวหนมตาลสวยนะครับ อ.เต๊ะ ชอบแมวลายเสือแบบนี้มาก น่าจะทำบลอก ลงรูปหนมตาลแยะๆหน่อย บลอกหน้าเลยดีมั้ยครับ อิอิ

เรื่องอีโม หรือ รูปนี่ เผลอไม่ได้เลย
เพื่อนบ้านเจ้านี้ชอบมาแฮบประจำแหละครับ
อีกหน่อยต้องติดกล้องวงจรปิดซะดีมั้ย555




บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ชีริว Cartoon Blog ดู Blog
NENE77 Literature Blog ดู Blog

 

โดย: multiple 27 สิงหาคม 2557 21:12:12 น.  

 

มาอ่านตอนจบค่ะ
เพิ่งรู้เหมือนกันค่ะว่าดอกไฮเดรนเยียมีพิษ
เป็นดอกไม้โปรดชนิดหนึ่งของพี่เลยอ่ะ ^_^

นิยายสนุกดีค่ะ แฝงความลึกลับ
แต่ก็น่ารักด้วยลักษณะนิสัยของตัวละคร
ชอบนะคะ

นอนหลับฝันดีค่ะ

 

โดย: มัลลิกา ป 402 27 สิงหาคม 2557 22:58:35 น.  

 

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้
ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

NENE77 Literature Blog ดู Blog
.....................

อ่านจบแล้วค่ะน้องต่าย
เป็นเรื่องราวที่ซับซ้อน มีการวางแผน
แต่คนผิดก็หนีความผิดไปไม่พ้นนะคะ

ผู้เป็นแม่มีความผิดที่ทำทุกอย่างเพื่อลูกแม้สิ่งนั้นจะผิดก็ตาม
ส่วนคนเป็นลูกเองก็น่าจะคิดดีทำดีไม่ให้กิเลสมาครอบงำ
กระทั่งทำให้แม่ผู้ให้กำเนิดพลอยติดร่างแหไปด้วย
ราวกับใช้ความรักของแม่เป็นเครื่องมือช่วยเหลือตน
ผิดซ้ำ บาปซ้อนจริงๆค่ะ

ส่งกำลังใจให้น้องต่ายกับเรื่องราวที่ให้ข้อคิดนี้ค่ะ
นอนหลับฝันดีคืนนี้นะคะ

 

โดย: Sweet_pills 28 สิงหาคม 2557 0:14:01 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับน้องต่าย

 

โดย: กะว่าก๋า 28 สิงหาคม 2557 6:12:40 น.  

 

555++ อ่านจบแล้วมันเป็นจังซี่นี่เอง อิอิ ^^

ทิชาเก่งกาจสามารถจริงๆ ถ้ามีเยอะๆคนชั่วคงไม่กล้าทำความผิดนะครับ

อ่านสนุกมากๆเลย ขอบคุณที่มาสร้างสีสันให้งานตะพาบนะครับน้องต่าย

ต้องขอโทษที่มาช้าไปหลายวันเวลาไม่ค่อยพอน่ะครับ ผมมาดึกแทบทุกวันเลย

 

โดย: วนารักษ์ 28 สิงหาคม 2557 8:23:29 น.  

 

รู้สึกตะหงิด ๆ เหมือนโดนใครพาดพิง 555
ไม่ได้ตั้งใจเล้ย มันติดเมาส์มาเอง ก็แหมธรรมดาแมวเห็นหนู ก็ต้องตามมาอยู่แล้ว

ไง เก็บบ้านไปถึงไหนแล้วเพื่อน
เรายุ่ง ๆ ยังไปไม่ถึงไหนเลย แฮ่
หมดพลังงานไปมากมาย เด๋วต้องไปเติมพลังหน่อยแล้ว

คำขอของคนชอบแมว กับ คนเลี้ยงแมว น่าสนใจนะ อิอิ
ไปล่ะ เมี้ยว ๆ ความรักของปลาทู

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 28 สิงหาคม 2557 11:47:05 น.  

 

อ้าว เพิ่งเห็นเม้นท์ตัวเอง วันที่: 28 สิงหาคม 2557 เวลา:11:43:26 น.
เราพยายามก๊อปวันเวลามาด้วย ก็เห็นปัญหาใหม่อีกแล้ว เฮ้อ
มันติดอะไรมาด้วยเยอะแยะไปหมด ลองดูดิ

ปวดหัว งานเข้าอีกแล้ว

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 28 สิงหาคม 2557 11:53:30 น.  

 

ขอบคุณที่แวะไปทักทายนะคะ

 

โดย: ดาวริมทะเล 28 สิงหาคม 2557 13:46:03 น.  

 

 

โดย: NENE77 28 สิงหาคม 2557 16:57:46 น.  

 

ขอบคุณมาก ที่แวะไปทักทายจ้าน้องต่าย



 

โดย: anigia 28 สิงหาคม 2557 19:21:35 น.  

 

ตามอ่านงานตะพาบครับ คุณต่าย
โหวต NENE77 Literature Blog ดู Blog

 

โดย: เศษเสี้ยว 28 สิงหาคม 2557 23:38:11 น.  

