1. บทนำ (เกมชีวิต)


 

“เข้าใจว่าทุกคนคงจะเคยเล่นเกม...เคยมั้ย?

 

ใครไม่เคยเล่นเกมบ้าง  มีมั้ย?

 

ใครแอบเล่นเกมในที่ทำงานบ้าง?”

 

เกมนี่นะ  เป็นสิ่งที่เด็กๆ  ชอบเล่น  ผู้ใหญ่ก็ชอบเล่น  ดูเหมือนเป็น

 

เรื่องสนุก  เกมแต่ละเกมก็มีกติกา  เวลาเล่นนี่นะ  ถ้าจะเล่นเกม

 

เขาก็จะบอกกติกา  เกมบางเกมทำดีได้รางวัล  ได้แต้ม  ทำถูกแต้ม

 

จะขึ้น  ทำผิดบางเกมก็แต้มลด  หมดแต้มก็เกมโอเวอร์  (Game

 

Over)  ตายไป  อยากเล่นใหม่ก็กดปุ่ม  “เริ่ม”  (Start)

 

                เกมที่เราเล่นๆ  กันอยู่นี้  บางเกมก็เป็นเกมประเทืองปัญญา

 

แต่บางเกมเล่นแล้วก็สะสมกิเลส  เช่นบางเกมที่เดี๋ยวนี้ผู้ใหญ่เขาเป็นห่วง

 

เด็กกันน่ะนะ  ที่เจออะไรแล้วก็ฟันๆๆๆ  เจอใครโผล่มาคนแรก

 

ก็ยิงเลย  เจออะไรยิงก่อน

 

                หรือบางทีอาตมาเห็นเด็กขึ้นไปบนวัดนะ  แม่ก็ให้แท็บเล็ต  (Tablet)  ไว้

 

เด็กเล่นเกมอยู่  เราก็ไปชะโงกดู  เกมมันทำเป็นมีมดเดิน

 

แล้วเด็กเอานิ้วบี้  มดตายแล้วได้แต้ม  แล้วเล่นในวัดน่ะ  อื้อหืม!

 

คนออกแบบก็ทรมานใจพระจริงๆ

 

                เกมบางเกมเล่นแล้วก็สะสมอกุศล  เกมบางเกมเล่นแล้วยิ่งทำให้

 

จิตใจขาดความอดทน  เกมบางเกมเพิ่มความโหดร้าย  นี่แค่เกมที่

 

มันสมมุติขึ้นมา

 

                แต่มีเกมใหญ่อันหนึ่ง  คือเกมในชีวิตจริงๆ  ของเรา  ชีวิตของเรา

 

ถ้ามองในแง่เป็นเกม...มันก็เป็นเกมที่บังคับเล่น  เกิดมาแล้วต้อง

 

เล่น!  เกมอื่นๆ  ที่เรามีอยู่นี่  เกมในโทรศัพท์  เกมในคอมพิวเตอร์

 

หรือเกมอื่นๆ  ที่สมมุติๆ  กันขึ้นมานี่  บางเกมเราไม่เล่นก็ได้

 

                แต่เกมชีวิตนี่เป็นเกมที่บังคับเล่น  เกิดขึ้นมาแล้ว...ทุกคน..

 

จะอยากเล่นหรือไม่อยากเล่น  มันก็เข้าสู่เกมแล้ว  จะรู้กติกาหรือ

 

ไม่รู้กติกา...ก็ต้องเล่น  และเล่นแล้ว!  กำลังเล่นอยู่ด้วย!  จะอ้างว่า

 

ไม่รู้กติกาแล้วจะเล่นผิด...อ้างไม่ได้!  มันผิดตั้งแต่ไม่รู้  จะอ้างว่า

 

ไม่รู้ไม่ได้  แค่ไม่รู้ก็  ผิดเลย!

