จงให้ความสำคัญต่อสิ่งที่ถูกต้อง มากกว่าสิ่งที่ถูกใจ
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2560
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
28 กุมภาพันธ์ 2560
 
All Blogs
 
เส้นทางชีวิต... กว่าจะถึง พันตำรวจเอก ตอนที่ ๔๐





         พอขึ้นปีสามผมก็ได้ที่หนึ่งอีก ทีนี้ก็ได้เป็นผู้ช่วยผู้หมวด ทำหน้าที่ต่างหูต่างตาผู้บังคับหมวด

    ทางโรงเรียนจะคัดเอาผู้ที่สอบได้ที่หนึ่งถึงที่ลดหลั่นกันลงมา แล้วแต่ความต้องการของกองร้อย ให้ไปเป็นผู้ช่วยผู้บังคับหมวดของแต่ละกองร้อย

          ผมถูกส่งไปอยู่กองร้อยที่หนึ่งนักเรียนใหม่

บังเอิญพอเหมาะผู้กอง เต็ม กลับมาเป็นผู้บังคับหมวดกองร้อยที่หนึ่งพอดี

ดวงมันช่างสมพงษ์กันจริงๆ

ผู้กองวิโรจน์ ของผม จะจงใจส่งผมไปหรือยังไงก็ไม่ทราบ

วันแรกที่ผมไปรายงานตัวกับผู้กองเต็ม เพื่อรับหน้าที่พร้อมกับเพื่อนอีกสองคน ตอนนั้น กองร้อยหนึ่งมีสามหมวดรับนักเรียนร้อยยี่สิบคน แบ่งเป็นหมวดละสี่สิบ

ผู้กองเต็ม เห็นผมเข้า ก็เข้าทักทายอย่างรักใคร่

“อ้าว.. อีตาพุฒ มาอยู่กับฉันอีกเรอะ ”

“ครับผม ” ผมชิดเท้าตอบ

“อย่าทำตัวอย่างที่แล้วอีกนะ ” ผู้กองสำทับ

“ผมยังเป็นผมคนเก่าครับ” ผมมันยังอดไม่ได้ที่จะตอแย แต่ว่าระวังไม่ให้ออกมานอกกรอบ

ผู้กองเต็ม มองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า สีหน้าเรียกว่า ปั้นยาก แล้วพูดออกมาตามไรฟันว่า

“เธอจะต้องเป็นผู้บังคับบัญชานักเรียนถึงสี่สิบคน ถ้าเธอประพฤติตัวไม่เป็นตัวอย่างที่ดีแก่นักเรียน ฉันก็จะต้องส่งเธอกลับกองร้อยระวังตัวให้ดี ”

ผมพูดอะไรไม่ออกเพราะระเบียบวินัยมันค้ำปากอยู่ ดีไม่ดี อาจจะถูกขังก็ได้ ได้แต่ยืนนิ่งอยู่

“ ไปได้ ” ผู้กอง เต็ม ออกคำสั่ง

“ผู้บังคับหมวด สุดใจ เขาเป็นคนไม่ค่อยเอาเรื่องใคร อย่าทำให้เขาต้องหนักใจกับเธอ ”

ผมก็อยากจะพูดอะไรออกมาอีก แต่ต้องเก็บคำพูดไว้ ชิดเท้า ทำความเคารพ แล้วกลับหลังหัน ออกมาจากห้อง

เวลาเรียนผมต้องไปเรียนที่ห้องเรียนของนักเรียนชั้นสาม ชั้นปีสุดท้าย จะกลับกองร้อยที่หนึ่งซึ่งเป็นกองร้อยนักเรียนใหม่ ก็ตอนเลิกเรียน เลิกฝึกแล้ว กลับไปนอนที่โรงหนึ่งซึ่งเป็นโรงนอนของนักเรียนปีที่หนึ่งหมวดที่สาม ที่ผมทำหน้าที่บังคับบัญชาอยู่

ตอนเช้าๆ ตื่นนอนประมาณห้านาฬิกาครึ่ง

ผู้ช่วยผู้บังคับหมวดมีหน้าที่เรียกแถวนักเรียน ออกกำลังกายสิบนาที เป็นกายบริหารท่ามือเปล่าหรือวิ่งทั้งหมวด ใช้แถวตอนเรียงสาม

แถวตอนเรียงสามก็คือ จัดแถวเป็นทางลึก โดยข้างหน้า มีสามคน เรียงกันไปตามทางยาวไปข้างหลัง ถ้าเป็นแถวกระดานก็จะเป็นหน้ากระดานแถวเดียว หรือสองแถว ก็แล้วแต่จะเหมาะกับพื้นที่ ก็เป็นแถวยาวทางด้านกว้างด้านหน้า

ผมเขียนบรรยายก็เผื่อว่าท่านผู้อ่านที่ไม่เคยเป็นทหาร จะได้เข้าใจ

เวลาวิ่งตอนเช้ามืดอย่างนี้พวกผู้ช่วยผู้บังคับหมวด จะเรียกเรียงแถวตอนเรียงสาม แล้วพาออกวิ่งเหยาะๆไปตามถนนสายกลาง ซึ่งเป็นถนนภายในโรงเรียน ที่แบ่งสนาม และตัวตึกห้องเรียนและโรงนอน

ถนนนั้นกว้างประมาณเกือบสิบเมตรพอดีสำหรับแถวสองแถววิ่งสวนกันไปมาได้

บางวันไอ้แถวที่วิ่งสวนกันนี่แหละ ปรากฎว่า นักเรียนในแถวหนึ่ง ที่สวนกับอีกแถวหนึ่งโดนหมัดของใครก็ไม่รู้ เข้าที่พุงกะทิ ลงไปนอนดิ้นอยู่บนถนนก็มี                จับมือใครดมไม่ได้ต้องยอมให้เป็นการกุศลไป เอาไว้แก้ตัวกันวันหลัง

