จงให้ความสำคัญต่อสิ่งที่ถูกต้อง มากกว่าสิ่งที่ถูกใจ
Group Blog
 
 
มีนาคม 2560
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
15 มีนาคม 2560
 
All Blogs
 
เส้นทางชีวิต... กว่าจะเป็นพันตำรวจเอก ตอนที่ ๕๘





      ผู้กำกับการตำรวจภูธรชลบุรี ตอนนั้น ชื่อว่า พันตำรวจตรีหลวงนรินทร์ศรศักดิ์

      ในวงการตำรวจรุ่นเก่า ได้ยินชื่อนี้แล้ว ไม่รู้จัก เป็นไม่มี

      ผู้กำกับผู้นี้เป็นผู้ที่ทำให้เมืองชลฯ สงบ จากมืองนักเลงที่ยิงฟันกันแทบทุกวันมาเป็นเมืองสงบ คนเมืองชลฯเคารพนับถือคุณหลวงนรินทรฯ มาก ชาวบ้านได้ทำมาหากินกันอย่างสะดวกสบายกันก็เพราะฝีมือท่านผู้นี้

      วันที่ผมไปรายงานตัวท่านวันแรก ท่านก็เอ่ยทักผมอย่างคนรู้จักกัน ทั้งที่ผมเพิ่งจะเคยพบกับท่านเป็นครั้งแรก

      “ผมได้ยินชื่อคุณจากท่านอธิบดีแล้ว ” ผู้กำกับการฯ พูดกับผมในวันที่ผมไปรายงานตัว

      “ท่านบอกผมว่า ท่านส่งคุณให้มาอยู่กับผมและท่านบอกว่า ผมคงจะถูกใจ ”

      คุณหลวงนรินทร์ฯเป็นผู้ที่ใกล้ชิดกับหลวงอดุลย์ฯ คนหนึ่ง ขนาดเข้าถึงตัวได้       จำนวนผู้ที่เข้าถึงตัวได้ มีไม่กี่คน แต่ทำไมท่านอธิบดีจึงต้องเอ่ยถึงผมในทำนองนี้ ผมก็ยังไม่เข้าใจว่าผมจะทำตัวให้ถูกใจคุณหลวงนรินทร์ฯ ได้ยังไง

      ปกติผมชอบรวนผู้บังคับบัญชาอยู่แล้ว ก็ไอ้ที่ต้องเร่ร่อนไปตั้งสอง-สามแห่งชั่วระยะเวลาที่ออกมารับราชการเพียงไม่ถึงสองปี ก็เพราะเรื่องเอาใจผู้บังคับบัญชาไม่เป็นนี่แหละ

        ผมไม่รู้จะพูดกับท่านว่าอย่างไร

        ท่านซักถามผมถึงเรื่องครอบครัวผมก็บอกท่านไปว่า ผมยังไม่มี แล้วท่านก็ถามถึงอายุของผม ผมบอกท่านไปว่าผมอายุยี่สิบสอง ย่างยี่สิบสาม ท่านบอกว่าผมดูเด็กกว่าอายุ

        ใครๆก็ดูว่า ผมเด็กกว่าอายุ

        ตอนนั้นผู้คนในเมืองชลฯ ได้ข่าวว่า มีผู้บังคับหมวดมาใหม่ ยังเด็กๆ อยู่ ต่างก็พากันมาดูตัวที่โรงพัก บางคนทำเป็นมาหานายตำรวจเก่าๆที่อยู่ที่นี่ ซึ่งแต่ละคนอายุเลยห้าสิบไปแล้วส่วนมาก มีนายตำรวจใหม่ที่ถูกย้ายมาจากทหารมาอยู่ที่นี่อีกคนเดียวที่อายุสามสิบกว่าๆ แต่มีครอบครัวแล้ว ชื่อ ร้อยตำรวจตรี ระคน อักษรนันท์ นอกนั้นอีกสามคนคนหนึ่งอายุใกล้ห้าสิบ อีกสองคนเป็นหมื่นขจรฤทธิ์ และ ร้อยตำรวตรี อ่อน ผุดผาด อายุเท่าพ่อผมเห็นจะได้

        ชาวบ้านร้านตลาดต่างโจทย์ขันกันว่า ผู้หมวดที่มาใหม่ อายุสิบหกเท่านั้น จะมาอยู่เมืองชลฯ ได้ยังไง

        บ้านพักของผมอยู่ใกล้ๆทางเดินไปท่าน้ำลงทะเล

        ตอนเย็นๆจะมีผู้คนมาเดินเตร่กันแถวถนนข้างบ้านมากผิดปกติ ตั้งแต่ผมมาอยู่  เขาพากันมาดูนายตำรวจหนุ่มอายุสิบหก ผมก็นั่งที่ระเบียง ให้เขาดูกันสมใจอยาก

        ผมได้อาศัยความกรุณาของผู้หมวดระคน และ คุณพี่อุ่นเรือน ภรรยาของผู้หมวด ระคน ทำกับข้าวส่งให้ผมทุกมื้อ  จะให้สตางค์ก็ไม่ยอมรับ 

