เอ่ยคำว่ารักเธอ
ย้ำเสมอรักนักหนา
เธอเมินไปไม่หันมา
เพลงน้ำตาก็บ่านอง

เธอบอกฉันงอแง
ฉันขี้แยและเรียกร้อง
เข้าใจผิดคิดจับจอง
ได้แต่ท่องคำอดทน

มีน้ำตาและน้ำตา
มีคำว่าช้ำหมองหม่น
จำยอม...ชอกช้ำ ยอมจำนน
ก้าวไปบนเส้นทางทอดยาวไกล

เพียงรักมากจึงเหมือนผิด
เพียงความคิดถือดีทิฐิใหญ่
ดอกไม้หอมจางกลิ่นระรินไร
หอมรักไหนเคยหอมใช่หอมนาน

อย่าหวังเลยรักจะหอมมาหอมหวน
แม้ลมทวนพาชื่นคืนมาหวาน
ทางชีวิตหลายครั้งยังร้าวราน
เรื่องร้าวฉานยังพริ้มอยู่ริมทาง

แต่ก็ยังรักเธอเสมอฤทัย
ไม่มีใครให้รัก...ฝันและสรรสร้าง
เธอคือเพื่อนคือชีวิตจิตไม่จาง
ไม่อ้างว้างในอ้อมกอดตลอดกาล

วันที่เธอกอดฉันฝันทอดยาว
พร้อมเรื่องราวการเดินทางอย่างอ่อนหวาน
ไม่ได้คิดเป็นเจ้าของครอบครองนาน
แวะทางผ่านกอดฉัน...ฝันเติมเต็ม

(ต่อกลอนจากพี่หนูนา )