Update! • Kenny Keng Web• Activity • Article • Imagine • My ARTWORK • BackPack/Journey • Sketch • All Art • alphafo

alphafoBasic Sketch • • 333 STUDIO KENNY KENG Blog


ALPHA FO
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 56 คน [?]










unique visitors counter







**อันนี้ก็สำคัญครับ กับเรื่องของสิทธิ
คือว่าถ้าหากเพื่อนๆท่านใด
ต้องการนำภาพหรือบทความไปเผยแพร่
กรุณาแจ้งผมด้วยนะครับ

**ขอบคุณครับ**

alphafo

New Article : JAN 2015

Art trip : My Journey
• "แบ่งเขต ไม่แบ่งใจ ; ไทย ลาว เวียดนาม"ฮานอย1 เวียดนาม:13/02/15
• "แบ่งเขต ไม่แบ่งใจ ; ไทย ลาว เวียดนาม" ซาปา3 เวียดนาม:31/01/15
• "แบ่งเขต ไม่แบ่งใจ ; ไทย ลาว เวียดนาม" ซาปา2 เวียดนาม:16/01/15
• "แบ่งเขต ไม่แบ่งใจ ; ไทย ลาว เวียดนาม" ซาปา1 เวียดนาม:14/01/15
• "แบ่งเขต ไม่แบ่งใจ ; ไทย ลาว เวียดนาม" เดียนเบียนฟู เวียดนาม:09/01/15
• "แบ่งเขต ไม่แบ่งใจ ; ไทย ลาว เวียดนาม" หลวงพระบาง ลาว:07/01/15
• "แบ่งเขต ไม่แบ่งใจ ; ไทย ลาว เวียดนาม" ไชยบุรี2 ลาว:26/12/14
• "แบ่งเขต ไม่แบ่งใจ ; ไทย ลาว เวียนาม" ไชยบุรี1 ลาว:25/12/14
• "แบ่งเขต ไม่แบ่งใจ ; ไทย ลาว เวียดนาม" ปาด แปด 8:23/12/14
• "เริ่มใหม่...ได้ทุกเมื่อ":25/02/14
• "ปั่นคิดที่กองโค":19/12/12
• "12 12 12":12/12/12

• "ลับแล ซะที" :06/08/12

• BEST OF THE BEST:05/03/12

alphafo

• กาแฟสดบ้านหมึกจีน coffee and china's art gallery:16/02/12

Update! • อุปกรณ์การวาด carbon powder
•เทคนิคการทำเฟรมเขียนสีน้ำมัน
•เทคนิคการทำเฟรมสีน้ำมัน
•ปลอกต่อดินสอ EE กรณีดินสอของท่านหดสั้นจุ๊ดจู๋
•การทำสมุดเสก็ตซ์อย่างง่ายและประหยัด
•ภาพตัวอย่างสีชอล์ก 1
•ภาพตัวอย่างสีชอล์ก 2
•ภาพตัวอย่างสีชอล์ก 3





Update!เทคนิค ขั้นตอน การวาดภาพการ์ตูน
• : เทคนิคการวาดภาพผงคาร์บอนพระเจ้าตากสินมหาราช และพระยาพิชัยดาบหัก
• การวาดการ์ตูนล้อเลียน
• พื้นฐานการวาดการ์ตูน
•เทคนิคการวาดภาพคนสีชอล์ก(หลวงปู่แดง)
•เทคนิคการวาดภาพคนเหมือนเต็มตัวสีน้ำมัน
•การวาดเส้นสีคนเหมือน แบบหญิง
•การวาดเส้นสีคนเหมือน แบบชาย
•เทคนิคการวาด carbon powder
•การวาดสีชอล์กแท่ง พระยาพิชัยดาบหัก
•การแก้ไขภาพสีน้ำมัน landscape
•เทคนิควาดภาพสีน้ำมัน Landscape
•พื้นฐานการวาดภาพสำหรับผู้เริ่มต้นใหม่(Basic)
•เทคนิคการวาดเส้นหุ่นนิ่ง(Drawing)
•เทคนิคการวาดเส้นภาพเหมือน(portrait) "ตา"
•เทคนิคการวาดเส้นภาพเหมือน(portrait) "จมูก"
•เทคนิคการวาดเส้นภาพเหมือน(portrait) "ปาก"
•เทคนิคการวาดเส้นรูปคนเหมือนด้วยดินสอ EE(drawing portrait-woman)
•เทคนิคการวาดเส้นคนเหมือน (Drawing sketch)
•เทคนิคการวาดเส้นรูปคนเหมือนภาพสีด้วยสีชอล์กแท่ง(pastel portrait)
•เทคนิคการใช้สีชล์อกแบบ drawing
•เทคนิคการแกะสติ๊กเกอร์แบบปลอกล้วย(จริงๆ)

