ที่ใดมีธรรมะ...ที่นั่นจะพบกับทางออกของชีวิต ^_^
Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2560
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
10 กุมภาพันธ์ 2560
 
All Blogs
 
6. พัฒนาอุปกรณ์สำคัญ “จิตตสิกขา”



 

ถ้าเราเล่นเกมได้ดี  ไม่ทำบาปทั้งหลายทั้งปวง  ก็ไม่มีเหตุอะไรที่

 

จะทำให้เสียแต้ม  ยิ่งทำกุศลอยู่เสมอ  ก็ยิ่งทำแต้มมากขึ้นเสมอด้วย

 

การที่เราเว้นบาปและหมั่นทำกุศล  ผลก็จะทำให้เรามีอุปกรณ์

 

การเล่นเกมที่ดี  อุปกรณ์ไม่เสียหาย  อุปกรณ์มีคุณภาพดี  อุปกรณ์

 

ที่ควรให้มีคุณภาพดีมากที่สุด  คือจิต

 

                จิตมันไม่มีคุณภาพเพราะจิตมันกระจัดกระจาย  เรียกง่ายๆ

 

ว่ามันฟุ้งซ่าน  ก็ต้องฝึกมัน  การฝึกก็เป็นการพัฒนาอุปกรณ์ตัวนี้

 

เคยพัฒนามันบ้างมั้ย?  จะพัฒนามันยังไง..รู้มั้ย?

 

                อย่างแรก  พัฒนาให้มันมีกำลัง  จิตไม่เหมือนกายนะ  กายจะมี

 

กำลังก็ต้องหมั่นเคลื่อนไหวใช่มั้ย?  แต่จิตนี่  ยิ่งเคลื่อนไหว

 

ยิ่งฟุ้งซ่าน  จะยิ่งหมดแรง!  ถ้าฝึกให้จิตนิ่งหรือจิตตั้งมั่นได้  จิตจะ

 

มีแรง

 

                สังเกตนะ  มี  2  คำ  จิตนิ่ง  กับ  จิตตั้งมั่น

 

                ฝึกให้จิตนิ่ง  ก็ทำโดยการน้อมจิตให้ไปอยู่ในอารมณ์อันเดียว

 

จะทำได้ดีก็ต่อเมื่ออารมณ์นั้นไม่เป็นอกุศล  และเมื่อรู้อารมณ์นั้นแล้ว

 

มีความสุข  ฝึกได้ก็สงบ  สงบนี่ทางพระท่านเรียกว่า  “สมถะ”

 

กระบวนการฝึกให้จิตสงบก็เรียกว่า..ทำ  “สมถกรรมฐาน”

 

ถ้าทำได้ก็ทำให้จิตมีกำลัง  มีความรู้ความเห็นได้หลายอย่าง

 

แต่ไม่ถึงขั้นมีปัญญารู้แจ้งหรือพ้นทุกข์  ยังต้องเล่นเกมต่อ  แต่ได้

 

อัพ-เลเวล  (Up  Level)  ขึ้นไปเล่นบนชั้นหรูๆ  จบเกมนี้  คือจบชีวิตนี้

 

ถ้าทำได้แค่นี้..แม้จะถือว่าดีมาก  แต่ก็ยังหยุดเกมไม่ได้  ต้องไปเริ่ม

 

เกมใหม่..บนชั้นหรูๆ  นั่นแหละ  แต่อย่าชะล่าใจนะ  มันไม่ได้อยู่

 

ตลอดไปหรอก  มันมีวันหมดอายุนะ  อายุก็ตามแต้มบวกที่เคย

 

ทำไว้นั่นแหละ  พอใช้แต้มบวกไปแล้ว..หมดแล้ว  ทีนี้เหลือแต้ม

 

ลบล่ะ!  ซวยแล้ว!!  ท่านว่า..เทวดาพอหมดอายุ  โดยมากไปอบาย

 

..น่ากลัวมั้ย?

 

                คนเราในชีวิตหนึ่งนี่นะ  ก็มีทำทั้งบุญทำทั้งบาป..

 

ใช่มั้ย?  ผลบุญรับไปแล้ว  ต่อไปรับผลบาปล่ะ..ทีนี้!

 

                ที่พระพุทธเจ้าตรัสว่า  “สะจิตตะปะริโยทะปะนัง”  การทำจิตให้

 

ขาวรอบ  นี้สำหรับคนเบื่อเล่นเกม  เล่นเกมมาจนเบื่อแล้ว

 

เห็นโทษทุกข์ของการเปลี่ยนเกมอยู่บ่อยๆ  โทษทุกข์ของการเปลี่ยน

 

เกมนี่มันมีอยู่ว่า  ตายชาตินี้แล้วเกิดใหม่นะ  บางทีเกิดเป็นเทวดา

 

ก็ดีเหมือนกันแหละ  แต่บางทีเกิดเป็นสัตว์นรกก็ไม่ไหวเนอะ

 

บางทีก็เกิดเป็นสัตว์เดียรัจฉาน

 