 

ตกลงได้สับปะรดมาหรือเปล่า 555
กินมากก็ไม่ไหวนะ มันกัดลิ้นน่ะ ไม่เป็นบ้างเหรอ

ว่าแต่ตัวหนังสือบ้านนี้สีอะไรเนี่ย ดูเหมือนเขียวใช่ป่าว
ชักไม่แน่ใจว่าเครื่องเราเพี้ยนเรื่องสีหรือเปล่า ถ้าใช่ก็ทำไมไม่ใช้สีดำล่ะ ก็ไหนบอกว่าชอบไง

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 29 สิงหาคม 2557 9:34:51 น.  

 


เขียนเก่งจังเลย...โหวตให้จ้า

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้
 
ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
NENE77 Literature Blog ดู Blog

 

โดย: อุ้มสี 29 สิงหาคม 2557 10:09:24 น.  

 

พี่ก๋าเริ่มต้นทำงานที่ตัวเองไม่ชอบ
แต่ในที่สุดก็เรียนรู้ได้ว่า
เราสามารถรักงานที่ทำได้
พอคิดได้แบบนี้
ความทุกข์ก็หายไปเยอะเลยครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 29 สิงหาคม 2557 11:02:08 น.  

 

สุดยอดเลยครับ น่าทึ้งมากที่สามารถเขียนต่อกับโจทย์นี้ได้

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 30 สิงหาคม 2557 0:07:50 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับน้องต่าย

 

โดย: กะว่าก๋า 30 สิงหาคม 2557 6:39:41 น.  

 

ชักไม่ค่อยแน่ใจซะแล้ว เราเห็นเป็นสีเขียวนะ หรือจะตาบอดสี กร๊ากกก
น่าถามคนอื่นด้วยว่าเห็นเป็นสีอะไร 555

ก็อย่างว่าแหละ เราว่าไม่อะไรก็อะไรซักอย่างมันเพี้ยน ๆ หรือเราเอง 555
ก็คงเป็นอย่างที่ทีมงานบอกนั่นแหละ อยากรู้ไปอ่านเม้นท์ 62 ที่บ้านเรานะ ขี้เกียจเอามาแปะอีก

วันนี้ว่าจะ พยายาม เก็บบ้านซะหน่อย ขีดเส้นใต้คำว่าพยายามด้วยนะ
ว่าแต่วันจันทร์จะออนเรื่องหนมตาลหรือเปล่าตัวเอง
เชียร์ให้ทำเรื่องเบา ๆ ขำ ๆ ได้ยิ่งดี พักนี้ยิ่งเครียด ๆ อยู่

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 30 สิงหาคม 2557 8:39:23 น.  

 

แวะมาทักทายอีกรอบครับผม

 

โดย: ปีศาจความฝัน 30 สิงหาคม 2557 12:52:40 น.  

 

หมดวันแล้ว ยังไปไม่ถึงไหนเล้ย
พูดแล้วเหมือนประจานตัวเอง

เจ้าหนมตาลเลยโดนสกัดดาวรุ่ง ไม่ได้ออกสื่อ 555
เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น เราเองยังไม่รู้จะออนบล็อกอะไรเลย เยอะจัด

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 30 สิงหาคม 2557 19:50:22 น.  

 

ตามมาอ่านจบแล้วค่ะ. มีแม่แบบนี้แย่เลยค่ะรักลูกในทางที่ผิด
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะคะ

 

โดย: zungzaa 31 สิงหาคม 2557 9:16:26 น.  

 

มาอ่านตะพาบค่ะ

สวัสดีวันจันทร์ที่รีบๆค่ะ อิอิ


 

โดย: ญามี่ 1 กันยายน 2557 11:10:42 น.  

 

น่าสงสารหนมตาลจริง ๆ เลย อุตส่าห์เอานกมาฝากยังโดนตีอีก
จริง ๆ คงเบื่อปลาแล้ว อยากกินนกมากกว่า ก็ปล่อยนางหากินเองซะเลย ได้โอกาส 555
ไม่ก็อยากเอาใจตัวเองนั่นแหละ ตามประสาแมว ๆ

ขอบคุณสำหรับชื่อวัชพืชตัวใหม่ (ของเรา) จ้า
เพิ่งรู้ว่ามีเพื่อนเป็นผู้รู้เกี่ยวกับวัชพืชศาสตร์ 555 ข้าน้อยขอคารวะ อิอิ
เราน่าจะเคยเจอหรือเหยียบย่ำมาแล้ว ก็ไอ้กระสุนที่ว่าน่ะ อานุภาพร้ายเหลือ 55

ไม่ได้ไปสะกิดบอก ก็คิดว่ารู้อยู่แล้ว
มาเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น ตามสบายเลยจ้า (จริง ๆ ก็ดูว่าจะมาเมื่อไหร่ 555)

ชื่อโคกกระสุน หรือ กาบินหนี ไปค้นมานิดหน่อย ชื่อนี้น่าสนใจ
เห็นว่าเป็นสมุนไพรไทยที่ใกล้สูญพันธุ์ด้วย

จะรอดูบล็อกนี้นะ รีบหายเซ็งแอ่นเบื่อ
และก็ขอให้ภารกิจเล็กๆที่ว่าสำเร็จลงด้วยดีจ้า


 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 2 กันยายน 2557 11:45:07 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

NENE77
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]




Welcome

Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2557
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
24 สิงหาคม 2557
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add NENE77's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.