นิยาย " ม.ปลาย วุ่นวายรัก " - เหมชาติ ทอง / ตอนที่ 11 .




































" ม.ปลาย วุ่นวายรัก "
.
เหมชาติ  ทอง
.....................................................
.
ตอนที่
.
11 .
.
.
.

.
.
.     สอง-สามวัน หลังโรงเรียนเปิด
จากปิดยาวปีใหม่

.
.       คุณแป๋งโทรศัพท์แจ้งคุณแม่ของโยธา
ว่าทางบริษัทผลิตภัณฑ์สินค้าสนใจ อยากได้โยธา
.   เป็นผู้แสดงภาพยนตร์โฆษณา

.
.        " คุณแม่ให้น้องโยขออนุญาตทางโรงเรียน
ได้เลยนะครับ
 .       แต่แป๋งเชื่อว่า ไม่มีปัญหาแน่นอน
.   เด็กผู้หญิงที่จะแสดงคู่กับน้องโย ก็เป็นน้องผู้หญิง ม.6
โรงเรียนในเมืองครับ
.         ทางโรงเรียนของน้องก็อนุญาตแล้ว "
.
           " ค่ะ---
 .    แม่จะให้โย รีบขออนุญาตทางโรงเรียนค่ะ
.          -- ขอบคุณคุณแป๋งมากนะคะ "
.
       *    *  *   *  *   *  *   *  *   *  *  *  *   *
.
.      โยธารับฟังข่าวนี้จากมารดาทางโทรศัพท์ 
ตื่นเต้นบ้าง---
.         แต่ทำไมไม่มาก อย่างตอนแรกๆ ก็ไม่รู้

.
.      มองไปทางบุษบัน ที่นั่งคุยกับเจี๊ยบ แมง พงษ์ และเดย์
พลางรับปาก " ครับ-ครับ " กับแม่
.
.           วางหูแล้ว --
.       เด็กหนุ่มก็เดินเข้าไปนั่งในกลุ่ม 
.   บอกทุกคนว่า
.
    "  แม่เราโทรมาบอก ว่าทางโน้นโอเค
จะให้เราถ่ายโฆษณา---
 .     ให้รีบขออนุญาตทางโรงเรียน "
.
            เพื่อนๆ ก็เฮกัน
.
.       เห็นบุษบันยิ้มแย้ม แสดงท่าทางดีใจเหมือนคนอื่นๆ
โยธาจึงค่อยยิ้มออก
.
.     เพราะตั้งแต่วันสิ้นปีเก่าวันนั้น ที่เกือบมีเรื่องชกต่อย
กับสงคราม
        เอียดคงสะเทือนใจมาก
.      พอโรงเรียนเปิดมา เอียดมาโรงเรียน ก็เฉยเมย
กับเขา
.
          ไม่มอง ไม่พูดด้วย ไม่สนใจ
ทำเหมือนโยธาเป็นอากาศธาตุ ไม่มีตัวตน
.
          จนโยธาน้อยใจ--หงอยซึม
รู้สึกใจหาย ใจแป้ว
.    ทุกครั้งที่อยู่ใกล้ๆ เอียด แต่ก็
 เหมือนจะอยู่กันไกลห่าง

.
           " ดีใจด้วยนะโย "
.       เอียดพูด มองหน้าเขา ยิ้มให้
.
        โยธาใจวาบหวาม สดชื่นอย่างยิ่ง 
รออารมณ์นี้มานาน 
.        ไอ่โย-คนร่าเริงคนเดิมของห้อง 5/1
กลับคืนมาแล้ว ตอนนี้
.   -- ยิ้มสดใส มองบุษบัน
.
.     " ขอบคุณครับเอียด เพราะเอียดนั่นแหละ
โยถึงได้งาน "
.
     *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.      เด็กๆ พากันไปหาคุณครูที่ปรึกษา
ที่ห้องพักของท่าน

.
    ท่านรับฟังเรื่องอย่างตื่นเต้น --
บอกว่า
.
 . "    ครูว่า โรงเรียนก็คงไม่ว่าไรหรอก....
  ก็ดูสิ- สมัยรุ่นครู - อรพรรณ พานทอง
 .     -พวกเธอรู้จักมั้ย ?
 .      เค้าก็เป็นดารา ตั้งแต่ยังเป็นนักเรียนมัธยม
 ตอนนั้น --อรพรรณกำลังเรียนที่ --
.             --- ที่---"
.
.      คุณครูพยายามนึกชื่อ -- ขอให้แน่ใจก่อน
เพราะกลัวจะสลับโรงเรียน กับของดาราบางคน
.
.    " -ที่โรงเรียนศรีอยุธยา-- "
.
.    สงสัย-จะยกตัวอย่างดารา
 แบบ แบ๊ค ทู เดอะ ฟิวเจอร์-  ที่ต้องใช้
ไทม์ แมชชีน ระลึกนึกย้อนหลังมากไป