alphafo ART ARTICLE :
• "เที่ยวไปกับถ่าน"ตอนที่ 6(สุดท้าย): โบนัสพิเศษกับงานศิลปะ
• "เที่ยวไปกับถ่าน"ตอนที่ 5 : วิธีการวาดภาพให้ได้ (เอาจริงซะที 2)
• "เที่ยวไปกับถ่าน"ตอนที่ 4 : วิธีการวาดภาพให้ได้ (เอาจริงซะที 1)
• "เที่ยวไปกับถ่าน"ตอนที่ 3 : ตามหามุมบันทึก(วาดเส้น)
• "เที่ยวไปกับถ่าน"ตอนที่ 2 : ทำไมต้องเป็นถ่าน?
• "เที่ยวไปกับถ่าน" ตอนที่ 1: เด็กน้อยกับฝาบ้าน
**ภาพสเก็ตซ์สีชอล์กน้ำมัน
**เทคนิคประสม...ใคร ??
ศิลป์(ป่ะ) “ต้องเป็นตัวของตัวเองดิ๊” ...

ภาพวาดที่ฉีก: ผมยืนมองภาพพร้อมกับฟังเสียงหล่น..
ANATTA: วันที่ความหดหู่ หดเหี่ยว หรือเหี่ยวจนหด...
alphafo
alphafo

alphafo
alphafo


Sketch crawl ร่วม Sketch กับเพื่อนๆทั่วโลก

alphafo ALPHA FOCUS หนังสือพิชัย เมืองเล็กฯ เรื่องราวเกี่ยวกับเมืองหน้าด่านของสยามประเทศในอดีต.....
alphafo
โอกาสที่ท่านมุ้ยมอบให้ สิ่งที่ผมเฝ้าศึกษาและสังเกตุ จะมีเรื่องราวและข้อมูลไปพ้องกับใครบางท่านเข้าอย่างจัง...
alphafo

Find more art/painting/Antique like this on facebook Art & Antique Gallery สั่งซื้อคลิ๊กที่นี่เลยครับ


alphafoอยากหาอะไรเพิ่มเติม ก็ช่องนี้เลยครับ

Custom Search

สร้างลิงค์

free counters

Start : 12 -01-2011 Time 10:10 a.m.
New Comments
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ALPHA FO's blog to your web]
Links
 

 
แบ่งเขต ไม่แบ่งใจ ; ไทย ลาว เวียดนาม / ตอนที่ 3 : ไชยบุรี2 ลาว

แบ่งเขต ไม่แบ่งใจ : ไทย ลาว เวียดนาม
ตอนที่ 3 : ไชยบุรี 2 ลาว


ทางเลือกหลากหลายที่ถูกสร้างขึ้นยังคงเต็มอยู่ในหัวผม
การสำรองทางเลือกไว้กรณีฉุกเฉินยังคงจำเป็นเพราะหนทางที่จะเดินต่อไปข้างหน้านั้นยังไม่ชัดเจน
การเดินทางเพื่อให้ถึงจุดหมายในเส้นทางที่เราคิดว่าเป็นไปได้
และในที่สุดเราจะแสวงหาวิธีเพื่อกระทำสิ่งนั้นให้ถึงเป้าหมายตามที่ตั้งใจไว้