                สัตว์เดียรัจฉานนี่นะ  เกิดไปแล้วมันก็พอใจในความเป็นสัตว์นั้นนะ

 

แมวตัวผู้เห็นแมวตัวเมียก็เกิดราคะนะ  จิ้งจกตัวผู้เห็นจิ้งจกตัวเมีย

 

ก็เกิดราคะนะ  ตุ๊กแกตัวเมียเห็นตุ๊กแกตัวผู้ก็เกิดราคะนะ  เราเห็น

 

ตุ๊กแกแล้วขยะแขยงใช่มั้ย?  เราเห็นจิ้งจกแล้วก็ขยะแขยง

 

แต่กิ้งกือตัวผู้เห็นกิ้งกือตัวเมียก็เกิดราคะนะ  งูตัวผู้เห็นงูตัวเมีย...

 

มันจะมีความพอใจในอัตภาพอันนั้น  ถ้าเราหลงไปเกิดในอัตภาพ

 

อันนั้นแล้วเราก็พอใจเหมือนกันแหละ  เผลอๆ  เกิดอีก  โทษทุกข์

 

ของสังสารวัฏนี่มันมีอย่างนี้

 

                เราเห็นอย่างงี้แล้ว  “โอ้!  ไม่เอา”...กลัว!

 

                เกิดมาแล้วเป็นคนนี่ก็จำไม่ได้ด้วย  นี่เป็นความน่ากลัวของสังสารวัฏ

 

อีกข้อหนึ่ง  เกิดมาแล้วจำไม่ได้  เคยทำผิดแล้วไม่รู้ว่าตัวเองทำผิด

 

อะไร  เคยทำดีก็ไม่รู้ว่าตัวเองทำดีอะไร  ได้ลาภมานึกว่าได้มาลอยๆ

 

ได้รับโทษทุกข์มานึกว่าถูกแกล้ง  ไปโทษคนอื่น  ที่จริง..ทุกสิ่งที่เรา

 

ประสบ..เป็นวิบาก  ก็มาจากเหตุ..คือกรรม  แต่พอได้มา..  “ของกู

 

กูได้มาลอยๆ”  ไม่รู้ที่มาไม่รู้ที่ไป  ไม่รู้ว่าไอ้ที่ได้ลาภได้ความสุข

 

สบายมานี่  เพราะเคยทำบุญกุศลเอาไว้  แล้ว...ไม่ทำต่อ  เคยทำผิด

 

ไว้แล้วได้รับผล  ไม่รู้ว่ากูทำอะไรผิดไป...แล้วทำผิดแบบเดิมอีก!

 

                ความน่ากลัวของสังสารวัฏคือทำให้เราไม่รู้  ความไม่รู้ที่น่ากลัว

 

ตรงนี้เรียกว่า  “อวิชชา”

 

จากหนังสือเกมชีวิต

 

โดย  พระกฤช  นิมฺมโล

 

เรียบเรียงจากธรรมบรรยายในหลักสูตร

 

“งานยุ่งทั้งวัน  จะปฏิบัติธรรมอย่างไร”

 

ที่สวนธรรมศรีปทุม  วันที่  29  สิงหาคม  2556

 

จัดพิมพ์โดย  ทีมงานธรรมโฆษก์

 

พิมพ์โดย  บริษัท  สำนักพิมพ์สุภา  จำกัด

 




Create Date : 10 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 10 กุมภาพันธ์ 2560 16:59:36 น. 0 comments
Counter : 287 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นาคสีส้ม
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




วัตถุประสงค์ของ blog นี้ :

เนื่องจากส่วนตัวเป็นคนชอบได้หนังสือธรรมะมาจาก
ที่ต่างๆ และมักชอบซื้อมาอ่านเป็นประจำเสมอ
เลยทำให้หนังสือกองเต็มบ้านมากมาย
เวลาจะนำไปบริจาค ก็มักจะเสียดาย เพราะ
บางครั้ง บางที ก็หยิบเล่มเก่าๆมาอ่านอีกรอบ
เวลาใครมาขอรับบริจาคอะไรต่างๆ
มักจะหวงไว้ ไม่ค่อยส่งต่อหนังสือให้ใคร

จนมาคิดว่า ไม่ควรจะหวงไว้
เพราะเนื้อหาค่อนข้างมีประโยชน์
นำมาปรับใช้ในชีวิตได้เป็นอย่างดี
เลยอยากจะแบ่งปันความสุขให้คนอื่นๆ

เลยจัดทำ blog นี้ขึ้นมาค่ะ
ไว้เก็บรวบรวมเนื้อหาที่ได้อ่านแล้ว
มาเก็บไว้ที่นี่ ส่วนหนังสือก็จะนำไปบริจาค
ให้คนอื่น ได้ใช้ประโยชน์ต่อไปค่ะ

สำหรับเล่มไหนที่เพื่อนๆคิดว่าสนุก
ก็สามารถแนะนำได้นะคะ ^__^
Friends' blogs
[Add นาคสีส้ม's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.