.
.         เด็กๆ ไม่เก็ท --มึน
.   
ไม่มีคนไหน รู้จักอรพรรณ พานทอง
อดีตดาราสาววัยรุ่น เจ้าของฟันกระต่าย ที่แสนน่ารัก
 โด่งดังสุดแรง ในยุคโน้น
        ที่ทุกวันนี้ คุณนิด สะใภ้ไทยรัฐ กลายเป็นเจ้าของ
บริษัทผลิตหนังละครไปแล้ว
      และเธอก็ได้จัดฟันหน้า- ฟันกระต่ายนั้นใหม่
จนมันเรียบ เรียงเป็นระเบียบ
      ซึ่งทำให้คุณนิด กลายจากสาวน่ารัก-- เป็นลุค
สาวสวย
.
             เห็นศิษย์ตัวเอง ท่าทางจะไม่แน่ใจกันนัก
 เรื่องที่ว่า เป็นนักเรียนก็สามารถเป็นดารา-นักแสดงได้
แม้จะยังกำลังเรียน
.     คุณครูที่ปรึกษาจึงอยากให้ได้อย่างที่โยธาสบายใจ
ชัวร์ๆ--ไปเลย
.
        บอกเด็กๆ ว่า
.               "เดี๋ยวนะ ๆ --"
.
       แล้วยกหู intercom-หรือ โทรศัพท์ภายใน
ของโรงเรียน
 .     จิ้มเลข 2 ตัว  โทรไปห้องไกด์แด๊นซ์-guidance 
หา อ. วรรณี หัวหน้างานแนะแนว
.
      " น้องวรรณี ---
.        พี่ขอรบกวนถามหน่อยนะคะ...
เรื่องเด็กในปรึกษาของพี่ค่ะ    แกอยากจะหารายได้
พิเศษระหว่างเรียน...
.
.       ...เป็นนักแสดงน่ะค่ะ
.   ทำได้ไหมคะ--โรงเรียนเรา อนุญาตไหมคะ ?  "
.
         เด็กๆ นั่งลงกับพื้น หน้าโต๊ะของครูที่ปรึกษา
 มองคุณครูที่กำลังคุยสายกับ อ. วรรณี
.      อย่างลุ้นผล
.
            " ได้ค่ะพี่--- "
.
            สายนั้นตอบมา --
จากนั้น ตามสไตล์ครูแนะแนว  ที่ช่างเจรจา
    อ. วรรณีก็อธิบาย แจกแจงหลักเกณฑ์ของ
การส่งเสริมการหารายได้ระหว่างเรียนของนักเรียน
ให้ทราบเพิ่มเติม
.           อย่างละเอียด
.
.      "   --  ฯลฯ --- "
.
              และสรุปว่า

      "  ค่ะ--ตามนี้ ก็ถือว่าแนะแนวได้รับทราบ ที่พี่แจ้ง
ขออนุญาตผ่านหนูแล้วนะคะ 
.     -- ไม่มีปัญหา โรงเรียนอนุญาตค่ะ  "   

.
        คุณครูที่ปรึกษาวางสาย  ยิ้มกว้าง 
  เด็กๆ ดีใจกันทันที
.
  "  โรงเรียนอนุญาตค่ะ  ---
           แต่ต้องไม่ให้โป๊ อนาจาร
หรือผิดจารีตประเพณี     ศีลธรรมอันดี
 .      --- ครูพูดงี้ คงเข้าใจนะคะ "

.
.           *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.      โยธามาที่กองถ่าย สองคนกับมารดา
มีแป๋งขับรถพามาส่ง

.
.       ถ่ายทำกันกลางแจ้ง-outdoors  ในตัวเมือง
เชียงใหม่เลย
.
.      กองถ่ายได้เลือกสถานที่สวยๆ ของเชียงใหม่ ถ่ายเป็นช็อต
วิดิโอสั้นๆ ไว้เลือกทำสป็อต-spot โฆษณาหลายที่ด้วยกัน
 .   เช่น ตรงกำแพงเมือง ถนนท่าแพ  บริเวณมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ตรงแยกรินคำ แถวๆ ห้างเมญ่า Maya
.   กับตรงย่านถนนนิมมานเหมินทร์ ใกล้ๆโรงแรมของตัน

