Group Blog
กรกฏาคม 2558

 
 
 
1
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
กาลครั้งหนึ่ง...เมื่อขาเรานั้นเข้าเฝือก
ในชีวิตคนเรา จะมีซักกี่ครั้งที่จะเจ็บหนัก ผ่าตัด เข้าเฝือก
ในชีวิตของฉัน นับเป็นครั้งที่ 2 แล้วสินะ

ครั้งแรก คือประมาทล้วน ครั้งที่2 ก็คือล้วนประมาทโดยแท้
คนเราจะไม่รู้สึกถึงความสำคัญของสิ่งที่อยู่ใกล้ตัว จนกระทั่งสูญเสียมันไป
เจ็บคราวก่อนสัญญากับตัวเองไว้...จะไม่ประมาทอีก
แต่แล้ว ถึงวันที่มาเจ็บซ้ำสอง...เจ็บทั้งกาย เจ็บทั้งใจ (แอบน้ำเน่าเล็กๆ น่ะ)

จะไม่มีการสัญญาอะไรอีก จะมีแต่คำว่าใช้ชีวิตอย่างมีสติ และคิดก่อนทำ

เสี้ยววินาทีที่เราพลาดพลั้ง ช่างรวดเร็ว แค่พริบตา
ช่วงเวลาแห่งการเยียวยา ช่างยาวนาน การรอคอยที่จะได้กลับมาเดินได้อีกครั้ง
แม้จะเป็นเวลาพักฟื้นแค่ 2เดือน มันช่างทรมาน...

นึกถึงใครหลายคนที่ชะตาชีวิตขีดเส้นมาให้ต้องเดินพร้อมกับไม้เท้าตั้งแต่กำเนิด
ไม่มีการเยียวยา ไม่มีการรอคอย มีแต่คำว่า ชีวิตต้องดำเนินต่อไป...

บางครั้งการได้มองออกไปจากปัญหาที่เราเผชิญอยู่ อาจทำให้เราได้มุมมองที่แตกต่าง
ความทรมาน และการรอคอยที่เราพบเจออยู่นั้น มันมีที่สิ้นสุด และมันจะไม่มีทางเพิ่มมากไปกว่านี้
ถ้าเราไม่ใส่ความคิด ความรู้สึกในแง่ลบลงไป

ได้เวลาพักผ่อนแล้วสินะ...
นั่งคิดเล่นๆ เพิ่งรู้สึก ว่ามีอะไรหลายอย่างที่อยากจะทำ แล้วยังไม่ได้ทำ 
มานึกออกก็ตอนที่ใช้งานขาไม่ได้นี่สิ

ลองมองไปรอบตัว พบหนังสือที่ถูกทิ้งแน่นิ่งอยู่บนชั้นวาง 
เล่มนั้น...เราอยากได้มากตอนงานสัปดาห์หนังสือปีก่อนนี่นะ ยังไม่ได้อ่าน...
ชั้นวางของ...ที่ตั้งใจอยากจะจัดระเบียบให้เรียบร้อย ยังไม่ได้ทำ...
ไฟล์รูป...ที่เซฟลงคอมไว้ตอนไปเที่ยว และจะนำไปอัดเข้าอัลบั้มรูป ยังไม่ได้เลือก...
บางครั้ง จังหวะชีวิตของคนเรามันก็พยายามก้าวให้เร็วไปตามจังหวะการหมุนของโลก
จนเราหลงลืมจังหวะการก้าวเดินของตนเอง

ลองเดินให้ช้าลงสักหน่อย หยุดไตร่ตรอง ว่าอะไรที่สำคัญ เราอยากทำ หรือต้องทำ แล้วยังเพิกเฉย 
เพียงเพราะต้องทำสิ่งอื่นที่เร่งรีบ แต่ไม่สำคัญ


ยังมิวายจะคิดขำๆ "นี่สินะ ชีวิตสโลว์ไลฟ์"





Create Date : 02 กรกฎาคม 2558
Last Update : 2 กรกฎาคม 2558 20:59:26 น.
Counter : 300 Pageviews.

3 comments
  
บางครั้งชีวิตก็พาเราไปสดลว์โดยไม่ตั้งใจนะครับ

หายไวๆครับ
โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 2 กรกฎาคม 2558 เวลา:23:23:39 น.
  
เพื่อนๆแซวว่าชีวิตเธอเหมือนเกษียณแล้วนะ 55
ยังไงก็ขอบคุณมากค่ะ
โดย: m2merry วันที่: 3 กรกฎาคม 2558 เวลา:4:19:08 น.
  
หายไว ๆ นะคะ
โดย: Zerosix e'dy (สมาชิกหมายเลข 746748 ) วันที่: 3 กรกฎาคม 2558 เวลา:14:16:40 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

m2merry
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]