จงให้ความสำคัญต่อสิ่งที่ถูกต้อง มากกว่าสิ่งที่ถูกใจ
Group Blog
 
 
มกราคม 2560
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
17 มกราคม 2560
 
All Blogs
 
เส้นทางชีวิต... กว่าจะถึง พันตำรวจเอก ตอนที่ ๑๐





                   รุ่งขึ้นอีกวันเขาก็พาผมออกจากโรงพักนั้น ไปที่ใหม่อีกแห่ง

ผมไม่รู้จักว่าเป็นที่ไหน

ที่นั่นม็เด็กอยู่รวมอีกห้า-หกคน ตัวโตๆ กว่าผมทั้งนั้น

ผมอยู่รวมกับเด็กพวกนั้นอีกสองวันต่างคนต่างไม่ได้พูดอะไรกัน ไม่มีใครรู้จักใคร ถึงเวลากิน ก็กินด้วยกัน นอนก็นอนเรียงกันอยู่ในห้องเดียวกันนั้น แล้วก็มีรถมารับพวกผมทั้งหมดที่อยู่รวมกันนั้นออกไปจากที่นั่น

เขาพาไปลงเรือที่ไหน ผมก็ไม่รู้จักอีก

เรือลำนั้นแล่นออกไปกลางน้ำแล้วก็ค่อยๆ ห่างฝั่งออกไป จนแลไม่เห็นฝั่ง

ผมนั่งเกาะลูกกรงเรือดูความเวิ้งว้างของน้ำสีเขียวครามที่เรือแล่นตัดออกไป

สองข้างมีแต่น้ำกับน้ำ

เขาบอกว่าเขาจะไม่ตัดคอผม เขาหลอกผมหรือเปล่า

เขาอาจจะเอาผมกับพวกเด็กๆที่อยู่ในเรือลำเดียวกันนี้ ไปตัดคอที่ไหนที่ห่างๆ ฝั่งก็ได้

ผมขยับเข้าไปหาเด็กคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆกับผม แล้วคุยกับเขาว่า

“ รู้ไหมว่าเขาจะเอาพวกเราไปไหน ”

เด็กคนนั้นบอกว่าเขาจะเอาไปเข้าโรงเรียนดัดสันดาน

“ เอ็งไปทำอะไรมาวะ” เขาถามผม “ ตัวเอ็งแค่นี้ ”

“ผมแทงคนตาย ” ผมตอบสั้นๆ ไม่อยากอธิบายอะไรอีก

“เฮ้ย ” เสียงไอ้เด็กคนนั้นร้องออกมาแล้วก็ถอยห่างออกไปจากผม เข้าไปที่กลุ่มพวกเด็กสี่-ห้าคนนั้น แล้วมันก็พูดอะไรกันเบาๆ หันมามองผมเป็นพักๆ แล้วก็มีคนหนึ่งขยับเข้ามาใกล้ ๆ ผม พูดว่า

“เอ็งถ้าจะเป็นลูกผู้ดีพูดจาเรียบร้อย เอ็งเอาไม้อะไรแทงคนตายวะ ”

แล้วมันก็หัวเราะ 

ไอ้พวกนั้นก็พลอยหัวเราะไปด้วย

ผมไม่ตอบมันนั่งมองตามันนิ่ง

“เฮ้ย ไอ้ฮง ดูตามันดีๆ ไอ้นี่นัยน์ตามันดุ ” ไอ้คนหนึ่งในกลุ่มพูด

“ดุ... นี่แน่ะ ” 

ไอ้ฮง ใช้เท้าถีบผมกระเด็นไปติดแคมเรือ แล้วมันก็หัวเราะชอบใจ

ผมกลัวมัน

ผมนั่งพิงแคมเรือนิ่งไม่กล้าขยับตัวออกมาจากที่นั่น

ตำรวจคนหนึ่งที่นั่งคุมอยู่หัวเรือ หันมาตวาด

“ไอ้พวกนี้ เดี๋ยวกูหวดด้วยตะบอง นั่งเงียบๆ ถึงที่แล้วมึงจะเตะถีบยังไงกูไม่ว่า... บนเรือนี่ ไม่ได้ ”

ทุกคนนั่งนิ่งอยู่กับที่

ไอ้ฮงแลบลิ้นหลอกเมื่อตำรวจคนที่พูด หันหลังกลับ





Create Date : 17 มกราคม 2560
Last Update : 18 มกราคม 2560 2:56:44 น. 0 comments
Counter : 175 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ธารน้อย
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 18 คน [?]