คุณปีเตอร์บอกว่า การเริ่มนับหนึ่งนั่นแสนสาหัสนัก
แต่หลังจากนั้นทุกอย่างจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนตั้งตัวแทบไม่ทัน
ผมเองก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น




การทบทวนสอบถามเส้นทางจากผู้รู้คร้งแล้วครั้งเล่า
จากในอินเตอร์เนตบ้าง จากคนพื้นที่บ้าง จึงเกิดขึ้นซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า ก่อนตัดสินใจ

เมื่อมีสัญญาณส่งว่าเคยได้ยิน หรือเคยเห็น นั่นแปลว่ามันต้องเป็นไปได้
สำหรับผมเองก็ยังคงคิดและยังคงเดินตามเส้นทางนั้น
เส้นทางที่ผมได้เลือกไว้




วันนี้ 10 .12.2014 ส.นิยม จะพาผมเข้าไปเวียงจันทร์ด้วยการขับรถไปส่ง
ในขณะที่ผมพยายามมองหารถบัสประจำทางที่เคยเห็นแล่นผ่านตา
จากไชยบุรีสู่หลวงพระบาง

สำหรับข้อมูลที่ผมมีอยู่ตอนนี้ ซึ่งดูสับสนและแวะพักหลายแห่งมาก
กว่าจะถึงเป้าหมายที่ซาปา แล้วย้อนกลับลงมาทางฮานอย สู่เหว้ เข้าดาหนัง ฮอยอัน 
กลับมาที่เหว้และจากนั้นก็ออกที่ด่านลาวบาว สวรรณเขต และเข้าไทยที่มุกดาหาร
นกสีน้ำเงินกำลังเดินทาง(ไม่มีอะไรแค่ชอบสีน้ำเงิน)



05.55 ส.นิยมมารับผมที่โรงแรมที่พักซึ่งมีให้เลือกอยู่หลายแห่งในราคาประมาณ 12 -30 USD
สำหรับผม กำหนดไว้แล้วตั้งแต่ต้นทริปในราคา 8 - 15 USD 

ไม่นานนักเราก็มาถึงบริเวณหน้าโรงเรียน
ภาพในเมื่อ 6 ปีก่อนหายไปหมดแล้ว
เมื่อก่อนผมเห็นภาพเด้กที่มอมแมมเดินทางมาโรงเรียนด้วยผมที่กระเซิง
มาเดี๋ยวนี้ทุกคนใช้จักรยานเป็นพาหนะ ปั่นเรียงรายกันมาเป็นแถวเพื่อให้ถึงโรงเรียน
เรียนกันจนถึง 11.00 am. เข้าเรียนอีกรอบ 02.00 pm. จนถึง 03.00 หรือ 04.00 pm.
เวลาที่เป็นไปตามวิถีแห่งฝรั่งเศสที่เคยกำหนดไว้




เก็บภาพพร้อมคิดถึงเรื่องราวเกี่ยวกับการศึกษาเรียนรู้เมื่อมีสิ่งเปรียบเทียบ
ในประเทศไทยเองเด็กคงหอบกระเป๋าที่อัดไปด้วยหนังสือและการบ้านกันหลังแอ่น
สมองคงถูกอัดเต็มไปด้วยการบ้าน รายงาน เรียนเสริม เรียนพิเศษ
ความคิดคงวนเวียนอยู่กับการท่องจำในหนังสือที่ถูกเขียนขึ้นก่อนหน้าการเปลี่ยนแปลงในปัจจุบันมาเป็นสิบปี



หากแต่การเรียนรู้ของผมแล้ว มันคือชีวิตและความเป็นอิสระภาพ
วิชา คงเป้นการฝึกฝนทักษะ ความชำนาญให้ดีขึ้นในทุกวัน
มันคงไม่ใช่การทำการบ้านหรือรายงานสิ่งเดิมๆที่ลอกต่อกันมาส่งครู 
ที่บางครั้งไม่เคยเปิดอ่านด้วยซ้ำไป

