อิศรญาณภาษิต...โดยหม่อมเจ้าอิศรญาณ






Zขอบคุณของแต่งบล็อคจากป้าเก๋า ชมพร คุณ lozocatค่ะ
















ตอนแรกไม่ทราบด้วยซ้ำว่าคืออะไร สมัยเด็กไม่เคยเรียนค่ะ

มาสงสัยเอาจากกระทู้ถามการบ้านของน้องๆ

พอลองค้นข้อมูลดูถึงรู้ว่าเป็นเพชรล้ำค่าที่ไม่ควรละเลย




ลักษณะคำประพันธ์เป็นกลอนเพลงยาว  ขึ้นต้นด้วยวรรคสดับ 

อ่านเที่ยวที่หนึ่งงงค่ะ เคยเห็นแต่กลอนมีสี่วรรคทำไมนี่มีแค่สามวรรค

ความรู้ใหม่มากๆว่ากลอนเพลงยาวเริ่มด้วยวรรคที่สอง



อยากทราบเหมือนกันค่ะว่าจริงๆแล้วอิศรญาณภาษิตฉบับสมบูรณ์มีกี่บท

เพราะส่วนใหญ่ที่โพสต์กันในเน็ตจะมีแค่ยี่สิบหกบท

ถ้ามีท่านผู้ใดทราบ ช่วยเมนต์บอกไว้ในบลอกนี้จะเป็นพระคุณอย่างสูงค่ะ









อิศรญาณชาญกลอนอักษรสาร
เทศนาคำไทยให้เป็นทาน
โดยตำนานศุภอรรถสวัสดี


สำหรับคนเจือจิตจริตเขลา
ด้วยมัวเมาโมห์มากในซากผี
ต้องหาม้ามโนมัยใหญ่ยาวรี
สำหรับขี่เป็นม้าอาชาไนย


ชายข้าวเปลือกหญิงข้าวสารโบราณว่า
น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่าอัชฌาศัย
เราก็จิตคิดดูเล่าเขาก็ใจ
รักกันไว้ดีกว่าชังระวังการ


ผู้ใดดีดีต่ออย่าก่อกิจ
ผู้ใดผิดผ่อนพักอย่าหักหาญ
สิบ่ดีก็ไม่ถึงกับกึ่งพาล
เป็นชายชาญอย่าเพ่อคาดประมาทชาย


รักสั้นสั้นให้รู้อยู่เพียงสั้น
รักยาวนั้นอย่าให้เยิ่นเกินกฏหมาย
มิใช่ตายแต่เขาเราก็ตาย
แหงนดูฟ้าอย่าให้อายเทวดา


อย่าดูถูกบุญกรรมว่าทำน้อย
น้ำตาลย้อยมากเมื่อไหร่ได้หนักหนา
อย่านอนเปล่าเอากระจกยกออกมา
ส่องดูหน้าเสียทีนึงแล้วจึงนอน


เห็นตอหลักปักขวางหนทางอยู่
พิเคราะห์ดูควรทิ้งแล้วจึงถอน
เห็นเต็มตาแล้วอย่าทำปากบอน
ตรองเสียก่อนจึงค่อยทำกิจทั้งมวล


ค่อยดำเนินตามไต่ผู้ไปหน้า
ใจความว่าผู้มีคุณอย่าหุนหวน
เอาหลังตากแดดเป็นนิจคิดคำนวณ
รู้ถี่ถ้วนจึงสบายเมื่อปลายมือ


เพชรอย่างดีมีค่าราคายิ่ง
ส่งให้ลิงจะรู้ค่าราคาหรือ
ต่อผู้ใดมีปัญญาจึงหารือ
ให้เขาลือว่าชายนี้ขายเพชร


ของสิ่งใดเจ้าว่างามต้องตามเจ้า
ใครเลยเล่าจะไม่งามตามเสด็จ
จำไว้ทุกสิ่งจริงหรือเท็จ
พริกไทยเม็ดนิดเดียวยังเคี้ยวร้อน


