จงให้ความสำคัญต่อสิ่งที่ถูกต้อง มากกว่าสิ่งที่ถูกใจ
Group Blog
 
 
มกราคม 2560
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
22 มกราคม 2560
 
All Blogs
 
เส้นทางชีวิต... กว่าจะถึง พันตำรวจเอก ตอนที่ ๑๔





        กำลังจะหลับผมรู้สึกตัว มีมือใครก็ไม่รู้ มาคลำที่ขาผม แล้วมันก็ค่อยๆ ไต่ขึ้นมาตามขา
         “ ผี” ผมร้องออกมาได้คำเดียวก็ถูกปิดปากด้วยมือข้างนั้นแน่น ร้องไม่ออก

ผมดิ้นอึกอักตีบถีบไปตรงหน้า แต่ไม่โดนอะไร

ไอ้มือนั่นกดแน่นลงบนปากผมเข้าไปอีก แล้วก็มีแขนมาดึงลากตัวผมทางฝาริมห้อง

“อย่าร้อง มึงร้อง กูเอาตาย ” เสียงไอ้เจ้าของมือ มันพูดเบาๆ ที่ข้างหูผม

มันดันตัวผมไปติดฝาห้อง ตัวมันใหญ่กว่าผมมาก มือมันก็ใหญ่

มันจับผมพลิกคว่ำหน้าแล้วก็ขึ้นมาทับตัวผม แล้วมันก็ดึงกางเกงผมออกไปทางปลายตีน มันขึ้นมาคล่อมอยู่ที่เอวผม มือข้างหนึ่งมันกดหน้าผมติดพื้นกระดาน

ผมดิ้น ไม่รู้ว่ามันจะทำอะไรผม

มันใช้ตีนถีบกางเกงของผมจนหลุดออกไปทางปลายตีน

ผมไม่ร้องไม่ได้เสียแล้ว

“ช่วยด้วย ” ผมตะโกนขึ้นสุดเสียง “ช่วยด้วย ช่วยด้วย ”

มีแต่เสียงพูดกันพึมพัมขึ้นมาทั่วๆโรงนอน แต่ไม่มีใครมาช่วยผม

ไอ้คนที่คล่อมเอวผมอยู่ มันเลื่อนตัวมันลงไปต่ำ แล้วมันก็จับขาผมแยกออกกว้าง

ผมรู้แล้วว่ามันจะทำอะไรผม

ผมเคยถูกยายจับนอนคว่ำแล้วแยกขาออกอย่างนี้ เวลาผมขี้ราดเปอะกางเกงมาจากโรงเรียน แล้วยายก็เช็ดก้นให้ผม

ไอ้คนนี้มันคงไม่เช็ดก้นให้ผม

ผมไม่ได้ขี้ราด

ผมสะบัดตัวกลับเต็มกำลังที่ผมมีอยู่ในหลุดตกลงไปจากตัวผม

ผมลุกขึ้นยืนได้ผมก็เตะเดาสุ่มๆ ออกไป

ผมไม่รู้ว่าผมเกิดไม่กลัวมันขึ้นมาได้ยังไงตอนนั้น เตะถูกส่วนไหนของมัน ผมไม่รู้ เพราะมันมืด

ผมก็เจ็บหน้าแข้ง แต่ก็เตะออกไปอีกทั้งเจ็บๆ

ผมนึกอย่างเดียวตอนนั้นว่า ผมต้องสู้กับมัน

เสียงตึงตังทำให้ไอ้พวกที่นอนอยู่ ตะโกนออกมาหลายเสียง

“อะไรกันโว้ย... เล่นห่... อะไรกันกลางดึก ”

แล้วไฟในห้องก็สว่างพรึ่บขึ้น

คนที่แต่งตัวสีกากีเมื่อตอนหัวค่ำ คนหนึ่ง ยืนอยู่ที่หน้าประตูห้อง ในมือถือไม้ตะบอง แต่ตอนนี้เขานุ่งกางเกงขาวขายาว เป็นกางเกงนอนไม่ได้ใส่เสื้อ

ไอ้คนที่ปล้ำผม กำลังวิ่งกลับไปที่นอนของมัน ซึ่งอยู่หัวแถว

ผมยืนพิงฝาตัวล่อนจ่อนอยู่

คนที่เข้ามายืนมองดูไอ้นั่นที่กำลังวิ่งไป ยังไม่ถึงที่

“เฮ้ย... กลับมานี่ ” เขาตะโกน เสียงก้องห้อง ชี้ตะบองที่ถืออยู่ในมือไปที่ไอ้คนนั้น

