|
..อยากจะเป็นผีเสื้อตัวน้อย บินล่องลอยเสรี..

ถ้าเป็นผีเสื้อจริงๆ จะมีความสุขไหมนะ

ช่วงนี้เหนื่อยๆ เบื่อๆ แล้วก็ท้อๆ ด้วยแฮะ

บางทีคงเป็นเพราะตัวเราเองนี่แหละ ไม่อยากจะโทษคนอื่น เฮ่ออออออออออออออ

เพราะว่า การโทษตัวเอง ถึงแม้บางครั้งกำลังใจจะหมดไปบ้าง แต่มันก็ดีกว่าการที่จะไปโทษคนอื่น จนกระทั่งเค้าไม่สบายใจละมั้ง

และอีกอย่าง การที่จะทำให้คนอื่นเปลี่ยน หรือยอมรับ มันน่าจะยากกว่าเราเปลี่ยนเอง หรือยอมรับเองง่ะ ช่างมันเหอะเนอะ

มันคงเป็นเรื่องของชะตากรรมละมั้ง

ชะตากรรมที่ต้องเผชิญ เราไม่สามารถเลือกผู้ร่วมงานได้หรอก เพราะทุกคนๆ ก็เก่งๆ กันทั้งนั้นนี่นาเนอะ

แต่คนเราทุกคนก็มีความฝันได้เนอะ เราไม่ฝันอะไรมาก ฝันแค่วันหนึ่งข้างหน้า การทำงานจะเป็นไปโดยระบบ ที่ไม่ถูกจำกัดความก้าวหน้า พัฒนาด้วย "คน" ที่ไม่พัฒนาอย่างทุกวันนี้

เราเบื่อการทำงาน ที่ต้องมาแก้ไขเองทั้งหมด ทั้งๆ ที่ความผิดพลาดมันเกิดจากคน แล้วมันก็ทำให้เรากลายเป็นคนทำให้เกิดความผิดพลาดไปด้วย แต่ถ้าเราไม่แก้ไข ไม่ทำ มันก็ยิ่งหมักหมม ยิ่งเลวร้ายไปกว่าเดิม
เฮ่อออออออออออ

สิ่งที่ทำได้มีเพียงสิ่งเดียวเนอะ คือ "ทำใจ"  
ไม่มีใครอยู่กับเราไปตลอดหรอก อย่างน้อยๆ คนที่สร้างปัญหา ก็จะเกษียณก่อนเราทั้งนั้น ฮ่าๆ
ห้าปีสิบปี รอได้จ้า

ระหว่างนี้ก็แผ่เมตตา ให้คนเหล่านี้ได้ดิบได้ดีไปเรื่อยๆ เนอะ ถ้าเค้าได้ดิบได้ดี มีตำแหน่ง มีเงิน มีอำนาจ เค้าจะได้ไม่มาวุ่นวายกับเรา
แต่ว่า เอ่อ ขอให้เขาไปมีอำนาจในหน่วยงานอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรา น่าจะดีเนอะ
  

ว่าแล้วก็ขอตัวไปแผ่เมตตาให้คนเหล่านั้นก่อนดีกว่าเนอะ  

จบความเพี้ยนวันนี้ไว้แต่เพียงเท่านี้ดีกว่าเนอะ
. . . . . . . . . . . . . . ขอได้รับความขอบคุณจากแมวๆ พิคเจอร์เช่นเคยค่ะ

|