.       แต่มาถ่ายช็อตยาวกัน ที่สะพานเหล็ก หรือ "ขัวเหล็ก "
อันเป็นสะพานปูนเสริมเหล็ก ที่มีประวัติศาสตร์การก่อสร้าง
ที่น่าสนใจ น่าศึกษา
.
 .     และ ขัวเหล็กนี้ -ก็ยังได้ปรากฏตัว ในฉากภาพยนตร์โรแมนติก
ที่สุดโด่งดังของเมืองไทย--เรื่อง " เพื่อนสนิท"
 .   เสริมสร้างซีนชวนฝัน ให้กับแฟนหนัง
.
.
.
( ขอบคุณกูเกิ้ล และท่านเจ้าของภาพเป็นอย่างสูง)
.
.
.     จนทุกวันนี้ ขัวเหล็กได้กลายเป็นอีกหนึ่งแลนด์มาร์ค
-landmark ของเมืองเชียงใหม่
.
.      เพราะใครๆ ที่มีโอกาสแอ่วเวียงพิงค์ ก็อยากมาดูขัวเหล็ก
ที่พระเอกไข่ย้อย-ซันนี่  พานางเอก ดากานดา-นุ่น ศิรพันธ์
.  ขี่ซ้อนมอไซคล์ ขับผ่านในฉาก 
.

.

.
(ขอบคุณภาพจากกูเกิ้ล)
.
.
.          ก็อยากเห็นกับตาตัวเอง ---
  และอยากยืนตรงสะพานเหล็กนี้  แล้วก็-เซลฟี่
.       ..ซักแจ๊ะ สองแจ๊ะ
.
      *   *  *   *  *  *   *  *  *   *   *
.
.      ที่โยธาคิดจะให้เจี๊ยบ เดย์ มาเป็นเพื่อน
หรือจะชวนเอียดมาด้วยอีกคน
 .      ประสาเด็กติดเพื่อนๆ--นั้น
-- ไม่ได้ละ

.
          แค่ลองถามดูเล่นๆ  
--แป๋งก็สอนโยธาซะ
.
       " ไม่ได้นะครับ น้องโย--
  งานคืองาน
.      พาเพื่อนๆ ไป เดี๋ยวก็มัวเล่น
มัวคุยกัน
.        -- เสียงานกันพอดี "
.
.     แป๋งพูดตรงไปตรงมา จนโยธาชักเกรง
.
.     " เค้าจ้างเราแล้ว เราต้องเต็มที่ให้เค้า
งานนักแสดง -ต้องรับผิดชอบ ต้องอดทนครับ
.       ที่สำคัญ คือต้องมีวินัย-
.    อันนี้-พี่แป๋งหมายถึงว่า ต่อไปนี้ น้องโยต้องรู้ละ
ว่าสิ่งไหนที่เราควรทำ   และสิ่งไหนที่นักแสดงห้ามทำ
 .     และก็ -ต้องเป็นคนรักษาคำพูด
.         ตรงต่อเวลานัดหมายด้วยครับ  "
.
          หนักอึ้งอยู่ --
   สำหรับข้อปฏิบัติบทที่หนึ่งนี้  ของการจะเป็นนักแสดง
ที่แป๋งเริ่มวางให้โยธา เด็กในสังกัดแล้ว
.
   -- เด็กหนุ่มถึงกับนิ่งคิด 
             จะไหวไหมเนี่ย--?
.
     " ไง-คุณแม่จะช่วยดูแลโยให้ค่ะ
คุณแป๋ง "
.
.          แม่ของโยธารีบพูดขึ้น
.    รู้ดี ว่าลูกชายยังเก็บความรู้สึกในใจ
ไม่เป็น
.
.     เพราะตอนนี้ สีหน้าของโยธาเริ่มแสดง
อาการหนักใจ
.      ออกมาให้เห็น