เกิดเป็นคนเชิงดูให้รู้เท่า
ใจของเราไม่สอนใจใครจะสอน
อยากใช้เขาเราต้องก้มประนมกร
ใครเลยห่อนจะว่าตัวเป็นวัวมอ


เป็นบ้าจี้นิยมชมว่าเอก
คนโหยกเหยกรักษาลำบากหนอ
อันยศศักดิ์มิใช่เหล้าเมาแต่พอ
ถ้าเขายอเหมือนอย่างเกาให้เราคัน


บ้างโลดเล่นเต้นรำทำเป็นเจ้า
เป็นไรเขาไม่จับผิดคิดดูขัน
ผีมันหลอกช่างผีตามทีมัน
คนเหมือนกันหลอกกันเองกลัวเกรงนัก


สูงอย่าให้สูงกว่าฐานนานไปล้ม
จะเรียนคมเรียนไปเถิดอย่าเปิดฝัก
คนสามขามีปัญญาหาไว้ทัก
ที่ไหนหลักแหลมคำจงจำเอง


เดินตามรอยผู้ใหญ่หมาไม่กัด
ไปพูดขัดเขาทำไมขัดใจเขา
ใครทำตึงแล้วหย่อนผ่อนลงเอา
นักเลงเก่าเขาไม่หาญพาลนักเลง


เป็นผู้หญิงแม่หม้ายที่ไร้ผัว
ชายมักยั่วทำเลียบเคียงข่มเหง
ไฟไหม้ยังไม่เหมือนคนที่จนเอง
ทำอวดเบ่งกับขื่อคาว่ากระไร


อันเสาหินแปดศอกตอกเป็นหลัก
ไปมาผลักย่อยเข้าเสายังไหว
จงฟังหูไว้หูคอยดูไป
เชื่อน้ำใจดีกว่าอย่าเชื่อยุ


หญิงเรียกแม่ชายเรียกพ่อยอไว้ใช้
มันชอบใจข้างปลอบไม่ชอบดุ
ที่ปิดที่ชิดไขให้ทะลุ
คนจักษุเหล่หลิ่วไพล่พลิ้วพลิก


เอาปลาหมอเป็นครูดูปลาหมอ
บนบกหนออุตส่าห์เสือกกระเดือกกระดิก
เขาย่อมว่าฆ่าควายเสียดายพริก
รักหยอกหยิกยับทั้งตัวอย่ากลัวเล็บ


มิใช่เนื้อเอาเป็นเนื้อก็เหลือปล้ำ
แต่หนามคำเข้าสักนิดยังกรีดเจ็บ
อันโลภลาภบาปหนาตัณหาเย็บ
เมียรู้เก็บผัวรู้กำพาจำเริญ


รู้จริงจำไว้อย่าไขรู้
เต็มที่ครู่เดียวเท่านั้นเขาสรรเสริญ
ไม่ควรก้ำเกินหน้าก็อย่าเกิน
อย่าเพลิดเพลินคนชังนักคนรักน้อย


วาสนาไม่คู่เคียงเถียงเขายาก
ถึงมีปากมีเสียเปล่าเหมือนเต่าหอย
ผีเรือนตัวไม่ดีผีอื่นพลอย
พูดพล่อยๆไม่ดีปากขี้ริ้ว


แต่ไม้ไผ่อันหนึ่งตันอันหนึ่งแขวะ
สีเหยาะแหยะตอกตะบันเป็นควันฉิว
ช้างถีบอย่าว่าเล่นกระเด็นปลิว
แรงหรือหิวชั่งใจดูจะสู้ช้าง


ล้องูเห่าก็ได้ถ้าใจกล้ากล้า
แต่ว่าอย่ายักเยื้องเข้าเบื้องหาง
ต้องว่องไวในทำนองคล่องท่าทาง
ตบหัวผางเดียวม้วนจึงควรล้อ


ถึงเพื่อนฝูงที่ชอบพอขอกันได้
ถ้าแม้ให้ทุกคนกลัวคนขอ
พ่อแม่เลี้ยงปิดปกเป็นกกกอ
จนแล้วหนอเหมือนเปรตด้วยเหตุจน