ของผมผมไม่ออกไปวิ่งที่ถนนสายกลาง ผมเรียกนักเรียนลงมาที่สนามหน้าโรงเรียนแล้วก็เรียกแถวลงกลม

“แถววงกลม มาหาข้าพเจ้า ”

ผมยืนอยู่ตรงกลางวงนักเรียนก็จะวิ่งกัน มาจับมือกันช่วงยาวของแขน ล้อมรอบตัวผมเป็นวงกลม แล้วผมก็สั่งขวาหัน หน้าวิ่ง นักเรียนก็จะวิ่งไปรอบๆ ตัวผม             ผมไม่ต้องวิ่งยืนดูอยู่ตรงกลางวง

ผู้กองเต็ม มาตรวจ เอาเรื่องอีก สั่งแถวหยุด แล้วเรียกตัวผมเข้าไปหา

“อีตาพุฒ ทำไมไม่พานักเรียนออกวิ่งตามถนนสายกลาง ขี้เกียจนี่ เราน่ะ ”

“ถนนสายกลาง มีแถวแยะแล้วครับ แล้วก็เคยมีนักเรียนถูกต่อย เวลาวิ่งสวนกันอันตรายกับนักเรียนของผม และที่ผมให้นักเรียนวิ่งด้วยแถววงกลมนี้ ก็เป็นการวิ่งเหมือนๆ กันความมุ่งหมายของการฝึกวิ่งอยู่เหมือนกัน ผิดกันก็แต่รูปแถวและสถานที่วิ่งเท่านั้นครับ”

ผู้กองเต็ม มองผมหัวตลอดเท้า ตามแบบฉบับดั้งเดิม ไม่รู้จะพูดอะไร แล้วก็เดินผละไป

รายการล้อเลียนเฉียดห้องขังของผมยังมีอีกและต้องเป็นกับผู้กอง เต็ม





Create Date : 28 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 1 มีนาคม 2560 15:14:24 น. 1 comments
Counter : 104 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

 


โดย: ก้นกะลา วันที่: 3 มีนาคม 2560 เวลา:20:09:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ธารน้อย
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 18 คน [?]




แสดงภาพคุณพ่อ
ส่วนตัว จขบ นี้ เคยทำงานส่งเสริมการขาย และโฆษณา / ประชาสัมพันธ์ และกิจกรรมสังคม มาตลอดชีวิต

ใช้ชีวิตอยู่ที่ Geneva, Switzerland นานถึง 8 ปีกับคุณพ่อ-คุณแม่ ตามที่ทางราชการเชิญให้ไปอยู่ที่นั่น และผ่านการสอบ Bacc. ฝรั่งเศส

แหยมไปเรียนสถาปัตย์ฯ ที่ Grenoble, ฝรั่งเศส ตามที่ชอบ แต่คุณพ่อให้กลับมาเรียนต่อที่กรุงเทพ ฯ

ภาษาไทยอ่อนแอ เลยเข้าทำงานกับสายการบินฝรั่งเศสแทน ได้ท่องเที่ยวมาแล้วหลายประเทศ

เคยได้กระทบไหล่กับผู้นำระดับโลกมาแล้ว สมัยที่ทำงานกับองค์กรต่างประเทศที่เกี่ยวกับ U.N. ที่ New York City

เคยทำงานกับธนาคารใหญ่ของไทยมาด้วย (ไม่ทราบไป ๆ มา ๆ ได้ไง)

และเคยได้ลิ้มรสรับใช้ชาติที่กระทรวงคมนาคม สมัยที่นายเป็นรมว. ที่นั่น (ถูกนายตามตัวให้ไปทำงานหน้าห้องอยู่ 7 เดือน ตามอายุของรัฐบาลชวน 2)

ชีวิตมีหลากรส และโชคดีสุด ๆ ที่ได้นายดีทุกคน ได้เรียนรู้สิ่งดี ๆ จากนายทุกคนมากมาย

มีลูก 2 คนที่ดีมาก ๆ ไม่ทำให้พ่อ-แม่ผิดหวัง แต่คนเราไม่มีอะไรเต็มร้อย ชีวิตคู่กลับเจอมือที่สามอย่างไม่เคยคิดมาก่อน

มีความสุขกับการเรียนรู้การใช้ชีวิตที่เป็นอิสระ มากว่า 15 ปี โดยไม่ต้องเกรงใจคนที่บ้านอีกต่อไป

กว่าจะรู้สึกตัวว่า มัวแต่ปลูกต้นไม้ในแปลงของคนอื่น ก็นานไปหน่อย

กำลังปลูกต้นไม้ในแปลงของตัวเอง เพื่อเก็บเกี่ยวดอกผล พร้อมแบ่งปันให้ผู้ที่เห็นคุณค่า

ตอนนี้มีเวลาให้ตัวเองมากขึ้น เลยไปค้นเอาบทประพันธ์ของคุณพ่อออกมาปัดฝุ่น แล้วทำ Blog ให้ผู้สนใจในงานเขียนเก่า ๆ ลองอ่านดู

ลองไปอ่านนะคะ แล้ว comment มาบ้าง

ขอบคุณมากค่ะ

ยินดีต้อนรับเพื่อนใหม่ ที่นิสัยดี ไม่เห็นแก่ตัว ทุกคนค่ะ

E.Mail: tha.rinee@yahoo.com


ห้ามนำงานประพันธ์โดย พ.ต.อ. พุฒ บูรณสมภพ หรือ 4411 ไปดัดแปลง ลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอสงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
New Comments
Friends' blogs
[Add ธารน้อย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.