.
         *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
 .    เด็กหญิงที่มาแสดงคู่กับโยธา
ชื่อมิ้น
.    เป็นนักเรียน ม. 6 จากโรงเรียนดัง
ในตัวเมือง
.
.          เธอก็ดูโอเค --
.    หน้าหมวยๆ น่ารัก  ผมยาวถึงกลางหลัง  
แถมช่างพูด  แบ๊วๆ
.       และยิ้มแย้มกับทุกคน
.
.       *  *  *  *  *  *  *  *
.
.    " นี่ มิ้น--
.             --  นี่ โย นะ "
.
.     พอแรกเจอ  พี่แป๋งก็แนะนำสองคน
ให้รู้จักกันอย่างเร็ว
.
.        " มิ้น ม.6 --  โย ม.5 "
.        
            มิ้นทักทายก่อน
   " ขอเรียกโยเฉยๆ ละกัน--
.              ไม่เรียกน้อง "
.
          โยธาพยักหน้า
.   " อือ--
.       เราก็ขอเรียกมิ้นพอ   ไม่พี่นะ "
.
.         ต่างมองหน้า แล้วหัวเราะ
.   ขำกันไป ขำกันมา
.
.        โยธารู้สึกว่า มิ้นร่าเริง สดใส 
 ส่วนมิ้นนั้น เธอนึกพึงใจในโยธา
.         ว่าหล่อ และน่ารัก 
.     ยิ่งตอนโยธาพูดคำเมืองไม่ค่อยเก่ง
เพราะย้ายมาจากกรุงเทพฯ
.      ...  ก็ว่า ยิ่งน่ารัก
.
     *  *  *  *  *  *  *  *  *   *.
.
.     ทั้งสองคนโดนจับแต่งหน้า เซ็ททรงผม
และสวมใส่เสื้อผ้าที่กองถ่ายเตรียมมา
.  ถ่ายทำแต่ละที่ ก็ต้องเปลี่ยนชุดใหม่กันตลอด
.
.     ตรงที่ขัวเหล็ก  เป็นคอสตูมแนวแฟชั่นเมืองหนาว
หน้าตาเสื้อผ้าไม่ดูกลาดเกลื่อน  เพราะเป็นระดับแบรนด์
-brand
.     ดูมีราคา  สวย คลาสสิกทีเดียว
.
.     โยธาสวมเสื้อคอรัด สีน้ำตาล ออกเหลือง
ทองๆ
.      แล้วมีเสื้อสเวตเตอร์เนื้อบาง แขนยาว สีเขียวขี้ม้า
ม้วนพับ พันทาบ โอบไหล่แบบหลวมๆ
.       ส่วนกางเกงขายาว สีกากีเข้ม
สวมรองเท้าแบบมินิบู้ท หนังกลับ
.
.        มิ้นได้เสื้อคอเต่า สีแดงสด
และมีผ้าตาราง ลายสก็อตสีเขียวหม่นๆ คลุมที่ไหล่
.   นุ่งกระโปรงสั้นสีดำ ที่เข้ากันดีกับรองเท้า
บู้ทหนัง
.
.      และมิ้นยังถูกไดย์ -dye ย้อมผมด้วย
เหมือนว่าผมที่ค่อนข้างดำสนิทของเธอคงดูไม่ค่อย
เข้ากับแนวของเสื้อผ้าเท่าไหร่
.     เขาจึงจับมันย้อม ให้ดูมีสีที่ซอฟท์-soft
อ่อนลง
.
.    กับถูกช่างแต่งผม คอยเอาแฮร์ ดรายเออร์ตามดราย
-dry เป่าผมเธอ แทบจะตลอดเวลา
.
.        - ว่าไป  มิ้นก็อดทนน่าดู
.     เพราะพอผู้กำกับสั่งคัท  ช่างผมจะรีบตรงมาหามิ้นทันที
เอาหวีกลมๆ ม้วนพันผมเธอ แล้วเป่าไอร้อน-- ดึง แล้วคลาย
.  หวี ยืดผมออก
.      จนผมที่ยาวหนานั้น ดูนุ่ม เบา สลวย
.
.      ส่วนโยธา แค่โดนช่างผมจับผมขยุ้มๆ ให้ดูเป๋ๆ
ออกแนวธรรมชาติ
.      ไม่เจอวิธีอย่างโหด แบบมิ้น
.
             *  *  *  *  *  *  *  *  *  
.
 .    ผู้กำกับเอาแผ่นสตอรี่ บอร์ด
-story board มากางให้โยธา
.     และมิ้นดู
.

