ใช่เลยครับ
เสน่ห์ของตราประทับคือความไม่สมบูรณ์นี่แหละ

ผมเคยพยายามทำภาพเลียนแบบตราประทับ
แล้วก็ต้องมากร่อนเส้นขอบเอาเอง
รู้สึกว่ายากเหมือนกันครับ
จะเลียนแบบยังไงก็เทียบกับของจริงไม่ได้

อีกอย่างคือคล้ายๆ กับงานประเภท woodcut
ที่ใช้เพียงความทึบและความโปร่งเล่าเรื่องราว
ทำออกมาให้ลงตัวยากเหมือนกันครับ

ขอบคุณคุณเจฟมากครับ

สำหรับ "ความทึบและความโปร่ง"

จริงๆแล้วคำพูดไม่กี่คำก็สามารถสื่ออะไรได้มหาศาล

ชักอยากดูชมตราประทับของคุณขึ้นมาแล้ว if u pls

ขอบคุณที่แวะไปทักทายนะคะ อาจไม่ค่อยเข้าใจเรื่องตัวอักษรจีนซักเท่าไร แต่มีเพื่อนเป็นคนจึนคนนึงที่สามารถเล่นเครื่องดนตรีที่คุณผู้หญิงเล่นได้เก่งมากๆ เวลาไปเที่ยวที่บ้านเธอจะชอบเล่นให้ฟังเพราะมากๆ คะ

แป๋วอยากรู้เรื่องตราประทับนี่มานานแล้วค่ะ
ขอบคุณมากๆเลยค่ะ

แป๋วเห็นมีคุณกะว่าก๋านี่ล่ะใช้ตราประทับเยอะ
น่าจะไปฝากคำถามว่าคุณก๋าแกะเองหรือเปล่า

คุณ dingtech แกะเองทั้งหมดที่เอารูปมาฝากเลยหรือคะ
แป๋วชอบหลายๆอันเลยค่ะ

สวัสดียามเช้าครับ

บล้อกคุณน่าสนใจมากเลยครับ
ผมเองก็ชอบทำตราประทับครับ
แกะไว้หลายอันเลย

ปล. ตอบพี่แป๋ว

ผมจ้างแกะครับ 5555
ไม่สามารถครับ



ขออนุญาตแอด
และเข้ามาขอความรู้ด้วยนะครับ

ปล.แกะตราประทับเองด้วย
สุดยอดมากๆเลยครับ

คุณแป๋ว, คุณก๋า ครับ

ขอบคุณที่เม้นท์ ขอตอบคำถาม -

ไม่ได้แกะเองทั้งหมดครับ

อันแรกเป็นเพื่อนชาวจีนแกะให้เป็นที่ระลึก

อย่างที่บอกครับ ถ้าเขียนรูปจีนจำเป็นต้องมีตราประทับ

ของคุณก๋าที่ทำเป็นภาษาไทย กับลายมือ

หรือตัวอักษร หรือรูปภาพ

ผมว่าผสมกลมกลืนกันดีเยี่ยมเลยครับ

ยากเหมือนกันที่จะให้ลงตัวอย่างคุณเจฟว่า

ผมเลยใช้แต่แบบ traditional มาตลอด

ดีจัง ได้ความรู้ดี ๆ อีกแล้ว เวลาดูภาพเขียนจีนก็มักจะเห็นความสมบูรณ์ทั้งสาม แต่เพิ่งจะรู้ว่าเป็นองค์ประกอบที่สำคัญมาก

ตะก่อนไม่รู้จักคำว่า วะบิ ซะบิ เพิ่งมาได้อ่านหนังสือชื่อเดียวกัน เป็นหนังสือแปล เขียนโดยเลนนาร์ด โคเรน อ่านแล้วชอบมาก เนื้อหาดี รูปเล่มออกแบบได้สวยมาก มีความเป็นวะบิ ซะบิแบบเต็ม ๆ เลยค่ะ

เห็นตราประทับแล้วชอบจัง ตัวอักษรสวยแบบมีเอกลักษณ์ดี ตัวหนังสือใต้ท้องกู่ฉินก็สวยมากค่ะ

