ขึ้นวอร์ด week 4




01/02/2560


          สวัสดีเพื่อนๆ ทุกคนค่ะ ห่างหายจากการเขียนไดอารี่หรือบล็อกไปนานม๊ากๆรอบนี้กลับมาด้วยความอัดอั้นเล็กน้อย เก็บกดหน่อยๆ ฮือออออ


          หลังจากรับหมวกไปตั้งแต่ 11 ม.ค 60 ตอนนี้วิถีเซค 1 ขึ้นวอร์ดพรุนไปทั้งร่าง โดนยิงคำถามตู้มๆๆๆ ตอบไม่ได้ก็ยืนเอ๋อยืนมึนไป (ก็ยังไม่ได้เรียนนี่นาาา) สัปดาห์แรกขึ้นฝึกที่ รพ.หาดใหญ่ กดดันมากกก กลัวมากกๆๆๆ ทั้งกลัวทำไม่ได้บ้างล่ะ กลัวเก็บโพซิเยอร์ไม่ครบบ้างล่ะ แต่ก็ผ่านไปด้วยดีจนกระทั่งมีชีวิตรอดมาถึงวีค 4 ล่ะนะ 555 เคสแรกได้เป็นน้องชาวพม่าคนนึง ที่ให้ความร่วมมือดีสุดๆๆ ขออะไรก็ให้ทำ ขอบคุณน้องมากๆ นะคะที่ทำให้ชีวิต 2 วีคแรกของพี่จบไปอย่างสวยงาม แม้จะติดๆ ขัดๆ ไปบ้าง เครื่องมือไม่เหมือนที่เรียนบ้าง ชาร์ตมั่วไปบ้าง หลงๆ ลืมๆ ไปบ้าง (นี่นิดหน่อยหรอถามจริง ฮ่าๆ)  จากลากันไม่สวยเท่าไหร่ น้องโดนเย็บซ่อมแผลหลังจากที่ข้าพเจ้าทำแผลให้ 1 วัน  นี่ยังคิดอยู่เลยนะว่าไอ้ที่แผลมันเปิดนี่เพราะน้องลุกเดินบ่อยหรือเราทำแผลไม่ดีอ่ะ (ไอ้ที่่ลุกนั่งบ่อยก็แกให้น้องเค้าทำนู้นทำนี่นังบ๊งงงงงงง เห้ออออออ)  สรุปก็ปิดวอร์ดศัลยกรรมชายมาแบบน้องอยู่ รพ. มาเกือบ 20 วัน ไม่รู้ป่านนี้จะได้กลับพม่าไปรึยังนะ


          กลับมาวีค 3 ขึ้นออโธฯ ชาย ม.อ. อื้อหือออออ ปรับตัวใหม่กันหมด ใช้ระบบคอมแบบงงๆ วุ่นวายที่สุดในสามโลก ได้เคสเป็นคุณน้าใจดีจากนครศรีธรรมราช ให้ความร่วมมือดีอีกล่ะ อิอิ คุณน้าน่ารักมากๆๆ ขอบคุณที่มาเป็นอาจารย์ให้หนูสามวันค่ะ


          เมื่อวันที่ 26 ม.ค โทรไปร้องไห้กับที่บ้านชุดใหญ่ ก็ไม่รู้นะ มันอยากร้องออกมาเองอ่ะ แต่ก็ดีขึ้น วันที่ 27 ม.ค จัดกับอาจารย์ไปอีกชุดนึง จะเขียนทำไมหว่าาา กลับบ้านไปเติมกำลังใจ 3 วัน (ชดเชยตรุษจีนด้วย) ก็โอเครรร!! ย้ำว่ายังโอเคร๊!!!!!!!! แต่แค่เห็นหน้าแม่ ป้า น้า ยาย ก็มีกำลังใจขึ้นเยอะ ไม่รู้สิ  ดูท่าทางเค้ามีความสุขนะที่เราเรียนพยาบาล (มั่นใจว่าไม่คิดไปเอง? 555) เอาไปเก็บไว้อ่านตอนปีสูงๆ น่าจะตลกดีนะ ^___^


          กลับมาถึงเรื่องราวของเรา นี่ที่เขียนไดอารี่ใช่ว่างานจะเสร็จ เดลี่แพลนยังไม่เสร็จเลยจ้าาา คือไรรร วีคนี้ได้เคสเป็นคุณน้า (หรือคุณพี่?) น่ารักอีกแล้ววว ให้ความร่วมมือดีงามมยอมนอนฟังธรรมะที่ข้าพเจ้าพยายามยัดเยียดให้ งื้อออออออออ แต่ก็ได้เจอแค่ช่วงเช้าเอง ช่วงบ่ายไป OR นี่ก็ไม่รู้พรุ่งนี้จะพยาบาลอะไรดีเนาะ โพซิเยอร์ยังขาดนวดหลัง ออรัลแคร์ การให้ยาทางปาก ภูมิปัญญาตะวันออก(อันนี้เหลือเยอะกว่าใครๆ มันใช่มั้ยเนี่ยยย)


          วันนี้ได้เบดบาดคุณลุงคนนึง ใส่ท่อช่วยหายใจ พูดไม่ค่อยได้ (แต่สติยังดีอยู่) คุณลุงไหว้ด้วยอ่ะ T-T นาทีแรกที่เห็นนะ คือแบบบบบ หนูเองก็ไม่ได้ทำได้ดีเท่าไหร่ ตอนขึ้นวอร์ดก็ไม่ใช่อยากไปมาก  เห็นแบบนั้นคืออ่อนเลยค่ะ นี่แหละน้าาา พยาบาลงานเหนื่อย แต่ความสุขมันอยู่ที่ใจจริงๆ


          มาเกือบครึ่งทางแล้ววว จะจบปีสองแล้ววว แค่นี้ต้องผ่านไปได้สิ!!!วอร์ดนี้ก็แค่อีก 5 วัน สู้เค้านะบงกช!!!!!!



ปล. ขุ่นแม่บอกว่าชุดสวย แบบนี้ก็ได้หรอออออออ



Create Date : 01 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 1 กุมภาพันธ์ 2560 22:09:26 น. 0 comments
Counter : 171 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สโมกกี้บอมบ์
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




นักศึกษาพยาบาลตัวเล็กๆ ที่ชอบทำอาหาร
แต่งนิยาย ^____^
New Comments
Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2560
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
1 กุมภาพันธ์ 2560
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add สโมกกี้บอมบ์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.