.      พลางอธิบายให้ทั้งสองเข้าใจการทำงาน
.
.    มันเป็นแผ่นที่ออกแบบทุกอย่างไว้อย่างละเอียด 
โดยวาดเป็นรูป แสดงมาในกรอบสี่เหลี่ยม ที่เปรียบ
เสมือนจอภาพ  
ให้ได้เห็นสิ่งนั้นๆ ล่วงหน้า
.      
บอกเรื่องราว  และหน้าตาของเรื่องราว
ว่ากล้องจะต้องถ่ายทอด ให้ภาพยนตร์แต่ละช็อต
ออกมาในรูปใด อย่างไรบ้าง
.     จะให้โฟกัสอะไร -  จะให้เบลอ-blur อะไร     
.  
.    ในสตอรี่ บอร์ด ระบุเรื่องราวไว้ว่า
.
.      " เป็นแฟนกัน
.        --ทะเลาะ  งอนกัน
กลับไปอาบน้ำ สระผมกับแชมพูนี้
.       แล้วเดินมาเจอกันที่สะพาน 
.     เชิดหน้า สวนกันไป
.    เกิดหอมกลิ่นแชมพู กันและกัน
เลยหยุดชะงัก   หมุนตัวกลับมา
.        แล้วคืนดีกันใหม่ --"
.
     *   *  *  *  *  *  *  *  *  *  *.
.
.     แป๋งดีใจ เมื่อผู้กำกับบอกว่า
เขาพอใจโยธามาก

.
.       " เด็กคนนี้ต้องรุ่งแน่....เตรียมดัง
ได้เลย
 .        หน้าตา-เวลาแกทำหน้าเศร้าๆ
สื่ออารมณ์ได้ดี  ดูโรแมนติกมากๆ
.      -- แล้วขึ้นกล้องดีด้วย "
.
.     เขาให้โยธาโพส-pose ท่า เหลียวมองเหม่อ
ไปทางนั้น ทางนี้ หลายท่า
.   ถ่ายเก็บไว้ เผื่อพิจารณาเลือกมาตัดต่ออีกที
.
.     ส่วน มิ้น โดน
เขาสั่งให้หมุนตัว ยิ้มให้กล้อง
และเหวี่ยงผม หลายรอบมาก

.    จนเธอเวียนหัว ต้องขอหยุดนั่งพัก
.
      *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.      กว่าจะถ่ายทำที่ขัวเหล็กเสร็จ
--ก็บ่ายสาม
.       เพราะโดนให้ถ่ายทำใหม่
สามสี่เทค แทบจะทุกซีน
.
.      แต่เด็กทั้งสองก็สู้งานขาดใจ

.
.     โยธานึกถึงบุษบันมากๆ ---
ว่าเอียดน่าจะได้มาถ่ายโฆษณานี้ ด้วยกันกับตน
.     เพราะมีบางฉากหวานๆ   ที่เขาเอง
ก็เคยทำอย่างนั้น กับเอียดมาก่อน
.
.      "  ยื่นกุหลาบให้ ขอคืนดี ---
มองจ้อง ทำตาซึ้งๆ  .... "
.
.   ผู้กำกับบอกโยธา สลับกับดูมอนิเตอร์-monitor

หน้าจอของกล้อง
.
.      " ให้คิดว่ามิ้นเป็นแฟนโยจริงๆ
โยรักมิ้นมาก --
.     อยากให้มิ้นยอมกลับมาดีกันใหม่ "
.
.    ...แต่แสดงแล้ว ก็ยังไม่โดนใจผู้กำกับ
เท่าไหร่
.     โยธาจึงถูกแยกไปติวเข้ม อย่างเร่งด่วน
.
     *  *  *  *  *  *  *  *
.
.      เขาถามโยธาว่า
 .
.     " น้องโย  ---
 .          ตอนเนียะ  น้องโยมีใคร -ที่น้องโยแอบรัก
แอบชอบอยู่ - บ้างปะ ? "
.
    โยธายิ้มเขินๆ หลบสายตาคนถาม
.
.      " มีใช่มั้ย ? ----"
.      เขาสรุปเองเลย---แข่งกับเวลาของ
การทำงาน
.
.      " --งั้นดีละ    เวลาเข้าฉาก ให้น้องโยคิดซะว่า
คนตรงหน้า ไม่ใช่มิ้น
.     .. แต่เป็นคนๆ นั้น -- ของน้องโย "
.
.     เห็นโยธามองกลับมา หน้าแดงซ่าน
ติวเตอร์ก็รีบสำทับทันที
.
.    " ให้โยคิดตามที่พี่บอกมานี้นะ  ---
              -- ปะ  ไปเข้าฉากเลย "
.
.     ปรากฏว่า  ทริก-trick นี้ได้ผล--
อารมณ์ของหนังโฆษณามาเลย แบบที่ต้องการ เต็มๆ
.     โดนใจผู้กำกับ จนออกปากชม 