ว่าจะถามหลายทีแล้วก็ลืม ชื่อของคุณdintech หมายถึงอะไรคะ

อืมส์ ชอบคำกลอนจังเลยค่ะ

หวัดดีตอนสายครับ

คุณไฮกุถามที่มาของชื่อ ง่ายมาก
พยางค์แรกเป็นแซ่ในภาษาจีน ที่บังเอิญไปพ้องๆกับชื่อเล่นที่เพื่อนเรียก
พยางค์ที่สองเป็นคำแรกของนามสกุลภาษาไทย

เออแปลกดีนะ...ทำไมบล็อกล่าสุดของเรามาพูดถึง วะบิ - ซะบิ โดยไม่ได้นัดหมาย


คุณวนิสครับ กลอนนี้มีแรงบันดาลใจจากคำอุปมาในพระสูตรมหายาน(วัชรเฉทิกปรัชญาปารมิตาสูตร) ที่กล่าวถึงสิ่งปรุงแต่ง(ธรรมารมณ์)เป็นเหมือน ความฝัน พรายน้ำ สายฟ้า ภูติหลอน พยับหมอก ล้วนดำรงอยู่ครู่เดียวก็ดับไป

ดูเหมือนจริง แต่ไม่จริง

ได้ความรู้จังเลยคะ

ตราประทับแบบนี้จะเป็นแบบเดียวกับที่ประทับให้ไปรษณีย์เวลามีการส่งจดหมายรึป่าวคะ

คุณจอมมารครับ...

คล้ายในผลลัพท์ คือตราที่ออกมา

ไม่คล้ายในวัสดุที่ใช้ทำตราประทับ

ไปรษณีย์มักใช้เป็นตรายาง หรือโลหะ ที่ใช้สารเคมีกัดกร่อน เหมือนที่เราใช้กันในสำนักงาน

ของจีนที่ใช้ในงานศิลปะ มักนิยมใช้หินสบู่ หินคว้อซ ไม้เนื้อแข็ง หรือโลหะหล่อ(สมัยโบราณ) วิธีการแกะใช้สิ่ว เป็นงาน handmade ปัจจุบันมีเครื่องมือพิเศษช่วยเป็นเครื่องเจียร์คล้ายๆหัวกรอของหมอฟัน สำหรับพวกมือาชีพแกะเอาเร็วให้นักท่องเที่ยว ส่วนตัวผมชอบแบบเก่าครับ

แป๋วไปลองถามอากู๋ดูเรื่องตราประทับค่ะ
เลยไปเจอเว็ปที่ให้ทำตราประทับเป็น png ด้วย
ลองเล่นสนุกไปเลย

ตอนแวะที่สนามบินญี่ปุน มีร้านนึงขายตราประทับอันจิ๋วเป็นตัวอักษรภาษาอังกฤษด้วยค่ะ ไม่สวยเท่าของจีนแต่ก็น่ารักมากเลย อันนึงแพงมาก ตอนแรกจะซื้อสองอันเป็นชื่อย่อของตัวเอง แต่ไม่ไหว เลยตัดใจซื้อตัว S มาตัวเดียว เอาไว้ทำบล็อก อีกอย่างคนข้างๆชื่อขึ้นต้นด้วยตัว S เหมือนกัน เผื่อเขาอยากจะใช้ ยังไม่ได้ลองใช้เสียทีค่ะ

เคยเห็นคำว่าวะบิ - ซะบิครั้งแรกจากบล็อกคุณกะว่าก๋า
พอกลับไปเยี่ยมบ้าน เจอหนังสือเกี่ยวกับเรื่องนี้
เลยซื้อมา อ่านไปได้หน่อยหนึ่งแล้ว ยังไม่มีเวลาอ่านต่ออีกค่ะ
แต่เท่าที่อ่าน ชอบศิลปะแบบนี้นะคะ