ไม่นานนักผมก็มาถึงตลาดของไชยบุรี
ที่นี่ก็เปลี่ยนไปแล้วเช่นกันพื้นขรุขระ ในสภาพตลาดไม้เก่า ไม่มีอีกแล้ว
แต่สำหรับสภาพความเป็นอยู่ของที่นี่ยังคงเหมือนเดิม




ขนมบางอย่าง อย่างขนมไข่หงษ์ก็เหมือนบ้านเรา ทุกอย่างเหมือนกัน
จะมีแปลกตาเพียงไม่กี่อย่าง
เช่น ก้อนขนมปังแท่งยาว วัฒนธรรมความเป็นอยู่ที่ตกค้าง
พ่อค้าแม่ค้ามากมายที่นี่ บ่งบอกถึงการจับจ่ายที่มากมายของที่นี่เหมือนกัน
บางร้านของยังกองอยู่เต็ม บางร้านเตรียมตัวกลับบ้าน โดยเฉพาะอาหารเช้าอย่างเฝอ



เราแวะกิกาแฟในตลาดของแม่ค้าหน้าตาหน้ารักที่ชื่อ ลินดา
ที่ร้านของเธอมีกาแฟโบราณอย่างที่ขายกันในบ้านเรา
เครื่องปรุงต่างๆที่วางอยู่บนโต๊ะมีไว้ปรุงรสเพิ่มเติมจากเฝอที่เธอขายอยู่ด้วย
ของหลายๆอย่างล้วนมาจากประเทศไทย
คงเพราะพวกเขาต่างยอมรับในคุณภาพของสินค้าไทยที่มีอยู่




เมื่อเดินรอบตลาดไปเรื่อยๆ จะเริ่มเห็นสินค้าบางอย่างที่แตกต่างไป
หรือคล้ายคลึงกับบางพื้นที่ของประเทศไทย
ผมเห็นเป็นเส้นหนาๆ ยาววางเรียงรายกัน บางสวนถูกนำบรรจุลงในถุงพลาสติกใสเป็นกอง

มันคือหนังควาย



ความสงสัยมีอยู่ไม่นาน เพราะเมื่อสมัยวัยเด็ก ภาพที่เลือนลางของผมจำได้ว่าที่บ้านยาย
เคยเอามาย่างกินกันรอบกองไฟยามหน้าหนาว

เมื่อความสงสัยเกิดขึ้นเกี่ยวกับรสชาติและวิธีการกิน
ดาวแม่ก็เริ่มส่งแม่ค้าผู้หนึ่งเดินเข้ามาทักทายพร้อมกับส่งตัวอย่างเพื่อทดลองชิม
เส้นยาวๆที่ผมเห็นวางอยู่ ถูกหั่นเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมแบบลูกเต๋า พร้อมส่งกินหอมที่รันจวนใจ
นี่ไม่ใช่การส่งเสริมการขาย
แต่พวกเธอกำลังจะกินข้าวกัน ความเป็นมิตรเกิดขึ้นเมื่อเธอพยายามชวนผมกินด้วยกัน
และหยิบส่งก้อนสี่เหลี่ยมนั้นมาให้ผมเพื่อทดลองชิม

"เค็มนิดๆ ไม่เหนียวอย่างที่คิด กรอบเหมือนเคี้ยวกระดูกอ่อน กินกับข้าวเหนียวกำลังดี"
นี่คือความรู้สึกที่ผมได้รับ แต่ที่มากกว่านั้น คือรอยยิ้ม
ผมกล่าวขอบคุณและเดินต่อไป



ร้านทองที่ตั้งวางตั้งแต่ด้านหน้าหรือในซอกซอยเล็กๆในตลาด
เป็นอีกส่วนที่ผมอดแปลกใจไม่ได้
หากประเทศไทยเปิดร้นทองแบบนี้ผมไม่อยากจินตนาการว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับร้านทองเหล่านี้
พวกเขาตั้งวางขายทองคำกันเหมือนขนมทองม้วน

