จงให้ความสำคัญต่อสิ่งที่ถูกต้อง มากกว่าสิ่งที่ถูกใจ
Group Blog
 
 
มีนาคม 2560
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
14 มีนาคม 2560
 
All Blogs
 
เส้นทางชีวิต... กว่าจะเป็นพันตำรวจเอก ตอนที่ ๕๖





  ขณะนั้นเป็นตอนใกล้ๆ ปลายปี และจากรายงานข่าวกรองว่า ญี่ปุ่นกำลังเตรียมการที่จะพิชิตศึกทางด้านเอเซียอาคเณย์ ก่อนสิ้นปี  โดยจะบุกเข้าทางประเทศไทย ทางฝั่งทะเล

ตอนนั้นญี่ปุ่นกำลังอาละวาดอยู่แถวๆ ญวนแล้ว และข่าวนี้กำลังระบาดไปทั่วทุกมุมเมืองของกรุงเทพฯ

นายตำรวจชั้นผู้บังคับหมวดซึ่งสำเร็จจากโรงเรียนนายร้อย ถูกส่งไปประจำการตามจังหวัดชายแดนและชายทะเลเป็นจำนวนมาก และอนุญาตให้เลือกตำรวจที่จะใช้เป็นกำลังไปได้ด้วย ตามแต่จะเห็นสมควร

ท่านอธิบดีหลวงอดุลย์ฯ คงจะเห็นว่า ไอ้นี่มันชอบฟัดกับนักเลง และชอบรุกรานคน จึงส่งผมไปอยู่เมืองนักเลงเสียเลย

ตามธรรมดานักเรียนที่สอบได้ที่หนึ่งของแต่ละรุ่น เขาจะไม่ให้ไปไหนไกลๆ เขาจะเอาตัวไว้ใช้ในกรุง มีผมคนเดียวเท่านั้นที่แหวกแนว 

คุณหลวงอดุลย์ฯ ท่านไม่คำนึงถึงข้อนี้ ถึงผมจะสอบได้ที่หนึ่งตลอดกาล และได้รางวัลยอดเยี่ยมในการเรียนจากโรงเรียนนายร้อย แต่ประวัติไม่ค่อยจะดีเหมือนคนอื่นเขา ย้ายออกไปเสียให้พ้นๆ กรุงเทพฯ

ผมเลือกตำรวจคู่ใจไปด้วยสามคน  ที่จะเป็นครูฝึกตำรวจในโรงเรียนแทนผมได้ เวลาผมขี้เกียจ  เป็นพลตำรวจทั้งสาม จะต้องเอาไปฝึกตำรวจเมืองชลฯ ให้รบเป็นด้วย

ตำรวจภูธรสมัยนั้นเป็นตำรวจเกณฑ์ แบบทหาร พวกที่เหลือจากทางทหารเรือต้องการ ก็เอาเข้าตำรวจ

ผมจะต้องไปฝึกพวกนี้

ตำรวจที่ผมเอาไปด้วยชื่ออะไรบ้าง ก็ลืมๆ ไปเสียแล้ว แต่เป็นพลตำรวจทุกคน

ทางกรมฯไม่ขัดข้อง ที่จะย้ายตำรวจทั้งสามนายนี้ ให้ตามผมไปด้วย ตามที่ผมขอ

วันที่ผมออกเดินทาง ไม่ต้องหาฤกษ์หายามอะไร พอใจจะออกวันไหน ผมก็สั่งออกเดินทาง เอากันตอนเช้า เพราะจะต้องให้ไปถึงเมืองชลฯ ก่อนเที่ยง

สมัยนั้นจากกรุงเทพฯ ไปเมืองชลฯ ไปทางรถยนต์ได้แล้ว โดยไปทางสมุทรปราการ ผ่านคลองด่านออกบางปะกง ข้ามแพขนานยนต์ที่นั่น ก็ตรงดิ่งเข้าเมืองชลฯ ได้ทันที เสียเวลาเดินทางราวๆ สองชั่วโมงกว่าๆ

วันที่ผมออกเดินทางพวกรถสองแถวหัวลำโพง ซึ่งผมเคยช่วยไว้จากอิทธิพลของนักเลงตอนที่ผมอยู่โรงพักปทุมวัน จนมีเรื่องต้องระเห็ดเข้าโรงเรียนพลฯ ไปพากันมาช่วยขนของหลายคัน

ข้าวของของผมก็ไม่มีอะไรมาก ยังไม่มีครอบครัว รถเพียงคันเดียวก็พอแล้ว เขามากันสักเกือบสิบคัน เกินความต้องการ แต่ทุกคนก็อยากจะไปส่งให้ถึงที่ ก็เลยต้องให้ไปทั้งหมด ตามกันไปเป็นขบวน ตั้งแต่หน้าบ้านพักของผมในโรงเรียนพลฯ

ขนของขึ้นเสร็จก็ได้ฤกษ์เดินทาง ซึ่งผมกำหนดเอง ออกรถจากหน้าบ้านพักนั่น มีตำรวจในโรงเรียนตามไปด้วย เป็นที่ครึกครื้น รวมทั้งตำรวจสามคนที่ผมเอาไปอยู่ด้วย