แป๋วมีคำถามเรื่องชื่อเหมือนคุณไฮกุเลยค่ะ
มีคนถามแทนแล้ว เลยได้อ่านคำตอบสบายไป

ปล. ขอบคุณที่ไปชมสวนที่บ้านค่ะ
ถามไถ่ทักทายจริงๆ
ต้องบอกว่าอัพบล็อกในสวนรักเพราะไม่สบาย
หาอะไรที่ต้องใช้สมาธิทำจะได้ลืมๆเรื่องป่วยๆไปเสียค่ะ
วันนี้ดีขึ้นหน่อยนึงแล้ว

หวัดดีตอนเช้ามืดครับคุณแป๋ว

ขอให้หายป่วยเร็วๆนะครับ

เห็นชื่อคุณแล้วก็นึกถึงเวิร์ดสเวอธ ตอนเขาร่อนเป็นก้อนเมฆ แล้วก็มองลงมาที่ทุ่งแดฟโฟดิลริมชายน้ำ...
โมแรนติคมากเลยครับ....

ดอกไม้นี้ผมชอบมาก คนจีนเรียกดอกจุ๊ยเซียน
เคยเห็นที่ เจ เจ คยขายเรียกว่านเทวดาน้ำ
นึกถึงนาร์ซิสซัสเฝ้าแต่หลงโฉมตัวเอง มองดูเงาไม่ไปไหน.........ตอนเด็กอยู่ ผมก็เคยซิสซี่แบบนี้อะ

ขอบคุณที่แวะมาทักทายคัฟ

http://www.silkqin.com/11misc/lindquist.htm

รู้สึกหน้าแตกครับ จำชื่อคนเขียนผิด

ว่าแต่เมนต์ชัชหายไปไหนหมดคราบบ

ดีจัง ได้อ่านเกี่ยวกับฉินอีกเล่มแล้ว

......KM ของฝรั่งนี่มันeffectiveดีจริงๆ

ช่างค้น ช่างเขียน ช่างนำเสนอ

เม้นท์ชัชไม่หายครับ เก็บไว้ที่พิเศษ 555

วันก่อนแวะมา
กล่องเม้นท์หายครับ
เลยไม่ได้ทักทาย

วันนี้กล่องเม้นท์มาเรียบร้อยแล้ว อิอิอิ

ขอบคุณสำหรับคำชมเรื่องบล้อกของผมด้วยนะครับ

สวัสดียามเช้าครับ

สำหรับสังคมบางแห่ง
การแบ่งชนชั้นคงจำเป็น
เพราะมิเช่นนั้น
ผู้ปกครองอาจจะลำบากในการปกครอง

ศาสนาพุทธเป็นรศาสนาที่ไม่มีชั้นวรรณะ
จึงอยู่ไม่ไ่ด้ในประเทศเหล่านี้

ที่สุดแล้วมันขึ้นอยู่กับจริยธรรมของผู้นำนะครับ

ผมคิดว่าระบบการปกครองไม่สำคัญเท่ากับคุณธรรมของผู้ปกครอง

ถ้าต่างคนต่างรู้หน้าที่
แล้วทำตามหน้าที่ของตน
สังคมคงจะสงบสุข

ไม่ว่าจะอยู่ภายใต้การปกครองแบบใด

ชอบ หวนคืนสู่ความว่างเปล่า
ชื่อนี้
หวนคืนสู่ความว่างเปล่า...
อา...

มาชมค่ะ มีตราประทับกับเค้าเหมือนกัน ได้มาตอนไปเที่ยวเมืองจีนค่ะ เก็บมานาน จนเริ่มเขียนโปสการ์ด เลยเอาเป็นตราประจำตัวไป

ดิฉันสนใจตราประทับ ตั้งแต่เห็นของพี่ก๋าแล้วค่ะ

สมัยสมเด็จพระเทพรัตน์ฯ ทรงพระอักษรจีน ดิฉันก็ชื่นชม มากค่ะ

ก่อนนี้ แลกเปลี่ยนแสตมป์กับเพื่อนจีน เขาประทับมามุมซองทุกครั้ง ตามประสาเด็กชั้นประถม ก็ไม่เข้าใจค่ะ ตัดแต่แสตมป์แช่น้ำ แล้วทิ้งซองไป เพราะจำนวนเยอะมาก