ถึงบุญมีไม่ประกอบชอบไม่ได้
ต้องอาศัยคิดดีจึงมีผล
บุญหาไม่แล้วอย่าได้ทะนงตน
ปุถุชนรักกับชังไม่ยั่งยืน




หาเพิ่มค่ะ

อันคลื่นใหญ่ในมหาชลาสินธุ์
เข้าฝั่งสิ้นสาดเข้าไปที่ในฝั่ง
เสียงกลองดังฟังดูเพียงหูฟัง
ปากคนดังอึงจริงยิ่งกว่ากลอง

ถ้าทำดีก็จะดีเป็นศรีศักดิ์
ถ้าทำชั่วชั่วจักตามสนอง
ความชั่วเราลี้ลับอย่ากลับตรอง
นอนแล้วมองดูผิดในกิจการ

อันความเรื่องเดียวกันสำคัญกล่าว
พูดไม่ดีแล้วก็เปล่าไม่แข็งเข้ม
ข้าวต้มร้อนอย่ากระโจมค่อยโลมเล็ม
วิสัยเข็มเล่มน้อยร้อยช้าช้า

ถึงโปร่งปรุในอุบายเป็นชายชาติ
แม้หลงมาตุคามขาดศาสนา
อันความหลงแม้ไต่ปลงสังขารา
แต่ทว่ารู้บ้างค่อยบางเบา

อย่าโอกโขยกอยู่ในโลกสันนิวาส
แต่นักปราชญ์ยังรู้พึ่งผู้เขลา
เหมือนเรือช่วงพ่วงลำในสำเภา
เรือใหญ่เข้าไม่ได้ใช้เรือเล็ก

หลงโลภบาปก็รู้อยู่ว่าบาป
กิเลสหยาบยังไม่สุขย่อมทุกขัง
ตัณหาหากชักนำให้กำบัง
เอาธรรมตั้งข่มกดให้ปลดร้อน

คนศรัทธาว่าง่ายสบายจิต
ไม่เบือนบิดเร่งทำตามคำสอน
คนที่ไม่ศรัทธาอราคลอน
โง่แล้วงอนถึงไม่ฟังก็ยังดึง

หาเงินติดไถ้ไว้อย่าให้ขาด
ตำลึงบาทหาไม่คล่องเพียงสองสลึง
ชาติตะปูชาติแข็งต้องแทงตรึง
ชาติขี้ผึ้งชาติอ่อนร้อนละลาย

ของสิ่งใดสงสัยให้พิสูจน์
ไม่แกล้งพูดธาตุทั้งสี่ดีใจหาย
ดูดินน้ำลมไฟให้แยบคาย
ไล่ระบายเท็จก็แปรแท้ไม่จร

คุณกับโทษสองแบ่งแรงข้างไหน
คุณถึงใหญ่ให้ผลคนไม่เห็น
โทษสักเท่าหัวเหาเล็กเท่าเล็น
ให้ผลเห็นแผ่ซ่านทั่วบ้านเมือง

น้ำใจเอยเห็นกรรมไม่ทำชั่ว
บวชตั้งตัวตั้งใจบวชได้เรื่อง
บวชหลบราชการหนักบวชยักเยื้อง
บวชหาเฟื้องหาไพบวชไม่ตรง

สัตว์ผอมฤษีพีนี้สองสิ่ง
สามผู้หญิงรูปดีไม่มีถัน
กับคนจนแต่งอินทรีย์นี้อีกอัน
สี่ด้วยกันดูเป็นเห็นไม่งาม

บรรพชาสามปางนางสามผัว
ข้าเก่าชั่วเมียชังเขายังห้าม
มักเกิดเงี่ยงเกี่ยงแง่แส่หาความ
กาลีลามหยาบช้าอุลามก

ถือตำรามากนักขี้มักกรอบ
มิเสียชอบขัดสนจนจอนจ่อ
ออกชื่อบาปครางฮือทำมืองอ
ไม่นึกฉ้อส่อเสียดเบียดเบียนใคร