        ครอบครัวนี้ มีลูกสาวสองคนซึ่งผมรักเหมือนหลานแท้ๆ ตอนนั้น อายุซักห้า-หกขวบคนหนึ่ง และคนโตซักสิบขวบเห็นจะได้

        หมวดระคน ได้ลูกชายอีกคนหนึ่งที่เมืองชลฯ ดูเหมือนจะชื่อ องอาจ ป่านนี้มิโตเป็นหนุ่มเป็นสาวกันไปหมดแล้วมัง

        ผมรักใคร่กับครอบครัวนี้มากเหมือนญาติสนิท

        ตอนหลังๆ พอผมอยู่ๆไปนานๆ เข้า ก็มีปิ่นโตจากบ้านในตลาดมาส่งให้บ้างจึงแบ่งเบาภาระจากพี่อุ่นเรือนไป และมักจะเย้าผมว่า อีกหน่อยก็คงไม่ต้องอาศัยกับข้าวบ้านพี่แล้ว

        บ้านในตลาดที่ส่งปิ่นโตให้ผมนั้นเป็นใคร แล้วจะเล่าให้ฟัง เมื่อถึงตอนนั้น

        เป็นความประทับใจอันหนึ่งของผมที่ลืมไม่ได้





Create Date : 15 มีนาคม 2560
Last Update : 15 มีนาคม 2560 21:21:39 น. 1 comments
Counter : 67 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณก้นกะลา


 
ติดตามอ่านจ้า..
โหวตจ้า..


โดย: ก้นกะลา วันที่: 17 มีนาคม 2560 เวลา:22:36:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ธารน้อย
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 17 คน [?]




แสดงภาพคุณพ่อ
ส่วนตัว จขบ นี้ เคยทำงานส่งเสริมการขาย และโฆษณา / ประชาสัมพันธ์ และกิจกรรมสังคม มาตลอดชีวิต

ใช้ชีวิตอยู่ที่ Geneva, Switzerland นานถึง 8 ปีกับคุณพ่อ-คุณแม่ ตามที่ทางราชการเชิญให้ไปอยู่ที่นั่น และผ่านการสอบ Bacc. ฝรั่งเศส

แหยมไปเรียนสถาปัตย์ฯ ที่ Grenoble, ฝรั่งเศส ตามที่ชอบ แต่คุณพ่อให้กลับมาเรียนต่อที่กรุงเทพ ฯ

ภาษาไทยอ่อนแอ เลยเข้าทำงานกับสายการบินฝรั่งเศสแทน ได้ท่องเที่ยวมาแล้วหลายประเทศ

เคยได้กระทบไหล่กับผู้นำระดับโลกมาแล้ว สมัยที่ทำงานกับองค์กรต่างประเทศที่เกี่ยวกับ U.N. ที่ New York City

เคยทำงานกับธนาคารใหญ่ของไทยมาด้วย (ไม่ทราบไป ๆ มา ๆ ได้ไง)

และเคยได้ลิ้มรสรับใช้ชาติที่กระทรวงคมนาคม สมัยที่นายเป็นรมว. ที่นั่น (ถูกนายตามตัวให้ไปทำงานหน้าห้องอยู่ 7 เดือน ตามอายุของรัฐบาลชวน 2)

ชีวิตมีหลากรส และโชคดีสุด ๆ ที่ได้นายดีทุกคน ได้เรียนรู้สิ่งดี ๆ จากนายทุกคนมากมาย

มีลูก 2 คนที่ดีมาก ๆ ไม่ทำให้พ่อ-แม่ผิดหวัง แต่คนเราไม่มีอะไรเต็มร้อย ชีวิตคู่กลับเจอมือที่สามอย่างไม่เคยคิดมาก่อน

มีความสุขกับการเรียนรู้การใช้ชีวิตที่เป็นอิสระ มากว่า 15 ปี โดยไม่ต้องเกรงใจคนที่บ้านอีกต่อไป

กว่าจะรู้สึกตัวว่า มัวแต่ปลูกต้นไม้ในแปลงของคนอื่น ก็นานไปหน่อย

กำลังปลูกต้นไม้ในแปลงของตัวเอง เพื่อเก็บเกี่ยวดอกผล พร้อมแบ่งปันให้ผู้ที่เห็นคุณค่า

ตอนนี้มีเวลาให้ตัวเองมากขึ้น เลยไปค้นเอาบทประพันธ์ของคุณพ่อออกมาปัดฝุ่น แล้วทำ Blog ให้ผู้สนใจในงานเขียนเก่า ๆ ลองอ่านดู

ลองไปอ่านนะคะ แล้ว comment มาบ้าง

ขอบคุณมากค่ะ

ยินดีต้อนรับเพื่อนใหม่ ที่นิสัยดี ไม่เห็นแก่ตัว ทุกคนค่ะ

E.Mail: tha.rinee@yahoo.com

ห้ามนำงานประพันธ์โดย พ.ต.อ. พุฒ บูรณสมภพ หรือ 4411 ไปดัดแปลง ลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอสงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
นาฬิกาและปฏิทิน ขอบคุณ คุณ konseo สำหรับนาฬืกานี้
New Comments
Friends' blogs
[Add ธารน้อย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.