แสดงภาพคุณพ่อ
ส่วนตัว จขบ นี้ เคยทำงานส่งเสริมการขาย และโฆษณา / ประชาสัมพันธ์ และกิจกรรมสังคม มาตลอดชีวิต

ใช้ชีวิตอยู่ที่ Geneva, Switzerland นานถึง 8 ปีกับคุณพ่อ-คุณแม่ ตามที่ทางราชการเชิญให้ไปอยู่ที่นั่น และผ่านการสอบ Bacc. ฝรั่งเศส

แหยมไปเรียนสถาปัตย์ฯ ที่ Grenoble, ฝรั่งเศส ตามที่ชอบ แต่คุณพ่อให้กลับมาเรียนต่อที่กรุงเทพ ฯ

ภาษาไทยอ่อนแอ เลยเข้าทำงานกับสายการบินฝรั่งเศสแทน ได้ท่องเที่ยวมาแล้วหลายประเทศ

เคยได้กระทบไหล่กับผู้นำระดับโลกมาแล้ว สมัยที่ทำงานกับองค์กรต่างประเทศที่เกี่ยวกับ U.N. ที่ New York City

เคยทำงานกับธนาคารใหญ่ของไทยมาด้วย (ไม่ทราบไป ๆ มา ๆ ได้ไง)

และเคยได้ลิ้มรสรับใช้ชาติที่กระทรวงคมนาคม สมัยที่นายเป็นรมว. ที่นั่น (ถูกนายตามตัวให้ไปทำงานหน้าห้องอยู่ 7 เดือน ตามอายุของรัฐบาลชวน 2)

ชีวิตมีหลากรส และโชคดีสุด ๆ ที่ได้นายดีทุกคน ได้เรียนรู้สิ่งดี ๆ จากนายทุกคนมากมาย

มีลูก 2 คนที่ดีมาก ๆ ไม่ทำให้พ่อ-แม่ผิดหวัง แต่คนเราไม่มีอะไรเต็มร้อย ชีวิตคู่กลับเจอมือที่สามอย่างไม่เคยคิดมาก่อน

มีความสุขกับการเรียนรู้การใช้ชีวิตที่เป็นอิสระ มากว่า 15 ปี โดยไม่ต้องเกรงใจคนที่บ้านอีกต่อไป

กว่าจะรู้สึกตัวว่า มัวแต่ปลูกต้นไม้ในแปลงของคนอื่น ก็นานไปหน่อย

กำลังปลูกต้นไม้ในแปลงของตัวเอง เพื่อเก็บเกี่ยวดอกผล พร้อมแบ่งปันให้ผู้ที่เห็นคุณค่า

ตอนนี้มีเวลาให้ตัวเองมากขึ้น เลยไปค้นเอาบทประพันธ์ของคุณพ่อออกมาปัดฝุ่น แล้วทำ Blog ให้ผู้สนใจในงานเขียนเก่า ๆ ลองอ่านดู

ลองไปอ่านนะคะ แล้ว comment มาบ้าง

ขอบคุณมากค่ะ

ยินดีต้อนรับเพื่อนใหม่ ที่นิสัยดี ไม่เห็นแก่ตัว ทุกคนค่ะ

E.Mail: tha.rinee@yahoo.com


ห้ามนำงานประพันธ์โดย พ.ต.อ. พุฒ บูรณสมภพ หรือ 4411 ไปดัดแปลง ลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอสงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
New Comments
Friends' blogs
[Add ธารน้อย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.