จิตดำรงคงธรรมไม่พล้ำเพลี่ยง
สู้หลีกเลี่ยงตามภาษาอัชฌาศัย
ถึงบอกลาภบาปแล้วไม่พอใจ
มีหาไม่อุตส่าห์รักษากาย

พระพุทธองค์ก็ทรงชมว่าสมปราชญ์
บัณฑิตชาติเมธาปัญญาหลาย
สู่คติเบื้องหน้าถ้าเขาตาย
ทางอบายห่างไกลไม่ไปเลย

กระแสพุทธฏีกาว่ากระนี้
เดี๋ยวนี้นี่กระนั้นนะท่านเอ๋ย
ถ้ายากจนแล้วก็คนมักยิ้มเย้ย
ภิปรายเปรยเปรียบเทียบพูดเสียบแทง

ว่าชะชะนักปราชญ์ชาติสถุล
วิบากบุญให้ผลจนต่องแต่ง
สวรรค์นรกที่ไหนไม่แจ้งแจง
อยู่เขตแขวงธานีบุรีใด

อย่าคบมิตรจิตพาลสันดาลชั่ว
จะพาตัวให้เสื่อมที่เลื่อมใส
คบนักปราชญ์นั่นแหละดีมีกำไร
ท่านย่อมให้ความสบายหลายประตู

ชั่วแต่กายวาจาย่อมปรากฏ
คนทั้งหมดแม่นแท้เขาแลเห็น
ชั่วในใจบังปิดไว้มิดเม้น
สิบห้าเล่มเกวียนเข็นไม่หมดมวล

คดสิ่งอื่นหมื่นแสนแม้นกำหนด
โกฏล้านคดซ้อนซับพอนับถ้วน
คดของคนล้นล้ำคดน้ำนวล
เหลือกระบวนที่จะจับนับคดค้อม

จะผ่าไม้ให้พินิจพิศดูท่า
ให้เห็นว่าแสกไหนเหมาะจึงเจาะขวาน
จะเข้าหาผู้คนดูอาการ
ถือโบราณถูกเดาจึงเอาคำ

คนแก่มีสี่ประการโบราณว่า
แก่ธรรมาพิสมัยใจแห้งเหี่ยว
แก่ยศแก่วาสนาปัญญาเปรียว
แต่แก่แดดอย่างเดียวแก่เกเร

ความรู้ท่วมหัวตัวไม่รอด
เป็นคำสอดของคนเกเรเกเส
เรียนวิชาไม่แม่นยำคะน้ำคะเน
ไปเที่ยวเตร่ประกอบชั่วตัวจึงจน

ทะเลน้อยเท่ารอยโคโผไม่ได้
โดยว่าใจยังกำหนัดขัดมรรคผล
หญิงขมิ้นชายปูนประมูลปน
ไหนจะพ้นทะเลแดงตำแหน่งเนื้อ

อีกข้อหนึ่งเมืองเราชาวมนุษย์
ย่อมว่าพุทธกับไสยตั้งใจว่า
ถ้อยทีถ้อยอาศัยกันไปมา
ทั้งเจรจารำคาญหูดูไม่งาม

พุทธแปลว่าพระเจ้าท่านกล่าวแก้
ไสยนั้นแปลว่าผีนี้ได้ถาม
ผิดหรือถูกไม่ตรึกตราเจรจาตาม
มีเนื้อความในคัมภีร์บาลีใด

ถ้าพุทธองค์ไปอาศัยผี
ผีไปพึ่งบารมีที่ตรงไหน
ถ้อยทีถ้อยพึ่งกันนั้นอย่างไร
ครั้นว่าไล่เข้าก็ซัดลัทธิแรง

เป็นวาจากรรมเปล่าไม่เข้าข้อ
รู้แล้วนิ่งไว้อย่าได้แถลง
แม้พลั้งปากเสียศีลพลาดตีนแพลง
มักระแวงข้างเป็นโทษประโยชน์น้อย

จะคบมิตรสนิทนักมักเป็นโทษ
เกิดขึ้งโกรธต่างต่างเพราะวางจิต
ทันระวังตัวที่ไหนไม่ทันคิด
เหตุสักนิดแล้วก็ได้ขัดใจกัน