ไอ้นั่นยืนนิ่งแล้วทรุดตัวลงนั่ง

ผมวิ่งไปหยิบกางเกงขึ้นมานุ่งแล้วนั่งตรงที่ผมนอน

ไอ้พวกที่ตื่นขึ้นมานั่งมองดูเหตุการณ์ บางคนผงกหัวขึ้นมาดู แล้วก็นอนไม่รู้ไม่ชี้

คนที่เข้ามาเดินไปที่ไอ้คนนั้น เขาดึงมือมันลุกขึ้น แล้วฟาดตะบองลงไปตามตัวไอ้นั่นเสียงมันร้องลั่น 

คนตีก็ตีไป คำรามไป แล้วดึงข้อมือฉุดไอ้คนนั้นออกจากห้องไป 

ไม่รู้เขาเอามันไปไหน แล้วไฟในห้องก็ดับมืดอีก ทุกสิ่งเงียบ

ผมล้มตัวลงนอน

เขาไม่ยักทำอะไรผม

ผมนอนไม่หลับ ไม่กล้าหลับ ไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นอีก






Create Date : 22 มกราคม 2560
Last Update : 25 มกราคม 2560 4:32:02 น. 0 comments
Counter : 158 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ธารน้อย
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 17 คน [?]




แสดงภาพคุณพ่อ
ส่วนตัว จขบ นี้ เคยทำงานส่งเสริมการขาย และโฆษณา / ประชาสัมพันธ์ และกิจกรรมสังคม มาตลอดชีวิต

ใช้ชีวิตอยู่ที่ Geneva, Switzerland นานถึง 8 ปีกับคุณพ่อ-คุณแม่ ตามที่ทางราชการเชิญให้ไปอยู่ที่นั่น และผ่านการสอบ Bacc. ฝรั่งเศส

แหยมไปเรียนสถาปัตย์ฯ ที่ Grenoble, ฝรั่งเศส ตามที่ชอบ แต่คุณพ่อให้กลับมาเรียนต่อที่กรุงเทพ ฯ

ภาษาไทยอ่อนแอ เลยเข้าทำงานกับสายการบินฝรั่งเศสแทน ได้ท่องเที่ยวมาแล้วหลายประเทศ

เคยได้กระทบไหล่กับผู้นำระดับโลกมาแล้ว สมัยที่ทำงานกับองค์กรต่างประเทศที่เกี่ยวกับ U.N. ที่ New York City

เคยทำงานกับธนาคารใหญ่ของไทยมาด้วย (ไม่ทราบไป ๆ มา ๆ ได้ไง)

และเคยได้ลิ้มรสรับใช้ชาติที่กระทรวงคมนาคม สมัยที่นายเป็นรมว. ที่นั่น (ถูกนายตามตัวให้ไปทำงานหน้าห้องอยู่ 7 เดือน ตามอายุของรัฐบาลชวน 2)

ชีวิตมีหลากรส และโชคดีสุด ๆ ที่ได้นายดีทุกคน ได้เรียนรู้สิ่งดี ๆ จากนายทุกคนมากมาย

มีลูก 2 คนที่ดีมาก ๆ ไม่ทำให้พ่อ-แม่ผิดหวัง แต่คนเราไม่มีอะไรเต็มร้อย ชีวิตคู่กลับเจอมือที่สามอย่างไม่เคยคิดมาก่อน

มีความสุขกับการเรียนรู้การใช้ชีวิตที่เป็นอิสระ มากว่า 15 ปี โดยไม่ต้องเกรงใจคนที่บ้านอีกต่อไป

กว่าจะรู้สึกตัวว่า มัวแต่ปลูกต้นไม้ในแปลงของคนอื่น ก็นานไปหน่อย

กำลังปลูกต้นไม้ในแปลงของตัวเอง เพื่อเก็บเกี่ยวดอกผล พร้อมแบ่งปันให้ผู้ที่เห็นคุณค่า

ตอนนี้มีเวลาให้ตัวเองมากขึ้น เลยไปค้นเอาบทประพันธ์ของคุณพ่อออกมาปัดฝุ่น แล้วทำ Blog ให้ผู้สนใจในงานเขียนเก่า ๆ ลองอ่านดู

ลองไปอ่านนะคะ แล้ว comment มาบ้าง

ขอบคุณมากค่ะ

ยินดีต้อนรับเพื่อนใหม่ ที่นิสัยดี ไม่เห็นแก่ตัว ทุกคนค่ะ

E.Mail: tha.rinee@yahoo.com

ห้ามนำงานประพันธ์โดย พ.ต.อ. พุฒ บูรณสมภพ หรือ 4411 ไปดัดแปลง ลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอสงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
นาฬิกาและปฏิทิน ขอบคุณ คุณ konseo สำหรับนาฬืกานี้
New Comments
Friends' blogs
[Add ธารน้อย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.