.
    "   โย -- เตรียมตัวเล่นหนังใหญ่เลยนะเรา
อามั่นใจ
.   -เห็นแบบนี้แล้ว  ขอการันตี -
guarantee เลย "
.
.       โยธาจึงได้นึกถึงบุษบัน เห็นแต่หน้าเอียด
 ตลอดเวลาการถ่ายทำ
.
     *    *  *   *  *   *   *   *  *   *
.
.     กลับมาถ่ายฉากสระผมกับแชมพูกันที่
สตูดิโอ ร้านของแป๋ง
.
.     โยธานุ่งบ๊อกเซอร์ ฟอกผม สู้กับสายน้ำจากฝักบัว
 เขาให้แหงนหน้า เผยอปากเก๋ๆ
.     แบบด่ำดื่ม--  ฟินจัด กับประสิทธิภาพของแชมพู
.
.       มิ้นก็แอ๊คชั่นประมาณนั้น เหมือนกัน
.
         *   *  *  *  *   *  *   *   *   *
.
.     พอเสร็จสิ้นการถ่ายทำ กองถ่ายกลับกัน
ไปก่อนแล้ว
.    แป๋งก็เรียกทางมิ้นและคนดูแลมิ้น ให้มารับ
ค่าตัว

.
.         หันมาบอกกับทางโยธาว่า
.
     " คุณแม่น้องโย รอแป๊บ-นะครับ
 ไง-เดี๋ยวแป๋งก็ต้องขับไปส่งที่บ้าน
.    อยู่แล้ว "
.
.            คุณแม่โยธารีบบอกว่า
.    " อุ๊ย- ไม่เป็นไรค่ะคุณแป๋ง
                  -- เชิญตามสบายค่ะ  "
.
.           เสร็จธุระกับทางมิ้น ร่ำลากัน
รอจนมิ้นออกจากร้านหรือบริษัทไป
.       แป๋งจึงเชิญสองแม่ลูกมาที่โต๊ะ
.
.    " คือแป๋งจะแอบให้พิเศษ เฉพาะกับน้องโย
น่ะครับ --
.      เลยต้องรอให้ทางน้องมิ้นกลับไปก่อน  "
.
.         แป๋งบอก แล้วหัวเราะขำ อายๆ

.      " อันนี้ --ถือว่า
เป็นการต้อนรับน้องโย เข้าสู่สังกัดของแป๋ง
           ดังนั้น ค่าตัวของน้องครั้งนี้
แป๋งให้สามหมื่นถ้วน -- โดยแป๋งหักไว้นิดหน่อยเองครับ "
.
.         คุณแม่บอกขอบคุณ
และแสดงความกังวล  ว่าบริษัทของแป๋ง จะเหนื่อยเปล่า
.  ไปหรือเปล่า ?
.        แป๋งก็บอกว่า แป๋งก็ได้บ้างอยู่นะครับ
-เพียงแค่ว่า ครั้งแรก ก็อยากขอซื้อใจน้องโยไว้
.   แต่ครั้งต่อๆ ไป ก็ขอเป็นไปตามกติกาในสัญญา
.
.         "  เออ---น้องโย
.       พี่แป๋งถ่ายรูปเบื้องหลังการทำงานไว้ให้ด้วย
 เยอะแยะเลย
.          เดี๋ยวพี่แป๋งจะส่งไลน์ไปให้นะ"
.
        ไอดีไลน์ของโยธานั้น โผล่ในโทรศัพท์ของแป๋งตั้งแต่วันเซ็น
สัญญา วันก่อนโน้น
.
.    และในวันนี้ ก็มีไอดี -ของมิ้น ปรากฏขึ้นที่เครื่องของโยธา
ด้วย อีกไอดี
.      ซึ่งมิ้นเป็นฝ่ายแอบขอ  ตอนพักเบรกถ่ายทำช่วงนึง

.
.       " โย --
                 มิ้นขอไลน์โยด้วยดิ "

.
      *   *   *   *   *   *   *   *   *    *   *
.
.
.          .........   ( จบตอนที่ 11. )
.
.
ขอขอบคุณทุกท่าน
ที่กรุณาให้เกียรติมาเยี่ยมเยือนบล็อกครับ





Create Date : 13 มกราคม 2560
Last Update : 13 พฤษภาคม 2560 8:54:10 น.
Counter : 663 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 

เปียงดิน
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



ข้าราชการบำนาญ
มกราคม 2560

1
3
4
5
7
8
9
10
11
12
14
15
16
17
18
19
20
21
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog