มกราคม 2560

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
29
 
 
All Blog
ข้างหลังชีวิต ภาคมัชฌิมวัย ตอน "คนกลางคืน" (2)




ข้างหลังชีวิต ภาคมัชฌิมวัย ตอน”คนกลางคืน”(2)

หลังจากที่ ดิสโก้ฟีเว่อร์คลับ ปิดกิจการลง ใจผมยิ่งสับสนและร้อนรนที่จะทำในสิ่งที่อยากทำ นั่นคือ อยากทำไนท์คลับด้วยตนเอง ทั้งๆที่มันไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะขณะนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวมีเงินเพียง 7,000 บาทเท่านั้น

เมื่อไม่ลองก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นไปได้หรือไม่ ผมจึงจับรถทัวร์ขึ้นเชียงใหม่ และไปพบคุณสังวรณ์ สันติสุข อดีตเคยอยู่ฝ่ายขายโรงแรมเอราวัณ (ยุคเก่า) ตอนนี้เป็นผู้จัดการทั่วไปโรงแรมสุริวงศ์ ถนนลอยเคราะห์ติดกับไนท์พลาซ่า คุณสังวรณ์บอกว่าที่โรงแรมนี้มีไนท์คลับชื่อ เดอะคริสตัลคลับ อยู่ด้านข้างโรงแรมติดกับโรงภาพยนตร์สุริยาเธียเตอร์ ปิดกิจการมาสองปีกว่าแล้ว หากสนใจจะทำจะคิดค่าเช่าถูกๆ

เมื่อผมไปดูสถานที่คริสตัลคลับแล้ว ก็เห็นว่าสภาพโดยทั่วไปพอทำได้ อาจจะต้องปรับปรุงตกแต่งเพิ่มเติมอีกเล็กน้อย แต่ปัญหามันอยู่ที่เงินจะลงทุนปรับปรุง ผมจึงบอกคุณสังวรณ์ว่าสนใจที่จะเช่าทำ ขอลงไปกรุงเทพเพื่อจัดเตรียมอุปกรณ์เครื่องใช้ที่จะนำมาใช้ที่นี่ก่อน

เมื่อผมลงมากรุงเทพแล้วก็ไปติดต่อร้านจำหน่ายอุปกรณ์ที่จะต้องใช้ เช่นแก้วแบบต่างๆ และอุปกรณ์ต่างๆ ที่ร้านจำหน่ายแถวประตูน้ำ ซึ่งเคยรู้จักกันสมัยที่ผมทำ ไฟร์แคร็กเกอร์ โรงแรมเฟิร์สท และได้รับเครดิตซื้อของโดยยังไม่ต้องจ่ายเงิน พร้อมกันนี้ก็รีบรวบรวมเงินทุนเท่าที่จะพอหาได้ บันทุกสิ่งของต่างๆด้วยรถคู่ใจคือ โตโยต้า คราวน์ รุ่นเก่า ขึ้นเชียงใหม่ทันที ผมออกจากกรุงเทพเวลาประมาณ 20.30 น. ถึงเชียงใหม่เวลาประมาณ 05.30 น. ผมขับรถคนเดียวตลอดทาง และไม่มีใครนั่งไปเป็นเพื่อนด้วยเลย สมัยนั้นถนนจากลำปางไปเชียงใหม่ยังไม่ได้ปรับปรุง ขับด้วยความยากลำบาก ตอนลงจากถ้ำขุนตาลบนดอยสูง เกือบจะแฉลบลงเหวข้างทาง เพราะความไม่ชำนาญทางนั่นเอง แต่ก็สามารถนำรถไปถึงเชียงใหม่ได้อย่างปลอดภัย ด้วยกำลังใจที่มุ่งมั่นและเข้มแข็ง

ผมมีคนที่รู้จักคนหนึ่งสมัยทำงานที่โรงแรมปอยหลวง ตอนนั้นเขาทำงานขายประกันชีวิตที่เชียงใหม่ชื่อ คุณมานิต (จำนามสกุลไม่ได้) อาศัยที่เขารู้จักคนมากในเชียงใหม่ จึงพอจะแนะนำให้ผมติดต่อกับร้านค้าที่จำหน่ายสุราและน้ำแข็งได้ สมัยนั้นถ้าเป็นคนแปลกหน้าขึ้นไปค้าขายที่เชียงใหม่ จะไม่ได้รับเครดิตแต่อย่างใดจากร้านค้าที่นั่น เพราะเขาไม่ไว้ใจนั่นเอง เพราะเขาเคยมีประสบการณ์บ่อยๆที่ลูกค้าปิดกิจการหนีไป เชียงใหม่ในสมัยนั้นหรือสมัยนี้ก็ตาม มีสมญานามว่า เมืองปราบเซียน(คนค้าขาย) หากไม่แน่จริง มีสิทธ์ปิดกิจการได้ง่ายๆ