ส.นิยมบอกว่า ชาวบ้านที่นี่หากมีเงินจะนิยมซื้อทองกันเก็บไว้
ภาพที่เห็น คงไม่ต้องพูดกันถึงเรื่อง อาชญากรรม การปล้น ฉกชิงวิ่งราว หรือสารพัด
แปลกที่พื้นที่ที่แตกเพียงมีเขตแดนที่ถูกมุดปักกั้นไว้
ความเป็นอยู่เหมือนกัน วัฒนธรรมใกล้เคียงกัน
แต่สภาพจิตใจและความไว้วางใจกลับต่างกัน

หรือว่าเราเองต่างหากที่ตกอยู่ในกับดักของความโลภจนมองไม่เห็นความเป็นไปของชีวิต




ส.นิยม พาผมตระเวนดูรอบเมืองที่มีประตูเมืองต้อนรับอยู่
ที่นี่ยังคงให้ความสำคัญของช้าง
พวกเขาจะมีพิธีอาบน้ำช้างกันทุกปีเหมือนกับทางน้ำปาดในอดีต
แต่ตอนนี้ที่ไชยบุรีแห่งนี้ยังคงมีอยู่
ในทุกปีช่วงเดือนเมษายนจะมีงานที่ยิ่งใหญ่ของพวกเขาที่นี่
พร้อมผู้สนับสนุนประเพณีเหล่านี้ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนท้องถิ่นและต่างทำธุรกิจกันที่นี่
รวมถึง ท้าวส.นิยม เพื่อนผมด้วย



เมื่อเราวนกลับกันมาถึงที่ซุ้มหน้าโรงเรียน คุณอ้อยได้จัดข้าวต้มปลา ขนมปังบาเต๊ะ(บาเก็ต) ที่ไส้ในทำเป็นพิเศษ
ด้วยหมูยอ ผักดองที่ไม่ทิ้งไว้นาน สูตรนี้ดองเพียงข้ามคืน หมูหยอง ผักสด เท่าที่ผมเห็น
พร้อมกาแฟดำที่ถูกจัดวางคู่กันทำให้ผมอดหลงใหลอาหารมื้อเช้า(อีกรอบ)มื้อนี้จริงๆ

ซึ่งหลังจากนี้พวกเราจะเดินทางกันไปต่อที่ หลวงพระบาง
10.55 เป็นเวลาที่พวกเราต้องออกจากไชยบุรี



11.55 เพียง 1 ชั่วโมงเราก็มาถึงที่นี่



สะพานข้ามแม่น้ำโขงไปสู่เขตหลวงพระบาง สะพานท่าเดื่อ - ปากขอน
แม่น้ำโขงที่กั้นอยู่ทำให้การเดินทางจากไชยบุรีสู่หลวงพระบางเป็นเรื่องยาก
เพราะต้องขึ้นโป๊ะข้ามแม่น้ำ แต่ตอนนี้สะพานถูกสร้างขึ้นจนเสร็จสมบูรณ์แล้ว
จะเหลือเพียงถนนที่กำลังเร่งสร้างกันไปตลอดเส้นทาง



12.00 ความงามของที่นี่ ทำให้ผมอดที่จะลงเข้าชื่นชมไม่ได้
แม่น้ำที่กว้างใหญ่ที่หลายๆครั้งได้แบ่งแยกผู้คนออกจากความเชื่อ ความคิด วิถีชีวิตความเป็นอยู่ด้วยตัวของมนุษย์เอง
ส.นิยมบอกว่า น้ำโขงด้านไชยบุรีนี้ถูกเรียกว่าลาวฝั่งไทย อีกด้านหนึ่งคือลาวฝั่งลาว

สำหรับแม่น้ำเองยังคงไหลต่อไปเพื่อให้ทุกสิ่งที่มีชีวิตบนดาวดวงนี้ได้ใช้ประโยชน์เพื่อการดำรงอยู่กันอย่างเต็มที่
ความอ่อนน้อมของสายน้ำที่ไหลลงต่ำ ช่างงดงามจริงๆ
สิ่งที่มีคุณค่าและมากด้วยประโยชน์มักอ่อนน้อมและนุ่มนวลเสมอ