ผมยาวยุ่งทิ้งไว้ไม่สางหวี
สิ้นที่พึ่งแล้วจึงมีคนข่มเหง
อาวุธปากกล่าวดีมีคนเกรง
ยิงให้เป้งเดียวถูกทุกทุกคำ

ดูตระกูลกิริยาดูอากัป
ดูทิศจับเอาที่ผลต้นพฤกษา
ดูฉลาดเล่าก็เห็นที่เจรจา
ดูคงคงก็พึงหมายสายอุบล

นกกระจาบเดิมหนักหนามากกว่าแสน
ไม่เดือดแค้นสามัคคีย่อมมีผล
ครั้นภายหลังอวดกำลังต่างถือตน
พรานก็ขนกระหน่ำมาพากันตาย

คืนและวันพลันดับก็ลับล่วง
ท่านทั้งปวงจงอุตส่าห์หากุศล
พลันชีวิตคิดถึงรำพึงตน
อายุคนนั้นไม่ยืนถึงหมื่นปี

อันความมรณาถ้วนหน้าสัตว์
แต่พระตรัสเป็นองค์พระชินศรี
แสนประเสริฐเลิศภพจบธาตรี
ยังจรลีเข้าสู่นิพพานเอยฯ











Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 20 เมษายน 2560 6:35:10 น. 10 comments
Counter : 400 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณRainfall in August, คุณmambymam, คุณกาปอมซ่า, คุณบาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน, คุณคนบ้านป่า, คุณmastana, คุณเรียวรุ้ง


 
#007f7f


โดย: ออมอำพัน วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:3:20:39 น.  

 
สวัสดีคะคุณออม...

ห่างหายไปนาน คิดถึงคะ..

ชื่อกลอนเพราะจังคะ..

ได้ความรู้เพิ่มขึ้น..ขอบคุณคะ



โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:6:15:04 น.  

 
ขอบคุณที่กลับมาแล้ว

Emotiohttp เยอะเลยเข้าไปดูที่หมวดกาตูนย์ บล๊อก
Emotionค่ะ


โดย: ชมพร วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:10:35:34 น.  

 
ขอบคุณข้อคิดดีๆค่ะคุณออม
ขอบคุณสำหรับกำลังใจด้วยนะคะ
เมื่อคืนใช้สิทธิ์ให้คุณออมไปแล้ว
แล้วต๋าแวะมาใหม่ค่ะ


โดย: Sweet_pills วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:18:07:48 น.  

 
บางอันเคยอ่านมาบ้าง


บางอันเพิ่งจะได้อ่าน



ขอบคุณคุณออมที่นำมาแบ่งปัยนะคะ




โดย: กาปอมซ่า วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:18:14:59 น.  

 


โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:18:21:07 น.  

 
เก่งมากเลยค่ะคุุณออม
ได้รับความรู้เรื่องอิสรญาณภาษิตด้วย^^


โดย: mastana วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:23:18:00 น.  

 
ยินดีที่กลับมานะครับ



โดย: loongchat (สมาชิกหมายเลข 3016924 ) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:6:40:13 น.  

 
บางครั้งคนเราก็คงทนทุกอย่างไม่ได้
ไม่ได้ถือโทษโกรธเคืองแต่อย่างใด
ไม่ว่าจะอย่างไรก็ยินดีที่กลับมาค่ะ

ยิ้มๆเข้าไว้นะคะ
โลกไซเบอร์บางทีก็อยู่ยาก



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:11:10:55 น.  

 
เป็นบทกลอนที่ให้ข้อคิดมากมายเลยน้องออม

ว่าแต่เพลงมาลัยพี่ทำออมตื่นเลยรึ โธ่...ไม่น่าเลยเนอะ


โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:15:54:41 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
รัชต์สารินท์
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




ดีใจที่แวะมาอ่านกลอนนะคะ



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ gif น่ารัก
lozocat

" มนต์อักษรกลอนตวัด "

Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2560
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
19 กุมภาพันธ์ 2560
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add รัชต์สารินท์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.