เมื่อจัดการเกี่ยวกับสถานที่เรียบร้อยแล้ว รับสมัครพนักงานที่จำเป็นต่อการดำเนินการ เช่น บาร์เทนเดอร์ พนักงานเสริฟ แล้ว สำหรับวงดนตรีที่ติดต่อจะมาเล่นที่นี่คือ วงดนตรี เอ็ม 7 ก็เรียบร้อยแล้ว ผมก็เริ่มส่งข่าวไปลงหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นสองฉบับคือ ไทยนิวส์(ของพี่บรรจบ ลิ้มจรูญ) ซึ่งได้รับความนิยมสูงสุดในเชียงใหม่ และระมิงค์ ทั้งสองฉบับนี้เหมือนไทยรัฐ และเดลินิวส์ ที่กรุงเทพ เนื้อข่าวนั้นแจ้งว่ามีการปรับปรุงเปิดคริสตัลคลับ ใหม่ ข่าวนี้ได้รับการตีพิมพ์ด้วยตัวอักษรขนาดใหญ่ในหน้าข่าวบันเทิง เท่านี้ก็ดังแล้วสำหรับเชียงใหม่ ส่วนหนังสือพิมพ์ที่กรุงเทพก็เล่นข่าวตาม หน้าข่าวบันเทิงหนังสือพิมพ์ในกรุงเทพก็ลงข่าวทำนองนี้ว่า มืออาชีพด้านจัดการไนท์คลับจากกรุงเทพ ไปปลุกคริสตัลคลับที่เชียงใหม่ เท่านี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับการประชาสัมพันธ์ไน์คลับแห่งนี้

เมื่อเปิดดำเนินการไปได้ระยะหนึ่ง ปรากฏว่าวงดนตรี เอ็ม7 เล่นไม่ถูกใจลูกค้ากลุ่มหนึ่งคือ นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (มช.) ซึ่งเป็นลูกค้ากลุ่มใหญ่พอสมควร หากขาดลูกค้ากลุ่มนักศึกษานี้แล้ว คลับจะเงียบเหงาลงมาก นักท่องเที่ยวที่มาเชียงใหม่ก็ไม่แน่นอน ผู้ที่มาพักโรงแรมสุริวงศ์ก็มีน้อย มีคนแนะนำผมว่าน่าจะจ้างวงดนตรีของนักศึกษา มช. เพราะเล่นดีใช้ได้ ค่าจ้างก็ไม่แพง และไม่ต้องเช่าที่พักให้เหมือนวง เอ็ม7 เพราะเขามีที่พักอยู่แล้ว ที่สำคัญพวกเขามีแฟนประจำที่จะตามมาดู (สมัยนี้เรียกว่า แฟนคลับ)

เมื่อวงดนตรี เอ็ม7 เล่นครบสามเดือนผมจึงเปลี่ยนมาจ้างวงดนตรีนักศึกษา มช. ชื่อ แบล็กแคท ซึ่งนักดนตรีเป็นนักศึกษาชั้นปีที่สามและปีที่สี่ ปรากฏว่าไม่ผิดหวังพวกเขาเล่นได้ดีพอสมควร โดยเฉพาะค่าจ้างถูกมาก เพราะเขาเล่นเป็นการหารายได้เสริม มีเพื่อนๆของเขาตามมาดูมากพอสมควร

ตอนที่ผมเปิดคริสตัลคลับ เป็นช่วงต้นปี พ.ศ. 2521 นับเป็นช่วงไฮซีซั่นของเชียงใหม่ คือตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ถึงเดือน พฤษภาคม จากนี้ก็จะเป็นช่วงโลว์ซีซั่น และเข้าหน้าฝน ธุรกิจที่เชียงใหม่จะซบเซามาก โดยเฉพาะธุรกิจร้านจำหน่ายอาหาร หลายแห่งจำเป็นต้องปิดตัวลงในช่วงนี้

ผมดำเนินธุรกิจคริสตัลคลับผ่านช่วงไฮซีซั่นไปได้ดีพอสมควร แต่พอเข้าช่วงหน้าฝนก็เริ่มประสบปัญหาตามที่กล่าวมาแล้ว บางเดือนมีรายได้พอจ่ายเงินเดือนพนักงานและค่าจ้างวงดนตรีเท่านั้น ผมทำสัญญาเช่าคริสตัลคลับจากโรงแรมสุริวงศ์เพียงหนึ่งปี เมื่อครบสัญญาผมก็หยุดกิจการ ทราบว่าต่อจากผมแล้วก็ไม่มีใครมาดำเนินการต่อ โรงแรมเปลี่ยนเจ้าของโรงแรมใหม่ คริสคลับก็ถูกรื้อถอนเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นไป

เป็นอันว่าผมได้ทำไนท์คลับด้วยตนเองตามที่ใจปรารถนาแล้ว ด้วยความสุขและความทุกข์สลับกันไป




Create Date : 24 มกราคม 2560
Last Update : 24 มกราคม 2560 10:33:58 น.
Counter : 244 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

หนุ่มร้อยปี
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]



บล็อกนี้สร้างสรรค์ขึ้นเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2549 โดย ชายไทยวัยสูงอายุ มีวัตถุประสงค์ในการบันทึกและนำเสนอเรื่องราวต่างๆแบบครอบจักรวาล อาทิ ภาพยนตร์ ดนตรี รายการทีวี หนังสือน่าอ่าน อาหารน่ากิน ท่องเที่ยว สะสมสิ่งของ ตำนานชีวิตบุคคลน่าสนใจ รู้ไว้ใช่ว่า จิปาถะ
ฯลฯ เป็นต้น คำขวัญประจำบล็อก ประสบการณ์ชีวิตที่ดีในอดีต คือทรัพยากรที่ทรงคุณค่าในปัจจุบัน คำขวัญประจำตัวเจ้าของบล็อก "อายุเป็นเพียงตัวเลข" บรรณาธิการบริหารบล็อกคือ หนุ่มร้อยปี บล็อกนี้ไม่สงวนลิขสิทธิ์ตามกฏหมาย ท่านใดเห็นว่าข้อเขียนหรือภาพประกอบในบล็อกนี้มีประโยชน์ สามารถนำไปใช้ได้ แต่โปรดอ้างอิงชื่อบล็อกนี้ด้วย จักขอบคุณยิ่ง













free counters