ตอนนี้เพื่อนแต่งงานไปแล้ว และไม่สนใจแลกเปลี่ยนกับเพื่อนเด็กอีกต่อไปค่ะ


เห็นเพื่อนอีกคน ทำงานบริษัทฝรั่ง มีตราประทับเป็นโครเมี่ยมทรงสูง เมื่อกดลง ก็เป็นแบบสปริง ประทับตราเป็นชื่อภาษาอังกฤษ แต่เป็นอักษรตัวพิมพ์ธรรมดาค่ะ รู้สึกจะครึ่งเดียว อีกครึ่งล่างเป็นสัญลักษณ์อะไรสักอย่างค่ะ

มาอ่านที่นี่แล้วเข้าใจมากขึ้น ไม่มีแซ่ แต่อยากแกะใช้บ้างค่ะ

เพื่อนเรียนศิลปากร เขาแกะเฉพาะชื่ออักษรตัวหน้า แล้วมีเครือเถาพัน เก๋มาก นั่นหนุ่มทำให้...

สนใจค่ะ สงสัยคืนนี้คงฝันถึงอักษรจีนทั้งคืน...
ขอบคุณมากค่ะ


จันทรวารสิริสวัสดิ์ มานมนัสสวัสดิ์สิริค่ะ

ผมพักแฟลตดินแดงครับ น่าจะไม่ไกลจากบ้านคุณนัก

ถามหน่อย จะได้ไหม? ใช่ ชื่อ กศ หรือครับ?

ที่เมืองจีน ตราประทับ เคยเห็นชาวจีนยืนแกะ แต่ผมไม่ได้สนใจ

อ่อน มากๆ เรื่องศิลปะ อาจจะต้องค่อยๆ ซึม ซับเล็กๆนิดๆ จากบล็อกนี้ ก็ได้

[url=http://image.free.in.th/show.php?id=971ca756cc1d4bf9af48e22e26ca6769][img]http://image.free.in.th/z/ic/dsc03203.jpg[/img][/url]

สวัสดีครับ คุณเจ้าของกระทู้

อยากทราบว่า ชาดตราประทับที่คายน้ำมันออกมาเช่นในรูปเหล่านี้ถือเป็นเรื่องปรกติหรือเปล่าครับ

ของผมก็เป็นเหมือนกัน

คุณ Nong ครับ

ขอตอบว่าขึ้นอยู่กับส่วนผสมของชาดว่าผสมน้ำมันมากน้อยแค่ไหน

ที่เห็นในบล๊อกมีน้ำมันซึม...เป็นชาดของญี่ปุ่น สีออกจะแกมส้ม ผสมน้ำมันมาก
เวลาเอาตรากดแป้นชาด..
ถ้ากดแรง ชาดจะติดมากจนเยิ้ม ประทับแล้วน้ำมันจะคาย
ต้องกดที่แป้นให้เบาลงครับ

ชาดของจีนจะข้นกว่า สีแดงจัดกว่า ใช้แล้วมักจะไม่คายน้ำมัน น่าใช้กว่าครับ

ถึงคายน้ำมันแล้ว...เวลาเอาไปเปี่ยวเสร็จจะไม่ค่อยเห็นหรอกครับ

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยม

ขอบคุณพี่มากเลยครับ

ว่าแต่ขอถามพี่อีกนิดครับ การ เปี่ยว ที่พี่ว่าหมายถึงการเข้าม้วนหรือเปล่าครับ

ในความหมายของพี่ถ้าเราเอาไปเปี่ยวเสร็จแล้ว ชิ้นงานที่ออกมาก็จะมีรอยน้ำมันน้อยลงใช่ไหมครับ

วันหลังต้องขอคำแนะนำอีกเยอะเลยนะครับ
สวัสดีครับ

การเปี่ยวคือการเข้าม้วน หรือแปะภาพบนพื้นหลัง
ในกรรมวิธีต้องทำให้ตัวภาพเปียกน้ำก่อนแล้วค่อยทากาว
ผมคิดว่าตอนที่เปียกนั่นแหละ...ที่น้ำมันถูกล้างให้เจือจาง

ยินดีครับคุณ Nong