 

                แล้วเกมในชีวิตนี้นะ  เราก็ลองผิดลองถูก  เล่นกันไปเล่นกันมา

 

จนกระทั่งวิญญูชนเขาก็สรุปกันว่า  เกมชีวิตนี้นะ..ถ้าคุณเล่นเกมแล้ว

 

ทำผิดต่างๆ  เช่นไปเบียดเบียนชีวิตเขา  ไปเบียดเบียนทำให้

 

เขาได้รับความเดือดร้อน  เจ็บปวดทางกาย  มันมีความผิดนะ

 

จริงๆ  แล้วไม่ควรทำ  สรุปเป็นกติกาขึ้นมา  ผู้เล่นค่อยๆ  เรียนรู้

 

กันเอง

 

                ถ้าคุณอยากได้ของ  แล้วไม่สามารถหาเองได้  แล้วไปขโมย  คนเขา

 

ก็เดือดร้อนนะ  เขาก็ไม่ยอมให้ง่ายๆ  หรอก  ถ้าคุณไปขโมย  คุณก็

 

ผิดกติกานะ

 

                เราอยู่ร่วมกันนี่  มันต้องมีกติการ่วมกันสำหรับการอยู่ในสังคม

 

เกมนี้เราเล่นร่วมกันนะ  เหมือนเกมออนไลน์น่ะ  มันคล้ายๆ  ว่าเรา

 

เล่นแล้วมีคนในที่อื่นๆ  แข่งกันใช่มั้ย  เราทำอะไรเขาก็เห็นนะ

 

มันเหมือนเกมที่อยู่ด้วยกันทั้งหมด  ร่วมโลกด้วยกัน  เห็นหน้ากัน

 

มันเล่นเกมด้วยกันหมดเลย  ถ้าเราทำดีก็ได้คะแนน  ทำผิดกติกา

 

ก็ถูกตัดคะแนน

 

                ทำดีถึงขั้นหนึ่งได้อัพเลเวล  (Up  level)  ถ้าอัพเลเวลแล้วไม่เพิ่ม

 

คะแนนต่อ...ก็ตกชั้นได้นะ

 

จากหนังสือเกมชีวิต

 

โดย  พระกฤช  นิมฺมโล

 

เรียบเรียงจากธรรมบรรยายในหลักสูตร

 

“งานยุ่งทั้งวัน  จะปฏิบัติธรรมอย่างไร”

 

ที่สวนธรรมศรีปทุม  วันที่  29  สิงหาคม  2556

 

จัดพิมพ์โดย  ทีมงานธรรมโฆษก์

 

พิมพ์โดย  บริษัท  สำนักพิมพ์สุภา  จำกัด

 




Create Date : 09 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 9 กุมภาพันธ์ 2560 17:17:24 น.
Counter : 52 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

นาคสีส้ม
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



วัตถุประสงค์ของ blog นี้ :

เนื่องจากส่วนตัวเป็นคนชอบได้หนังสือธรรมะมาจาก
ที่ต่างๆ และมักชอบซื้อมาอ่านเป็นประจำเสมอ
เลยทำให้หนังสือกองเต็มบ้านมากมาย
เวลาจะนำไปบริจาค ก็มักจะเสียดาย เพราะ
บางครั้ง บางที ก็หยิบเล่มเก่าๆมาอ่านอีกรอบ
เวลาใครมาขอรับบริจาคอะไรต่างๆ
มักจะหวงไว้ ไม่ค่อยส่งต่อหนังสือให้ใคร

จนมาคิดว่า ไม่ควรจะหวงไว้
เพราะเนื้อหาค่อนข้างมีประโยชน์
นำมาปรับใช้ในชีวิตได้เป็นอย่างดี
เลยอยากจะแบ่งปันความสุขให้คนอื่นๆ

เลยจัดทำ blog นี้ขึ้นมาค่ะ
ไว้เก็บรวบรวมเนื้อหาที่ได้อ่านแล้ว
มาเก็บไว้ที่นี่ ส่วนหนังสือก็จะนำไปบริจาค
ให้คนอื่น ได้ใช้ประโยชน์ต่อไปค่ะ

สำหรับเล่มไหนที่เพื่อนๆคิดว่าสนุก
ก็สามารถแนะนำได้นะคะ ^__^
กุมภาพันธ์ 2560

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28