เมื่อข้ามสะพานมา จะเห็นช่องเขาที่ถูกเจาะเป็นร่องเพื่อให้รถผ่าน 
และเมื่อมองลอดออกไปเราก็จะพบกับที่ราบแห่งใหม่
ผมยังเห็นเด็กนักเรียนเดินออกจากโรงเรียนอยู่ บ้างเดิน บ้างปั่นจักรยาน
จักรยานแสนธรรมดาที่พวกเขาปั่นกันขึ้นเนินสูง

ไม่มีเกียร์จักยานราคาเป็นหมื่น ไม่มีจักรยานราคาเป็นแสน
ไม่มีรถรับนักเรียนส่งหรูหรา ไม่มีสถาบันกวดวิชาที่ใช้เพียงเพื่อสอบแล้วลืมมันไป
มีเพียงความมุ่งมั่นและความตั้งใจที่พวกเขาในทุกพื้นที่ตอนนี้ ต่างให้ความสำคัญกับการเรียนรู้โดยไม่ย่อท้อ





01.26 เรามาถึงทางแยกแล้ว อีกเพียง 24 กม.เราจะถึงหลวงพระบาง
มาถึงตรงนี้แล้ว หลายๆอย่างง่ายกว่าที่คิดไว้มาก
แผนสำรองหลายๆแผนถูกวางพับเก็บไว้

ความจริงในตอนนี้คือ ไม่มีสิ่งไหนอยู่ในแผนเลย นอกจากจุดหมาย 
อีกเพียงไม่กี่อึดใจเราจะถึงจุดหมายเล็กๆน้นที่วางไว้แล้ว
การเดินทางถึงจุดหมายแต่ละจุดที่แยกย่อยวางไว้
สร้างความชุ่มชื่นใจได้ดีทีเดียว

ถึงแม้ตอนนี้เรายังไม่มีใครรู้ถึงวิธีการที่จะข้ามไปยังเวียดนาม
ยังไม่รู้เหตุการณ์ข้างหน้าที่เดียนเบียนฟู ก่อนถึงซาปา

หลังจากนี้ ผมจะไม่มีใครที่รู้จักอีกแล้ว
เหมือนเพื่อนๆจากน้ำปาด หรือส.นิยมจากฝั่งลาว
การเดินทางที่มุ่งไปข้างหน้า ยังคงมีเรื่องราวใหม่ที่จะเกิดขึ้นต่อไป

คุณปีเตอร์เคยถามผมว่ามีเพื่อนอยู่ที่เวียดนามหรือเปล่า
ผมตอบว่าตอนนี้ยังไม่มีที่เวียดนามเหนือ
แต่ผมเชื่อว่า เพื่อนใหม่ของผมจะรออยู่ที่นั่น ผมเชื่อแบบนั้น

กล่องของขวัญใบใหม่ถูกวางไว้อยู่ที่นั่น
รอเพียงเราเดินเข้าไปเปิดมันเท่านั้นเอง



อีกไม่กี่นาทีจะถึงหลวงพระบางแล้ว



ตอนที่ผ่านมาและต่อไป "แบ่งเขต ไม่แบ่งใจ; ไทย ลาว เวียดนาม" 
ตอนที่ 3 : ไชยบุรี2 ลาว <<<< Now! here
ตอนที่ 5 : เดียนเบียนฟู เวียดนาม
ตอนที่ 7 : ซาปา2 เวียดนาม
ตอนที่ 8 : ซาปา3 เวียดนาม
ตอนที่ 9 : ฮานอย 1 เวียดนาม
ตอนที่ 10: ฮานอย 2 เวียดนาม
ตอนที่ 11 : เหว้ เวียดนาม
ตอนที่ 12 : เหว้-สวรรณเขตสู่ไทย





Create Date : 25 ธันวาคม 2557
Last Update : 14 มกราคม 2558 12:04:16 น. 0 comments
Counter : 585 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.