ท่านผู้กำกับอุตส่าห์กรุณามาส่งที่รถ ท่านให้ศีลให้พร แล้วผมก็กราบลาท่านออกเดินทาง

ริ้วขบวนคอนวอยตามกันไปเป็นหาง เหมือนงานกฐิน

อีตอนข้ามแพขนานยนต์นี่ ผมต้องไล่กลับ เหลือเพียงรถของผมคันเดียว เพราะเปลืองเวลาและค่าข้ามเปล่าๆ มาส่งกันแค่นี้ก็พอแล้ว

ทีนี้รถก็กลับแต่รถและคนขับ คนประจำรถโดดขึ้นรถผม ตามไปเมืองชลฯ อีกหลายคน

ผมยังสำนึกถึงน้ำใจของพวกเขาจนบัดนี้

รถบรรทุกของผมเข้าเทียบถึงบ้านพัก ที่ทางกองกำกับการตำรวจเมืองชลฯกำหนดไว้ให้เป็นบ้านพักของผม โดยเรียบร้อย 





Create Date : 14 มีนาคม 2560
Last Update : 15 มีนาคม 2560 1:34:12 น. 1 comments
Counter : 433 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณก้นกะลา


 
ติดตามอ่านจ้า..


โดย: ก้นกะลา วันที่: 15 มีนาคม 2560 เวลา:19:47:16 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ธารน้อย
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 19 คน [?]




แสดงภาพคุณพ่อ
ส่วนตัว จขบ นี้ เคยทำงานส่งเสริมการขาย และโฆษณา / ประชาสัมพันธ์ และกิจกรรมสังคม มาตลอดชีวิต

ใช้ชีวิตอยู่ที่ Geneva, Switzerland นานถึง 8 ปีกับคุณพ่อ-คุณแม่ ตามที่ทางราชการเชิญให้ไปอยู่ที่นั่น และผ่านการสอบ Bacc. ฝรั่งเศส

แหยมไปเรียนสถาปัตย์ฯ ที่ Grenoble, ฝรั่งเศส ตามที่ชอบ แต่คุณพ่อให้กลับมาเรียนต่อที่กรุงเทพ ฯ

ภาษาไทยอ่อนแอ เลยเข้าทำงานกับสายการบินฝรั่งเศสแทน ได้ท่องเที่ยวมาแล้วหลายประเทศ

เคยได้กระทบไหล่กับผู้นำระดับโลกมาแล้ว สมัยที่ทำงานกับองค์กรต่างประเทศที่เกี่ยวกับ U.N. ที่ New York City

เคยทำงานกับธนาคารใหญ่ของไทยมาด้วย (ไม่ทราบไป ๆ มา ๆ ได้ไง)

และเคยได้ลิ้มรสรับใช้ชาติที่กระทรวงคมนาคม สมัยที่นายเป็นรมว. ที่นั่น (ถูกนายตามตัวให้ไปทำงานหน้าห้องอยู่ 7 เดือน ตามอายุของรัฐบาลชวน 2)

ชีวิตมีหลากรส และโชคดีสุด ๆ ที่ได้นายดีทุกคน ได้เรียนรู้สิ่งดี ๆ จากนายทุกคนมากมาย

มีลูก 2 คนที่ดีมาก ๆ ไม่ทำให้พ่อ-แม่ผิดหวัง แต่คนเราไม่มีอะไรเต็มร้อย ชีวิตคู่กลับเจอมือที่สามอย่างไม่เคยคิดมาก่อน

มีความสุขกับการเรียนรู้การใช้ชีวิตที่เป็นอิสระ มากว่า 15 ปี โดยไม่ต้องเกรงใจคนที่บ้านอีกต่อไป

กว่าจะรู้สึกตัวว่า มัวแต่ปลูกต้นไม้ในแปลงของคนอื่น ก็นานไปหน่อย

กำลังปลูกต้นไม้ในแปลงของตัวเอง เพื่อเก็บเกี่ยวดอกผล พร้อมแบ่งปันให้ผู้ที่เห็นคุณค่า

ตอนนี้มีเวลาให้ตัวเองมากขึ้น เลยไปค้นเอาบทประพันธ์ของคุณพ่อออกมาปัดฝุ่น แล้วทำ Blog ให้ผู้สนใจในงานเขียนเก่า ๆ ลองอ่านดู

ลองไปอ่านนะคะ แล้ว comment มาบ้าง

ขอบคุณมากค่ะ

ยินดีต้อนรับเพื่อนใหม่ ที่นิสัยดี ไม่เห็นแก่ตัว ทุกคนค่ะ

E.Mail: tha.rinee@yahoo.com


ห้ามนำงานประพันธ์โดย พ.ต.อ. พุฒ บูรณสมภพ หรือ 4411 ไปดัดแปลง ลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอสงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
New Comments
Friends' blogs
[Add ธารน้อย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.